GÜMRÜK VE TİCARET BAKANLIĞI’NDA* ADAY GÜMRÜK MUHAFAZA VE MUAYENE MEMURLARINA YÖNELİK OLARAK GERÇEKLEŞTİRİLEN HİZMETİÇİ EĞİTİM ÇALIŞMALARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Gümrük ve Ticaret Bakanlığı’nda yeni göreve başlayan aday gümrük

muhafaza ve gümrük muayene memurlarına yönelik olarak gerçekleştirilen

hizmet içi eğitim çalışmalarının aday personelin görüşlerine dayalı olarak analiz

edildiği bu çalışma tarama modelinde nitel bir araştırmadır. Çalışmada yarı

yapılandırılmış görüşme tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu

Ocak 2017 – Mayıs 2017 tarihleri arasında gerçekleştirilen Aday Gümrük Muayene

ve Muhafaza Memur Yetiştirme Eğitimlerine katılan personel arasından

rastgele seçilen 29 kişi oluşturmuştur. Araştırma kapsamında elde edilen verilere

dayalı olarak ulaşılan sonuçlara göre, katılımcılar hizmet içi eğitimlerden

genel olarak memnundur. Hemen hemen bütün katılımcılar verilen teorik eğitimin

yeterli olduğunu ancak teori-pratik bütünlüğü sağlamakta bazı problemler

yaşandığını dile getirmişlerdir. Katılımcıların büyük kısmı eğitimin altyapısını

yeterli bulmaktadır. Katılımcılar özellikle taşrada nasıl ortamlarda çalıştıklarını,

ne gibi zorluklar yaşadıklarını bilen, onları anlayabilecek, mevzuata hâkim olduğu

kadar uygulamaya dönük de rehberlik sunabilen eğiticilere ihtiyaç olduğunu

dile getirmişlerdir. Yine katılımcıların eğitim programlarının ders içerikleri ve

sürelerinin tekrar gözden geçirilme talebi üzerinde durulabilir. Bu açıdan, bazı

derslerin saatlerinin azaltılıp yerine, daha fazla pratik içeren derslerin ağırlığının

arttırılması ve program süresinin buna göre belirlenmesi dikkat çekici önerilerdendir.

Son olarak, katılımcılardan üzerinde durduğu bir diğer konu başlığı sosyal

yaşamı kolaylaştırıcı desteklerin sağlanmasıdır.

Anahtar Kelimeler

• Hizmet içi eğitim,aday memur yetiştirme eğitimi,gümrük muayene memuru.,gümrük muhafaza memuru

Kaynakça

1. Aydın, İ. (2014). Kamu ve Özel Sektörde Hizmet İçi Eğitim El Kitabı, Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
2. Aytaç, T. (2000). “Hizmet içi Eğitim Kavramı ve Uygulamada Karşılaşılan Sorunlar”, Milli Eğitim Dergisi, Sayı 147, sy. 66-69.
3. Balyiyen, İ. (2010). Kamu Kurumlarında Hizmet İçi Eğitim, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla.
4. Can, H., Akgün, A. ve Kavuncubaşı, Ş. (2016). Kamu ve Özel Kesimde Personel Yönetimi, Ankara: Siyasal Kitabevi.
5. Canman, D. (1977).“Türkiye’de Kamusal Hizmet İçi Eğitim ve Değerlendirilmesi Çalışmaları”,Amme İdaresi Dergisi, Cilt: X, Sayı: 4, sy. 10-22.
6. Canman, D. (2000). İnsan Kaynakları Yönetimi, Ankara: Yargı Yayınları.
7. Çalık, T. (1988). Türk Kamu Kesiminde Hizmet İçi Eğitimin Etkinliği, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
8. Devlet Memurları Genel Eğitim Planı,

9. https://www.memurlar.net/haber/1117/devlet-memurlari-egitimi-genel-plani.html, Son Erişim Tarihi: 15.06.2018. Devlet Memurları Kanunu, http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.657.pdf, Son Erişim Tarihi: 25.04.2018. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı 2018-2022 Eğitim Strateji Belgesi, (http://egitim.gtb.gov.tr/data/5afed1d3ddee7d14dc54cf28/GTB%20E%C4%9E%C4%B0T%- C4%B0M%20STRATEJ%C4%B0%20BELGES%C4%B0.pdf, Son Erişim Tarihi: 15.06.2018.
10. Gül, H. (2000). “Türkiye’de Kamu Yönetiminde Hizmet İçi Eğitim”, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt:3, Sayı: 2, sy.1-14, İzmir.
11. Harris, B. (1989). In-Service Education for Staff Development, Allynand Bacon Inc
12. . Karasar, N. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemi, Ankara: Nobel Yayınları.
13. Karasolak, K. , Tanrıseven, İ. ve Konokman, G. (2013). “Öğretmenlerin Hizmet İçi Eğitim Etkinliklerine İlişkin Tutumlarının Belirlenmesi”, Kastamonu Eğitim Dergisi, Cilt: 21, No: 3, sy. 997-1010.
14. Karlı, M.K. (2013). Türkiye Eğitim Sisteminde Bir Alternatif Hizmetiçi Eğitim Modeli Olarak ÖRAV- Öğretmenin Sınırı Yok Projesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
15. Kayıkcı, S. (2002). Kamu Kesiminde Hizmet İçi Eğitim ve Görevde Yükselme Eğitimi Programı Değerlendirmesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu
16. Kestane, D. (2001). “Modern Kamu Yönetiminin Tamamlayıcı Bir Unsuru Olarak Hizmet İçi Eğitim ve Türk Kamu Kesiminde Sistemin Görünümü”, Maliye Dergisi, Sayı: 136, sy.36-48.
17. Kol, Y. (2009). Türk Kamu Yönetiminde Hizmet İçi Eğitim, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon.
18. Madden, T. (2003). Okul Yöneticileri ve Öğretmenler İçin Düzenlenen Hizmet İçi Eğitim Etkinliklerinin Değerlendirilmesi (Eskişehir İli), Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
19. Ordu, S. (2010). İnsan Kaynakları Yönetiminde Hizmet İçi Eğitim Teknikleri ve Stratejileri / Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
20. Pehlivan, İ. (1997). Örgütsel ve Bireysel Gelişim Aracı Olarak Hizmetiçi Eğitim, Amme İdaresi Dergisi, 30 (4), sy. 105-120.
21. Pehlivan, İ. (1997). Türk Kamu Kesiminde Hizmet İçi Eğitim Sorunları Araştırması, Verimlilik Dergisi, Sayı: 1997/3, sy.131-144.
22. Parmaksız, R.Ş. (2010). Türkiye’de ve Bazı Avrupa Birliği Ülkelerinde Öğretmenlere Yönelik Hizmetiçi Eğitim Programları ve Uygulamaları, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
23. Selimoğlu, E. ve Biçen Yılmaz, H. (2009). “Hizmet İçi Eğitimin Kurumlar ve Çalışanlar Üzerine Etkileri”, PARADOKS Ekonomi, Sosyoloji ve Politika Dergisi (e-dergi), Yıl: 5, Sayı:1.
24. Taşan, E. (2013). Kamu Kurumlarında Hizmet İçi Eğitimlerin Yeterlilik Düzeyi ile Hizmet Kalitesine Etkisi Üzerine Araştırma BEDAŞ Örneği, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
25. Taymaz, H. (1978). “Hizmet İçi Eğitim İhtiyacının Saptanması”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt: XI, Sayı: 1, sy. 181–213.
26. Taymaz, H. (1983). “Yıllık Hizmet İçi Eğitim Programı”, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, Cilt: XVI, Sayı: 2, sy. 271-276.
27. Taymaz, H. (1997). Hizmetiçi Eğitim: Kavramlar, İlkeler, Yöntemler, Ankara: TAKAV Vakfı. Yalın,
28. H.İ. (2001). “Hizmet İçi Eğitim Programlarının Değerlendirilmesi”, Milli Eğitim Dergisi,Sayı: 150, Ankara.
29. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2005). Nitel Araştırma Yöntemleri, Ankara: Seçkin Yayıncılık.