Bir üniversite hastanesi psikiyatri kliniğinde psikotik semptomların tekrarlayan yatışlara etkisi

Öz

Amaç: Ruhsal bozukluklarda tekrarlayan yatışlar hastalığın bireysel, toplumsal ve mali yükünü arttırmaktadır. Bu çalışmada psikotik semptomları olan ve olmayan olguların tekrarlayan yatış oranlarının belirlenmesi, tekrarlayan yatışlar açısından sosyodemografik ve klinik değişkenlerin karşılaştırılması amaçlanmaktadır. Yöntem: Kliniğimizde 01.07.2013-30-06.2017 tarihleri arasında yatarak sağaltım gören tüm hastalar retrospektif olarak çalışmaya dahil edilmiştir. Psikotik bulguları olan ve olmayan olarak olgular sosyodemografik ve klinik değişkenler açısından karşılaştırılmıştır. Çalışmaya dahil edildiği yatışla beraber 18 ay içinde birden fazla yatışı olan hastalar tekrarlayan yatış; 3 ve üzeri yatışı olan hastalar döner kapı fenomeni olarak kabul edilmiştir. Tekrarlayan yatışı ve döner kapı fenomeni olan olgular diğerleri ile sosyodemografik ve klinik değişkenler açısından karşılaştırılmıştır. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 903 hastanın yaş ortalaması 40.02 ±14.31 idi. DSM-5 tanı ve sınıflandırma sistemine göre hastalık ana tanıları en sıkdepresif bozukluklar (%35.3), 2. sıklıkta şizofreni ve psikoz ile giden diğer bozukluklar (%18.2), 3.sıklıkta bipolar ve ilişkili bozukluklar (%17.8) olarak bulunmuştur. Tüm hastaların %38.7’sinin psikotik, %61.4’ünün psikotik olmayan grupta olduğu görülmüştür. Tüm hastaların %24’ünü tekrarlayan yatışları olan hastalar, % 6.9’unu döner kapı fenomeni hastaları oluşturmuştur. Psikotik hastaların %22.7’sinin, psikotik olmayan hastaların %24.8’inin tekrarlayan yatışı olduğu görülmüştür. Psikotik bulguları olan ve olmayan hastalar arasında yatış sayıları açısından anlamlı farklılık saptanmamıştır (p>0.05). Sonuç: Çalışmamızda psikotik bulguların tekrarlayan yatışlar üzerine etkisi gösterilmemiştir. Tekrarlayan yatışlar üzerine etkili olabilecek diğer faktörlerin de değerlendirildiği ileriye dönük, geniş hasta sayısına sahip izlem çalışmaları bu konunun aydınlatılmasına yardımcı olacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Döner kapı fenomeni,psikotik bulgu,tekrarlayan yatışlar

The effect of psychotic symptoms on rehospitalizations at a psychiatric clinic of a university hospital

Öz

Aim: Rehospitalizations in mental disorders increase the individual, social, and financial burden of the disorder. In this study, we aimed to determine the rates of rehospitalization of patients with and without psychotic symptoms and to compare sociodemographic and clinical variables. Methods: All patients who admitted to our inpatient psychiatry clinics between 01.07.2013-30.06.2017 were retrospectively included in the study. Patients with and without psychotic symptoms were compared in terms of sociodemographic and clinical variables. Patients with recurrent hospitalizations within 18 months of admission included in the study as the group of recurrent hospitalizations; patients with three and above rehospitalizations were included as the group of revolving door phenomena. Patients with recurrent hospitalization and revolving door phenomena were compared with others in terms of sociodemographic and clinical variables. Results: The mean age of 903 patients included in the study was 40.02±14.31. According to the DSM-5, the most common diagnoses were the depressive disorders (35.3%), schizophrenia and other psychotic disorders (18.2%), bipolar and associated disorders (17.8%). 38.7% of the patients were psychotic, and 61.4% were non-psychotic. 24% of the patients had recurrent hospitalizations, and 6.9% were patients with revolving door phenomena. 22.7% of psychotic patients and 24.8% of non-psychotic patients had recurrent hospitalizations. There were no significant differences in the number of hospitalizations between patients with and without psychotic symptoms (p>0.05). Conclusions: The effect of psychotic symptoms on rehospitalizations could not be demonstrated in our study. Prospective follow-up studies with larger sample sizes, which include other factors that may have an impact on rehospitalizations, will help to clarify this issue.

Anahtar Kelimeler

• Revolving door phenomenon,psychotic symptom,rehospitalization

Kaynakça

1. American Psychiatric Association. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5®). American Psychiatric Pub. 2013.
2. World Health Organisation (WHO). Multiaxial Presentation of the ICD-10 for Use in Adult Psychiatry. Cambridge University Press. 2007.
3. Reed GM, Correia JM, Esparza P, Saxena S, Maj M. The WPA‐WHO global survey of psychiatrists’ attitudes towards mental disorders classification. World Psychiatry 2011;10(2):118-131.
4. Henisz JE, Etkin K, Levine MS. Criteria for psychiatric hospitalization: A checklist approach. Behav Res Methods Instrum 1981;13(4):629-636.
5. Mendel WM, Rapport S. Determinants of the decision for psychiatric hospitalization. Arch Gen Psychiatry 1969;20(3):321-328.
6. Geller JL. In again, out again: Preliminary evaluation of a state hospital’s worst recidivists. Psychiatr Serv 1986;37(4):386-390.
7. Kalenderoğlu A. Kahta Devlet Hastanesi Psikiyatri Kliniğinde Yatan Hastaların Sosyodemografik Ve Klinik Özellikleri. Klin Psikiyatr Derg 2017;20(1):30-36.
8. Goodpastor WA, Hare BK. Factors associated with multiple readmissions to an urban public psychiatric hospital. Psychiatr Serv 1991;42(1):85-87.

9. Keyder Ç, Üstündağ N. Doğu ve Güneydoğu Anadolu’nun Kalkınmasında Sosyal Politikalar. Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da Sos ve Ekon Öncelikler 2006:90-149.
10. T.C. Sağlık Bakanlığı. Sağlık İstatistikleri Yıllığı, 2017. Erişim yeri: https://dosyasb.saglik.gov.tr/Eklenti/31096,turkcesiydijiv1pdf.pdf?0, Erişim Tarihi: 01.08.2019.
11. Gültekin BK, Güler J, Kesebir S, Irmak Ç, Küçüksubaşı Y. Tipik, Atipik Antipsikotik, Elektrokonvulsiv Tedavi ya da Birlikte Kullanımları ile Taburcu Edilen Şizofreni Tanılı Hastaların Altı Ay İçinde Tekrarlayan Yatış Oranları. Klin Psikiyatr Derg 2013;16(4):206-213.
12. Gilmer TP, Dolder CR, Lacro JP, Folsom DP, Lindamer L, Garcia P, Jeste DV. Adherence to treatment with antipsychotic medication and health care costs among Medicaid beneficiaries with schizophrenia. Am J Psychiatry 2004;161(4):692-699.
13. Aydın E, Tabo A, Karamustafalıoğlu KO, Alataş G, Aydın E, Yiğit S, Erkuş GH. Döner kapı olgusu: Toplum temelli ruh sağlığı hizmet modeline geçişin psikiyatri servisine yatış üzerine etkisi. Anadolu Psikiyatr Derg 2014;15(3):185-191.
14. Belek İ. Sosyal sınıf, eğitim, gelir ve mahalle: Hangisi sağlığın en önemli belirleyenidir. Sosyol Araştırmaları Derg 1999;99:77-93.
15. Henderson C, Thornicroft G, Glover G. Inequalities in mental health. Br J Psychiatry 1998;173(2):105-109.
16. Arslan R. XIX. Yüzyılda Adıyaman’da sosyo-ekonomik yapı. Dumlupınar Üniversitesi Sos Bilim Derg 2010;26:288-301.
17. Wells KB, Golding JM, Burnam MA. Chronic medical conditions in a sample of the general population with anxiety, affective, and substance use disorders. Am J Psychiatry 1989;146(11):1440-1446.
18. Soygür H, Özalp E, Cankurtaran EŞ, Turhal L, Işık U, Çekiç T, Şengel A, Karahan R. Yeni kurulan bir psikiyatri kliniği yataklı servisinin ilk beş yüz günü: Bir değerlendirme çalışması. Anadolu Psikiyatr Derg 2005;6:170-176.
19. Kelleci M, Doğan S, Ata EE, Avcı D, Sabancıoğulları S, Başeğmez F, İşkey M. Bir psikiyatri kliniğinde yatan hastaların psikotrop ilaç kullanma hakkında düşünceleri ve taburculuk sonrası telefonla izlem. Psikiyatr Hemşireliği Derg. 2011;2(3):128-135.
20. Windfuhr K, Kapur N. Suicide and mental illness: a clinical review of 15 years findings from the UK National Confidential Inquiry into Suicide. Br Med Bull 2011;100(1):101-121.
21. Latalova K, Kamaradova D, Prasko J. Suicide in bipolar disorder: a review. Psychiatr Danub 2014;26(2):108-114.
22. Surber RW, Winkler EL, Monteleone M, Havassy BE, Goldllnger SM, Hopkin JT. Characteristics of high users of acute psychiatric inpatient services. Psychiatr Serv 1987;38(10):1112-1114.
23. Lin CH, Chen MC, Chou LS, Lin CH, Chen CC, Lane HY. Time to rehospitalization in patients with major depression vs. those with schizophrenia or bipolar I disorder in a public psychiatric hospital. Psychiatry Res 2010;180(2-3):74-79.
24. Keshavan MS, Schooler NR. First-episode studies in schizophrenia: criteria and characterization. Schizophr Bull 1992;18(3):491-513.
25. Marder SR. Overview of partial compliance. J Clin Psychiatry 2003;64(16):3-9.
26. Haywood TW, Kravitz HM, Grossman LS, Cavanaugh JL, Davis JM, Lewis DA. Predicting the" revolving door" phenomenon among patients with schizophrenic, schizoaffective, and affective disorders. Am J Psychiatry 1995;152(6):856-861.
27. Bergen J, Hunt G, Armitage P, Bashir M. Six-month outcome following a relapse of schizophrenia. Aust N Z J Psychiatry 1998;32(6):815-822.
28. Arseneault L, Moffitt TE, Caspi A, Taylor PJ, Silva PA. Mental disorders and violence in a total birth cohort: results from the Dunedin Study. Arch Gen Psychiatry 2000;57(10):979-986.
29. van Alphen NR, Stewart JG, Esposito EC, Pridgen B, Gold J, Auerbach RP. Predictors of rehospitalization for depressed adolescents admitted to acute psychiatric treatment. J Clin Psychiatry 2017;78(5):592.