Bibliometric Analysis of Studies Related to Green Management Approach

Öz

This study aims to examine published articles on green management. For this purpose, 3081 articles published between 1992 and 2024 in the Scopus database were analyzed, and VOSviewer software was used to visualize the results. According to the results of the analysis, it was observed that the number of articles written in the field of green management has increased since 2010, and 2023 was the year in which the highest number of articles were published. Again, according to the results, the highest number of articles on green management were published in the United States. Most publications on the subject of green management have been prepared by Jabbour, C.J.C. The university that produces the most publications in this field is The Hong Kong Polytechnic University and the most published journal Journal of Cleaner It has become production. The most cited article in the field of green management was written by authors Zhu, Q. and Sarkis, J. The first three keywords most used in articles written in the field of green management are; sustainable development, sustainability, and environmental management. It is thought that the results of this study can guide researchers who want to work in the field of green management in the future.

Anahtar Kelimeler

• Green Management
• Articles
• Bibliometric Analysis
• Science Mapping

Yeşil Yönetim Anlayışı İle İlgili Çalışmaların Bibliyometrik Analizi

Öz

Bu çalışmanın amacı yeşil yönetim ile ilgili yayınlanmış makaleleri incelemektir. Bu amaç çerçevesinde Scopus veri tabanında bulunan, 1992-2024 yılları arasında yayınlanmış 3081 makale analiz edilmiş, sonuçları görselleştirmek için VOSviewer yazılımından yararlanılmıştır. Analiz sonucuna göre yeşil yönetim alanında yazılan makalelerin sayısında 2010 yılından itibaren artış olduğu görülmüş, 2023 yılı ise en fazla makalenin yayınlandığı yıl olmuştur. Yine sonuca göre yeşil yönetimle ilgili en fazla makale Amerika Birleşik Devletleri’nde yayınlanmıştır. Yeşil yönetim konusu ile ilgili en fazla yayın Jabbour, C.J.C. tarafından hazırlanmıştır. Bu alanda en fazla yayın çıkaran üniversite The Hong Kong Polytechnic University ve en çok yayın çıkaran dergi Journal of Cleaner Production olmuştur. Yeşil yönetim alanında en çok atıf alan makale Zhu, Q. ve Sarkis, J. adlı yazarlar tarafından yazılmıştır. Yeşil yönetim alanında yazılan makalelerde en fazla kullanılan ilk üç anahtar kelime; sürdürülebilir kalkınma, çevre yönetimi ve sürdürülebilirlik olmuştur. Bu çalışma sonuçlarının gelecekte yeşil yönetim alanında çalışmak isteyen araştırmacılara rehberlik edebileceği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Yeşil Yönetim
• Makaleler
• Bibliyometrik Analiz
• Bilim Haritalama

Kaynakça

1. Adams, R., Jeanrenaud, S., Bessant, J., Denyer, D. ve Overy, P. (2016). Sustainability-oriented innovation: a systematic review. International Journal of Management Reviews. 18(2), 180-205.
2. Akyay, U., Musluk, B. Y. ve İlbey, N. (2015). Examining the influence of green management on operation functions: case of a business. Research Journal of Business and Management. 2-348.
3. Al, U., Sezen, U. ve Soydal, İ. (2019). Türkiye’nin bilimsel yayınlarının sosyal ağ analizi yöntemiyle değerlendirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Proje Raporları. No: 110K044, Ankara.
4. Baker, H. K., Kumar, S., Pattnaik, D. (2020). Twenty-five years of the journal of corporate finance: a scientometric analysis. Journal of Corporate Finance. 66-101572.
5. Bal, F. ve Ufacık, O. E. (2023). Vekalet teorisi üzerine bibliyometrik bir araştırma. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. Cilt: 13 Sayı: 4.
6. Buchholz, R. A. (1998). Principles of environmental management. The Greening of Business. 2nd edition, Prentice-Hall, London.
7. Calero, M. C. ve Van Leeuwen, V. T. (2012). Seed journal citationa network maps: a method based on network theory. Journal Of the American Society For Information Science and Technology, 63 (6), 1226-1234.
8. Chen, Y. S. ve Chang, C.H. (2012). Enhance green purchase ıntentions: the roles of green perceived value, green perceived risk and green trust. Management Decision. 50(3), pp. 502-520.

9. Cobo, M. J., Lopez-Herrera, A. G., Herrera-Viedma, E. ve Herrera, F. (2011). An approach for detecting, quantifying, and visualizing the evolution of a research field: a practial applicationa to the fuzzy sets theory field. Journal of Informetrics. 5 (1) pp. 146-166.
10. Delmas, M., Toffel, M. W. (2004). Stakeholders and environmental management practices: an ınstitutional framework. Business Strategy and the Environment. 13(4). pp. 209-222.
11. Donthu, N., Kumar, S., Pandey, N., Lim, W. M. (2021). Research constituents, intellectual structure and collaboration patterns in journal of international marketing: an analytical retrospective. Journal of International Marketing.
12. Friede, G., Busch, T. ve Bassen, A. (2015). ESG and financial performance: aggregated evidence from more than 2000 emprical studies. Journal of Sustainable Finance and Investment. 5(4), pp. 210-233.
13. Govindan, K., Khodaverdi, R. ve Jafarian, A. (2013). A fuzzy multi criteria approach for measuring sustainability performance of a supplier based on triple bottom line approach. Journal of Cleaner Production. 47, pp. 345- 354.
14. Goyal, M. (2013). Future outlook of green management practies. Journal of Business Management. 14(6) 68- 72.
15. Haden, S. P., Oyler, J. ve Humphreys, J. (2009). Historical, practical and theoretical perspectives on green management: an exploratory analysis. Management Decision. 47(7) pp. 1041-1055.
16. Kara, E. (2017). Konaklama işletmelerinde çevre bilinci ve yeşil yönetim uygulamalrının işletme başarısına katkısı: Muğla ilinde bir araştırma. (Doktora Tezi) s. 32.
17. Karabulut, E. (2003). İşletmelerde çevre bilinci ve yeşil yönetim uygulamalarının işletme başarısına katkısını incelemeye yönelik bir araştırma. (Doktora Tezi). İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Yönetim ve Organizasyon Bilim Dalı. İstanbul.
18. Khan, M. H. ve Muktar, S. N. (2020). A bibliometric analysis of green human resource management based on scopus platform. Cogent Business & Management. 7-1831165.
19. Koçyiğit, S. Ç., Aras, İ. A., Çelik, G. ve Günen, E. Ö. (2023). Sağlık alanında yeşil muhasebe ile ilgili yapılan çalışmaların bibliyometrik haritalaması. Mehmet Akif Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. Cilt: 10 Sayı: 2 s. 1627-1645.
20. Krauskopf, E. (2018). A bibliometric analysis of the journal of infection and public health: 2008-2016. Journal of Infection and Public Health. 11(2) 224-229.
21. Kurt, Z. (2022). İsrafla mücadelede yeşil yönetim ve yeşil örgütsel davranış: Mersin’de yeşil etiketli işletmelerde araştırma. (Doktora Tezi). Mersin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Mersin.
22. Loknath, Y. ve Azeem, B. A. (2017). Green management-concept and strategies. National Conference on Marketing and Sustainable Development. 13 (14), pp. 692-693.
23. Melnyk, S. A., Sroufe, R. P. ve Calantone, R. (2003). Assessing the ımpact of environmental management systems on corporate and environmental performance. Journal of perations Management. 21(3). pp. 329- 351.
24. Nattrass, B. ve Altomare, M. (1999). The natural step for business: wealth, ecology and the evolutionary corporation. New Society Publishers. Gabriola Island.
25. Porter, M. E. ve Van Der Linde, C. (1995). Green and competitive: ending the stalemate. Harvard Business Review. s. 120-134.
26. Renwick, D. W., Redman, T. ve Maguire, S. (2013). Green human resources management: a review and research agenda. International Journal of Management Reviews. 15(1). pp. 1-14.
27. Ramos-Rodrigue, A. R. ve Navarro, R. (2004). Changes in the intellectual structure of strategic management research: a bibliometric study of the strategic management journal 1980-2000. Strategic Management Journal. 25 (10) pp. 981-1004.
28. Sangwan, K. S. Ve Kumar, V. M. (2015). Management of environmental quality: an international journal. Management of Environmental Quality. 26(4) pp. 566-587.
29. Scherer, A. G. ve Palazzo, G. (2011). The new political role of business in a globalized world: a review of a new perspective on CSR and its implications for the firm, governance and democracy. Journal of Management Studies. 48(4), pp. 899-931.
30. Setyo, A. A. A., Kurniadi, D. ve Hozairi, H. (2023). Bibliometric analysis of research development on green port implementation. Journal of Maritime Dynamic. Volume: 4 No: 2.
31. Seyran, F. (2021). İşyeri şiddeti çalışmalarının bibliyometrik analizi. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi. Cilt 17-36.
32. Su, H. N. ve Lee, P. C. (2010). Mapping knowledge structure by keyword co-occurence: a first look at journal papers in technology foresight. Scientometrics. Volume: 85-1.
33. Taylor, S. R. (1992). Green management: the next competıtıve weapon. 24(7) s. 669-680.
34. Tunger, D. ve Eulerich, M. (2018). Bibliometric analysis of corporate governance research in German- speaking countries: applying bibliometrics to business research using a custom-made database. Scientometrics. 117(3) pp. 2041-2059.
35. Wang, S., Liu, M. T., Perez, A. (2023). A bibliometric analysis of green marketing in marketing and related fields: from 1991 to 2021. Asia Pacific Journal of Marketing and Logistics.
36. Verma, S. ve Gustafsson, A. (2020). Investigating the emerging covıd-19 research trends in the field of business and management: a bibliometric analysis approach. Journal of Business Research.
37. Yılmaz, K. (2021). Sosyal bilimlerde ve eğitim bilimlerinde sistematik derleme, meta değerlendirme ve bibliyometrik analizler. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi. Cilt 10, Sayı 2.
38. Zhu, Q. ve Sarkis, J. (2004). Relationships between operational practices and performance among early adopters of green supply chain management practices in Chinese manufacturing enterprises. Journal of Operations Management. 22(3), pp. 265-289.
39. Zhu, Q., Sarkis, J. ve Geng, Y. (2005). Green supply chain management in China: pressures, practices and performance.
40. Zupic, I. ve Cater, T. (2015). Bibliometric methods in management and organization. Organizational Research Methods, 18(3), pp. 429-472.