Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Yıl 2025, Cilt: 9 Sayı: 2, 1 - 19, 12.12.2025

Gözde Tezer Kozak , Nüket Saracel

https://doi.org/10.55774/mikad.1723417
https://izlik.org/JA78ZE32TG

Öz

Kaynakça

  • Abdullah, H. O., & Al-Abrrow, H. (2023). Impact of perceived organisational justice, support and identity on workplace behaviour through job attitudes: verification in the role of LOC. International Journal of Organizational Analysis, 31(6), 2645-2664.
  • Agrawal, G. R. (2012). Foundation of human resource management in Nepal. Kathmandu: M.K. Publishers.
  • Ahmadian, S., Astrabeh, S., & Ejrami, M. (2023). Organizational silence, organizational trust and organizational commitment. Journal of Humanities, Social Sciences and Business (JHSSB), 3(1), 112–124.
  • Akar, B. (2023). Öz belirleme teorisi çerçevesinde temel psikolojik ihtiyaçların tatmininin tükenmişlik üzerindeki etkisinde özerk motivasyonun aracı rolü: Bankacılık sektöründe bir uygulama, (Yüksek Lisans Tezi), Doğuş Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  • Akar, H. (2018). Organizational silence in educational organizations: A meta-analysis study. Journal of Eurasia Social Sciences, 9(32), 1077–1098.
  • Akman, Y. (2018). The investigation of the relationships between organisational justice, work motivation and teacher performance. Cukurova University Faculty of Education Journal, 47(1), 164-187.
  • AL-Abrrow, H. A. (2022). The effect of perceived organisational politics on organisational silence through organisational cynicism: Moderator role of perceived support. Journal of Management & Organization, 28(4), 754-773.
  • Amira, K., Lamine, S., & Said, R. (2024). Relationship between organizational justice and organizational conflict: A literature review. Social Sciences and Education Research Review, 11(2), 244–252.
  • Bagheri, G., Zarei, R., & Aeen, M. N. (2012). Organizational silence: Basic concepts and its development factors. Ideal Type of Management, 1(1), 47–58.
  • Bayram, A., Akdoğan, A., & Harmancı, Y. K. (2018). Algılanan örgütsel adalet ve işte var olamama (presenteeism) ilişkisinde stresin aracı rolü. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(2), 197-211.
  • Bobocel, D. R., & Brockner, J. (2024). Application of justice theory to address social ıssues: ıntroduction to the special ıssue. Organizational Psychology Review, 14(2), 282-287.
  • Brinsfield, C. T. (2013). Employee silence motives: Investigation of dimensionality and development of measures. Journal of Organizational Behavior, 34(5), 671–697.
  • Brinsfield, C. T., & Edwards, M. S. (2020). Employee voice and silence in organizational behavior. In J. Greenberg & C. Rosen (Eds.), Handbook of research on employee voice (pp. 103–120). Cheltenham, UK: Edward Elgar Publishing.
  • Chou, S. Y., & Chang, T. (2020). Employee silence and silence antecedents: A theoretical classification. International Journal of Business Communication, 57(3), 401–426.
  • Colquitt, J. A., Conlon, D. E., Wesson, M. J., Porter, C. O. L. H., & Ng, K. Y. (2001). Justice at the millennium: A meta-analytic review of 25 years of organizational justice research. Journal of Applied Psychology, 86, 425–445.
  • Cropanzano, R., & Molina, A. (2015). Organizational justice. In J. D. Wright (Ed.), International encyclopedia of the social & behavioral sciences (2nd ed., Vol. 17, pp. 379–384). Oxford: Elsevier.
  • Çetin, A. (2020). Organizational silence and organizational commitment: A study of Turkish sport managers. Annals of Applied Sport Science, 8(2), 10–20.
  • Doğan, S., & Oğuzhan, Y. (2022). Örgütsel adaletin örgütsel sessizlik ve örgüte olan bağlılığa etkisi üzerine bir araştırma. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(1), 183-203,
  • Dyne, L. V., Ang, S., & Botero, I. C. (2003). Conceptualizing employee silence and employee voice as multidimensional constructs. Journal of Management Studies, 40(6), 1359–1392.
  • Edezaro, P. O. (2022). Relationship between organizational justice, job satisfaction, perceived trust, employee voice, and organisational citizenship behaviuor. The Mediation role of organisational communication. International Journal of Social Science and Education Research Studies, 2(1), 22-28.
  • Ertek, E., & Aydintan, B. (2024). Hastane çalışanlarında örgütsel adalet algısı ve ikincil travmatik stresin tükenmişlik ile ilişkisi 1. Third Sector Social Economic Review, 59(3), 1386-1408.
  • Ertürk, E., & Bedük, A. (2015). Sosyal mübadele teorisi bağlamında güç mesafesi ve örgütsel adalet algılamalarının örgütsel vatandaşlık davranışı üzerindeki etkisi. İşletme Bilimi Dergisi, 3(1), 1-19.
  • Field, A. (2009). Discovering statistics using IBM SPSS (3rd ed.). London: Sage Publications.
  • Güngör, S. K., & Potuk, A. (2018). Öğretmenlerin mobbing, örgütsel adalet ve örgütsel sessizlik algıları ve aralarındaki ilişki. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(3), 723-742.
  • Hair, J. F., Anderson, R. E., Tatham, R. L., & Black, W. C. (1998). Multivariate data analysis (5th ed., pp. 192–193). New Jersey: Prentice Hall.
  • Hassan, S., DeHart‐Davis, L., & Jiang, Z. (2019). How empowering leadership reduces employee silence in public private sectors. Public Administration, 97(1), 116–131.
  • Ho, H. C. (2025). A one-year prospective study of organizational justice and work attitudes: An extended job demands-resources model. Journal of Managerial Psychology, 40(1), 21–36.
  • Huong, L., Zheng, C., & Fujimoto, Y. (2016). Inclusion, organisational justice and employee well-being. International Journal of Manpower, 37(6), 945-964.
  • Jirjahn, U., & Smith, S. C. (2018). Nonunion employee representation: Theory and the German experience with mandated works councils. Annals of Public and Cooperative Economics, 89(1), 201–233.
  • Kara, A. U., & Beğenirbaş, M. (2021). Örgütsel adaletin örgütsel sessizliğe etkisinde yöneticiye duyulan güvenin düzenleyici rolü. Business & Management Studies: An International Journal, 9(3), 956-975.
  • Knoll, M., & van Dick, R. (2013). Do I hear the whistle…? A first attempt to measure four forms of employee silence and their correlates. Journal of Business Ethics, 113(2), 349–362.
  • Knoll, M., Hall, R. J., & Weigelt, O. (2018). A longitudinal study of the relationships between four differentially motivated forms of employee silence and burnout. Journal of Occupational Health Psychology. Advance online publication.
  • Kökalan, Ö. (2018). The effect of organisational justice on organisational silence: testing the mediational role of workplace spirituality. Middle East Journal of Management, 5(3), 296-319.
  • Krause, V. (2021). Investigating the role of organizational silence in the context of disruptive business model transformation: A mixed methods approach (Doctoral dissertation), Catholic University Eichstätt-Ingolstadt, WFI Ingolstadt School of Management.
  • McAuliffe, E., Manafa, O., Maseko, F., Bowie, C., & White, E. (2009). Understanding job satisfaction amongst mid-level cadres in Malawi: the contribution of organisational justice. Reproductive health matters, 17(33), 80-90.
  • Meydan, C. H., Köksal, K., & Kara, A. U. (2016). Örgüt içinde sessizlik: Örgütsel etik değerlerin etkisi ve adalet algisinin aracilik rolü. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(3), 142-159.
  • Milliken, F. J., Morrison, E. W., & Hewlin, P. F. (2003). An exploratory study of employee silence: Issues that employees don't communicate upward and why. Journal of Management Studies, 40(6), 1453–1476.
  • Morrison, E. W., & Milliken, F. J. (2000). Organizational silence: A barrier to change and development in a pluralistic world. The Academy of Management Review, 25(4), 706–725.
  • Oluyemisi, O., Ade, B. S., & Can, N. (2024). The ınfluence of organisational justice on employee performance in the organised private sector of the Nigeria Economy. Journal of Entrepreneurship and Development Economics, 1(1), 5-24.
  • Önder, E. (2017). Ortaöğretim okullarında örgütsel sessizliğin yordayıcısı olarak örgütsel adalet ve örgütsel bağlılık. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 669-686.
  • Özbek, M. F., Yoldash, M. A., & Tang, T. L. P. (2016). Theory of justice, OCB, and individualism: Kyrgyz citizens. Journal of Business Ethics, 137, 365–382.
  • Özçınar, M., Demirel, Y., & Özbezek, B. D. (2015). Çalışanların örgütsel adalet algıları ve örgütsel sessizlik arasındaki ilişkinin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(13), 150-171.
  • Özdemir, P. (2024). A Study of Organizational Silence from the Viewpoint of Female Students in Male-Dominated Classrooms. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26(1), 31-47.
  • Özkanlısoy, Ö., & Saygılı, M. S. (2020). Lojistik sektörü çalışanlarında örgütsel adalet algısının iş motivasyonuna etkisi: örnek bir uygulama. Business & Management Studies: An International Journal, 8(2), 2063-2092.
  • Özsavaner, B. B. (2019). Örgütsel adalet ve örgütsel destek algısının öznel iyi oluş üzerine etkisi: Havacılık yer hizmetleri çalışanları üzerine bir çalışma (Yüksek Lisans Tezi), Kocaeli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  • Pieters, W. R. (2018). Assessing organisational justice as a predictor of job satisfaction and employee engagement in Windhoek. SA Journal of Human Resource Management, 16(1), 1-11.
  • Pinder, C. C., & Harlos, K. P. (2001). Employee silence: Quiescence and acquiescence as responses to perceived injustice. In G. R. Ferris (Ed.), Research in personnel and human resources management (Vol. 20, pp. 331–369). Stamford, CT: Elsevier Science/JAI Press.
  • Polat, S., & Celep, C. (2008). Ortaöğretim öğretmenlerinin örgütsel adalet, örgütsel güven, örgütsel vatandaşlık davranışlarına ilişkin algıları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 54(54), 307-331.
  • Poon, J. M. (2012). Distributive justice, procedural justice, affective commitment, and turnover intention: A mediation–moderation framework. Journal of Applied Social Psychology, 42(6), 1505–1532.
  • Poyraz, K., & Kara, H. (2009). Örgütsel adalet algılamalarının örgütsel vatandaşlık davranışlarına etkisine yönelik bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (9), 71-91.
  • Rupp, D. E., Shao, R., Jones, K. S., & Liao, H. (2014). The utility of a multifoci approach to the study of organizational justice: A meta-analytic investigation into the consideration of normative rules, moral accountability, bandwidth-fidelity, and social exchange. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 123(2), 159–185.
  • Sarrafoğlu, G. B., & Günsay, M. M. (2019). Örgütsel adalet ve örgütsel sessizliğin iş tatmini ve işten ayrilma niyeti üzerindeki etkileri. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 15(2), 85-97.
  • Senger, N., & Karcıoğlu, F. (2022). Yöneticilerin dönüştürücü liderlik davranışlarının örgütsel sessizlik ve örgütsel adalet ile ilişkisi. Ekev Akademi Dergisi, (91), 206-221.
  • Supriya, C., & Dadhabai, S. (2024). Dimensions of organizational justice on employee commitment–moderating effect of gender. In MATEC Web of Conferences (Vol. 392, p. 01050). EDP Sciences.
  • Tavşancıl, E. (2014). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi (5. baskı). Ankara: Nobel Yayıncılık.
  • Tosun, F., & Baltacı, M. (2024). Konaklama işletmelerinde örgütsel adalet algısının çalışan motivasyonu ve işten ayrılma niyetine etkisi. Selçuk Üniversitesi Akşehir Meslek Yüksekokulu Sosyal Bilimler Dergisi, (18), 114-129.
  • Ünlü, Y., Hamedoğlu, M. A., & Yaman, E. (2015). Öğretmenlerin örgütsel adalet algıları ve örgütsel sessizlik düzeyleri arasındaki ilişki. Sakarya University Journal of Education, 5(2), 140-157.
  • Wang, C. C., Hsieh, H. H., & Wang, Y. D. (2020). Abusive supervision and employee engagement and satisfaction: The mediating role of employee silence. Personnel Review, 49(9), 1845–1858.
  • Xu, A. J., Loi, R., & Lam, L. W. (2015). The bad boss takes it all: How abusive supervision and leader–member exchange interact to influence employee silence. The Leadership Quarterly, 26(5), 763–774.
  • Yirik, Ş., Uslu, A., Sancar, M. F., & Kutukız, D. (2016). Otel işletmelerinde örgütsel sessizlik ve örgütsel adalet ilişkisi: Antalya örneği. Yeni Fikir Dergisi, 8(16), 7-15.
  • Yorulmaz, Y. İ., Püsküllüoğlu, E. I., Çolak, İ., & Altınkurt, Y. (2021). Eğitim örgütlerinde örgütsel güven ile örgütsel adalet, örgütsel bağlılık ve örgütsel vatandaşlık davranışları arasındaki ilişkiler: Bir meta-analiz çalışması. Eğitim ve Bilim, 46(208), 237-277.
  • Zapata-Phelan, C. P., Colquitt, J. A., Scott, B. A., & Livingston, B. (2009). Procedural justice, interactional justice, and task performance: The mediating role of intrinsic motivation. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 108(1), 93–105.

Yıl 2025, Cilt: 9 Sayı: 2, 1 - 19, 12.12.2025

Gözde Tezer Kozak , Nüket Saracel

https://doi.org/10.55774/mikad.1723417
https://izlik.org/JA78ZE32TG

Öz

Kaynakça

  • Abdullah, H. O., & Al-Abrrow, H. (2023). Impact of perceived organisational justice, support and identity on workplace behaviour through job attitudes: verification in the role of LOC. International Journal of Organizational Analysis, 31(6), 2645-2664.
  • Agrawal, G. R. (2012). Foundation of human resource management in Nepal. Kathmandu: M.K. Publishers.
  • Ahmadian, S., Astrabeh, S., & Ejrami, M. (2023). Organizational silence, organizational trust and organizational commitment. Journal of Humanities, Social Sciences and Business (JHSSB), 3(1), 112–124.
  • Akar, B. (2023). Öz belirleme teorisi çerçevesinde temel psikolojik ihtiyaçların tatmininin tükenmişlik üzerindeki etkisinde özerk motivasyonun aracı rolü: Bankacılık sektöründe bir uygulama, (Yüksek Lisans Tezi), Doğuş Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  • Akar, H. (2018). Organizational silence in educational organizations: A meta-analysis study. Journal of Eurasia Social Sciences, 9(32), 1077–1098.
  • Akman, Y. (2018). The investigation of the relationships between organisational justice, work motivation and teacher performance. Cukurova University Faculty of Education Journal, 47(1), 164-187.
  • AL-Abrrow, H. A. (2022). The effect of perceived organisational politics on organisational silence through organisational cynicism: Moderator role of perceived support. Journal of Management & Organization, 28(4), 754-773.
  • Amira, K., Lamine, S., & Said, R. (2024). Relationship between organizational justice and organizational conflict: A literature review. Social Sciences and Education Research Review, 11(2), 244–252.
  • Bagheri, G., Zarei, R., & Aeen, M. N. (2012). Organizational silence: Basic concepts and its development factors. Ideal Type of Management, 1(1), 47–58.
  • Bayram, A., Akdoğan, A., & Harmancı, Y. K. (2018). Algılanan örgütsel adalet ve işte var olamama (presenteeism) ilişkisinde stresin aracı rolü. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(2), 197-211.
  • Bobocel, D. R., & Brockner, J. (2024). Application of justice theory to address social ıssues: ıntroduction to the special ıssue. Organizational Psychology Review, 14(2), 282-287.
  • Brinsfield, C. T. (2013). Employee silence motives: Investigation of dimensionality and development of measures. Journal of Organizational Behavior, 34(5), 671–697.
  • Brinsfield, C. T., & Edwards, M. S. (2020). Employee voice and silence in organizational behavior. In J. Greenberg & C. Rosen (Eds.), Handbook of research on employee voice (pp. 103–120). Cheltenham, UK: Edward Elgar Publishing.
  • Chou, S. Y., & Chang, T. (2020). Employee silence and silence antecedents: A theoretical classification. International Journal of Business Communication, 57(3), 401–426.
  • Colquitt, J. A., Conlon, D. E., Wesson, M. J., Porter, C. O. L. H., & Ng, K. Y. (2001). Justice at the millennium: A meta-analytic review of 25 years of organizational justice research. Journal of Applied Psychology, 86, 425–445.
  • Cropanzano, R., & Molina, A. (2015). Organizational justice. In J. D. Wright (Ed.), International encyclopedia of the social & behavioral sciences (2nd ed., Vol. 17, pp. 379–384). Oxford: Elsevier.
  • Çetin, A. (2020). Organizational silence and organizational commitment: A study of Turkish sport managers. Annals of Applied Sport Science, 8(2), 10–20.
  • Doğan, S., & Oğuzhan, Y. (2022). Örgütsel adaletin örgütsel sessizlik ve örgüte olan bağlılığa etkisi üzerine bir araştırma. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(1), 183-203,
  • Dyne, L. V., Ang, S., & Botero, I. C. (2003). Conceptualizing employee silence and employee voice as multidimensional constructs. Journal of Management Studies, 40(6), 1359–1392.
  • Edezaro, P. O. (2022). Relationship between organizational justice, job satisfaction, perceived trust, employee voice, and organisational citizenship behaviuor. The Mediation role of organisational communication. International Journal of Social Science and Education Research Studies, 2(1), 22-28.
  • Ertek, E., & Aydintan, B. (2024). Hastane çalışanlarında örgütsel adalet algısı ve ikincil travmatik stresin tükenmişlik ile ilişkisi 1. Third Sector Social Economic Review, 59(3), 1386-1408.
  • Ertürk, E., & Bedük, A. (2015). Sosyal mübadele teorisi bağlamında güç mesafesi ve örgütsel adalet algılamalarının örgütsel vatandaşlık davranışı üzerindeki etkisi. İşletme Bilimi Dergisi, 3(1), 1-19.
  • Field, A. (2009). Discovering statistics using IBM SPSS (3rd ed.). London: Sage Publications.
  • Güngör, S. K., & Potuk, A. (2018). Öğretmenlerin mobbing, örgütsel adalet ve örgütsel sessizlik algıları ve aralarındaki ilişki. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(3), 723-742.
  • Hair, J. F., Anderson, R. E., Tatham, R. L., & Black, W. C. (1998). Multivariate data analysis (5th ed., pp. 192–193). New Jersey: Prentice Hall.
  • Hassan, S., DeHart‐Davis, L., & Jiang, Z. (2019). How empowering leadership reduces employee silence in public private sectors. Public Administration, 97(1), 116–131.
  • Ho, H. C. (2025). A one-year prospective study of organizational justice and work attitudes: An extended job demands-resources model. Journal of Managerial Psychology, 40(1), 21–36.
  • Huong, L., Zheng, C., & Fujimoto, Y. (2016). Inclusion, organisational justice and employee well-being. International Journal of Manpower, 37(6), 945-964.
  • Jirjahn, U., & Smith, S. C. (2018). Nonunion employee representation: Theory and the German experience with mandated works councils. Annals of Public and Cooperative Economics, 89(1), 201–233.
  • Kara, A. U., & Beğenirbaş, M. (2021). Örgütsel adaletin örgütsel sessizliğe etkisinde yöneticiye duyulan güvenin düzenleyici rolü. Business & Management Studies: An International Journal, 9(3), 956-975.
  • Knoll, M., & van Dick, R. (2013). Do I hear the whistle…? A first attempt to measure four forms of employee silence and their correlates. Journal of Business Ethics, 113(2), 349–362.
  • Knoll, M., Hall, R. J., & Weigelt, O. (2018). A longitudinal study of the relationships between four differentially motivated forms of employee silence and burnout. Journal of Occupational Health Psychology. Advance online publication.
  • Kökalan, Ö. (2018). The effect of organisational justice on organisational silence: testing the mediational role of workplace spirituality. Middle East Journal of Management, 5(3), 296-319.
  • Krause, V. (2021). Investigating the role of organizational silence in the context of disruptive business model transformation: A mixed methods approach (Doctoral dissertation), Catholic University Eichstätt-Ingolstadt, WFI Ingolstadt School of Management.
  • McAuliffe, E., Manafa, O., Maseko, F., Bowie, C., & White, E. (2009). Understanding job satisfaction amongst mid-level cadres in Malawi: the contribution of organisational justice. Reproductive health matters, 17(33), 80-90.
  • Meydan, C. H., Köksal, K., & Kara, A. U. (2016). Örgüt içinde sessizlik: Örgütsel etik değerlerin etkisi ve adalet algisinin aracilik rolü. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(3), 142-159.
  • Milliken, F. J., Morrison, E. W., & Hewlin, P. F. (2003). An exploratory study of employee silence: Issues that employees don't communicate upward and why. Journal of Management Studies, 40(6), 1453–1476.
  • Morrison, E. W., & Milliken, F. J. (2000). Organizational silence: A barrier to change and development in a pluralistic world. The Academy of Management Review, 25(4), 706–725.
  • Oluyemisi, O., Ade, B. S., & Can, N. (2024). The ınfluence of organisational justice on employee performance in the organised private sector of the Nigeria Economy. Journal of Entrepreneurship and Development Economics, 1(1), 5-24.
  • Önder, E. (2017). Ortaöğretim okullarında örgütsel sessizliğin yordayıcısı olarak örgütsel adalet ve örgütsel bağlılık. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 669-686.
  • Özbek, M. F., Yoldash, M. A., & Tang, T. L. P. (2016). Theory of justice, OCB, and individualism: Kyrgyz citizens. Journal of Business Ethics, 137, 365–382.
  • Özçınar, M., Demirel, Y., & Özbezek, B. D. (2015). Çalışanların örgütsel adalet algıları ve örgütsel sessizlik arasındaki ilişkinin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(13), 150-171.
  • Özdemir, P. (2024). A Study of Organizational Silence from the Viewpoint of Female Students in Male-Dominated Classrooms. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26(1), 31-47.
  • Özkanlısoy, Ö., & Saygılı, M. S. (2020). Lojistik sektörü çalışanlarında örgütsel adalet algısının iş motivasyonuna etkisi: örnek bir uygulama. Business & Management Studies: An International Journal, 8(2), 2063-2092.
  • Özsavaner, B. B. (2019). Örgütsel adalet ve örgütsel destek algısının öznel iyi oluş üzerine etkisi: Havacılık yer hizmetleri çalışanları üzerine bir çalışma (Yüksek Lisans Tezi), Kocaeli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  • Pieters, W. R. (2018). Assessing organisational justice as a predictor of job satisfaction and employee engagement in Windhoek. SA Journal of Human Resource Management, 16(1), 1-11.
  • Pinder, C. C., & Harlos, K. P. (2001). Employee silence: Quiescence and acquiescence as responses to perceived injustice. In G. R. Ferris (Ed.), Research in personnel and human resources management (Vol. 20, pp. 331–369). Stamford, CT: Elsevier Science/JAI Press.
  • Polat, S., & Celep, C. (2008). Ortaöğretim öğretmenlerinin örgütsel adalet, örgütsel güven, örgütsel vatandaşlık davranışlarına ilişkin algıları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 54(54), 307-331.
  • Poon, J. M. (2012). Distributive justice, procedural justice, affective commitment, and turnover intention: A mediation–moderation framework. Journal of Applied Social Psychology, 42(6), 1505–1532.
  • Poyraz, K., & Kara, H. (2009). Örgütsel adalet algılamalarının örgütsel vatandaşlık davranışlarına etkisine yönelik bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (9), 71-91.
  • Rupp, D. E., Shao, R., Jones, K. S., & Liao, H. (2014). The utility of a multifoci approach to the study of organizational justice: A meta-analytic investigation into the consideration of normative rules, moral accountability, bandwidth-fidelity, and social exchange. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 123(2), 159–185.
  • Sarrafoğlu, G. B., & Günsay, M. M. (2019). Örgütsel adalet ve örgütsel sessizliğin iş tatmini ve işten ayrilma niyeti üzerindeki etkileri. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 15(2), 85-97.
  • Senger, N., & Karcıoğlu, F. (2022). Yöneticilerin dönüştürücü liderlik davranışlarının örgütsel sessizlik ve örgütsel adalet ile ilişkisi. Ekev Akademi Dergisi, (91), 206-221.
  • Supriya, C., & Dadhabai, S. (2024). Dimensions of organizational justice on employee commitment–moderating effect of gender. In MATEC Web of Conferences (Vol. 392, p. 01050). EDP Sciences.
  • Tavşancıl, E. (2014). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi (5. baskı). Ankara: Nobel Yayıncılık.
  • Tosun, F., & Baltacı, M. (2024). Konaklama işletmelerinde örgütsel adalet algısının çalışan motivasyonu ve işten ayrılma niyetine etkisi. Selçuk Üniversitesi Akşehir Meslek Yüksekokulu Sosyal Bilimler Dergisi, (18), 114-129.
  • Ünlü, Y., Hamedoğlu, M. A., & Yaman, E. (2015). Öğretmenlerin örgütsel adalet algıları ve örgütsel sessizlik düzeyleri arasındaki ilişki. Sakarya University Journal of Education, 5(2), 140-157.
  • Wang, C. C., Hsieh, H. H., & Wang, Y. D. (2020). Abusive supervision and employee engagement and satisfaction: The mediating role of employee silence. Personnel Review, 49(9), 1845–1858.
  • Xu, A. J., Loi, R., & Lam, L. W. (2015). The bad boss takes it all: How abusive supervision and leader–member exchange interact to influence employee silence. The Leadership Quarterly, 26(5), 763–774.
  • Yirik, Ş., Uslu, A., Sancar, M. F., & Kutukız, D. (2016). Otel işletmelerinde örgütsel sessizlik ve örgütsel adalet ilişkisi: Antalya örneği. Yeni Fikir Dergisi, 8(16), 7-15.
  • Yorulmaz, Y. İ., Püsküllüoğlu, E. I., Çolak, İ., & Altınkurt, Y. (2021). Eğitim örgütlerinde örgütsel güven ile örgütsel adalet, örgütsel bağlılık ve örgütsel vatandaşlık davranışları arasındaki ilişkiler: Bir meta-analiz çalışması. Eğitim ve Bilim, 46(208), 237-277.
  • Zapata-Phelan, C. P., Colquitt, J. A., Scott, B. A., & Livingston, B. (2009). Procedural justice, interactional justice, and task performance: The mediating role of intrinsic motivation. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 108(1), 93–105.

Örgütsel Adaletin Örgütsel Sessizlik Üzerindeki Etkisi: Şirketlerin Bilgi Teknolojileri Çalışanları Üzerinde Nicel Bir Araştırma

Yıl 2025, Cilt: 9 Sayı: 2, 1 - 19, 12.12.2025

Gözde Tezer Kozak , Nüket Saracel

https://doi.org/10.55774/mikad.1723417
https://izlik.org/JA78ZE32TG

Öz

Bu çalışma, Fortune 500 Türkiye’de yer alan şirketlerin bilgi teknolojileri çalışanlarının örgütsel adalet algılarının, örgütsel sessizlik düzeyleri üzerindeki etkisini incelemiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak üç bölümden oluşan anket formu kullanılmıştır. Demografik bilgiler yedi soruyla toplanmış, örgütsel adalet ve örgütsel sessizliğe ilişkin ifadeler ise 5’li Likert ölçeğiyle ölçülmüştür. Araştırmanın evrenini Fortune 500 Türkiye’de yer alan şirketlerin BT çalışanları oluşturmakta olup, örneklem 407 kişiden oluşmaktadır.
Yapılan çoklu doğrusal regresyon analizine göre, yalnızca dağıtımsal adalet boyutunun örgütsel sessizliği anlamlı ve negatif yönde yordadığı belirlenmiştir; yani dağıtımsal adalet arttıkça sessizlik azalmaktadır. İşlemsel ve etkileşimsel adaletin doğrudan anlamlı bir etkisi tespit edilmemiştir. Genel adalet algısı da sessizlik üzerinde anlamlı ve azaltıcı bir etkiye sahiptir. Ayrıca, kabullenici ve korunmacı sessizlik türleri ile tüm adalet boyutları arasında negatif yönde anlamlı ilişkiler gözlemlenirken; korumacı sessizlikle pozitif yönlü ilişkiler bulunmuştur. Bu durum, çalışanların adalet algısı yüksek olsa bile, bazı durumlarda kendilerini veya başkalarını korumak amacıyla sessiz kalabildiklerini göstermektedir. Elde edilen bulgular, örgütsel adaletin sessizlik üzerindeki etkisinin türüne göre farklılaştığını ve adaletin yalnızca sessizlik düzeyini değil, sessizliğin nedenini de etkileyebileceğini ortaya koymaktadır. Bu nedenle, adalet politikalarının çok boyutlu ve hassas biçimde yapılandırılması gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler

Adalet Örgütsel Adalet Sessizlik Örgütsel Sessizlik.

Etik Beyan

Bu çalışma, Doguş Üniversitesi Etik Kurulu tarafından verilen 14.06.2024 -63964 numaralı Etik Kurul Onayı ile yürütülmüştür. Araştırma kapsamında toplanan tüm veriler, katılımcıların gönüllülük esasına dayalı olarak sağlanmıştır. Katılımcılara araştırmanın amacı hakkında ön bilgi verilmiş, kişisel verilerin gizliliği korunmuş ve veriler yalnızca bilimsel amaçlarla kullanılmıştır.

Destekleyen Kurum

Dogus Üniversitesi

Teşekkür

Bu çalışmanın yürütülmesinde bilgi ve deneyimleriyle bana rehberlik eden danışman hocam Prof. Dr. Nüket Saracel'e; verilerin toplanması sürecinde destek sağlayan kurum ve çalışanlara; ayrıca sürece katkı sunan tüm katılımcılara teşekkür ederim.

Kaynakça

  • Abdullah, H. O., & Al-Abrrow, H. (2023). Impact of perceived organisational justice, support and identity on workplace behaviour through job attitudes: verification in the role of LOC. International Journal of Organizational Analysis, 31(6), 2645-2664.
  • Agrawal, G. R. (2012). Foundation of human resource management in Nepal. Kathmandu: M.K. Publishers.
  • Ahmadian, S., Astrabeh, S., & Ejrami, M. (2023). Organizational silence, organizational trust and organizational commitment. Journal of Humanities, Social Sciences and Business (JHSSB), 3(1), 112–124.
  • Akar, B. (2023). Öz belirleme teorisi çerçevesinde temel psikolojik ihtiyaçların tatmininin tükenmişlik üzerindeki etkisinde özerk motivasyonun aracı rolü: Bankacılık sektöründe bir uygulama, (Yüksek Lisans Tezi), Doğuş Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  • Akar, H. (2018). Organizational silence in educational organizations: A meta-analysis study. Journal of Eurasia Social Sciences, 9(32), 1077–1098.
  • Akman, Y. (2018). The investigation of the relationships between organisational justice, work motivation and teacher performance. Cukurova University Faculty of Education Journal, 47(1), 164-187.
  • AL-Abrrow, H. A. (2022). The effect of perceived organisational politics on organisational silence through organisational cynicism: Moderator role of perceived support. Journal of Management & Organization, 28(4), 754-773.
  • Amira, K., Lamine, S., & Said, R. (2024). Relationship between organizational justice and organizational conflict: A literature review. Social Sciences and Education Research Review, 11(2), 244–252.
  • Bagheri, G., Zarei, R., & Aeen, M. N. (2012). Organizational silence: Basic concepts and its development factors. Ideal Type of Management, 1(1), 47–58.
  • Bayram, A., Akdoğan, A., & Harmancı, Y. K. (2018). Algılanan örgütsel adalet ve işte var olamama (presenteeism) ilişkisinde stresin aracı rolü. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(2), 197-211.
  • Bobocel, D. R., & Brockner, J. (2024). Application of justice theory to address social ıssues: ıntroduction to the special ıssue. Organizational Psychology Review, 14(2), 282-287.
  • Brinsfield, C. T. (2013). Employee silence motives: Investigation of dimensionality and development of measures. Journal of Organizational Behavior, 34(5), 671–697.
  • Brinsfield, C. T., & Edwards, M. S. (2020). Employee voice and silence in organizational behavior. In J. Greenberg & C. Rosen (Eds.), Handbook of research on employee voice (pp. 103–120). Cheltenham, UK: Edward Elgar Publishing.
  • Chou, S. Y., & Chang, T. (2020). Employee silence and silence antecedents: A theoretical classification. International Journal of Business Communication, 57(3), 401–426.
  • Colquitt, J. A., Conlon, D. E., Wesson, M. J., Porter, C. O. L. H., & Ng, K. Y. (2001). Justice at the millennium: A meta-analytic review of 25 years of organizational justice research. Journal of Applied Psychology, 86, 425–445.
  • Cropanzano, R., & Molina, A. (2015). Organizational justice. In J. D. Wright (Ed.), International encyclopedia of the social & behavioral sciences (2nd ed., Vol. 17, pp. 379–384). Oxford: Elsevier.
  • Çetin, A. (2020). Organizational silence and organizational commitment: A study of Turkish sport managers. Annals of Applied Sport Science, 8(2), 10–20.
  • Doğan, S., & Oğuzhan, Y. (2022). Örgütsel adaletin örgütsel sessizlik ve örgüte olan bağlılığa etkisi üzerine bir araştırma. Cumhuriyet Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23(1), 183-203,
  • Dyne, L. V., Ang, S., & Botero, I. C. (2003). Conceptualizing employee silence and employee voice as multidimensional constructs. Journal of Management Studies, 40(6), 1359–1392.
  • Edezaro, P. O. (2022). Relationship between organizational justice, job satisfaction, perceived trust, employee voice, and organisational citizenship behaviuor. The Mediation role of organisational communication. International Journal of Social Science and Education Research Studies, 2(1), 22-28.
  • Ertek, E., & Aydintan, B. (2024). Hastane çalışanlarında örgütsel adalet algısı ve ikincil travmatik stresin tükenmişlik ile ilişkisi 1. Third Sector Social Economic Review, 59(3), 1386-1408.
  • Ertürk, E., & Bedük, A. (2015). Sosyal mübadele teorisi bağlamında güç mesafesi ve örgütsel adalet algılamalarının örgütsel vatandaşlık davranışı üzerindeki etkisi. İşletme Bilimi Dergisi, 3(1), 1-19.
  • Field, A. (2009). Discovering statistics using IBM SPSS (3rd ed.). London: Sage Publications.
  • Güngör, S. K., & Potuk, A. (2018). Öğretmenlerin mobbing, örgütsel adalet ve örgütsel sessizlik algıları ve aralarındaki ilişki. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(3), 723-742.
  • Hair, J. F., Anderson, R. E., Tatham, R. L., & Black, W. C. (1998). Multivariate data analysis (5th ed., pp. 192–193). New Jersey: Prentice Hall.
  • Hassan, S., DeHart‐Davis, L., & Jiang, Z. (2019). How empowering leadership reduces employee silence in public private sectors. Public Administration, 97(1), 116–131.
  • Ho, H. C. (2025). A one-year prospective study of organizational justice and work attitudes: An extended job demands-resources model. Journal of Managerial Psychology, 40(1), 21–36.
  • Huong, L., Zheng, C., & Fujimoto, Y. (2016). Inclusion, organisational justice and employee well-being. International Journal of Manpower, 37(6), 945-964.
  • Jirjahn, U., & Smith, S. C. (2018). Nonunion employee representation: Theory and the German experience with mandated works councils. Annals of Public and Cooperative Economics, 89(1), 201–233.
  • Kara, A. U., & Beğenirbaş, M. (2021). Örgütsel adaletin örgütsel sessizliğe etkisinde yöneticiye duyulan güvenin düzenleyici rolü. Business & Management Studies: An International Journal, 9(3), 956-975.
  • Knoll, M., & van Dick, R. (2013). Do I hear the whistle…? A first attempt to measure four forms of employee silence and their correlates. Journal of Business Ethics, 113(2), 349–362.
  • Knoll, M., Hall, R. J., & Weigelt, O. (2018). A longitudinal study of the relationships between four differentially motivated forms of employee silence and burnout. Journal of Occupational Health Psychology. Advance online publication.
  • Kökalan, Ö. (2018). The effect of organisational justice on organisational silence: testing the mediational role of workplace spirituality. Middle East Journal of Management, 5(3), 296-319.
  • Krause, V. (2021). Investigating the role of organizational silence in the context of disruptive business model transformation: A mixed methods approach (Doctoral dissertation), Catholic University Eichstätt-Ingolstadt, WFI Ingolstadt School of Management.
  • McAuliffe, E., Manafa, O., Maseko, F., Bowie, C., & White, E. (2009). Understanding job satisfaction amongst mid-level cadres in Malawi: the contribution of organisational justice. Reproductive health matters, 17(33), 80-90.
  • Meydan, C. H., Köksal, K., & Kara, A. U. (2016). Örgüt içinde sessizlik: Örgütsel etik değerlerin etkisi ve adalet algisinin aracilik rolü. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(3), 142-159.
  • Milliken, F. J., Morrison, E. W., & Hewlin, P. F. (2003). An exploratory study of employee silence: Issues that employees don't communicate upward and why. Journal of Management Studies, 40(6), 1453–1476.
  • Morrison, E. W., & Milliken, F. J. (2000). Organizational silence: A barrier to change and development in a pluralistic world. The Academy of Management Review, 25(4), 706–725.
  • Oluyemisi, O., Ade, B. S., & Can, N. (2024). The ınfluence of organisational justice on employee performance in the organised private sector of the Nigeria Economy. Journal of Entrepreneurship and Development Economics, 1(1), 5-24.
  • Önder, E. (2017). Ortaöğretim okullarında örgütsel sessizliğin yordayıcısı olarak örgütsel adalet ve örgütsel bağlılık. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 669-686.
  • Özbek, M. F., Yoldash, M. A., & Tang, T. L. P. (2016). Theory of justice, OCB, and individualism: Kyrgyz citizens. Journal of Business Ethics, 137, 365–382.
  • Özçınar, M., Demirel, Y., & Özbezek, B. D. (2015). Çalışanların örgütsel adalet algıları ve örgütsel sessizlik arasındaki ilişkinin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(13), 150-171.
  • Özdemir, P. (2024). A Study of Organizational Silence from the Viewpoint of Female Students in Male-Dominated Classrooms. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26(1), 31-47.
  • Özkanlısoy, Ö., & Saygılı, M. S. (2020). Lojistik sektörü çalışanlarında örgütsel adalet algısının iş motivasyonuna etkisi: örnek bir uygulama. Business & Management Studies: An International Journal, 8(2), 2063-2092.
  • Özsavaner, B. B. (2019). Örgütsel adalet ve örgütsel destek algısının öznel iyi oluş üzerine etkisi: Havacılık yer hizmetleri çalışanları üzerine bir çalışma (Yüksek Lisans Tezi), Kocaeli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  • Pieters, W. R. (2018). Assessing organisational justice as a predictor of job satisfaction and employee engagement in Windhoek. SA Journal of Human Resource Management, 16(1), 1-11.
  • Pinder, C. C., & Harlos, K. P. (2001). Employee silence: Quiescence and acquiescence as responses to perceived injustice. In G. R. Ferris (Ed.), Research in personnel and human resources management (Vol. 20, pp. 331–369). Stamford, CT: Elsevier Science/JAI Press.
  • Polat, S., & Celep, C. (2008). Ortaöğretim öğretmenlerinin örgütsel adalet, örgütsel güven, örgütsel vatandaşlık davranışlarına ilişkin algıları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 54(54), 307-331.
  • Poon, J. M. (2012). Distributive justice, procedural justice, affective commitment, and turnover intention: A mediation–moderation framework. Journal of Applied Social Psychology, 42(6), 1505–1532.
  • Poyraz, K., & Kara, H. (2009). Örgütsel adalet algılamalarının örgütsel vatandaşlık davranışlarına etkisine yönelik bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (9), 71-91.
  • Rupp, D. E., Shao, R., Jones, K. S., & Liao, H. (2014). The utility of a multifoci approach to the study of organizational justice: A meta-analytic investigation into the consideration of normative rules, moral accountability, bandwidth-fidelity, and social exchange. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 123(2), 159–185.
  • Sarrafoğlu, G. B., & Günsay, M. M. (2019). Örgütsel adalet ve örgütsel sessizliğin iş tatmini ve işten ayrilma niyeti üzerindeki etkileri. Bilgi Ekonomisi ve Yönetimi Dergisi, 15(2), 85-97.
  • Senger, N., & Karcıoğlu, F. (2022). Yöneticilerin dönüştürücü liderlik davranışlarının örgütsel sessizlik ve örgütsel adalet ile ilişkisi. Ekev Akademi Dergisi, (91), 206-221.
  • Supriya, C., & Dadhabai, S. (2024). Dimensions of organizational justice on employee commitment–moderating effect of gender. In MATEC Web of Conferences (Vol. 392, p. 01050). EDP Sciences.
  • Tavşancıl, E. (2014). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi (5. baskı). Ankara: Nobel Yayıncılık.
  • Tosun, F., & Baltacı, M. (2024). Konaklama işletmelerinde örgütsel adalet algısının çalışan motivasyonu ve işten ayrılma niyetine etkisi. Selçuk Üniversitesi Akşehir Meslek Yüksekokulu Sosyal Bilimler Dergisi, (18), 114-129.
  • Ünlü, Y., Hamedoğlu, M. A., & Yaman, E. (2015). Öğretmenlerin örgütsel adalet algıları ve örgütsel sessizlik düzeyleri arasındaki ilişki. Sakarya University Journal of Education, 5(2), 140-157.
  • Wang, C. C., Hsieh, H. H., & Wang, Y. D. (2020). Abusive supervision and employee engagement and satisfaction: The mediating role of employee silence. Personnel Review, 49(9), 1845–1858.
  • Xu, A. J., Loi, R., & Lam, L. W. (2015). The bad boss takes it all: How abusive supervision and leader–member exchange interact to influence employee silence. The Leadership Quarterly, 26(5), 763–774.
  • Yirik, Ş., Uslu, A., Sancar, M. F., & Kutukız, D. (2016). Otel işletmelerinde örgütsel sessizlik ve örgütsel adalet ilişkisi: Antalya örneği. Yeni Fikir Dergisi, 8(16), 7-15.
  • Yorulmaz, Y. İ., Püsküllüoğlu, E. I., Çolak, İ., & Altınkurt, Y. (2021). Eğitim örgütlerinde örgütsel güven ile örgütsel adalet, örgütsel bağlılık ve örgütsel vatandaşlık davranışları arasındaki ilişkiler: Bir meta-analiz çalışması. Eğitim ve Bilim, 46(208), 237-277.
  • Zapata-Phelan, C. P., Colquitt, J. A., Scott, B. A., & Livingston, B. (2009). Procedural justice, interactional justice, and task performance: The mediating role of intrinsic motivation. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 108(1), 93–105.
Toplam 62 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Ekonomi, İşletme ve Yönetim Müfredatı ve Öğretimi
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Gözde Tezer Kozak 0000-0002-9848-5813

Nüket Saracel 0000-0002-7156-8088

Gönderilme Tarihi 21 Haziran 2025
Kabul Tarihi 21 Eylül 2025
Yayımlanma Tarihi 12 Aralık 2025
DOI https://doi.org/10.55774/mikad.1723417
IZ https://izlik.org/JA78ZE32TG
Yayımlandığı Sayı Yıl 2025 Cilt: 9 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA Kozak, G. T., & Saracel, N. (2025). Örgütsel Adaletin Örgütsel Sessizlik Üzerindeki Etkisi: Şirketlerin Bilgi Teknolojileri Çalışanları Üzerinde Nicel Bir Araştırma. Milli Kültür Araştırmaları Dergisi, 9(2), 1-19. https://doi.org/10.55774/mikad.1723417

MİLLİ KÜLTÜR ARAŞTIRMALARI DERGİSİ OLARAK TÜRK BİRLİĞİ KONGRELERİNE DESTEĞİMİZ SÜRMEKTEDİR. 


22-24 Aralık tarihlerinde Akdeniz'in İncisi Alanya'da gerçekleşen "V. Uluslararası Akdeniz Bilimsel Araştırmalar Kongresi"  dergimiz MİKAD ve Alanya Belediyesi'nin işbirliği ile gerçekleşmiştir. MİKAD olarak Türk bilim dünyasına katkı sunmaya devam etmekten onur duymaktayız.


DERGİMİZİN TÜRK DÜNYASINA AKADEMİK BAKIŞI

Milli Kültür Araştırmaları Dergisi akademik yayın hayatı, "Turan Kurultayı" sonuçları ile paralel yöndedir ve bu hedefler doğrultusunda yayın yapmaktadır. 

Sonuç bildirgesi ana teması: Köklere inemezseniz göklere yükselemezsiniz..

Hedefi: 21. Yüzyıl Türk Asrı Olacaktır…

Macaristan’ın Başkenti Budapeşte yakınlarında Bugac’ta düzenlenen TURAN KURULTAYI’nda Türk soyundan gelen Macar, Azeri, Avar, Başkurt, Bulgar, Balkar, Buryat, Çuvaş, Gagavuz, Kabardino, Karaçay, Karakalpak, Kazak, Kırgız,Kumuk, Moğol, Nogay, Oğuz, Özbek, Tatar, Tuva, Türkmen, Uygur ve Yakut boyları bir araya gelerek aşağıdaki kararları almıştır…

1) Ümitlerimizi yeşerten Türk Devletler Teşkilatı’nın kurulması memnuniyetle karşılanmıştır.

2) Bütün dünyaya adından bahsettiren Türk Devletler Teşkilatı daha aktif hâle getirilmelidir.

3) Bu bağlamda Türk Devletler Teşkilatının ikinci ve üçüncü halkaları mutlaka kurulmalıdır.

4) Teşkilatın kurulacak ikinci ve üçüncü halkalarında, “Türk Devletler Teşkilatında biz neden yokuz” diyen pek çok devlet gibi, Balkanlar’dan Moğolistan’a, Uyguristan’dan-Kore’ye kadar bütün akraba toplulukları yer almalıdır.

5) Bunun dışında; Özellikle Balkan Türkleri olmak üzere, Kamboçya’dan-Sri Lanka Türklerine, Pakistan ve Himalaya’daki Türklerden, Girit Türklerine, Libya’da ki Türklerden-Irak’taki Türkmenelindeki Türklere, Romanya Türklerinden-Kırım’a, Nijer’de yaşayan Tuaregler’den-Doğu Afrika’da ve Ortadoğu’da yaşayan Osmanlı Türkü’nün torunlarına, Sibirya’dan Kafkaslara, Tacikistan’a kadar hiçbir oba ve aşiretleri dışarıda bırakmadan temsilci alınması zarûrî olmuştur.

6) İşte öyle bir yapıya büründürülecek Türk Devletler Teşkilatı’nın önemli çalışması hâline gelen TURAN KURULTAYI için teklifimiz; bundan böyle dönüşümlü olarak her iki yılda bir diğer Türk Cumhuriyetlerinin birinde, olimpiyat oyunlarıyla, ekonomik ve kültürel oturumlarıyla kısaca her yönüyle icrâ edilmelidir.

7) Bugün Türk Devletler Teşkilâtının kurulması gibi; Turan Birliğini kurma mücâdelesi için, tam 100 yıl önce şehit düştüğü 4 Ağustos 1922’ye kadar, işgaldeki Türk Devletlerini kurtararak TURAN bayrağı altında biraraya getirmek isteyen Enver Paşa unutulmamalıdır. Anıtı dikilmeli, hayatı ve mücadelesi film yapılarak gelecek nesillere aktarılmalıdır.

8)Türk Devletler Teşkilatının bünyesinde ortak ordu, ortak pazar ve ortak parlamento kurulmalı ve üçer aylık dönemlerde Macaristan Parlamentosunda toplanarak yapılan çalışmalar gözden geçirmelidir.

10) Yine TDT bünyesinde Türk Dünyası Stratejik Araştırmalar Merkezi ve Türk Dünyası Araştırmalar Enstitüsü,Türk Dünyası Akademisyenler Birliği, Türk Dünyası Tarım Birliği (hayvancılık dahil), Tür Dünyası Sağlık Teşkilatı ve Türk Dünyası Arama Kurtarma (TÜDAK) kurulmalıdır.

11) Türk Dünyası Ekomomik Formu iki yılda bir Türk Dünyasının kalbi konumundaki Aşkabat’ta yapılmalıdır.

12) Türk Dünyası Bilim Olimpiyatları iki yılda bir Özbekistan’da icra edilmelidir.

13) Türk Dünyası Uzay Araştımaları Enstitüsü kurularak Kazakistan’da her yıl toplanmalıdır.

14) Türk Teknofest Festivali her yıl Türkiye’de yapılmalıdır.

15)Türk Dünyası Yüksek Öğrenim Kurumu kurulmalı, Türk Dünyasındaki üniversitelerin denkliği için üniversitelerde ıslah çalışmaları yapılmalıdır.

16) Türk Dünyası Hekimler Birliği Kurularak her yıl Azerbaycan’da biraraya gelmelidir.

17) Türk Dünyası Bilim Ödülleri düzenlenmeli ve iki yılda bir yapılan Turan Kurultayında sahiplerine takdim edilmelidir.

18) Türk Dünyası Film Festivali ve Türk Dünyası Erovizyon Müzik yarışmaları dönüşümlü olarak Kırgızistan’da birer yıl arayla yapılarak dereceye girenlere ödülleri verilmelidir.

19) Merkezi İstanbul’da olan Türk Dünyası Belediyeler Birliği “iş birliği-güç birliği” kapsamında genişletilerek, en küçük belediyelere kadar bütün Türk Dünyasını kapsayacak şekilde dizayn edilmelidir.

20) Türk Dünyası Kültür, sanat, edebiyat çalıştayları yapılarak Türk Dünyasının ortak değerleri, özellikle Dede Korkut, Nasrettin Hoca, Atilla, Timur, Uluğ Bey, Ali Kuşçu gibi önemli şahsiyetler anlatılmalıdır.

21) “Tarihini bilmeyen milletlerin coğrafyasını başkaları çizer” düsturuyla, Türk Dünyası ortak tarihi yeniden yazılmalıdır. Bunun İçin “Millî Tatihçiler Şurâsı” âcilen kurulmalıdır.

22) Başta Doğu Türkistan olmak üzere Musul-Kerkük, Kıbrıs, Kırım, Batı Trakya gibi Türk Bölgelerinin statüleri uluslararası platformlarda sürekli dile getirilerek, layık oldukları konuma gelene kadar dünya gündeminde kalmaları sağlanmalıdır.

Bütün dünya bilmelidir ki, 21. Yüzyıl Türk Asrı Olacaktır.

Turan Kurultayı Bilim Kurulu


TURAN KURULTAYI SONUÇ BİLDİRGESİ..
Budapeşte, 13.08.2022