Rubella and Cytomegalovirus seropositivity’ in pregnant women, Mersin 2018

Öz

Aim: Viral infections caused by rubella and CMV may cause serious damage to the fetus when transmitted during pregnancy. In this study, it was aimed to examine the seropositivity of anti-Rubella and anti-CMV antibodies and its age distribution in pregnant women who were followed up routinely due to pregnancy. Method: In the study, the presence of anti-Rubella and anti-CMV antibodies in blood samples taken from pregnant women who were sent to the Microbiology Laboratory of Mersin Erdemli State Hospital between January and December 2018, was investigated by obtaining from the hospital records. Results: Of the total 1639 serum samples that were tested for anti-Rubella IgG, 91.7% were found to be positive, 6.2% negative and 2.1% as limit value. In 1736 total serum samples that were tested for Anti-Rubella IgM, 0.5% was determined as positive, 99.3% as negative and 0.2% as the limit value. A total of 1703 (100%) serum samples that were tested for anti-CMV IgG were all detected as positive. Of the 1728 serum samples, which were tested for anti-CMV IgM, 0.3% was found to be positive, 99.4% negative and 0.3% suspicious. Conclusion: As a result of the study, all pregnant women were found be positive for anti-CMV IgG seropositivity. These data support that all pregnant women in the study had CMV infection until pregnancy. Anti-Rubella IgG seropositivity was determined as 91.7%. This positivity changes with age. Besides it can be concluded that the first 10-year age band before 2006 may be risky. For this reason, rubella follow-up is utmost important in the follow-up of women who are planning pregnancy in this age group.

Anahtar Kelimeler

• Rubella
• Cytomegalovirus
• Pregnancy

Gebelerde Rubella ve Cytomegalovirus seropozitifliği, Mersin 2018

Öz

Amaç: Rubella ve CMV kaynaklı viral infeksiyonlar gebelik döneminde geçirildiğinde fetüste ciddi hasarlara sebep olabilmektedir. Bu çalışmada gebelik dolayısı ile rutin takip edilen gebelerdeki anti-Rubella ve anti-CMV antikorlarının seropozitifliğini ve bunun yaşa dağılımını incelemek amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmada, 2018 yılı Ocak-Aralık ayları arasında Erdemli Devlet Hastanesi Mikrobiyoloji laboratuvarına gebelik takibi ile gönderilen, gebelerden alınan kan örneklerinde anti-Rubella ve anti-CMV antikorlarının varlığı hastanenin kayıtlarından elde edilerek araştırılmıştır. Bulgular: Bu çalışmada anti-Rubella IgG testi yapılan toplam 1639 serum örneğinin %91.7’si pozitif, %6.2’i negatif ve %2.1’ü sınır değer olarak tespit edildi. Anti-Rubella IgM testi yapılan 1736 toplam serum örneğinin %0.5’i pozitif, %99.3’ü negatif ve %0.2’si sınır değer olarak tespit edildi. Anti-CMV IgG testi yapılan toplam 1703 serum örneğinin %100’ü pozitif olarak tespit edildi. Anti-CMV IgM testi yapılan toplam 1728 serum örneğinin %0.3’ü pozitif, %99.4’ü negatif ve %0.3’ü sınır değer olarak tespit edildi. Sonuç: Çalışmanın sonuçlarına göre gebelerin tümü anti-CMV IgG açısından seropozitiftir. Bu veriler çalışmadaki gebe kadıların tümünün gebelik dönemine kadar CMV infeksiyonu geçirdiğini desteklemektedir. Anti-Rubella IgG seropozitifliği ise %91.7 olarak tespit edilmiştir. Bu pozitiflik yaşla beraber değişkenlik göstermektedir. Ayrıca 2006 yılından önceki ilk 10 yıllık yaş bandının riskli olabileceği sonucuna varılabilir. Bu nedenle bu yaş grubunda gebelik planlayan kadınların izleminde rubella takibi daha önem taşımaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Rubella
• Sitomegalovirüs
• Gebelik

Kaynakça

1. 1. Bakacak M, Bostancı MS, Köstü B, Ercan Ö, Serin S, Avcı F, et al. Gebelerde Toxoplasma gondii, rubella ve sitomegalovirüs seroprevalansı. Dicle Tıp Derg. 2014; 41(2): 326–31.
2. 2. Alghalibi S, Abdullah Q, Arnoot S, Al-Thobhani A. Seroprevalence of Cytomegalovirus among Pregnant Women in Hodeidah city, Yemen. J Hum Virol Retrovirology. 2016; 3(5): 00106.
3. 3. Özdemir ÖMA, Alk L, Nurdan Y, Elif Y. Konjenital Sitomegalovirüs İ nfeksiyonu Olgu Sunumu. Van Tıp Derg. 2012; 19(4): 189–92.
4. 4. Centers for Disease Control and Prevention. Cytomegalovirus (CMV) and Congenital CMV Infection. 2020 [https://www.cdc.gov/cmv/index.html]. (Erişim tarihi: 21.02.21)
5. 5. Madendağ Y, Eraslan Şahin M, Çöl Madendağ İ, Şahin E, Açmaz G, Müderris İİ. Hastanemize başvuran gebelerde toksoplazma, sitomegalovirüs ve rubella seroprevalansının araştırılması. Perinat J. 2018; 26(1): 7–10.
6. 6. Doğan K, Güraslan H, Özel G, Aydan Z, Yaşar L. Gebelerde Toxoplasma gondii, Rubella, Sitomegalovirus, Sifiliz ve Hepatit B Seropozitiflik Oranları. Türkiye Parazitoloji Derg. 2014; 38(4): 228–33.
7. 7. Pekintürk N. Doğurganlık Yaş Grubundaki Kadınlarda Rubella ve Sitomegalovirüs Seroprevalansı. J Clin Anal Med. 2015; 6(1): 69–71.
8. 8. Uzun B, Güngör S, Er H, Gökmen A, Pektaş B, Şener AG. Gebelerde rubella ve sitomegalovirus IgG avidite testlerinin değerlendirilmesi: dört yıllık deneyim. J Clin Exp Investig. 2015; 5(3): 420–3.

9. 9. Ağca H. Doğurganlık Çağındaki Kadınlarda Rubella ve Sitomegalovirus Antikorlarının Araştırılması. Türk Mikrobiyoloji Cemiy Derg. 2011; 41(1): 15–7.
10. 10. Bouthry E, Picone O, Hamdi G, Grangeot-Keros L, Ayoubi JM, Vauloup-Fellous C. Rubella and pregnancy: Diagnosis, management and outcomes. Prenat Diagn. 2014; 34(13): 1246–53.
11. 11. Türkiye İstatistik Kurumu. Coğrafi İstatistik Portalı. [https://cip.tuik.gov.tr/]. (Erişim Tarihi: 30.08.2021).
12. 12. Karabulut A, Polat Y, Türk M, Balci YI. Evaluation of rubella, Toxoplasma gondii, and cytomegalovirus seroprevalences among pregnant women in Denizli province. Turkish J Med Sci. 2011; 41(1): 159–64.
13. 13. Gülseren YD, Esenkaya Taşbent F, Ozdemir M. Gebelerde Sitomegalovirüs ile Rubella Seroprevalansının ve Yaşa Bağlı Dağılımının Araştırılması. Türk Mikrobiyoloji Cemiy Derg. 2019; 49(3): 154–61.
14. 14. Hamdan HZ, Abdelbagi IE, Nasser NM, Adam I. Seroprevalence of cytomegalovirus and rubella among pregnant women in western Sudan. Virol J. 2011; 8(1): 217.
15. 15. Guerra AB, Siravenha LQ, Laurentino RV, Feitosa RNM, Azevedo VN, Vallinoto ACR, et al. Seroprevalence of HIV, HTLV, CMV, HBV and rubella virus infections in pregnant adolescents who received care in the city of Belém, Pará, Northern Brazil. BMC Pregnancy Childbirth. 2018; 18(1): 1–7.
16. 16. Efe Ş, Kurdoğlu Z, Korkmaz G. Van Yöresindeki Gebelerde Sitomegalovirüs, Rubella ve Toksoplazma Antikorlarının Seroprevalansı. Van Tıp Derg. 2009; 16(1): 6–9.
17. 17. Toklu GD. Gebelerde Toksoplazma, Rubella Virus ve Sitomegalovirus’a Karşı Oluşan Antikorların Sıklığı. J Clin Anal Med. 2013; 4(1): 38–40.
18. 18. Obut M, Doğan Y, Bademkıran MH, Akgöl S, Kahveci B, Peker N, et al. Diyarbakır İlindeki Gebe Kadınlarda Toksoplazma, Rubella ve Sitomegalovirus Seroprevalansı Toxoplasma , Rubella And Cytomegalovirus Seroprevalence In Pregnant Women In Üniversitesi Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma. Dicle Tıp Derg. 2019; 46(2): 189–94. 19. Mutlu E, Özhak Baysan B, Çolak D. İnsan Herpesvirusları. In: Başustaoğlu AC, Yıldıran ŞT, Tanyüksel M, Yapar M (Eds.) Tıbbi Mikrobiyoloji. Ankara: Atlas Kitapçılık, 2010: 517–40.
19. 20. Sen MR, Shukla BN, Banerjee T. Prevalence of serum antibodies to TORCH infection in and around Varanasi, North India. J Clin Diagnostic Res. 2012; 6(9): 1483–5.
20. 21. Aynali A, Arıdoğan BC, Tola EN, Önal S, Çetin ES. Doğurganlık Yaş Grubundaki Kadınlarda Rubella IgM ve IgG Seroprevalansı. Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 2016; 7(10): 1-10.
21. 22. Taku NA, Ndze VN, Abernathy E, Hao LJ, Waku-Kouomou D, Icenogle JP, et al. Seroprevalence of rubella virus antibodies among pregnant women in the Center and South-West regions of Cameroon. PLoS One. 2019; 14(11): 1–10.
22. 23. Zahir H, Arsalane L, Elghouat G, Mouhib H, Elkamouni Y, Zouhair S. Seroprevalence of rubella in pregnant women in Southern Morocco. Pan Afr Med J. 2020; 35(Supp 1): 10.
23. 24. Aşık G, Ünlü S, Er H, Yoldaş Ö, Köken G. Afyon Bölgesinde Gebelerde Toksoplazma ve Rubella Seroprevelansı. Pamukkale Tıp Derg. 2013; 6(3): 128–32.
24. 25. Sasmaz T, Kurt AO, Ozturk C, Bugdayci R, Oner S. Rubella seroprevalence in women in the reproductive period, Mersin, Turkey. Vaccine. 2007; 25(5): 912–7.