Home and Family in the Covid-19 Pandemic Process

Öz

Covid-19 pandemic, which has different dimensions from previous pandemics in terms of size, speed and effects, has surrounded the whole world with its individual and social effects. The new type of coronavirus disease, by its nature, is a social crisis that directly attacks people, disrupts social lives, and creates force majeure with extraordinary conditions in all aspects of social life. Accompanied by slogans such as "Stay at home, stay healthy", "Life fits into the home", staying at home during the epidemic process and not going out to the streets, squares and public spaces as much as possible was presented to people as a basic solution to cope with this crisis. The house has gained a key position in the measures, decisions and practices put forward in this process. Accordingly, the family has become a central group and institution in which new situations emerge in and around it. As a matter of fact, this study focuses on the home and family during the epidemic process. In the study, it is aimed to understand the state of staying at home during the epidemic and the state of the institution of family after the pandemic. The study was conducted with a qualitative approach by using written sources about home and family.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• home
• family
• society
• change.

Covid-19 Küresel Salgın Sürecinde Ev ve Aile

Öz

Tarihte daha önce meydana gelen pandemilerden büyüklüğü, hızı ve etkileri bakımından farklı boyutları olan Covid-19 pandemisi, bireysel ve toplumsal etkileriyle bütün dünyayı çepeçevre kuşatmıştır. Yeni tip koronavirüs hastalığı, tabiatı gereği doğrudan insanlara saldıran, toplumsal hayatları altüst eden, toplumsal yaşamın bütün veçhelerinde olağanüstü şartlarla mücbir sebep durumu hasıl eden toplumsal bir krizdir. “Evde kal, sağlıklı kal’”, “Hayat eve sığar’” gibi sloganlar eşliğinde salgın sürecinde evde kalmak ve mümkün olduğunca sokağa, meydanlara, kamusal alanlara çıkmamak, insanlara bu krizle başetmede temel bir çözüm yolu olarak sunuldu. Ev, bu süreçte ortaya konulan tedbir, karar ve uygulamalarda anahtar konum kazandı. Aile de buna göre içinde ve etrafında yeni durumların ortaya çıktığı merkezi bir grup ve kurum haline geldi. Nitekim bu çalışma salgın sürecinde ev ve aileye odaklanmaktadır. Çalışmada salgın sürecinde evde kalma durumuyla pandemi sonrası aile kurumunun halini anlamak amaçlanmaktadır. Çalışma, nitel bir yaklaşımla ev ve aile hakkındaki yazılı kaynaklara başvurmak suretiyle yürütülmüştür. Çalışmanın bulguları çerçevesinde aile eve evin salgın sürecinde önemli değişiklikler yaşadığı ailede din hayatının da bu değişikliklerden etkilendiği söylenebilir. Salgın zamanlarında evde ve ailede işlevsel değişimler gerçekleşmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Covid-19
• ev
• aile
• toplum
• değişim

Kaynakça

1. Aydın, Y. (2020). Türkiye Özelinde Kovid-19’un Evin Işlevi Üzerindeki Etkisi. E. Okumuş (Ed.), Küresel Salgınlara Farklı Bakışlar içinde (511-527, ss.). Ankara: Eskiyeni Yayınları.
2. Berger, P. L. (1967). The Sacred Canopy. Garden City.
3. Berger, P. L., Ve Luckmann, T. (1967). The Social Construction of Reality. Allen Lane The Penguin Press.
4. BM. (2020). The Social Impact of COVID-19. Https://Www.Un.Org/Development/Desa/Dspd/2020/04/Social- Impact-Of-Covid-19/
5. Boz, N. (2020). Salgın Zamanı İletişim ve Toplumsal Direnç. E. Okumuş (Ed.), Küresel Salgınlara Farklı Bakışlar içinde (483-510, ss.). Ankara: Eskiyeni Yayınları.
6. Dowling, R., Ve Mee, K. (2007). Home and Home Making in Contemporary Australia. Housing Theory and Society. 24(3), 161-165.
7. Duyvendak, J. W. (2011). The Politics of Home, Nostalgia and Belonging in Western Europe and the United States. Basingstoke: Palgrave Macmillan.
8. Frank, A. W. (1991). For a Sociology of the Body: An Analytical Review. M. Featherstone, M. Hepworth, ve B. S. Turner (Ed.), The Body: Social Process and Cultural Theory Içinde (36-102. ss.). Sage Publications.

9. Gültekin, M. B. (2020). Covid-19 Pandemisi Sürecinde Din Görevlileri-Cami-Cemaat Ilişkileri (Ankara/Yenimahalle Örneği). Kocaeli İlahiyat Dergisi. 4(2), 131-164.
10. Keleş, R. (2017). Kentleşme Politikaları (16. Basım). Ankara: İmge Kitapevi.
11. Mcguire, M. B. (1987). Religion: The Social Context. Belmont: Wadsworth Publishing Company.
12. Okumuş, E. (2011). Bedene Müdahalenin Sosyolojisi. K. Canatan (Ed). Beden Sosyolojisi Içinde (45-66. Ss.), İstanbul: Açılım Yayınları.
13. Okumuş, E. (2018). Din Sosyolojisi. Maarif Mektepleri.
14. Okumuş, E. (2020a). Afetleri Çok Yönlü Okumanın Önemi. E. Okumuş (Ed.), Küresel Salgınlara Farklı Bakışlar içinde (13-50, ss.). Ankara: Eskiyeni Yayınları.
15. Okumuş, E. (2020b). Olağanüstü Zamanlarda Din: Küresel Kovid-19 Örneği. E. Okumuş (Ed.), Küresel Salgınlara Farklı Bakışlar içinde (173-206, Ss.). Ankara: Eskiyeni Yayınları.
16. Okumuş, E. (2020c). Yeni Tip Koronavirüs Öneğinde Afetlerin Toplumsal Etkileri. E. Okumuş (Ed.), Küresel Salgınlara Farklı Bakışlar içinde (71-115, Ss.). Ankara: Eskiyeni Yayınları.
17. O’neil, J. (1989). The Communicative Body Studies In Communicative Philosophy, Politics, And Sociology. Northwestern University Press.
18. Roberts, K. (1990). Religion in Sociological Perspective (2. Basım). Wadsworth Publishing Company.
19. Ronald, R. (2008). The Ideology of Home Ownership: Homeowner Societies and the Role of Housing. Palgrave Macmillan.
20. Russel, J. B. (1999). Şeytan, Antikiteden Ilkel Hıristiyanlığa Kötülük (N. Plümer, Çev.). İstan bul: Kabalcı Yayınları.
21. Turner, B. S. (1982). The Government of the Body: Medical Regimens and The Rationalization of Diet, British Journal of Sociology, 33(2), 252-269.
22. Turner, B. S. (1984a). The Body and Society, Explorations in Social Theory, Oxford: Basil Blackwell.
23. Turner, B. S. (1984b). Tıbbî Güç ve Toplumsal Bilgi (Ü. Tatlıcam, Çev.). İstanbul: Sentez Yayınları.
24. TÜİK. (2020). Evlenme ve Boşanma Istatistikleri, 2020. Https://Data.Tuik.Gov.Tr/Bulten/Index?P=Evlenme-Ve- Bosanma-Istatistikleri-2020-37211
25. Urry, J. (1995). Consuming Places. London: Routledge.
26. Yamaç, M. (2020). Küresel Covid-19 Salgınının Sosyal Medyada Dini Tezahürleri. E. Okumuş (Ed.), Küresel Salgınlara Farklı Bakışlar Içinde (561-584, ss.). Ankara: Eskiyeni Yayınları.
27. Yamaç, M. (2021). Religious and Social Impacts in Turkey During the Coronavirus Pandemic. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 8(1), 65-84.
28. Yaran, C. S. (1997). Kötülük ve Theodise, Ankara: Vadi Yayınları.