Firari Demokrasi

Yıl 2020, Cilt: 10, 381 - 396, 30.06.2020

Utku Özmakas

Öz

Çağdaş siyaset felsefesinin asli tartışmalarından biri “demokrasi” kavramı etrafında şekillenmiştir. Bilhassa 1980’lerden sonra “katılımcı demokrasi” ve “radikal demokrasi” tartışmalarıyla birlikte bu kavram adeta hem sorunun hem çözümün kaynağı gibi görülmeye başlanmıştır. Bu nedenle pek çok düşünür demokrasiyi farklı bağlamlarda tanımlamaya çalışmış ve yeni kavramsallaştırmalar önermiştir. Bu isimlerden biri de, Türkçe felsefe literatüründe fazla değinilmemiş olan Sheldon S. Wolin’dir. Bu çalışmada Wolin’in demokrasi üzerine düşünceleri ve bu bağlamda önerdiği “firari demokrasi” kavramı incelenecektir. Bunun için öncelikle “siyaset” ile “siyasal” kavramları arasında yaptığı ayrım ortaya konacak; sonra da “demokrasi” kavramının “anayasal demokrasi” ve “temsili demokrasi”ye indirgen-memesi gerektiği şeklindeki eleştirisinin altı çizilecektir. Ardından Wolin’in “firari demokrasi” kavramı incelenerek, bu yaklaşımın demos’u harekete geçiren geçici bir uğrak olarak anlaşılması gerektiği ifade edilecektir. Makalenin son kısmındaysa Wolin’in “firari demokrasi” anlayışına getirilen eleştiriler özetlenecektir. Böylelikle Wolin’in kavramsallaştırmasının ve demokrasi anlayışının detaylı bir değerlendirmesi yapılacaktır.

Anahtar Kelimeler

Firari Demokrasi , Sheldon S. Wolin , Siyaset , Siyasal , Anayasal Demokrasi

Kaynakça

• Bensaïd, D. (2004). “Alain Badiou and the Miracle of the Event”. Ed. Peter Hallward, Think Again: Alain Badiou and the Future of Philosophy, Londra.
• Brown W. (2018). Halkın Çözülüşü. Çev. Barış Engin Aksoy, İstanbul 2018.
• D’Arcy, S. (2013). Languages of the Unheard. Toronto 2013.
• Dzur A. W. (2012). “Four Theses on Participatory Democracy: Toward the Rational Disorganization of Government Institutions”. Constellations 19/2 (2012) 305-324.
• McIvor D. W. (2016). “The Conscience of a fugitive: Sheldon Wolin and the Prospects for Radical Democracy”. New Political Science 38/3 (2016) 411-427.
• Rancière J. (2014). Demokrasi Nefreti. Çev. Utku Özmakas, İstanbul 2014.
• Vick J. (2015). “Participatory Versus Radical Democracy in the 21st Century: Carole Pateman, Jacques Rancière, and Sheldon Wolin”. New Political Science 37/2 (2015) 204-223.
• Wiley J. (2006). “Sheldon Wolin on Theory and Political”. Polity 38/2 (2006) 211-234.
• Wolin S. (2004). Politics and Vision. Oxford 2004.
• Wolin S. (2016a). “Fugitive Democracy”. Ed. Nicholas Xenos. Fugitive Democracy and Other Essays. Oxford (2016) 100-114.
• Wolin S. (2016b). “Norm and Form”. Ed. Nicholas Xenos. Fugitive Democracy and Other Essays. Oxford (2016) 77-99.
• Wolin S. (2016c). “The Liberal/Democratic Divide: On Rawls’s Political Liberalism”. Ed. Nicholas Xenos. Fugitive Democracy and Other Essays. Oxford (2016) 260-282.
• Wolin S. (2016d). “The People’s Two Bodies”. Ed. Nicholas Xenos. Fugitive Democracy and Other Essays. Oxford (2016) 379-393.
• Wolin S. (2016e). “Trangression, Equality, and Voice”. Ed. Nicholas Xenos. Fugitive Democracy and Other Essays. Oxford (2016) 53-76.
• Wolin S. (2016f). “On the Theory and Practice of Power”. Ed. Nicholas Xenos. Fugitive Democracy and Other Essays. Oxford (2016) 283-299.
• Xenos N. (2001). “Momentary Democracy”. Eds. Aryeh Botwinick ve William E. Connoly. Democracy and Vision: Sheldon Wolin and the Vicissitudes of the Political. Oxford (2001) 25-38.