TR
EN
Kanuni Sultan Süleyman Tuğrası Örneğinde Türk Hat Sanatında Tuğra Formunun Yeri ve Önemi
Öz
Bu çalışmanın amacı, Osmanlı hat sanatının önemli bir öğesi olan tuğra formunu, Türk hat sanatındaki yeri, tarihsel gelişimi, kullanım alanları ve tasarım özellikleri açısından incelemektir. Bu bağlamda, tuğranın sadece resmi belgelerdeki işlevi değil, aynı zamanda dönemin sanat anlayışını yansıtan bir sanat eseri olarak önemi vurgulanmıştır. Tuğralar genellikle sere, beyze, tuğ ve hançer kısımlarından oluşan kavisli şekilde tasarlanır; padişahın adı, babasının adı ve "el muzaffer daima" ibaresini içerir. Bu metnin yazılması ve süslenme şekli, dönemin sanatkarlarının yeteneklerine ve saltanatın zenginliğine bağlıdır. Ulaşılabilen ilk kavisli tuğra örnekleri Büyük Selçuklu İmparatorluğu belgelerinde görülmektedir. Daha sonra Anadolu Selçukluları ve Osmanlı İmparatorluğu'nda tuğra kullanımı devam etmiştir. Resmi olarak tuğranın kullanımı 1 Kasım 1922'de saltanatın kaldırılması ile sona ermiştir. Tuğra, Osmanlı devletindeki resmi yazışmalarda başlık olarak kullanılmış, padişahın imzası ve devlet mührünün temsilcisi olmuştur. Bu kapsamda tuğralar, emirler, fermanlar, tapular, diplomalar gibi resmi belgelerde; madeni paralar, pullar, kayıt defterleri, hanedan armaları, bayraklar gibi diğer nesnelerde ve resmi mimari anıtlarda yer bulmuştur. Ayrıca, tuğra formunda yazılmış ayetler, dualar, besmele, hadisler, özlü sözler ve kişi isimleri şeklinde hat sanatı eserleri yapılmıştır. Osmanlı Sultanı Orhan Bey'in tuğrası, ‘Orhan ve babası Osman’ın isimlerinin yazıldığı bir formu içerdiği için tüm Osmanlı tuğra tasarımının temelini oluşturmuştur. Bu çalışmada Osmanlı İmparatorluğu'nun en parlak dönemi olarak kabul edilen 16. yüzyılda İstanbul Saray Nakışhanesinde üretilen 1555-60 tarihli Kanuni Sultan Süleyman tuğrası ele alınmıştır. Günümüzde New York Metropolitan Sanat Müzesi'nde sergilenen bu tuğra, metni, hat tasarımı, istif özellikleri ve tezhip desenleri açısından incelenmiştir. Tuğranın, tasarımında altın ve lacivert rengin yoğun olarak kullanıldığı görülmüştür. Tezhip desenlerinde saz yolu üslubunda hançeri yapraklar, çift tahrir tarzındaki hatayi desenler, stilize edilmiş karanfil ve bulut motiflerine yer verilmiştir. Bu tasarım özellikleri nedeniyle tuğranın dönemin saray baş müzehhibi Kara Memi'nin üslubunda yapıldığı düşünülmüştür. Araştırmanın sonucunda, tuğraların sadece resmi belge olma özelliği ile sınırlı kalmadığı, aynı zamanda dönemin sanat anlayışını yansıtan önemli sanat eserleri olduğu sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
yok
Proje Numarası
yok
Teşekkür
Mevzu Dergi Editörlerine teşekkür ederim.
Kaynakça
- Alparslan, Ali (1994). Divanî. Islamic Encyclopedia, (9), 445-446, Istanbul: TDV Islam.
- Atalar, M. (1981). Osmanlı Padişahları. Ankara University Faculty of Theology Journal, (XXIV), 425.
- Bektaşoğlu, M. (2009). Anadolu'da Türk İslam sanatı. Presidency of Religious Affairs 769, Artifacts: 9, Ankara: Başak.
- Berk, S. (2006). Hat san'atı tarihçe, malzeme ve örnekler. Istanbul: İSMEK.
- Berk, S. (2007). Rakım Efendi. Islamic Encyclopedia, (34), 428-429, Istanbul: TDV Islam.
- Berk, S. (2013). Devlet-i Âliyye’den günümüze hat sanatı. Istanbul: İnkılap.
- Binark, İ. (1975). Eski kitapçılık sanatlarımız. Istanbul.
- Blair, S. S. (2006). Islamic Calligraphy. Edinburg: University of Edinburgh. Doi:10.1017/S2151348100002470
Ayrıntılar
Birincil Dil
İngilizce
Konular
İslam Sanatları
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
15 Eylül 2023
Gönderilme Tarihi
1 Ağustos 2023
Kabul Tarihi
4 Eylül 2023
Yayımlandığı Sayı
Yıl 1970 Sayı: 10
ISNAD
Sever Demir, Secil. “The Place and Importance of the Tughra Form In Turkish Calligraphy with the Example of Sultan Suleiman the Magnificent”. Mevzu – Sosyal Bilimler Dergisi. 10 (01 Eylül 2023): 669-693. https://doi.org/10.56720/mevzu.1336213.
Cited By
Geneza Rady Stanu Imperium Osmańskiego oraz jej organizacja w latach 1867–1868
Czasopismo Prawno-Historyczne
https://doi.org/10.14746/cph.2023.2.7