Child Development Program Students' Perceptions of Kidfluencers: A Metaphorical Study on Phenomenon Children

Öz

This study aims to explore the perceptions of Child Development Program students, pursuing a degree in child development and education, toward kidfluencers—commonly referred to as "phenomenon children" in Turkey—through the use of metaphors. The research was conducted with 112 students enrolled in the Child Development Program at Kayseri University Develi Hüseyin Şahin Vocational School, all of whom volunteered to participate. Data were collected through a semi-structured interview form and analyzed using the content analysis method within the framework of qualitative research design. The MAXQDA 2020 software was employed for data analysis. The metaphors and their justifications related to the concept of phenomenon children were coded, leading to the identification of eight categories: Developmental Risk, Lack of Willpower, Malleability, Temporariness, Economic Gain, Power of Influence and Dependency, Social Learning, and Being the Center of Attention. Analysis of the 75 valid metaphors revealed a predominance of negative perceptions among participants regarding kidfluencers.

Anahtar Kelimeler

• child development
• kidfluencer
• phenomenon kids
• metaphor

Çocuk Gelişimi Programı Öğrencilerinin Kidfluencer Algıları: Fenomen Çocuklar Üzerine Metaforik Bir Araştırma

Öz

Bu çalışma, çocuk gelişimi ve eğitimi alanında öğrenim gören çocuk gelişimi programı öğrencilerinin, ülkemizde çoğunlukla fenomen çocuklar olarak adlandırılan kidfluencerlara yönelik algılarını metaforlar aracılığıyla ortaya koymayı amaçlamaktadır. Araştırma Kayseri Üniversitesi Develi Hüseyin Şahin MYO Çocuk Gelişimi Programı’nda öğrenimine devam eden, çalışmaya katılmaya gönüllü olan 112 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik (olgu bilim) desen kullanılmıştır. Verilerin toplanması için yarı-yapılandırılmış yazılı form kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde, nitel araştırma desenine uygun olarak içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Veri analizi MAXQDA 2020 programı ile yapılmıştır. Kidfluencer/Fenomen çocuklar kavramına ilişkin metaforlar ve gerekçeleri kodlanmış; ortaya çıkan alt temalar sonucu “Gelişimsel Risk, İrade Yoksunluğu, Biçimlendirilebilir Olma, Geçici Olma, Ekonomik Kazanç, Etkileme Gücü ve Bağımlılık, Sosyal Öğrenme, İlgi Odağı Olma” başlıklarıyla toplam 8 kategori oluşturulmuştur. Analiz sürecinde elde edilen 75 geçerli metafor kodlandığında, katılımcıların kidfluencerlara ilişkin olumsuz algılarının yoğunlukta olduğu görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk gelişimi
• kidfluencer
• fenomen çocuklar
• metafor

Destekleyen Kurum

Bulunmamaktadır

Etik Beyan

Bu çalışmada Yükseköğretim Kurumları Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Yönergesi’nde belirtilen kurallara uyulduğunu ve bilimsel araştırma ve yayın etiğine aykırı eylemlere dayalı hiçbir işlem yapmadığımı beyan ederim. Aynı zamanda tüm yazarların çalışmaya katkıda bulunduğu, yazarlar arasında herhangi bir çıkar çatışmasının bulunmadığını, tüm etik ihlallerde tüm sorumluluğun makale yazarlarına ait olduğunu beyan ederim.

Teşekkür

Bulunmamaktadır

Kaynakça

1. Agarwala, S. (2025). Children’s privacy and the ghost of social media past. Columbia Human Rights Law Review, 56(1), 299-350. https://hrlr.law.columbia.edu/files/2025/03/Agarwala_ Childrens-Privacy-and-the-Ghost-of-Social-Media-Past_Final-Upload.pdf
2. Ågren, Y., & Sparrman, A. (2025). Troubling the notion of the child in child influencer culture. New Media & Society. Advance online publication. https://doi.org/10.1177/14614448241310153
3. American Psychological Association. (2020). Publication manual of the American Psychological Association (7th ed.). https://doi.org/10.1037/0000165-000
4. Archer, C. J., & Mirandilla Delmo, K. (2025). Children’s ‘playbour’ as influencers on social media: An investigation into the legal and ethical issues surrounding kidfluencers. Communication Research and Practice, https://doi.org/10.1080/22041451.2025.2523654
5. Atalay, G. E. (2019). Sosyal medya ve çocuk: “Babishko Family Fun TV” isimli YouTube kanalının eleştirel bir analizi. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 4(1), 135-151.
6. Atmaca, S., & Akyol, M. (2021). Çocuk youtuberların sosyal medyada oluşturduğu reklam içerikler. İNİF E-Dergi, 6(2), 521-543. https://doi.org/10.47171/inifedergi.983995
7. Başaran, Y. (2017). Sosyal bilimlerde örnekleme kuramı. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5(47), 480-495. https://doi.org/10.16992/ASOS.12368
8. Başkale, H. (2016). Nitel araştırmalarda geçerlik, güvenirlik ve örneklem büyüklüğünün belirlenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1), 23-28.

9. Baxter, K., & Czarnecka, B. (2025). Sharing images of children on social media: British motherhood influencers and the privacy paradox. PLOS ONE, 20(1), 1-18. https://doi.org/10.1371/ journal.pone.0315998
10. Birleşmiş Milletler Genel Kurulu. (1989). Çocuk aklarına dair sözleşme (Birleşmiş Milletler Antlaşmalar Serisi, Cilt 1577, s. 3). https://www.ohchr.org/en/instruments-mechanisms/ instruments/convention-rights-child
11. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2024). Bilimsel araştırma yöntemleri (35. bs.). Pegem Akademik Yayıncılık.
12. Cıngı, Y., & Kösedağ, M. S. (2024). Youtube’da çocuk emeği: İzleyici çocuklar perspektifinden nitel bir araştırma. Erciyes İletişim Dergisi, 11(1), 181-203. https://doi.org/10.17680/ erciyesiletisim.1362489
13. Clark, D. R. & Jno-Charles, A.B. (2025). The child labor in social media: Kidfluencers, ethics of care, and exploitation. Journal of Business Ethics. Advance online publication. https://doi. org/10.1007/s10551-024-05886-9
14. Çelik, K. (2021). Bilgilenme, eğlence ve ilişki sürdürme motivasyonlarının sosyal medya kullanma niyeti üzerindeki etkileri. Yönetim Ekonomi Edebiyat İslami ve Politik Bilimler Dergisi, 6(2), 28-45.
15. Fernández-Gómez, E., Neira Placer, P., & Feijoo Fernández, B. (2024). New mobile advertising formats targeting young audiences: An analysis of advertainment and influencers’ role in perception and understanding. Humanities & Social Sciences Communications, 11(1), Article 1488. https://doi.org/10.1057/s41599-024-04003-3
16. Fishbein, R. (2022). Growing up viral: “Kidfluencers” as the new face of child labor and the need for protective legislation in the united kingdom. George Washington International Law Review, 54(1), 127-156. https://search.law.gwu.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1004&context=inte rnational-law-review
17. Gözen, Ö., & Şaldırdak, G. A. (2023). Çocuk işçiliğinin yeni yüzü: Kidfluence. Çocuk ve Medeniyet, 8(14), 113-135. https://doi.org/10.51528/cum.1311099
18. Güner, H., & Kale, E. (2022). Aşçıların kendi mesleklerine ilişkin metafor algıları. Aksaray Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 156-171. https://doi.org/10.48146/ adusbed.1120015
19. Karakoç, E., & Ünlü, T. T. (2021). Oyun mu iş mi? YouTube kidfluencerları üzerine karşılaştırmalı bir analiz. TRT Akademi, 6(12), 468-493. https://doi.org/10.37679/trta.923833
20. Kaya, S., & Koyuncu Şahin, M. (2024). YouTube üzerinden yetişkinlerin çocuklara sunduğu toplumsal cinsiyet: “Cicili Bicili Kız’’ kanalı örneği. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(1), 193-215. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.1422277
21. Kılıç, M. (2023). Sosyal bir varlık olarak çocuk. International Social Sciences Studies Journal, 9(117), 9150-9163. https://doi.org/10.29228/sssj.72867
22. Kılıç B., & Kaya S. (2021). Yeni medya çağında çocuk YouTubelar üzerinden çocukluğun yok oluşu. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Elektronik Dergisi, 12(3), 1141-1156. https://doi.org/10.46336/gumusbed.954753
23. Kopuz, T., Turgut, Y. E., & Aslan, A. (2022). Sharenting: Kavramsal bir çözümleme. Intermedia International E-Journal, 9(17), 379-390. https://doi.org/10.56133/intermedia.1169655
24. Küçükali, A., & Serçemeli, C. (2020). Sosyolojik ve hukuki boyutlarıyla sosyal medyadaki çocuk işçiliği: Instagram örneği. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(75), 819–828. https://doi.org/10.17719/jisr.11303
25. Lendvai, J. (2024). Sharenting as a regulatory paradox–A comprehensive overview of the conceptualization and regulation of sharenting. International Journal of Law, Policy and the Family, 38(1), 1-17. https://doi.org/10.1093/lawfam/ebae012
26. Lira, A. C. M., Yaegashi, S. F. R., & Dominico, E. (2019). Disguise me that ı devour you: Children Youtubers, consumption and semi-formation of the child. Revista Ibero-Americana de Estudos em Educação, 14(4), 1960-1977. https://doi.org/10.21723/riaee.v14i4.12076
27. Masterson, M. A. (2021). When play becomes work: Child labor laws in the era of “kidfluencers.” University of Pennsylvania Law Review, 169(2), 577–636. https://scholarship.law.upenn. edu/penn_law_review/vol169/iss2/5
28. Mermer Üzümlü, A., & Güven, F. (2023). Bir dijital pazarlama segmenti olarak çocuklar: YouTube. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(2), 550-564. https://doi.org/10.21547/ jss.1198591
29. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook (2nd ed.). Sage Publications.
30. Mumcu, T. (2024). Çocuklar için dijital medya içerikleri. Firat University Journal of Social Sciences, 34(3), 1435-1446. https://doi.org/10.18069/firatsbed.1481482
31. O’Brien, B. C., Harris, I. B., Beckman, T. J., Reed, D. A., & Cook, D. A. (2014). Standards for reporting qualitative research: A synthesis of recommendations. Academic Medicine, 89(9), 1245–1251. https://doi.org/10.1097/ACM.0000000000000388
32. Özer, H. D., & Alpsoy, F. N. (2024). Çocuk işçiliğinin yeni görünümü: Kidfluencer. İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 11(1), 241-274.
33. Ragin, C., & Amoroso, M. (1994), Constructing social research: The unity and diversity of method. Pine Forge Press.
34. Rasmussen, E. E., Riggs, R. E., & Sauermilch, W. S. (2022). Kidfluencer exposure, materialism, and US tweens’ purchase of sponsored products. Journal of Children and Media, 16(1), 68-77. https://doi.org/10.1080/17482798.2021.1902201
35. Saban, A. (2008). Okula ilişkin metaforlar. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 55(55), 459- 496.
36. Saldaña, J. (2016). The coding manual for qualitative researchers (3rd ed.). Sage Publications. Schirmer, M., Voggenreiter, A., & Pfeffer, J. (2024). More skin, more likes! Measuring child exposure and user engagement on TikTok [Preprint]. arXiv. https://doi.org/10.48550/arXiv.2408.05622
37. Sebutekin, S., & Gülçay, H. (2024). Ticari meta hâline gelen simule şöhret çocuk YouTuberlar. Socrates Journal of Interdisciplinary Social Studies, 10(37), 36-52. https://doi.org/10.51293/ socrates.489
38. Shomai, S., Unwin, P., & Sealey, C. (2024) Kidfluencers’ lived experiences of influencer culture: A time for regulation? International Journal of Sociology and Social Policy, 44(11), 1-14. https://doi.org/10.1108/IJSSP-01-2024-0027
39. Suárez-Álvarez, J., García-Jiménez, E., & Urbina Montana, M. (2023). Sexualisation characteristics of adolescent content on TikTok: A comparative study of Great Britain and Spain. The International Journal of Research into New Media Technologies, 29(16), 1158-1181. https:// doi.org/10.1177/13548565231165507
40. Tatlıoğlu, S. S. (2021). Öğrenmeye sosyal-bilişsel bir bakış: Albert Bandura. Sosyoloji Notları, 5(1), 15-30.
41. Tong, A., Sainsbury, P., & Craig, J. (2007). Consolidated criteria for reporting qualitative research (COREQ): A 32-item checklist for interviews and focus groups. International Journal for Quality in Health Care, 19(6), 349–357. https://doi.org/10.1093/intqhc/mzm042
42. Tosun, E. (2023). Youtube’un minyatür yetişkinleri: Kidfluencer videolarının toplumsal cinsiyet bağlamında incelenmesi. İstanbul Arel Üniversitesi İletişim Çalışmaları Dergisi, 11(23), 121-151. https://doi.org/10.54637/areliletisim.1226168
43. Tosun, E., & Deniz, Ş. (2023). YouTube’da çocuğun tüketim odaklı sömürüsü: Kidfluencerlar üzerine bir araştırma. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(2), 595-618. https://doi. org/10.46336/gumusbed.1235655
44. Tosun, E. (2024). Çocuklara yönelik YouTube videolarının çocuğun cinsel istismarı açısından değerlendirilmesi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 12(2), 733-763. https://doi.org/10.19145/e-gifder.1406181
45. Ünlü, T. T., & Karakoç Keskin, E. (2023). “Bu hesapta çocuk var!” Türk televizyon dizilerindeki çocuk oyuncuların Instagram hesaplarının kidfluencer kavramı bağlamında incelenmesi. İnönü Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi 8(2), 275-300. https://doi.org/10.47107/ inifedergi.1335299
46. Van den Abeele, E., Hudders, L., & Vanwesenbeeck, I. (2024). Managing authenticity in a kidfluencers’ world: A qualitative study with kidfluencers and their parents. New Media & Society, 27(6), 1-33. https://doi.org/10.1177/14614448221105435
47. Virós-Martín, C., Montaña-Blasco, M., & Jiménez-Morales, M. (2024). Can’t stop scrolling! Adolescents’ patterns of TikTok use and digital well-being self-perception. Humanities & Social Sciences Communications, 11, Article 1444. https://doi.org/10.1057/s41599-024- 03984-5
48. Yavuz, C. (2020). Sosyal medya ebeveynliği ve çocukların unutulma hakkı. İzmir Barosu Dergisi, 15, 15–51.
49. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
50. Yüksel, H. (2021). Sharenting bağlamında sosyal medyada çocuk imajının inşası. Akademik Düşünce Dergisi, 4, 50-68.
51. Zafer, C. & Vardarlıer, P. (2019). Medya ve toplum. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 22(2), 355-361. https://doi.org/10.51525/suseb.565814