Araştırma Makalesi

İlhanlılarda Uygur Asıllı Şi‘î Bir Emîr: Taramtaz

Sayı: 18 30 Haziran 2024
PDF İndir

İlhanlılarda Uygur Asıllı Şi‘î Bir Emîr: Taramtaz

Öz

İlhanlı Devleti’nde askerî hiyerarşinin en üst kademelerinde yer alan önemli Moğol emîrlerinden biri olan Taramtaz, Baycu Bahşî isimli Uygur asıllı Budist bir Moğol emîrinin oğlu olarak Rey’de dünyaya gelmiştir. Buradaki Şi‘îler arasında büyümüş, İslâm’ı kabul ettikten sonra Şi‘î (İmâmiyye/İsnâaşeriyye) mezhebine geçmiştir. Gazan Han devrinde Dîvân-i ‘imârete nezâret etmiş ve ilhanın çeşitli seferlerine iştirak etmiştir. Sultan Ölceytü’nün hükümdarlığı zamanında da askerî harekâtlara katılan Taramtaz, devrin önde gelen emîrlerden biri olarak dikkat çekmiştir. Ebû Sa‘îd Han döneminde, hükümdara karşı ayaklandığı gerekçesiyle 719/1319 yılında Sultâniyye’de katledilmiştir. Bu çalışmada, Uygur asıllı Budist bir Moğol emîri olup ihtida ederek Şi‘î mezhebini benimseyen Taramtaz’ın, İlhanlı Devleti içindeki siyasî faaliyetleri kısaca ele alındıktan sonra onun Şi‘îliği yaymadaki etkinliği devrin kaynakları ışığında ortaya konulması hedeflenmektedir. Bu bağlamda, İslâm’ı ve bu din ile birlikte Şi‘î mezhebini kabul eden Taramtaz’ın, Uygur asıllı Şi‘î bir Moğol emîri olarak, devrin İlhanlı hükümdarlarından Gazan Han, Sultan Ölceytü ve Ebû Sa‘îd Han üzerinde ne derecede etkili olduğu sorusuna da cevap aranacaktır.

Anahtar Kelimeler

Ortaçağ Tarihi , Moğollar , İlhanlılar , İslâm , Şi'îlik , Emîr Taramtaz

Kaynakça

  1. ‘Abbâs İkbâl. Târîh-i Mogûl: Ez-hamle-yi Çingîz tâ teşkîl-i devlet-i Tîmûr. Tahran: Sepehrâdap, 1388/2009.
  2. ‘Abdullâh-i Kâşânî, Cemâlu’d-dîn Ebu’l-Kâsım ‘Abdullâh b. Muhammed b. Ebî Tâhir. Târîh-i Olcâytû Sultân. İstanbul: Süleymaniye Kütüphanesi, Ayasofya, 3019; nşr. Mehîn Hamblî. Târîh-i Olcâytû. Tahran: İntişârât-i ‘İlmî ve Fehengî, 1348/1969.
  3. Ahmed Fazlînejâd. “Berresî-yi ‘avamil-i mu’essir ber-gerâyiş-i İlhânân-i Mogûl be-mezârât-i Şî‘a”. Pejûheş-nâme-yi Târîh-i İslâm 18 (1394/2015), 85-111.
  4. Akkuş, Mustafa. Moğollarda Din ve Siyaset: İlhanlı Hanlarının Dini Kişiliği ve Uygulamaları. İstanbul: Çizgi Kitabevi, 2020.
  5. Aknerli Grigor. Okçu Milletin Tarihi. Türkçe çev. Hrant D. Andreasyan. İstanbul: Yeditepe Yayınevi, 2012.
  6. Amitai-Preiss, Reuven. “Sufis and Shamans: Some Remarks on the Islamization of the Mongols in the Ilkhanate” JESHO 42/1 (1999), 27-46.
  7. Amitai-Preiss, Reuven. “The Conversion of Tegüder Ahmad to Islam” JSAI 25 (2001), 15-43.
  8. Âmulî, Şemsu’d-dîn Muhammed b. Mahmûd. Nefâ’isu’l-funûn fî ‘arâ’isi’l-‘uyûn. nşr. Hâc Mîrzâ Ebu’l-Hasan Şi‘rânî. 3 Cilt. Tahran: İntişârât-i İslâmiye, 1381/2002.
  9. Arnold, Thomas W. The Preaching of Islam: A History of the Propagation of the Muslim Faith. London: Constable, 1913.
  10. Bar Hebraeus, Gregory Ebu’l-Ferec İbnu’l-İbrî. Abu’l-Farac Tarihi. Türkçe çev. Ömer Rıza Doğrul. 2 Cilt. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1999.

Kaynak Göster

ISNAD
Umanç, Fırat. “İlhanlılarda Uygur Asıllı Şi‘î Bir Emîr: Taramtaz”. Mizanü’l-Hak: İslami İlimler Dergisi. 18 (01 Haziran 2024): 59-76. https://doi.org/10.47502/mizan.1355752.