Klinik Psikoloji Bağlamında Kadına Yönelik Aile İçi Şiddetin Değerlendirilmesi: Kadın, Çocuk ve Meslek Elemanlarının Psikolojisi Üzerine Bir Gözden Geçirme Çalışması
Öz
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abay E. & Tuğlu C. (2000). “Şiddet ve Agresyonun Nörobiyolojisi”. Klinik Psikiyatri 3 (2000) 21-26.
- Akkaş İ. & Uyanık Z. (2016). “Kadına Yönelik Şiddet”. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi 6/1 (2016) 32-42.
- Altınay A. G. & Arat Y. (2007). “Türkiye‟de Kadına Yönelik Şiddet Araştırma Raporu”. Tübitak, Ankara 2007.
- Attala J. M., Bauza K., Pratt H. & Vieira D. (1995). “Integrative Review of Effects on Children of Witnessing DomesticViolence”. Issues in Comprehensive Pediatric Nursing 18/3 (1995) 163-172. Bandura A. (1978). “Social Learning Theory of Aggression”. Journal of Communication 28/3 (1978) 12-29.
- Ben-Porat A. & Itzhaky H. (2008). “Factors That Influence Life Satisfaction Among Battered Women in Shelters: Those Who Stay Versus Those Who Leave”. Journal of Family Violence 23/7 (2008) 597-604.
- Bride B. E., Radney M. & Figley C. R. (2007). “Measuring Compassion Fatigue”. Clinical Social Work Journal 35 (2007) 155-163.
- Briere J. N. (1992). Child AbuseTrauma: Theory and Treatment of the Lasting Effects. Newbury Park 1992. Campbell J. & Humphreys J. (1993). Nursing Care of Survivors of Family Violence. St. Louis 1993.
- Campbell J. C. & Lewandowski L. A. (1997). “Mental and Physical Health Effects of Intimate Partner Violence on Women and Children”. Psychiatric Clinics of North America 20/2 (1997) 353-374.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Aile Psikolojisi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
21 Mayıs 2019
Kabul Tarihi
5 Temmuz 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 9 Sayı: 2
