The Hero's Infinite Journey Model: A Study on the Movie Thelma And Louise

Öz

From its early years to the present day, cinema has made extensive use of mythology and these myths have been transferred to the silver screen. Joseph Campbell's Model of the Hero's Infinite Journey has been an important source of information about the mythological structure of the journey of the archetypal hero in world myths. Joseph Campbell's Model of the Hero's Infinite Journey: It is divided into three as Departure, Reformation and Return. This model, which includes many stages under each main heading, shows the events that develop as the hero embarks on the adventure from the beginning of the journey, the rewards he wins, and the experiences he experiences as he passes to the return path. Joseph Campbell thinks that storytelling methods have certain patterns and states that all successful films achieve success by using these patterns. The aim of the study is to underline the mental and physical changes of the heroes, how the protagonists are presented in the film, how the characters change at the end of the film and what are the steps that lead the film to success. Joseph Campbell's model of the eternal journey of the hero was analysed by adapting it to the film Thelma and Louise directed by Ridley Scott. This has been practised by successful road films the model is very important for storytelling and story creation in the art of cinema. It is important to analyse the film Thelma and Louise, which is examined by many cinema theories in terms of both mise-en-scene and content. In the study, the conformity of the journeys experienced by Thelma and Louise to the model was examined and the findings were tried to be revealed. It was revealed that 14 of the 17 stages within the scope of Campbell's Hero's Endless Journey model were applied in the film. It is also concluded that the heroes reach a certain level of maturity by embarking on adventures.

Anahtar Kelimeler

• Film Criticism
• The Hero
• Joseph Campbell
• Thelma and Louise

Kahramanın Sonsuz Yolculuğu Modeli: Thelma ve Louise Filmi Üzerine Bir İnceleme

Öz

Sinema, ilk yıllarından günümüze kadar mitolojiden yoğun şekilde yararlanmış ve bu mitler beyazperdeye aktarılmıştır. Joseph Campbell’ın Kahramanın Sonsuz Yolculuğu Modeli; dünya mitlerinde yer alan arketipik kahramanın yolculuğunun mitolojik yapısı hakkında bilgi veren önemli bir kaynak olmuştur. Joseph Campbell’ın Kahramanın Sonsuz Yolculuğu Modeli, kahramanın yola çıkışından itibaren maceraya atılmasıyla gelişen olaylar, kazandığı ödüller ve sonrasında dönüş yoluna geçmesiyle birlikte yaşadığı tecrübeleri içinde barındıran birçok aşamadan oluşmaktadır. Joseph Campbell, hikâye anlatma yöntemlerinin belli kalıpları olduğunu düşünmekte ve tüm başarılı filmlerin bu kalıpları kullanarak başarıyı yakaladığını belirtmektedir. Kahramanların ruhsal ve fiziksel değişimlerinin altını çizmek, filmde başkarakterlerin nasıl sunulduğunu, karakterlerin filmin sonunda nasıl bir değişim gösterdiğini ve filmin hikâye oluşumunu başarıya taşıyan basamakların neler olduğunu ortaya koymak çalışmanın amacını oluşturmaktadır. Joseph Campbell'in kahramanın sonsuz yolculuğu modeli, örneklem olarak seçilen yönetmenliğini Ridley Scott’un yapmış olduğu 1991 yapımı Thelma ve Louise filmine uyarlanarak analiz edilmiştir. Başarılı yol filmleri tarafından uygulanan bu model, sinema sanatında hikâye anlatma ve hikâye oluşturmak için oldukça önem taşımaktadır. Bu bağlamda Thelma ve Louise filminin analiz edilmesi önemlidir. Çalışmada, Thelma ve Louise’in tecrübe ettikleri yolculuklarının modele uygunluğu irdelenmiş ve bulgularla ortaya konmaya çalışılmıştır. Bulgular, Campbell’ın Kahramanın Sonsuz Yolculuğu modeli kapsamında 17 aşamadan 14 tanesinin filmde uygulandığını göstermektedir. Kahramanların maceraya atılarak belirli olgunluk seviyesine ulaştıkları sonucuna da ulaşılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Film Eleştirisi
• Kahramanın Sonsuz Yolculuğu Modeli
• Joseph Campbell
• Thelma ve Louise

Kaynakça

1. Adanır, O. (1994). Sinemada anlam ve anlatım. İzmir: Kitle Yayınları.
2. Ayzenştayn, S. (1975). Bir sinemacının düşünceleri. (Azmi Arna Çev.). İstanbul: Yol Yayınevi.
3. Berktay, F. (2014). “Feminist teoride açılımlar.” (Ed. Yıldız Ecevit ve Nadire Kalkıner). Toplumsal cinsiyet çalışmaları içinde Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
4. Bölükbaşı, B. (2023). Türk mitolojisi atlası. İstanbul: Pressti İKM Yayıncılık.
5. Brown, B. (2005). Sinematografi kuram ve uygulama. (Selçuk Taylaner Çev.). İstanbul: Hil Yayınları.
6. Campbell, J. (2000). Kahramanın sonsuz yolculuğu. İstanbul: Kabalcı Yayınevi
7. Campbell, J. (2013). Kahramanın sonsuz yolculuğu. (Sabri Gürses Çev.). İstanbul: Kabalcı Yayıncılık.
8. Campbell, J. (2017). Kahramanın sonsuz yolculuğu. İstanbul: İthaki Yayınları.

9. Çoban, B. (2009). Sinema, mitoloji, ideoloji; sinemaya eleştirel bir bakış. (Ed. Z.K. Uslu, C. Bilgili). İstanbul: Beta Yayınları.
10. Eliade, M. (2015). Doğuş ve yeniden doğuş -insan kültürlerinde erginlenmenin dini anlamları. İstanbul: Kabalcı Yayıncılık.
11. Gezgin, İ. (2014). Sanatın psikolojisi. İstanbul: Sel Yayıncılık.
12. Heywood, A. (2014). “Feminizm”, Siyasi ideolojiler içinde (Şeyma Akın Çev.). Ankara: Adres Yayınları.
13. Indick, W. (2011). Senaryo yazarları için psikoloji. İstanbul: Agora Kitaplığı.
14. Işık, N. (2012). Türk masal kahramanlarının “yolculuk”tan olgunluğa değişim süreci. Türk Dünyası Araştırmaları, 200, 1-18.
15. Jaggar, A. M. (1988). Feminist Politics and Human Nature. New Jersey: Rowman & Littlefield Publishers.
16. Jung, G. C. (2005). Dört arketip. İstanbul: Metis Yayınları.
17. Mermutlu, A., & Çetin, F. T. (2023). Radikal feminist kuram ve annelik söylemi. Hafıza Dergisi, 5(2), 163-176.
18. Neyer, G., & Bernardi, L. (2011). “Feminist perspectives on motherhood and reproduction.” Historical Social Research, 36/2, 162-176.
19. Ocak, A. Y. (2009). İslâm’ın temel inançları etrafında oluşan “mitolojik” kültür: “İslâm mitolojisi” yahut İslâm ilahiyatının ihmal edilmiş önemli bir sorunsalı (Bir “mise-en-question” Denemesi). 6(1), 139.
20. Onaran, A.Ş. (1986). Sinemaya giriş. Filiz Kitapevi. İstanbul: Bayrak Matbaacılık.
21. Özkara, O. (2016). “Joseph Campbell’ın hahramanın sonsuz yolculuğu eseri bağlamında kazan bey oğlu Uruz Bey’in esir düştüğü destan”. Dede Korkut Okumaları. İstanbul: Kesit Yayınları.
22. Özön, N. (1990). 100 Soruda sinema sanatı. (3. Basım). İstanbul: Gerçek Yayınları.
23. Öztuna, G. (1985). Sinema, geleneksel sanatların çağdaş yorumu sinema. Marmara Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu, Ankara: Akademi Matbaası.
24. Sayıcı, F. (2019). Sinemada yol ve yolculuk kavramı bağlamında karakterin dönüşümünün incelenmesi. (Doktora Tezi). Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
25. Sevim, A. (2005). Feminizm. İstanbul: İnsan Yayınları.
26. Steeves, L. H. (1994). “Feminist teoriler ve medya çalışmaları.” medya, iktidar, ideoloji. Ankara: Ark Yayınevi.
27. Simavi, S. (1931). Sesli sessiz ve renkli sinema. Kanaat Kütüphanesi.
28. Şanlı, M. (2019). Evren, yaratılış ve köken mitleri. İstanbul: Ötüken Neşriyat.
29. Taş, G. (2016). “Feminizm üzerine genel bir değerlendirme: Kavramsal analizi, tarihsel süreçleri ve dönüşümleri”. Akademik Hassasiyetler Dergisi, 3/5, 163-175.
30. Tecimer, Ö. (2005). Sinema modern mitoloji. İstanbul: Plan B Yayınları.
31. Voytilla, S. (1999). Myth and movies. Michael Weise Productions.
32. Zoralı, A. E. (1960). Si-Sa Sinema Sanatı Dergisi, (5), 6.
33. Mitolojiden Gelen Psikolojik Terimler: Oedipus ve Elektra. https://psikolojiagi.com/mitolojiden-gelen- psikolojik-terimler-oedipus-ve-elektra adresinden ulaşılmıştır. (E. T. 05.02.2024).