Definition of Rurality and Rural Areas in Turkey: A Methodological Trial

Abstract

Urban population ration has always been a critical indicator in Turkey's urbanization history. Whether it is in the form of natural increase or due to border changes or administrative arrangements, especially after the transition to the multiparty system, the rate of urban population has always been tried to be shown big. The main reason for this is that the urbanization rate is perceived as a criterion that shows the level of development of Turkey. Or else, in other words, the rural population or the peasant population has always been considered as a reflection of underdevelopment. Between 2012 and 2013, Turkey's urban population rate increased from 77,3 % to 91,3 % because of the regulations made by the Law no 6360 in 2012. This 14% increase in urban population rate is not a real increase. Based on this situation, the aim of this study is to reveal the urbanization rate of Turkey in 2017 by using different methods. As a result of studies conducted, Turkey's urban population ratio has been found to vary between 84% and 86% in 2017.

Keywords

• rate of urban population,Turkey,Methodology

TÜRKİYE’DE KIRSALLIĞIN VE KIRSAL ALANLARIN TANIMLANMASI: BİR YÖNTEM DENEMESİ

Öz

Türkiye’nin kentleşme tarihi açısından kentleşmiş nüfus oranı her zaman belirleyici bir rol oynamıştır. İster doğal artış şeklinde olsun isterse de sınır değişiklikleri veya yönetsel düzenlemeler ile olsun özellikle çok partili sisteme geçtikten sonra kentsel nüfus oranı her zaman büyük gösterilmeye çalışılmıştır. Bunun başlıca nedeni ise kentleşmiş nüfus oranının ülkenin gelişmişlik düzeyini gösteren bir kıstas gibi algılanmasıdır. Ya da başka bir deyişle, kırsal nüfus veya köylülük hep geri kalmışlığın bir yansıması olarak düşünülmüştür. 6360 sayılı yasa ile yapılan düzenleme ile Türkiye’nin kentsel nüfus oranı bir anda 2012 yılında %77,3 iken 2013 yılında %91,3’e çıkmıştır. Bu %14’lük artış gerçekçi bir artış değildir. Bundan yola çıkarak bu çalışman amacı 2017 yılı itibari ile farklı yöntemler kullanarak Türkiye’nin kentleşme oranını ortaya çıkarmaktır. Yapılan çalışma sonucunda Türkiye’nin kentsel nüfus oranının %84 ile %86 arasında değiştiği bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• kentsel nüfus oranı,Türkiye,Yöntem

Kaynakça

1. Avcı, S. (2004). Şehirsel yerleşmelerin belirlenmesinde kullanılan kriterler ve Türkiye örneği. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, 3(9), 9-28.
2. Bibby, P., & Shepherd, J. (2004). Developing a new classification of urban and rural areas for policy purposes–the methodology. London: DEFRA.
3. Canpolat, F. A., & Hayli, S. (2017). 2007-2012 Döneminde Türkiye Köylerinde Nüfusun Değişimi. Zeitschrift für die Welt der Türken/Journal of World of Turks, 9(1), 155-176.
4. Coburn, A. F., MacKinney, A. C., McBride, T. D., Mueller, K. J., Slifkin, R. T., & Wakefield, M. K. (2007). Choosing rural definitions: implications for health policy. Rural Policy Research Institute Health Panel, 2, 1-8.
5. Goldsmith, H. F., Puskin, D. S., & Stiles, D. J. (1993). Improving the operational definition of “rural areas” for federal programs. Rockville, MD: Federal Office of Rural Health Policy.
6. Gülümser, A. A., BAYCAN LEVENT, T., & Nijkamp, P. (2011). Türkiye'nin kırsal yapısı: AB düzeyinde bir karşılaştırma. İTÜDERGİSİ/a, 9(2), 133-144.
7. Hart, L. G., Larson, E. H., & Lishner, D. M. (2005). Rural definitions for health policy and research. American journal of public health, 95(7), 1149-1155.
8. Kayıkçı, S. (2009) Türkiye’de kırsal alan yönetimi, Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. OECD (2012). Redefining Urban: A New Way to Measure Metropolitan Areas. OECD Publishing.
10. Özçağlar, A. (2016). Büyükşehir belediyeli illerde kır ve kent nüfusunun tespiti mümkün mü?. İçinde TÜCAUM Uluslararası Coğrafya Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Ankara, 271-291.
11. Şahin, S. Z. (2017) Kırsal Alan Kamu Politikaları İçin Akademi ve Bürokrasiyi Uzlaştırma Çabasına Bir Örnek: KOKAP Politika Çalıştayı.
12. Şen Beyazlı, D. (2014) planlamada Kırsal Alanı Tanımlamak, ŞPO Trabzon Şubesi, Büyükşehirler, Planlama ve Değişim Sorunları içinde s:35-54, SPO: Ankara.
13. United Nations, Department of Economic and Social Affairs, Population Division. (2018). World Urbanization Prospects (WUP): The 2018 Revision, Methodology. (s:3)
14. Yılmaz, M. (2012). 50 YILDA (1960-2010) VAN İLİ’NDE KIR-ŞEHİR NÜFUS DEĞİŞİMİ. Doğu Coğrafya Dergisi, 17(28), 33-56.