THE SOCIOLOGY OF RELIGION IN TURKEY WHERE VILLAGES URBANIZED AND URBANS TURNED INTO VILLAGE

Öz

According to common perception, the people of Turkey religionized going. However, immorality of society does not decrease complaints. Whereas, the increase in religiosity immoral due to shrink. In this context, Turkey's society of moral development does not follow the increase in religiosity (religiosity, which does not goparallel with the increase). This is problematic articleIn our view, in determining the level of moral "individual pietyincreased" determinant factor, while the "popularpiety" complementary factors. Turkey in particular, the timeperiod of observation the dominant factor in determiningpeople's devout religion more urbanized. After all, Turkey does not increase individual religiosity, public religiosity is increasing

Anahtar Kelimeler

• Ethic, Religionized, Urban religionized, Urbanized, Turkey.

Köylerin Kentleştiği Kentlerin Köyleştiği Türkiye’de Dindarliğin Sosyolojisi

Öz

Bize göre, ahlaki düzeyi belirlemede “bireysel dindarlaşma” belirleyici (dominant) etken iken, “halk dindarlığı” tamamlayıcı etkendir. Türkiye özelinde, gözlemin yapıldığı zaman diliminde, halk dindarlığını belirlemede dominant etken dinden daha çok kentlileşmedir. Sonuçta, Türkiye’de artan bireysel dindarlık değil, halk dindarlığıdırBize göre, ahlaki düzeyi belirlemede “bireysel dindarlaşma” belirleyici (dominant) etken iken, “halk dindarlığı” tamamlayıcı etkendir. Türkiye özelinde, gözlemin yapıldığı zaman diliminde, halk dindarlığını belirlemede dominant etken dinden daha çok kentlileşmedir. Sonuçta, Türkiye’de artan bireysel dindarlık değil, halk dindarlığıdır

Anahtar Kelimeler

• Ahlak, Dindarlık, Kent Dindarlığı, Kentlileşme, Türkiye

Kaynakça

1. Altan, M. (2010). Kent Dindarlığı (5. Baskı). İstanbul: Timaş
2. Aron, R. (1989). Sosyolojik Düşüncenin Evreleri (2. Baskı). K. Alemdar (Çev.). Ankara: Bilgi.
3. Arslan, M. (2004). Türk Popüler Dindarlığı (1. Baskı). İstanbul: Dem.
4. Arslan, H. (2007). Epistemik Cemaat: Bir Bilim Sosyolojisi Denemesi (2. Baskı). İstanbul: Paradigma.
5. Arslantürk, Z. (2006). Dindarlığın Bağımsız Değişkenleri. Dindarlık Olgusu içinde (s.239-257). H. Hökelekli (Ed.). Bursa: Kurav.
6. Baykan, E. (2006). Modernliği ve Dindarlığı Uyuşum ve Ayrışma Hasılasının Ötesinde Okumak Mümkün mü?. Dindarlık Olgusu içinde (s.141-146). H. Hökelekli (Ed.). Bursa: Kurav.
7. Berger, P. & T. Luckmann (2008). Gerçekliğin Sosyal İnşâsı, Bir Bilgi Sosyolojisi İncelemesi. V.S. Öğütle (Çev.). İstanbul: Paradigma.
8. Bilton, T., K. Bonnett, P. Jones, T. Lawson, D. Skinner, M. Stanworth & A. Webster (2008). Sosyoloji. K. İnal (Çeviri Ed.). Ankara: Siyasal.

9. Çaha, Ö., Y. Aktay, F. Kentel & R. Yelken (2011, 7 Nisan). Cemaatler Gerçeği. Andy-Ar, http: //www.stargazete.com/politika/alevi-ve-kurtler- e-hosgorulu-cingene-ve-hristiyana-soguk-haber-342344.htm, Erş.tar. 09.04.2011.
10. Çakır, R. (2007, 27 Mayıs). Türkiye Malezya mı Oluyor. Vatan Gazetesi.
11. Çarkoğlu, A. & B. Toprak (2000). Türkiye’de Din, Toplum ve Siyaset. İstanbul: TESEV.
12. Çarkoğlu, A. & B. Toprak (2006). Değişen Türkiye’de Din, Toplum ve Siyaset. İstanbul: TESEV.
13. Demokrasi Platformu Dergisi. (2010). 2 (22).
14. Dindar. (2005). Türkçe Sözlük (10. Baskı). Ankara: TDK
15. Doğan, D. (1996). Büyük Türkçe Sözlük (11. Baskı). İstanbul: İz.
16. Durakpaşa, A. (1991). Sosyolojide Temel Kavramlar. Sosyoloji Yazıları içinde (s.). İ. Sezal (Der.). İstanbul: Ağaç.
17. Esmer, Y. (2009). Radikalizm, Aşırıcılık ve Toplumsal Değerler Bir Saha Araştırmasının Bulguları. İstanbul: Uğur.
18. Gazali, Ebu Halid (1302). İhyâu Ulûmi’d-Din, C.III, Mısır.
19. Giddens, A. (2001). Üçüncü Yol ve Eleştirileri. N. Sad (Çev.). İstanbul: Phoenix.
20. Glock, C. Y. (2007). Dindarlığın Boyutları Üzerine. Din Sosyolojisi (3. Basım). Y. Aktay & M.E. Köktaş (Derl.). M.E. Köktaş (Ter.). Ankara: Vadi.
21. Göle, N. (2008). Melez Desenler: İslam ve Modernlik Üzerine (3. Baskı). İstanbul: Metis.
22. Görgün, T. (2006). Dindarlık Bağlamında Amel-i Salih Kavramı Tebliğinin Müzakeresi. Dindarlık Olgusu içinde (s. 65-68). H. Hökelekli (Ed.). Bursa: Kurav.
23. Gürsoy, K. (2006). Dindarlığın Ahlaki Temeli Tebliğinin Müzakeresi. Dindarlık Olgusu içinde (s. 97-99). H. Hökelekli (Ed.). Bursa: Kurav.
24. Heper, M. (1991). İnterest-Group Politics in post-1980 Turkey Lingering Monism. in Strong State and Economic İnterest Groups: The Post- 1980 Turkish Experience. M. Heper & (Ed.). Berlin & New York: De Gruyder.
25. Hökelekli, H. (2006). Dindarlığın Bağımsız Değişkenleri Adlı Tebliğin Müzakeresi. Dindarlık Olgusu içinde (s.259-263). H. Hökelekli (Ed.). Bursa: Kurav.
26. Ibn Haldun (1988). Mukaddime (2.Baskı). I.Cilt. S. Uludağ (Hazırlayan). İstanbul: Dergah.
27. İslamiyat Üç Aylık Araştırma Dergisi. (2002). 5 (4). Ankara: Avrasya
28. Kadıoğlu, A. (1999). Cumhuriyet İradesi – Demokrasi Muhakemesi. İstanbul: Metis.
29. Keyder, Ç. (2004). Türkiye’de Devlet ve Sınıflar (10. Baskı). İstanbul: İletişim.
30. Keyman, E. F. (2006, 20 Ekim). Kimlik Siyaseti ve Kürt Sorunu. Radikal Gazetesi Radikal İki
31. Kılıç, R. (2003). Ahlakın Dini Temelleri (4. Baskı). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı.
32. Küçükömer, İ. (1994). Batılılaşma, Düzenin Yabancılaşması (1. Basım). İstanbul: Bağlam.
33. Mardin, Ş. (1995). Türkiye’de Toplum ve Siyaset Makaleler 1 (5. Baskı). İstanbul: İletişim.
34. Mardin, M. (2007). Türkiye'de Din ve Siyaset Makaleler 3. M. Erdoğan & F. Ünal (Çevl.). İstanbul: İletişim.
35. Nisancı, E. & İ. Torun (2009). İslami Siyasal Kimliğin Dönüşümünde Öznelerin Rolü ve Demokratikleşme Sorunu. Yenifikir Uluslar arası Hakemli Akademik Fikir Araştırma Dergisi (Türkçe, İngilizce, Almanca). 1 (3), 6-10.
36. Said Nursi (2011a). Emirdağ Lahikası. [Elektronik versiyon]. http: //www. risaleinurenstitusu. org/index.asp? Section=Kulliyat. Er.tar. 09.04.2011
37. Said Nursi (2011b). Münazarat. [Elektronik versiyon]. http: //www.risaleinurenstitusu.org/ index.asp?Section= Kulliyat. Er.tar. 01.04.2011
38. Sözen, E. (2001). Popüler Kültür Retoriği: Sahiplik İçinde Yokluk, Rağbette Olma ve Ortakduyu Bilgisi. Doğu Batı. Mayıs-Haziran- Temmuz Sayısı, 2001
39. Tekin, M. (2006). Dindarlık Bağlamında Amel-i Salih Kavramına Sosyolojik Bir Yaklaşım. Dindarlık Olgusu içinde (s.49-63). H. Hökelekli (Ed.). Bursa: Kurav.
40. Toprak, B., İ. Bozan, N. Şener & T. Morgül (2008). Türkiye’de Farklı Olmak: Din ve Muhafazakârlık Ekseninde Ötekileştirilenler. Yayın No: 1025. İstanbul: Boğaziçi Üni.
41. Torun, İ. (2002). Yusufeli Kasabasının Toplum Yapısı. (Yayınlanmamış doktora tezi). Sakarya Üniversitesi / Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
42. Torun, İ. (2003). Max Weber’de İktisadi Gelişme Düşüncesi, İstanbul: Okumuş Adam.
43. Torun, İ. (2007, 11 Kasım). Eğitimde Yeniden Temcit Pilavı: SBS. Radikal Gazetesi Radikal İki.
44. Torun, İ. (2008a). Cemaatten Kitleye, Kitleden Örgütlü Topluma: Türkiye’de Cumhuriyet ve Demokrasi. Cumhuriyetçilik içinde (s.229-269). N. Tok (Ed.). Ankara: Orion.
45. Torun, İ., M. Kaplan & A. Ergülen (2008b). Türk Eğitim Sisteminin Başlıca Sorunu: Verimlilik ve Etkinlik. Milli Eğitim, Eğitim ve Sosyal Bilimler Dergisi. 37 (179), 293-309.
46. Torun, İ., (2008c). Max Weber’e Göre İktisadi Zihniyetin Rasyonalizasyonu. Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi. 8 (15), 15-34.
47. Torun, İ. (2008d). Taşra Yok, Ama Taşralılık Devam Ediyor. Lisan-i Aşk Sanat ve Edebiyat Dergisi. 1. Sayı, Niğde
48. Torun, İ. (2009). İnsan Hakları ve Demokrasi Dersinin Misyonu ve Uygulamada Karşılaşılan Sorunlar. e.Akademi Hukuk, Ekonomi ve Siyasal Bilimler Aylık İnternet Dergisi. 8 (89), http: //www.e- akademi.org/icerik.asp?kategori=Makale&kid=1,
49. Torun, İ. (2010d, 29 Mart). İslami Sol, Üçüncü Yol ve AKP. http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalDetayV 3&ArticleID=988397&CategoryID=83
50. Torun, İ. (2010c, 16 Nisan). Miadı Dolmuş Bir Proje: Eğitim Enstitüsü. http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalDetayV 3&ArticleID=991885&CategoryID=83
51. Torun, İ. (2010b, 18 Ekim). Cemaat Ne Tarikattır ne de sivil toplum. http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalDetayV 3&ArticleID=1024252&CategoryID=83
52. Torun, İ. (2010a). Taşra ve Kent Arasında Sıkışan Bir Kimlik: Niğdelilik. Gelişim Dergisi. 5 (28), Niğde
53. Torun, İ. (2011, 11 Aralık). Ak Parti Solcu Değil, Üçüncü Yolcu. Yeni Şafak Gazetesi Yorum.
54. Turner, B.S. (1997). Max Weber ve İslam Eleştirel Bir Yaklaşım. Y. Aktay (Çev.). Ankara: Vadi.
55. Ülgener, S.F. (1951). İktisadî İnhitat Tarihimizin Ahlâk ve Zihniyet Meseleleri. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
56. Ülgener, S.F. (1981). Zihniyet ve Din, İstanbul: Der.
57. Ünal, K. (2007). Popüler Dinin Düşünüş Biçimi. Üniversite ve Toplum. 7 (1)
58. Uysal, E. (2006). Dindarlığın Ahlaki Temeli. Dindarlık Olgusu. H. Hökelekli (Ed.). Bursa: Kurav.
59. Vergin, N. (2008). Siyasetin Sosyolojisi, İstanbul: Doğan.
60. Weber, M. (1961). General Economic History. Hellman M. Palyi (Çev.), Frank H. Knight (eds.). Translato London: Collier Macmillian
61. Weber, M. (1993). Sosyoloji Yazıları (3. Baskı). T. Parla (Çev.). İstanbul: Hürriyet Vakfı.