Furûq İlmi Açısından Ecr, Sevâb ve Cezâ' Kelimelerinin Kur’ân'daki Kullanımları
Öz
Arap dilinde yakın anlamlı kelimelerdeki ince farklara ve bunun literatürüne el-furûku’lluğaviyye denmektedir. Kur’ân kavramlarının inceliklerini görmemiz için ilk adımda yapılması gereken, terâduf eşanlamlılık) düşüncesine karşılık furûq (farklar) nazariyesi üzerine bina edilen bir çerçeveden Kur’ân’a bakarak, daha iyi anlaşılmasını sağlamaktır. Kur’ân'da kullanılan ecr, sevâb ve cezâ' kelimeleri arasında anlam benzerliği bulunmakla beraber aralarında fark vardır. Ecr daha çok faydalı işlere verilen karşılığı ifade eder. Cezâ' ister faydalı (iyi) ister zararlı (kötü) olsun bütün işlere verilen karşılık anlamına gelir. Sevâb'ta ise sadece âhiret mükâfatı söz konusudur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Aksan, Doğan, Her Yönüyle Dil, Türk Dil Kur. Yay. Ankara 1990.
- el-‘Askerî, Ebû Hilâl el-Hasan b. Abdillâh b. Sehl b. Saîd, el-Furûku’l-Luğaviyye, Dâru’lKutubi’l-‘İlmiyye, Beyrut ts.
- el-Asmaî, Risâletâni fi’l-Luğa – el-Fark ve’ş-Şâ’, Thk. Sabîh et-Temîmî, Mektebetu’sSakâfetu’d-Dîniyye, Kâhire 1992.
- Bahçeci, Muhittin, ‚Ecir‛ maddesi, DİA İslam Ansiklopedisi, İstanbul 1995