Özel Müzik Kurslarının Denetlenme Durumlarının İncelenmesi

Öz

Eğitimin niteliğini artıracak temel unsurlardan birisi de nitelikli denetimdir. Bu araştırmada özel müzik kurslarının denetlenme durumlarının ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. Çalışma nitel araştırma desenlerinden fenomenolojik desenle tasarlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2021-2022 eğitim-öğretim yılında Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı olarak faaliyet gösteren Türkiye’nin 6 bölgesinden 26 özel müzik kursu müdürü oluşturmaktadır. Görüşme formu ile toplanan verilerin çözümlenmesinde betimsel analiz tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda kurumun dış denetiminin, Millî Eğitim Bakanlığı denetçileri ve çeşitli kurumlar tarafından gerçekleştiği, denetçilerin genellikle olumlu ve güler yüzlü oldukları fakat statülerinde ve uygulamada bir standartın olmadığı görülmüştür. Denetçilerin müzik alanından olmadıkları, denetimlerin fiziksel mekân denetimi ile sınırlı kaldığı, müzik kurslarının farklı branştaki kurslarla aynı değerlendirme kriterleri üzerinden denetlendiği, öğretim programlarının güncel ve çağdaş öğretim programına uygun olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Kurumun iç kontrolünün müdür, öğretmen, öğrenci ve ebeveyn arasında sarmal bir yapıda gerçekleştiği, gözlem, görüşme, kamera, açık sınıflar, derse katılma, sertifika sınavları ve konserler gibi çeşitli şekillerde paydaşların birbirlerini doğrudan ya da dolaylı olarak denetlediği çalışmanın diğer bulguları arasındadır. Bulgular ışığında kaçak ve merdiven altı kursların denetim mekanizmasının içine alınması için yetkili kurumlar tarafından daha fazla gayret gösterilmesi gerektiği dâhil olmak üzere bazı önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• denetleme
• iç kontrol
• özengen müzik eğitimi
• özel müzik kursları

Examining the Private Music Courses' Conditions of Being Audited

Abstract

One of the basic elements that will increase the quality of education is qualified supervision. This study aims to reveal the private music courses' conditions of being audited. The study was designed with a phenomenological pattern, one of the qualitative research designs. The study group consists of 25 principals of private music courses from 6 regions of Turkey, which operate in affiliation with the Ministry of National Education in 2021-2022 academic year. Descriptive analysis technique was used to analyze the data collected through the interview form. As a result of the study, it was observed that external audit of the institution was conducted by auditors of the Ministry of National Education and various institutions, the auditors are usually positive and genial but there is no standard in their status and implementation. It was concluded that the auditors are not from the field of music, the inspections are limited to the physical space inspection, the music courses are inspected through the same evaluation criteria as the courses in different branches, and the curricula are not suitable for the current and contemporary curriculum. Furthermore, the internal control of the institution takes place in a spiral structure between the principal, teacher, student and parent, and the stakeholders audit each other directly or indirectly in various ways such as observation, interview, camera, open classes, class participation, certification exams and concerts. In the light of the findings, some suggestions were made, including that more efforts should be made by the authorized institutions to include illegal and under-the-counter courses in the supervision mechanism.

Keywords

• audit
• internal control
• amateur music education
• private music courses

Kaynakça

1. AYGÜN, B. (2016). Özel öğretim kurumlarında kurum ve ders denetimi. https://bilalaygun.blogspot.com/2016/01/ozel-ogretim-kurumlarinda-kurum-ve-ders.html
2. AKINÖNDER, O. ve Uçal-Canakay, E. (2021). Uluslararası sertifikalı Londra Müzik Koleji (London College of Music-LCM) müzik eğitim programının özengen piyano eğitimindeki yeri. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 52, 764-779. https://doi.org/10.53444/deubefd.1030900
3. AKSOY, Y. , Güçlü, O. ve Nayir, A. E. (2020). Özel müzik kurslarının pandemi sürecindeki uzaktan eğitim durumları. Millî Eğitim Dergisi, Salgın Sürecinde Türkiye'de Ve Dünyada Eğitim, 947-967. https://10.37669/milliegitim.827709
4. AKÜZÜM, C. ve Özmen, F. (2014). Eğitim denetmenlerinin mesleki gelişim, tükenmişlik ve iş doyumuna ilişkin bir meta-sentez çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13(49), 31-54. https://10.17755/esosder.88173
5. AKYOL, C. (2013). İlköğretim kurumlarında görev yapan sınıf öğretmenlerinin il eğitim denetmenlerince yapılan ders denetimine ilişkin görüşleri. Yayınlanmış Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
6. AKYOL, B. , Evren, U. , Çavuş, B. ve Dumlu, N. N. (2016). Üniversitelerde ders denetimi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 189-212. https://dergipark.org.tr/tr/pub/trakyasobed/issue/30208/326037
7. ALTUN, B. (2014). Denetime eleştirel yaklaşım: öğretmen denetimi nasıl olmalı?. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderese Üniversitesi, Aydın.
8. ASLANARGUN, E. ve Göksoy, S. (2013). Öğretmen Denetimini Kim Yapmalıdır?. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 98-121. https://dergipark.org.tr/tr/pub/usaksosbil/issue/21642/232637

9. ATA, M.K. (2006). Özel öğretim kurumlarının kuruluşu işleyişi ve denetimi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
10. ATEŞOĞLU, Y. ve Akbaşlı, S. (2020). Okul Müdürlerinin Ders Denetimi Görevlerine İlişkin Öğretmen Görüşleri. Uşak Üniversitesi Eğitim Araştırmaları Dergisi, 6(3), 1-18. https://dergipark.org.tr/tr/pub/usakead/issue/58144/725325
11. ATMACA, U. ve Uzuner, Y. (2020). Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde çalışan öğretmenlerin işitme kayıplı bireylere verilen destek hizmetlerine ilişkin görüşlerinin incelenmesi: Fenomenolojik araştırma. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi 8(4), 1214-1248. https://doi.org/10.14689/issn.2148- 2624.8c.4s.7m
12. BAŞ, T. ve Akturan, U. (2017). Nitel araştırma yöntemleri, Seçkin Yayıncılık.
13. BAYIRLI, A.U. ve Yıldız, G. (2018). Millî Eğitim Bakanlığına Bağlı Müzik Kurs Merkezlerinde Çalışan Piyano Eğitimcilerinin Motivasyon Durumlarının İncelenmesi. Erte Congress, 853-871.
14. BAYLAN, B. (2021). İstanbul’da MEB’e bağlı özengen müzik eğitimi veren kurumların çok yönlü incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
15. BEYCİOĞLU, K. ve Dönmez, B. (2009). Eğitim denetimini yeniden düşünmek. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(2), 71-93. https://dergipark.org.tr/tr/pub/inuefd/issue/8705/108696
16. BİREL, F. K. ve Erçek, M. K. (2019). Okul müdürlerinin ders denetimine ilişkin görüşleri. Uluslararası Liderlik Çalışmaları Dergisi: Kuram ve Uygulama, 2(3), 169-177. https://dergipark.org.tr/en/pub/ijls/issue/50848/644484
17. BOSTANCI, B. A, Şanlı M. B. ve Özbey H. (2011). Öğretmen denetiminde sanatsal denetim yaklaşımının uygulamasına yönelik öğretmen ve denetmen görüşleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 0(22), 238-254.
18. BOZAK, A. Seraslan D, ve Çakır E. (2017). Maarif Müfettişlerinin Denetim Sistemi Hakkında Yapılan Akademik Çalışmalara İlişkin Görüşleri. İlköğretim Online (elektronik), 16(2), 453-468. https://10.17051/ilkonline.2017.304710
19. CEYLAN, Ö. ve Yaldız, H. (2021). Özel çeşitli kurslar denetim rehberinin yasal belgeler ve alan yazın açısından incelenmesi. E-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 12(1), 53-67. https://10.19160/ijer.831880
20. CHRİSTENSEN, B. L., Johnson Burke, R., ve Turner, A. L. (2015). Research methods design and analysis (Araştırma yöntemleri desen ve analiz). (Çeviri Ed. Ahmet AYPAY). Anı Yayıncılık.
21. ÇAY, E., Yıkmış, A. ve Sola-Özgüç, C. (2020). Özel eğitimde teknoloji kullanımına ilişkin özel eğitim öğretmenlerinin deneyim ve görüşleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi – Journal of Qualitative Research in Education, 8(2), 629-648. https://10.14689/issn.2148-624.1.8c.2s.9m
22. DEMİRKASIMOGLU, N. (2011). Türk Eğitim Sistemi’nde bir alt sistem olan denetim sisteminin seçilmiş bazı ülkelerin denetim sistemleri ile karşılaştırılması. Abant Sosyal Bilimler Dergisi, 2(23), 23-48. https://10.11616/AbantSbe.262
23. DEMİRTAŞ, Z. , Karabatak, S. ve Küçük, Ö. (2016). Öğretmen görüşlerine göre denetmenlerin etik davranışları ve ders denetimi yeterlikleri. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori Ve Uygulama, 12, 29-49. https://dergipark.org.tr/tr/pub/eibd/issue/22653/241956
24. DENİZ, Ü. ve Saylık, N. (2018). Okul müdürleri ve öğretmenlerin perspektifinden öğretimde denetim problemi. Uluslararası Liderlik Çalışmaları Dergisi: Kuram ve Uygulama, 1(1) , 67-80. https://dergipark.org.tr/tr/pub/ijls/issue/38881/446360
25. ERAKKUŞ, Ö. Başören, M. T. ve Abimbola, O. (2016). Özel Öğretim Kurumları Yöneticilerinin Öğretmen Eğitiminden Beklentileri Üzerine Nitel Bir Araştırma. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 4(2), 104-115. https://dergipark.org.tr/en/pub/kebd/issue/67218/1049091
26. ERGEN, H., ve Eşiyok, İ. (2016). Okul müdürlerinin ders denetimi yapmasına ilişkin öğretmen görüşleri. Çağdaş Yönetim Bilimleri Dergisi, 3(1), 2-19.
27. ERSOY, A. F. (2016). Fenomenoloji. A. Saban ve A. Ersoy (Edt.). Egitimde nitel arastirma desenleri içinde (ss. 51-110), Ankara: Anı Yayıncılık.
28. GÜLVEREN, H. (2008). Öğretmenlerin, müfettişlerle yaşadıkları temel sorunlar. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1 (2), 213-226. https://dergipark.org.tr/tr/pub/usaksosbil/issue/21654/232816
29. HANCIOĞLU, G. (2010). Ankara’daki özengen (amatör) müzik eğitimi veren kurumların eğitim anlayışları ve yönetim biçimleri üzerine genel bir inceleme. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
30. İÇİŞLERİ BAKANLIĞI, (2022). https://www.icisleri.gov.tr/turkiyenin-nufus-haritasi
31. KARAKÜTÜK K, Özbal E. Ö, ve Sağlam, A. (2017). Okul yönetiminde okul güvenliğini sağlamak için yapılan uygulamalar konusunda öğretmen ve okul müdürlerinin görüşleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(3), 1214-1232. https://10.17860/mersinefd.343161
32. KARAN, M. (2011). Özengen müzik eğitimi veren kurumlarda çalgı eğitimi alan öğrencilerin mesleki yönelimlerinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
33. KÖSE, A. (2017). Türk eğitim sisteminde ders denetimi sorunsalı. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 46(2), 298-367.
34. MEB, (2020). MEB çeşitli kurslar ve özel öğretim kursları denetim formu. https://tekirdag.meb.gov.tr/www/ozel-ogretim-kurumlari-denetim-formlari/icerik/2046
35. MEB, (2021). Çeşitli kurslar rehberlik ve denetim rehberi. https://tkb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2022_01/27140323_CEYYTLY_KURSLAR_REHBERLYK_VE_DENETYM_REHBERY.pdf
36. MEB, (2022). Özel muhtelif kurslar listesi. https://view.officeapps.live.com/op/view.aspx?src=https://ookgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2021_12/06160310_02122021_Ozel_Muhtelif_Kurs.xlsx
37. MEB, (2007). 5580 Sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu. https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5580.pdf
38. NEZİHOĞLU, G. Ö. ve Sabancı, A. (2010). İlköğretim okul yöneticilerinin görüşlerine göre öğrencilerin istenmeyen davranışları ve bu davranışlarla başa çıkma yöntemleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(28), 41-53.
39. RAHMAH, S. (2018). Pengawas sekolah penentu kualitas pendidikan. Jurnal Tarbiyah, 25(2). https://doi.org/10.30829/tar.v25i2.378
40. SABANCI, D. D. ve Rodoplu, D. E. (2013). Halk eğitim merkezlerinin denetiminde karşılaşılan sorunlar. E-International Journal of Educational Research, 4, 61-77.
41. SAMANCI, O. Taşçıoğlu, N. ve Çetin, İ. (2010, 23-25 Haziran). İlköğretimde görev yapan öğretmenlerin müfettişlerden beklentileri. II. Uluslararası Katılımlı Eğitim Denetimi Kongresi, Kütahya.
42. SUMMAK, M. S. ve İş, E. (2018). Okul müdürlerinin öğretimsel denetim yeterliklerine ilişkin, içsel bir örnek olay çalışması. Eğitim Yönetimi Araştırmaları, 13. Uluslararası Eğitim Yönetimi Kongresi, 25-45.
43. ŞEMİN, F. K. Uğurlu, C. T. ve Gezer, Ç (2018). Okul yöneticilerinin ve öğretmenlerinin okulların denetim ihtiyacına ilişkin görüşleri: Bir durum çalışması. Eğitim Yönetimi Araştırmaları, 13. Uluslararası Eğitim Yönetimi Kongresi, 120-129.
44. TEPELİ, H. (2018). Ankara’daki özengen müzik eğitimi veren kurumların çok yönlü incelenmesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
45. TOKATLI, B. ve Mustul, Ö. (2021). Özengen müzik eğitimi kurumlarında keman derslerini yürüten öğretmenlerin karşılaştığı problemler. OPUS– Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 18(43), 6595-6634. https://10.26466//opus.910883
46. TONBUL, Y. ve Baysülen, E. (2017). Ders denetimi ile ilgili yönetmelik değişikliğinin maarif müfettişlerinin, okul yöneticilerinin ve öğretmenlerin görüşleri açısından değerlendirilmesi. İlköğretim Online (elektronik), 16(1), 299-311. https://10.17051/io.2017.24494
47. TOPÇU, İ. (2010). Devlet ve özel ilköğretim okullarında yöneticilerin öğretimin denetimi görevlerini yerine getirme biçimleri. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 34(2), 31-39.
48. TÜRKAN, A. (2019). Ortaöğretim öğrencilerinin özel ders eğilimleri ve paydaşların özel derse yönelik görüşleri. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, İstanbul.
49. UÇAN, A. (2018). Müzik Eğitimi, Arkadaş Yayıncılık.
50. YALÇIN DITTGEN, J. (2018). Suzuki yönteminde ailenin yeri ve önemi. Sahne ve Müzik, (6), 13-20. https://dergipark.org.tr/tr/pub/smead/issue/34898/386978
51. YAMAN, K. (2009). Müfettişlerin rehberlik rollerini rehber öğretmenler değerlendiriyor. International Online Journal of Educational Sciences, 1 (1), 106‐123.
52. YÖNETMELİK, 2022. Millî Eğitim Bakanlığı Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği. https://ookgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2022_02/21165820_Ozel_OYretim_KurumlarY_YonetmeliYi_19.02.2022.pdf
53. WANZARE, Z. ve Da Costa, J. L. (October, 2000). Supervision and staff development: Overview of the literature, National Association of Secondary School Principals (6ASSP) Bulletin, 84(618), 47–54.