Examining Teacher Candidates' Perceptions of Out-of-school learning Environments in Terms of Different Variables

Öz

One of the easiest ways to support students to improve themselves is to take their learning experiences out of school. Taking the knowledge and skills learnt in the classroom out of the classroom will help students to improve their learning experiences by showing the real-life applications of the theoretical knowledge they learnt in school. In this context, the aim of the research is to examine the perceptions of pre-service teachers about out-of-school learning environments in terms of different variables (gender, grade level, departments they study, etc.). The survey design, one of the quantitative research methods, was used in the study. Since the quantitative research method is intended to describe the current situation as it is, the survey model was preferred. A total of 877 pre-service teachers, 599 of whom are female and 277 of whom are male, studying in nine departments of the Faculty of Education. Among the findings obtained from the research, when we look at the perceptions of pre-service teachers about out-of-school learning environments, it is seen that the majority of the participants in the research have marked the option of completely agree and mostly agree. Another finding is that when the perceptions of pre-service teachers about the out-of-school learning environments course are examined according to the grade levels, it is understood from the results obtained that there is a significant difference in favour of the fourth grades in terms of both total scores and sub-factors.

Anahtar Kelimeler

• Instructional environments
• Out-of-school learning
• Informal Learning
• Non-formal Learning
• Perception

Öğretmen Adaylarının Okul Dışı Öğrenme Ortamlarına İlişkin Algılarının Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi

Öz

Öğrencilerin kendilerini geliştirmelerine destek olmanın en kolay yollarından biriside, öğrenme deneyimlerini okul dışına taşımaktır. Sınıfta öğrenilen bilgi ve beceriyi sınıf dışına taşımak, öğrencilere okulda öğrendikleri kuramsal bilgilerin gerçek hayattaki uygulamalarını göstererek, öğrencinin öğrenme yaşantılarını geliştirmesine yardımcı olacaktır. Bu bağlamda araştırmanın amacı, öğretmen adaylarının okul dışı öğrenme ortamlarına ilişkin algılarının farklı değişkenler açısından (cinsiyet, sınıf düzeyi, okudukları bölümler v.s.) incelenmesidir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama deseni kullanılmıştır. Nicel araştırma yöntemi, mevcut durum olduğu şekliyle betimlenmek istendiğinden tarama modeli tercih edilmiştir. Eğitim fakültesinin dokuz bölümünde öğrenim gören 599’ u kadın, 277’si erkek olmak üzere toplam 877 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Araştırmadan elde edilen bulgular arasında; öğretmen adaylarının okul dışı öğrenme ortamlarına ilişkin algılarına baktığımızda araştırmaya katılanların büyük bir çoğunluğunun tamamen katılıyorum ve çoğunlukla katılıyorum seçeneğini işaretledikleri görülmektedir. Yine elde edilen bir başka bulgu ise öğretmen adaylarının okul dışı öğrenme ortamları dersine ilişkin algıları sınıf düzeylerine göre bakıldığında hem toplam puanlarda hem de alt faktörler bağlamında dördüncü sınıflar yine lehine anlamlı bir farklılığın olduğu elde edilen sonuçlardan anlaşılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Öğretim ortamları
• Okul Dışı Öğrenme
• İnformal Öğrenme
• Non-formal Öğrenme
• Algı

Kaynakça

1. Anderson, D. ve Piscitelli, B. (2002). Parental recollections of childhood museum visits. Museum National, 10(4), 26–27.
2. Ainsworth, H. L. ve Eaton, S. E. (2010). Formal, non formal and informal learning in the sciences. Calgary. AB: Onate Press.
3. Altun, A. ve Kasalak, İ. (2018). Blok temelli programlamaya ilişkin öz-yeterlik algısı ölçeği geliştirme çalışması: Scratch örneği. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 8(1), 209-225.
4. Ata, B. (2015). Okul dışı sosyal bilimler öğretiminde müzeler (Ed. A. Şimşek ve S. Kaymakcı). Okul dışı sosyal bilimler öğretimi İçinde (s. 171-186). Ankara: Pegem Akademi.
5. Avcı, G. ve Gümüş, N. (2019) Sınıf dışı eğitim etkinliklerine yönelik öğrenci görüşleri. Turkish Studies Educational Sciences, 14(3), 351-377.
6. Aydın-Gunbatar, S. (2018). Designing a process to prevent apple’s browning: A STEM activity. Journal of Inquiry Based Activities, 8(2), 99-110
7. Baker, C., Wuest, J. ve Stern, P. N. (1992). Method slurring: the grounded theory/ phenomenology example. Journal of Advanced Nursing, 17, 1355-1360
8. Bakioğlu, B. ve Karamustafaoğlu, O. (2020). Okul dışı öğrenme ortamlarının öğretim sürecinde kullanımına ilişkin öğrenci görüşleri. İnformal Ortamlarda Araştırmalar Dergisi, 5(1), 80-94.

9. Ballantyne, R. ve Packer, J. (2009). Introducing a fifth pedagogy: Experience-based strategies for facilitating learning in natural environments. Environmental Education Research, 15(2), 243-262. https://doi.org/10.1080/13504620802711282
10. Başar, İ. (2022) Yabancı dil olarak İngilizce sınıflarında okul dışı öğrenme etkinlikleri. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(134), 233-238.
11. Becker, C., Lauterbach, G., Spengler, S., Dettweiler, U. ve Mess, F. (2017). Effects of regular classes in outdoor education settings: A systematic review on students’ learning, social and health dimensions. International Journal of Environmental Research and Public Health, 14(5), 485. https://doi:10.3390/ijerph14050485
12. Bolat, Y. ve Köroğlu, M. (2020). Out-of-school learning and scale of regulating out-of-school learning: Validity and reliability study. International Journal of Education Technology and Scientific Researches, 5(13), 1630- 1663.
13. Bosak, V. S. (1991). Science is. Scholastic. U.S.A.
14. Bozdoğan, A. E. ve Kavcı, A. (2016). Sınıf dışı öğretim etkinliklerinin ortaokul öğrencilerinin fen bilimleri dersindeki akademik başarılarına etkisi. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1), 13-30
15. Bozdoğan, A. E. (2015). Okul dışı çevrelere eğitim amaçlı gezi düzenleyebilme öz- yeterlik inancı ölçeğinin geliştirilmesi. Kuramsal Eğitim bilim Dergisi, 9(1), 111-129.
16. Büyüköztürk, Ş., Çakmak Kılıç, E., Akgün, Ö. E.,Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2020). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
17. Carter Andrews, D. J. (2012). Black achievers’ experiences with racial spotlighting and ignoring in a predominately white high school. Teachers College Record, 114(2012), 1-46.
18. Cross, R. (1996). Teaching Primary Science, Longman Ltd. Australia.
19. Çiçek, Ö. ve Saraç, E. (2018). Fen bilimleri öğretmenlerinin okul dışı öğrenme ortamlarındaki yaşantıları ile ilgili görüşleri. 18(3), 504 -522.
20. Dairianathan A., Subramaniam R., (2011). Learning about ınheritance in an out‐of‐school setting. International Journal of Science Education, 33(8), 1079-1108.
21. Dettweiler, U., Lauterbach, G., Becker, C. ve Simon, P. (2017). A Bayesian mixed-methods analysis of basic psychological needs satisfaction through outdoor learning and its influence on motivational behavior in science class. Frontiers in Psychology, 8(2235), 1-20. https://doi:10.3389/fpsyg.2017.02235
22. Dohn, B. (2013). Upper secondary students’ situational ınterest: a casestudy of the role of a zoo visit i na biology class. International Journal of Science Education, 35(16), 2732-2751
23. Durdukoca, Ş. F. (2023) Okul dışı öğrenme ortamları ve faaliyetlerine yönelik temel eğitim öğretmen adaylarının algıları ve yeterlik algıları. Ekev Akademi Dergisi, Sayı 93.
24. Ed Humberstone, B. ve Stan, I. (2011). Outdoor learning: primary pupils' experiences and teachers' ınteraction ın outdoor learning. Education 3-13, 39 (5), 529-540.
25. Eshach, H. (2006). Science literacy in primary schools and pre-schools (C.1). Dordrecht, Hollanda: Springer.
26. Falk, J. H. ve Dierking, L. D. (1997). School fieldtrips: assessingtheirlong-termimpact. Curator, 40(3), 211-218.
27. Fenzel, L. M. ve Richardson, K. D. (2018). Use of out-of-school time with urban young adolescents: A critical component of successful nativitymiguel schools. Educational Planning, 25(2),25-32
28. Fűz, N. (2018). Out-of-school learning in hungarian primary education: practice and barriers. Journal of Experiential Education, 41(3), 277-294. https://doi.org/10.1177/1053825918758342
29. Gibson, H. L. ve Chase, C. (2002). Longitudinal impact of an inquiry‐based science program on middle school students' attitudes toward science. Science education, 86(5), 693-705
30. Glowinski, I. ve Bayrhuber, H. (2011). Student labs on a university campus as a type of out-of-school learning environment: Assessing the potential to promote students’ interest in science. International Journal of Environmental & Science Education, 6(4), 371-392
31. Göksu M. M. ve Somen, T. (2018). Opinions of social studies prospective teachers on out-of-school learning. European Journal of Educational Research, 7(4), 745-752. https://doi:10.12973/eu-jer.7.4.745
32. Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri felsefe-yöntem-analiz. Ankara: SeçkinYayıncılık.
33. Guisasola, J., Morentin, M. ve Zuza, K. (2005). School visits to science museums and learning sciences: A complex relationship. Physics Education, 40(6), 544-549. https://doi.org/10.1088/0031-9120/40/6/00
34. Harlen, W. (2007). Assessment of learning. London: Sage.
35. James, J. K. ve Williams, T. (2017). School-based experiential outdoor education: A neglectednecessity. Journal of Experiential Education, 40(1), 58-71. https://doi:10.1177/1053825916676190
36. Jarvis, T. ve Pell, A. (2002). The effect of the Challenger experience on elementary children’s attitudes to science. Journal of Research in ScienceTeaching, 39(10), 979-1000
37. Izgı-Onbasili, U. (2020). Investigation of the effects of out-of-school learning environments on the attitudes and opinions of prospective classroom teachers about renewable energy sources. Journal of Education in Science, Environment and Health (JESEH), 6(1), 35-52. https://doı:10.21891/jeseh.670049
38. Karadoğan, S. (2016). Eğitimde sınıf-okul dışı öğrenme uygulamaları ve yaşanan sorunlar. R. Aksu, (Ed.). Türkiye’de eğitim sorunlarına yönelik akademik değerlendirmeler-I içinde, (s.47-84). Ankara: Maya Akademi.
39. Karasar, N. (2016). Bilimsel araştırma yöntemi kavramlar teknikler ilkeler. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
40. Kavak, N., Tufan,Y. ve Demirelli, H. (2006). Fen-teknoloji okuryazarlığı ve informal fen eğitimi: gazetelerin potansiyel rolü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 26(3), 17-28.
41. Kızılhan, H.Ş. (2022) Okul Yöneticileri Ve Öğretmenlerin Okul Dışı Öğrenme Ortamlarına İlişkin Görüşleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Tezsiz Yüksek Lisans Programı Denizli
42. Knapp, D. (2000). Memorable experiences of a science field trip. School Science and Mathematics, 100(2), 65-72. https://doi.org/10.1111/j.1949-8594.2000.tb17238.x
43. Köseoğlu, F. ve Kanlı, U. (2019). Okul duvarlarının ötesine öğrenme yolculuğu. Ankara: Nobel yayıncılık.
44. Kubat, U. (2018). Okul dışı öğrenme ortamları hakkında fen bilgisi öğretmen adaylarının görüşleri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 48, 111-135.
45. Laçin Şimşek, C. (2011). Okul Dışı Öğrenme Ortamları ve Fen Eğitimi. C. Laçin Şimşek (Editör), Fen öğretiminde Okul dışı öğrenme ortamları (1.Baskı), s. 1-23. Ankara: Pegem Akademi.
46. Linderman Matthies, P. ve Knecht, S. (2011). Swiss elementary school teachers attitudes toward forest education. The Journal of Environmental Education, 42(3), 152 167
47. Luehmann, A. L. (2009). Students’ perspectives of a science enrichment programme: Out-of- school inquiryas access. International Journal of Science Education, 31(13), 1831- 1855.
48. Meisner, R., Lehn, D., Heath, C., Burch, A., Gammon, B. ve Reisman, M. (2007). Exhibiting performance: Coparticipation in science centres and museums. International Journal of Science Education, 29(12), 1531- 1555.
49. Melber, L. H. ve Abraham, L. M. (1999). Beyond the classroom: Linking with informal education. Science Activities, 36(1), 3-4.
50. Nadelson, L. S. ve Jordan, R. J. (2012). Students’ attitudes toward a recall of outside day: An environmental science field trip. The Journal of Research, 105, 220- 231.
51. Ramey-Gassert, L., Walberg, H. J. I. ve Walberg, H. J. (1994). Reexamining connections: museums as science learning environments. Science Education, 78(4), 345-363.
52. Rodríguez-Naveiras, E. ve Borges, A. (2015). Assessment of the teaching behavior of the ınstructors of an out of-school program. Journal of Curriculum and Teaching, 4(1),145-155. http://dx.doi.org/10.5430/jct.v4n1p145
53. Salmi, H. S. (1993). Science centre education: Motivation and learning in informal education. Master Thesis, University of Helsinki, Finland. http://files.eric.ed.gov/fulltext/ED363613.pdf adresinden erişildi.
54. Saraç, H. (2017). Türkiye’de okul dışı öğrenme ortamlarına ilişkin yapılan araştırmalar: İçerik analizi çalışması, 3(2), 60- 81
55. Sarıoğlan, A. B. ve Küçüközer, H. (2017). Fen bilgisi öğretmen adaylarının okul dışı öğrenme ortamları ile ilgili görüşlerinin araştırılması. İnformal Ortamlarda Araştırmalar Dergisi, 2(1), 1-15.
56. Slade, M. S., Lowery, C. ve Bland, K. (2013). Evaluating the impact of forest schools: A collaboration between a university and a primary school. Support for Learning, 28(2), 66-72. http://doi:10.1111/1467- 9604.12020
57. Sever, R., Koçoğlu, E. (Ed.) (2015). Sosyal bilgiler eğitiminde mekânsal öğrenme ortamları. Ankara: Pegem Akademi.
58. Sözer, Y. ve Oral B. (2016). Sınıf içi öğrenmeleri destekleyen okul dışı aktif öğrenme süreci: Bir meta sentez çalışması. Uluslar Arası Journal of Eurasia Sosyal Bilimler, 7(22), 278-310
59. Stavrova, O. ve Urhahne, D. (2010). Modification of a school programme in the deutsches museum to enhance students’ attitudes and understanding. International Journal of Science Education, 32(17), 2291- 2310. https://doi.org/10.1080/09500690903471583
60. Schwan, S., Grajal, A. ve Lewalter, D. (2014) Understanding and engagement inplaces of science experience: Science museums, science centers, zoos, and aquariums. Educational Psychologist, 49(2), 70-85. https://doi.org/10.1080/00461520.2014.917588
61. Şen, A. İ. (2019). Okul dışı öğrenme nedir? (Ed. A.İ. Şen). Okul dışı öğrenme ortamları içinde (s. 2-18). Ankara: Pegem Akademi.
62. Tatar, N. ve Bağrıyanık, E. K. (2012). Opinions of science and technology teachers about outdoor education. Elementary Education Online, 11(4),883-889
63. Thomas, G. (2010) Facilitator, teacher, orleader? Managing conflicting roles in outdoor education. Journal of Experiential Education, 32(3), 239-254. http://doi.org/10.1177/10538259090320030
64. Turan, İ. (2015). Okul dışı sosyal bilgiler öğretiminde sanal müze ve turlar. A. Şimşek ve S. Kaymakçı, (Ed.), Okul dışı Sosyal bilgiler öğretimi içinde (s.189-203). Ankara: Pegem Akademi
65. Türkmen, H. (2010). İnformal (sınıf-dışı) fen bilgisi eğitimine tarihsel bakış ve eğitimimize entegrasyonu. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(39), 46-59.
66. Ustabulut, M. Y. (2021). Türkçe öğretmeni adaylarının okul dışı öğrenme ile ilgili görüşleri. Mavi Atlas, 9(1), 232- 249
67. Yıldırım, N. T. ve Efendioğlu, A. (2023) Sınıf öğretmenlerinin öz yeterlik inançları ile okul dışı öğrenme ortamlarına gezi düzenlemeye yönelik kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Medeniyet Eğitim Araştırmaları Dergisi, 7(2), 1-26
68. Williams, J. M. ve Bryan, J. (2013). Overcoming adversity: High-achieving African American youth’s perspectives on educational resilience. Journal of Counseling and Development, 91, 291-300. http://doi:10.1002/j.1556-6676.2013.00097.x
69. Wünschmann, S., Wüst-Ackermann, P., Randler, C., Vollmer, C. ve Itzek-Greulich, H. (2017). Learning achievement and motivation in an out-of-school setting—Visiting amphibians and reptiles in a zoo is more effective than a lesson at school. Research in Science Education, 47(3), 497-518