Araştırma Makalesi

Osmanli Dinî Modernleşmesinin Öncülerinden Hamdan Hoca ve İthâf’ı

Sayı: 12 15 Eylül 2024
PDF İndir
TR EN

Osmanli Dinî Modernleşmesinin Öncülerinden Hamdan Hoca ve İthâf’ı

Öz

Osmanlı, İslâm dünyası ile, her ne kadar mahiyeti farklı olsa da, eşzamanlı şekilde modernliği tecrübe etmiştir. Bu sebeple Osmanlı ile İslâm dünyasının geri kalanı arasındaki münasebetler, irtibatlar ve etkileşimler çeşitli ve çetrefillidir. Bu etkileşim bölgelerinden biri de Kuzey Afrika’dır. XIX. asrın başlarında Osmanlı’dan ayrılan bu bölgenin modernleşme tecrübesi de bir şekilde Osmanlı’ya intikal etmiştir. Cezayir’de önemli devlet görevlerinde bulunmuş bir isim olan Hamdan b. Osman Hoca, Cezayir’in Fransızlar tarafından işgalinden sonra İstanbul’a gelmiş ve özellikle Avrupa’da edindiği tecrübeleri Osmanlı üst bürokrasisine aktarmıştır. Hamdan Hoca’nın modernleşme çabalarının ilk icraatlarına da aktif olarak iştirak ettiği görülmektedir. Özellikle karantinanın Osmanlı’da benimsenmesi ve uygulanması sürecinde aktif rol almış ve üst bürokrasiyle yakın ilişki içinde olmuştur. Bu süreçte kendisinden karantina uygulamasının İslam’a uygun olduğunu ele alan bir risale yazması istenmiş ve o da kaleme aldığı bu risalede irade, kaza ve kader meselelerini karantina bağlamında incelemiştir. Bu inceleme esnasında meseleleri ele alış biçimi ve ileri sürdüğü argümanlar sonrasında Osmanlı dinî modernleşmesinde sıkça kullanılacak bir karakter arz etmektedir. Bu sebeple Hamdan Hoca’nın din-modernleşme ilişkilerine yaklaşımı Osmanlı dinî modernleşmesini etkileyen ve kaynaklık eden bir muhtevaya sahiptir. Özellikle tedbir almanın ve kuvvet hazırlamanın dinî gerekçeleri, kafirlerden bir şey alınıp alınamayacağı ve kafirlere benzeme gibi hususlar ön plana çıkmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Abdurrahman Sami Paşa. Rumûzü’l-Hikem. İstanbul: Şeyh Yahya Efendi Matbaası, 1287.
  2. Akyıldız, Ali. Tanzimat Dönemi Osmanlı Merkez Teşkilatında Reform. İstanbul: Eren Yayıncılık, 1993.
  3. Ali Rıza Paşa. Mir’âtü'l-Cezâyir, mütercim Ali Şevki, y.y. : y.y., 1293.
  4. Baysun, Cavid. “Cezayir Meselesi ve Reşid Paşa’nın Paris Elçiliği”, III. Türk Tarih Kongresi: Kongreye Sunulan Tebliğler. 375-379. Ankara: Türk Tarih Kurumu, 1948.
  5. Dihkenizade Ubeydullah Kuşmânî. Nizam-ı Cedide dair bir risale Zebire-i Kuşmânî fi Ta’rif-i Nizâm-ı İlhâmî. haz. Ömer İşbilir, Ankara: Türk Tarih Kurumu, 2006.
  6. Dilbaz, Mahmut. Askerî Modernleşmenin Dinî Müdafaası: Esʽad Efendi’nin Şerhli Es-Saʽyü’l-Mahmûd Tercümesi. İstanbul: Dergâh Yayınları, 2014.
  7. Fazlıoğlu, İhsan. “İbnu’l-Annâbî ve es-Sa‘yu’l-Mahmûd fî nizâmi’l-cunûd adlı eseri” Dîvân: İlmî Araştırmalar. I/1, (1996/1), 165-174.
  8. Hamdan Hoca, el-Mir’at, thk. Muhammed el-Arabî ez-Zebîrî, Cezayir: ANEP, 2005.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Kelam

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

15 Eylül 2024

Gönderilme Tarihi

5 Şubat 2024

Kabul Tarihi

20 Mayıs 2024

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2024 Sayı: 12

Kaynak Göster

ISNAD
Özdinç, Ridvan. “Osmanli Dinî Modernleşmesinin Öncülerinden Hamdan Hoca ve İthâf’ı”. Mevzu – Sosyal Bilimler Dergisi. 12 (01 Eylül 2024): 101-130. https://doi.org/10.56720/mevzu.1432144.