The Relationship of Economic Growth with Public Investments and Interest Rates: The Case of 2006-2018 Turkey

Öz

Economic growth. It is one of the concepts on which economists work intensively. It can be said that the studies intensified after the 1960s were partially successful. However, in the new theoretical fluctuations in the 1980s, it was emphasized that the trio of households, firms and states contributed to economic growth. In the 1990s, while increasing the GNP, it is seen that the economic growth rate increased with the destruction of the environment. Although the GNP increases were seen in the countries in the 2000s, high growth rates are not the only goal. Instead, sustainable growth standards draw attention. The economic growth rate is increased by all factor inputs, financial resources, information provided with public support, technological development and R&D studies. In this study covering the years 2006-2018, economic and econometric analyzes were made using the annual data of the variables, and it was aimed to reveal the existence of the relationship and interaction in the system in terms of economic growth, interest rates, public investments and GNP. In the study, besides the deductive method, the findings of previous studies were also examined, and connections were established with the basic elements of the research in the results and evaluations.

Anahtar Kelimeler

• GNP
• Capital
• Income
• Expenditure

Ekonomik Büyümenin Kamu Yatırımları ve Faiz Oranları ile İlişkisi:2006-2018 Türkiye Örneği

Öz

Ekonomik büyüme; ekonomistlerin üzerinde yoğun çalışmalar yaptıkları kavramlardan biridir. 1960’lardan sonra yoğunlaşan çalışmaların kısmen başarılı oldukları söylenebilir. Ancak; 1980’lerdeki yeni teorik dalgalanmalarda hane halkı, firma, devlet üçlüsünün ekonomik büyümeye katkıda bulunduğu vurgulanmaktadır. 1990’lara gelindiğinde GSMH’yi artırırken çevrenin yıkımıyla birlikte, ekonomik büyüme oranının da yükseldiği görülmektedir. 2000’li yıllarda ülkelerde GSMH artışları görülse de yüksek büyüme oranları tek amaç değildir. Bunun yerine sürdürülebilir büyüme standartları dikkat çekmektedir. Ekonomik büyüme oranı, tüm faktör girdileri, finansman kaynakları, kamu desteğiyle sağlanan bilgi, teknolojik gelişme ve AR-GE çalışmalarıyla artırılmaktadır. 2006-2018 yıllarını kapsayan bu çalışmada, değişkenlerin yıllık verileri kullanılarak iktisadi ve ekonometrik analizler yapılmış, sisteme Granger anlamında ekonomik büyümenin faiz oranları, kamu yatırımları ve GSMH’deki ilişki ve etkileşimin varlığını ortaya koyma amaçlanmıştır. Çalışmada tümdengelim yönteminin yanısıra, önceki çalışmalardaki bulgular da incelenmiş, sonuç ve değerlendirmelerde, araştırmanın temel ögeleriyle bağlantılar kurulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• GSMH
• Sermaye
• Gelir
• Harcama

Kaynakça

1. Altunç, Ö. F. (2011). Kamu harcamaları ve ekonomik büyüme ilişkisi :Türkiye'ye ilişkin ampirik kanıtlar. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 8(2).
2. Bayraktutan, Y.ve Arslan, İ. (2008, Aralık). Türkiye’de sabit sermaye yatırımlarının ekonomik büyüme üzerindeki etkisi:Koentegrasyon analizi (1980-2006). KMU İİBF Dergisi(14).
3. Begg, D., Ficher, S., & Dornbusch, R. (2010). İktisat (8. b.). (V. Serin, Dü., V. Serin, & v.d, Çev.) İstanbul, Türkiye: Türkiye İş Bankası. http://www.iskultur.com.tr
4. Berber, M. (2003). Türkiye'de Özel ve kamu sektörü yatırım harcamaları-ekonomik büyüme ilişkisi uzun dönem analizi. İktisat İşletme ve Finans(18.yıl), 58-70.
5. Boyes, W., & Melvin, M. (1991). Economics (9. b.). Boston, U.S.A: Houghton Mıfflın Company.
6. Dipendra, S. (1999).The Role Saving In Pakistan’s Econmic Growth, Journal Of Applied Business Research,Winter 98/99,Vol.15,Issue 1, 79-86.
7. Gökırmak, H. (2019). Kamu altyapı yatırımlarının ekonomik büyüme üzerindeki etkileri. Gazi İktisat ve İşletme Dergisi, 5(2), 90-104. doi:Doi: https://dx.doi.org/10.30855/gjeb.2019.5.2.002
8. Granger, W. J. (1969). Investigating causal relations by econometric models and cross spectral methods,Econometrica.

9. Gujarati, D. N. (2010). Temel Ekonometri (7. b.). (S. Özkal, Dü., Ü. Şenesen, & G. G. Şenesen, Çev.) İstanbul: Literatür Yayıncılık. www.literatur.com.tr
10. Gül, E. ve Yavuz, H. (2011, Ocak-Haziran). Türkiye'de kamu harcamaları ile ekonomik büyüme arasındaki nedensellik ilişkisi:1963-2008. Maliye Dergisi(160), 72-85.
11. Harris, L. (1985). Monetary Theory. New York: McGraw-Hill Book Co.
12. Higham, N. J. (2002). Computing the nearest correlation matrix—a problem from finance. IMA Journal of Numerical Analysis, Cilt 22(3), 239.
13. Kanca, O. C. (2011). Kamu harcamalarının ekonomik büyüme üzerine etkisi 1980-2008 (Ampirik bir çalışma). Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 25( 1), 75-92.
14. Kar, M. ve Taban, s. (2003). Kamu harcama çeşitlerinin ekonomik büyüme üzerine etkisi. Ankara Ünv. SBF Dergisi, 58(3), 145-169.
15. Kazgan, G. (1984). İktisadi Düşünce (3. b.). İstanbul: Remzi Kitabevi.
16. Korkmaz, S. (2010). Türkiye’de ar‐ge yatırımları ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin var modeli ile analizİ. jonurnal of Yaşar University, 5(20), 3320-3330. doi:10.19168/jyu.54285
17. Kusnets, S. (1968). Toward a theory of economic growth, with Reflections on the economic growth of modern nations. New York: Norton.
18. Lipsey, R. G., Steiner, P. O., & Courant, P. N. (1990). ECONOMICS (9. b.). New York: Harper&Row, Publısher.
19. Myrdal, G. (1957). Rich Lands and Poor: The road to world prosperity (Published in England under the title of Economic Theory and Under-Developed Regions). World Perspectives, (Cilt Volume 16 ). New York: Harper & Row.
20. Oktayer, N. ve Susam, N. (2008). Kamu harcamaları- ekonomik büyüme ilişkisi: 1970-2005 yılları Türkiye örneği. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 145-164.
21. Osterwald-Lenum, M. (1992). A note with quantiles of the asymptotic distribution of maximum likelihood cointegration rank test statistic. 54(3). Oxford Bulletin of Economics and Statistics.
22. Parasız, i. (1994). Para banka ve finansal piyasalar (5. b.). Bursa: Ezgi Kitabevi Yay.
23. Peterson, W. C. (1967). Income, employment,and economic growth. New York: W.W. Norton & Company.INC.
24. Ramsey, F. P. (1928). A mathematical theory of saving. Econumic Journal, 543-559.
25. Tan, B. K., Mert, M.ve Özdemir, Z. A. (2010). Kamu yatırımları ve ekonomik büyüme ilişkisine bir bakış: Türkiye, 1969-2003. Dokuz Eylül Ünv. İ.İ.B.F. Dergisi, 25(1), 25-39.
26. Turner, P. (1993). Modern macroeconomic analysis (1. b.). Camridge, England: McGraw-Hill Book Company.
27. Ulutürk, S. (2001). Kamu harcamalarının ekonomik büyüme üzerine etkisi. Akdeniz Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 1, 131-139.
28. Uzay, n. (2002, temmuz-aralık 19). Kamu Büyüklüğü ve Ekonomik Büyüme Üzerindeki Etkileri: Türkiye örmeği(1970-1999). Erciyes Ünv.İ.İ.B.F. Degisi, 151-172.
29. Ünay, C. (1983). Makro ekonomi. Bursa: Akademi Yayınları.
30. Yılmaz, Ö. ve Kaya, V. (2005). kamu harcama çeşitleri ve ekonomik büyüme ilişkisi. S.Ü.İ.İ.B.F. Dergisi, 5(9), 259-271. http://acikerisim.selcuk.edu.tr:8080/xmlui/handle/123456789/14416.