In this paper, I examine the possible connections between research on the historical Jesus and Muhammad from an intertextual perspective. I aim to discuss the methodological assumptions within Western theology that have shaped the discourse surrounding the historical Muhammad and to demonstrate how these assumptions imitate one another through references to subtexts and source texts. I also aim to demonstrate how the historical figure of Jesus has been transformed into modern fiction through religious studies and recast as an intellectual and literary narrative within academic discourse. From this standpoint, I treat the relevant theological and religious studies as part of literary discourse and assume that these subjects may also be approached within the framework of literary theories. Methodologically, I focus on literary-critical analyses of the sources and their intertextual relations. The key concepts I emphasize—mimesis and intertextuality—are widely used in contemporary literary theory. My primary presumption is that in orientalist scholarship on the subject, the concept of the historical Jesus functions as a meta-narrative. This is referenced either explicitly or implicitly in studies on the historical Muhammad. The quest for the historical Muhammad involves researchers' overt interventions into traditional Islamic sources and narratives through their fictional reconstructions. Late antique and early Islamic sources are deconstructed and reassembled by researchers through the figure of the historical Jesus. Therefore, their attempts to reconstruct the historical Muhammad mean a rewriting of an already composed work and evoke the image of the historical Jesus.
History of Religions historical Jesus historical Muhammad mimesis intertextuality
Ethical principles were followed during the preparation of this study.
Bu makalede, tarihsel İsa ile tarihsel Muhammed araştırmaları arasındaki olası bağları metinlerarasılık perspektifinden ele alıyorum. Amacım, tarihsel Muhammed söylemine sebep olan Batı ilahiyatındaki metodolojik kabulleri tartışmak ve bunların, alt metin/kaynak metin göndermeleri yoluyla birbirine öykündüğünü göstermektir. Ayrıca, tarihsel İsa’nın, ilahiyat ve dinler tarihi araştırmaları yoluyla çağdaş bir kurmacaya nasıl dönüştürüldüğünü ve akademik çevrelerde entelektüel-edebi bir anlatı haline getirildiğini göstermeye çalışıyorum. Bu açıdan, mevzubahis ilahiyat ve dinler tarihi araştırmalarını, umumiyetle edebi literatürün bir parçası olarak ele alıyorum ve ilgili konulara edebiyat teorileri çerçevesinde de yaklaşılabileceğini varsayıyorum. Yöntem olarak, konuya dair kaynakların edebi-eleştirel analizlerine ve metinlerarası ilişkilerine odaklanıyorum. Öne çıkardığım kavramlar, çağdaş edebiyat teorilerinde de yaygın biçimde kullanılan mimesis ve metinlerarasılık kavramlarıdır. Temel varsayımım, alana dair oryantalist araştırmalarda tarihsel İsa kavramının bir üst anlatı olarak kullanıldığı ve tarihsel Muhammed araştırmalarında açık veya örtük göndermelerle bunun gösterilmeye çalışıldığıdır. Oryantalistlerin tarihsel Muhammed soruşturması, araştırmacıların geleneksel İslami kaynaklara ve anlatılara kendi kurmacaları vasıtasıyla açık müdahalelerini içermektedir. Geç antik çağa ve İslam’ın yükseliş dönemine ait kaynaklar, araştırmacılar tarafından yapısöküme uğratılarak parçalanmakta ve tarihsel İsa’ya referansla yeniden kurulmaktadır. Bu yüzden onların tarihsel Muhammed’i yeniden inşa teşebbüsleri, daha önce yazılmış bir eseri yeniden kurgulama eylemine denk gelmekte, tarihsel İsa’ya atıfta bulunmakta ve bize onu hatırlatmaktadır.
Dinler Tarihi Tarihsel İsa Tarihsel Muhammed mimesis metinlerarasılık
Bu çalışmanın hazırlanma sürecinde etik ilkelere uyulmuştur.
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Karşılaştırmalı Dini Araştırmalar |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 30 Nisan 2025 |
| Kabul Tarihi | 7 Temmuz 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 22 Sayı: 2 |