Bir İntra Artiküler Hiyalüronik Asit Jel İmplantın Bazı İn Vitro Biyouyumluluk Testleri ile Sitotoksisitesinin ve Genotoksisitesinin Değerlendirilmesi
Öz
Tıbbi cihazların biyouyumluluğunu test etmenin ilk adımı sitotoksisite testidir. Biyouyumluluk risk değerlendirmesinin önemli bir ayağı olan genotoksisite testleri de karsinojenite, mutajenite ve genital toksisiteyi analiz etmek için yapılır. Tıbbi cihazların klinik kullanım öncesinde biyouyumluluk testlerine tabii tutulması hem risk değerlendirmesi hem de ruhsatlandırma süreci için bir zorunluluktur. Bu çalışmada, hiyalüronik asit bazlı yeni üretilen ticari bir tıbbi cihazın MTT testi ve agar difüzyon testleri ile sitotoksisitesi, in vitro mikronükleus testi ile de genotoksisitesi değerlendirildi. MTT testinde 1/1 konsantrasyonda hücre canlılığı %52,41 ± 3,44 olup numune sitotoksik olarak değerlendiridi. Agar difüzyon testinde ise numunenin uygulandığı hücrelerde reaksiyon yok ve derece=0 sonucuyla sitotoksik olmadığı belirlendi. İn vitro mikronükleus testinde ise istatistiksel hesaplamalar sonucunda numunenin genotoksik olmadığı gözlendi. Bu çalışma, sitotoksisite testlerinin sonuçlarında bir farklılık olduğunu göstermektedir. Bu farklılığın nedenleri, jel benzeri test örneğinin kimyasal bileşiminden ziyade fiziksel özelliklerinin, test ortamındaki hücre davranışını ve hücre zarının yüzey özelliklerini etkilemesinden kaynaklanmaktadır. Bu nedenle, biyouyumluluk testleri seçilirken ve sonuçlar değerlendirilirken, test örneğinin fiziksel ve kimyasal özelliklerinin dikkate alınması ve gerektiğinde hem doğrudan hem de dolaylı sitotoksisite testleri yapılarak örnek için uygun testlerin seçilmesi önerilir.
Anahtar Kelimeler
Etik Beyan
Teşekkür
Kaynakça
- Alexander, L. A., Denisov, L. N., Zotkin, E. G., Dydykina, I. S., Kochish, A. Y., Rodionova, S. S., ... & Gallelli, L. (2021). Pharmacological management of osteoarthritis with a focus on symptomatic slow-acting drugs: Recommendations from leading Russian experts. JCR: Journal of Clinical Rheumatology, 27(8), e533-e539.
- Bannuru, R. R., Osani, M. C., Vaysbrot, E. E., Arden, N. K., Bennell, K., Bierma-Zeinstra, S. M. A., ... & McAlindon, T. E. (2019). OARSI guidelines for the non-surgical management of knee, hip, and polyarticular osteoarthritis. Osteoarthritis and cartilage, 27(11), 1578-1589.
- Black, J. (2005). Biological performance of materials: fundamentals of biocompatibility. Crc Press.
- Bodo, M. A. R. I. A., Pezzetti, F., Baroni, T., Carinci, F., Arena, N., Nicoletti, I., & Becchetti, E. (1993). Hyaluronic acid modulates growth, morphology and cytoskeleton in embryonic chick skin fibroblasts. The International journal of developmental biology, 37(2), 349-352.
- Boeckel, R. S. A. Shinkai, M. L. Grossi, ve E. R. Teixeira, “In vitro evaluation of cytotoxicity of hyaluronic acid as an extracellular matrix on OFCOL II cells by the MTT assay”, Oral Surg Oral Med Oral Pathol Oral Radiol, c. 117, sy 6, ss. e423-e428, Haz. 2014, doi: 10.1016/j.oooo.2012.07.486.
- Conrozier, T., Raman, R., Diraçoglu, D., Montfort, J., Bard, H., Baron, D., ... & Henrotin, Y. (2024). EUROVISCO consensus guidelines for the use of hyaluronic acid viscosupplementation in knee osteoarthritis based on patient characteristics. Cartilage, 19476035241271970.
- De Tollenaere, M., Corriou, A., Durduret, A., Bernheim-Dennery, M., Haupt, T., Natsch, A., ... & Reynaud, R. (2025). In Vitro and Ex Vivo Investigations on the Tolerance and Safety of a 3 kDa Sodium Hyaluronate for Topical Application. Cosmetics, 12(6), 266.
- Gibbs, A. J., Gray, B., Wallis, J. A., Taylor, N. F., Kemp, J. L., Hunter, D. J., & Barton, C. J. (2023). Recommendations for the management of hip and knee osteoarthritis: a systematic review of clinical practice guidelines. Osteoarthritis and cartilage, 31(10), 1280-1292.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Veteriner Histoloji ve Embriyolojisi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
23 Haziran 2026
Gönderilme Tarihi
22 Ocak 2026
Kabul Tarihi
27 Nisan 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 16 Sayı: 1