Yeniden Yapılandırma Sonrası 2004-2014 Döneminde Türk Bankacılık Sektörü
Öz
Bankacılık sektörünün yapısal sorunlarının çözümlenmesi
amacıyla Mayıs 2001’de uygulamaya konulan Bankacılık Sektörü
Yeniden Yapılandırma Programı kapsamında gerçekleştirilen
reformlar tamamlandıktan sonra 2004-2014 döneminde sektörün
bilançosunda yapısal değişimler gerçekleşmiş, bankaların aracılık
fonksiyonlarına odaklanmasıyla kredilerin aktifler içindeki payı
artmış, mevduatlar ana fonlama kaynağı olmaya devam etmiş,
bankaların güçlü sermaye ve özkaynak tabanına sahip olmaları
sonucunda sermaye yeterliliği rasyoları yasal sınırların üzerinde
gerçekleşmiştir. Bankacılık sektörünün bilançosunun 2004-2014
dönemindeki gelişimine bağlı olarak, sektörün performans, işletme
ve verimlilik rasyolarında iyileşme gözlemlenmiştir.
Anahtar Kelimeler
Bankacılık sektörü; yeniden yapılandırma; performans,işletme ve verimlilik rasyoları
Kaynakça
- Aydoğan, E., R. Aktaş ve S. Pekkaya. 2005. 2001 Krizi Sonrası Dönemde Makroekonomik Gelişmeler Işığında Türk Bankacılık Sisteminin Yeniden Yapılandırılmasına İlişkin Bir Değerlendirme. İktisat, İşletme ve Finans Dergisi 20 (237): 17-48. Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu. 2001. Bankacılık Sektörü Yeniden Yapılandırma Programı - Tanıtım Rehberi. Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu. 2005. Bankacılık Sektörü Yeniden Yapılandırma Programı: Gelişme Raporları. BDDK Yayınları No:2. Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu. 2010. Krizden İstikrara Türkiye Tecrübesi. Çalışma Tebliği, Gözden Geçirilmiş Üçüncü Baskı. Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu. 2015. www.bddk.org.tr. İnteraktif Bültenler Türk Bankacılık Sektörü Aylık Bülteni 2004-2014. Boyacıoğlu, M. A. 2003. 1980 Sonrası Türk Bankacılık Sektöründeki Gelişmeler, Krizlerin Sektör Üzerindeki Etkileri ve İyileştirici Öneriler. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 2003 (9). Bumin, M. ve F. Ateş. 2008. Sorunlu Bankaların Çözümlenmesi. Palme Yayıncılık. Bumin, M. 2009. Kamu Bankalarının Yeniden Yapılandırılması ve Sonuçları. TBB Bankacılar Dergisi 20(70): 17-36. Bumin, M. ve A. Cengiz. 2009. Banka Birleşme ve Devralmalarının Etkinlik Üzerine Etkisi: Pamukbank’ın Halkbank’a Devredilmesi. İktisat, İşletme ve Finans Dergisi 24(279): 68-96. Calomiris, C. W. ve A. Powell. 2000. Can Establishing Market Bank Regulators Establish Credible Discipline: The Case of Argentina, 1992-1999. The National Bureau of Economic Research Working Paper No: 7715. Demireli, E. 2010. TOPSIS Çok Kriterli Karar Verme Sistemi: Türkiye’deki Kamu Bankaları Üzerine Bir Uygulama. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi 5(1): 97- 108. Dookyung, K. 1999. Bank Restructuring in Korea. Bank for International Settlement Policy Papers. Erdönmez, A. P. ve B. Tulay. 2001. İsveç Bankacılık Krizi ve Bankacılık Sisteminin Yeniden Yapılandırılması. Türkiye Bankalar Birliği Bankacılık ve Araştırma Grubu. Gruben, W. C. ve J. Welch. 2001. Banking and Currency Crisis Recovery: Brazil’s Turnaound of 1999. Economic and Financial Review, Federal Reserve Bank of Dallas 4 th Quarter.