INVESTIGATION THE RELATIONSHIP BETWEEN WORKAHOLISM AND THE BIG FIVE PERSONALITY TRAITS: A RESEARCH ON PERSONNEL WORKING IN PUBLIC SECTOR

Öz

Workaholism is a stimulus that force the person to work hard and excessive. It is an addiction. Like other addictions workaholism brings negative outcomes for the person’s health and social relations. For this reason in the literature, the reasons of workaholism, outcomes of workaholism, concepts related with workaholism are subject of the researches. Workaholism is also related with personality traits but there is not enough researches about this subject in the Turkish literature. On the other hand, in this research relationship between workaholism and the big five personality traits is investigated on personnel working in public sector. The research is conducted in province of Isparta. The sample is composed of 157 people working in public sector, doing different jobs. According to results of this research, there is a positive significant relationship between conscientiousness, which is one of the big five personality traits, and compulsive working and excessively working which means workaholism. Also it is found that there is a negative significant relationship between neuroticism and excessively working

Anahtar Kelimeler

• Workhoalism, big five personality traits, Openness, Conscientiousness

Beş Faktör Kişilik Özellikleri İle İşkolizm Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Kamu Sektöründe Çalışanlar Üzerinde Bir Araştırma

Öz

İşkolizm kavramı, kişinin içten gelen bir zorlama ile aşırı çalışma isteği şeklinde tanımlanan bir bağımlılıktır. Bütün bağımlılıklar gibi bireyin sağlığı ve sosyal ilişkileri açısından negatif sonuçlar doğurmaktadır. Bu sebeple literatürde işkolizmin nedenleri, sonuçları ve ilişkili olduğu kavramlar çeşitli araştırmalara konu olmuştur. İşkolizmin ilişkilendirildiği kavramlardan biri de kişilik özellikleri olup, bu konu özellikle Türkiye literatüründe henüz tatmin edici doygunluğa ulaşamamıştır. Bu araştırmanın amacı işkolizm ile kişilik özellikleri arasındaki ilişkiyi kamu çalışanları üzerinde incelemektir. Bu sebeple Isparta ilinde çeşitli meslek gruplarından 157 kamu çalışanına anket uygulanmıştır. Araştırma sonucunda kişilik özelliklerinden sorumluluk ile aşırı çalışma ve kompulsif çalışma ve dolayısıyla işkolizm arasında pozitif anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca duygusal denge ile aşırı çalışma arasında da negatif yönlü anlamlı ilişki bulunmuştur

Anahtar Kelimeler

• İşkolizm, Beş Faktör Kişilik Özellikleri, Gelişime Açıklık, Sorumluluk

Kaynakça

1. Akın, U. & Oğuz, E. (2010). Öğretmenlerin İşkoliklik ve Tükenmişlik Düzeylerinin İlişkisi ve Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Educational Administration: Theory and Practice, 16(3), 309-327.
2. Arsenault, P. M. (2004). Validating Generational Differences: A Legitimate Diversity And Leadership İssue. Leadership & Organization Development Journal, 25(2), 124–141.
3. Aytaç, S. (2001). Örgütsel Davranış Açısından Kişiliğin Önemi. İş Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 3(1), 1.
4. Aziz, S. & Tronzo, C. L. (2011). Exploring the Relationship Between Workaholism Facets and Personality Traits: A Replication in American Workers. The Psychological Record, 61, 269–286.
5. Brady, B.R, Vodanovic, S. J. & Rotunda, R. (2008). The Impact of Workaholism on Work-Family Conflict, Job Satisfaction, and Perception of Leisure Activities. The Psychologist-Manager Journal, 11, 241–263.
6. Burke, R. (2000). Workaholism And Extra-Work Satisfactions. The International Journal of Organizational Analysis, 7 (4), 352-364.
7. Burke, R. J., Matthiesen, S. B. & Pallesen, S. (2006). Personality Correlates Of Workaholism. Personality and Individual Differences, 40, 1223-1233.
8. Demirel, H. (2003). Çok Çalışmak İşkoliklik Mi? http://www.capital.com.tr (Erişim Tarihi: 01.12.2015)

9. Dinç, E. Ö. & Kartaltepe, N. B. (2013). A Tipi Kişilik Özelliklerinin İşkoliklik Eğilimi Üzerine Etkisi: Başarı İçin Çabalama Ve Tahammülsüzlük/Asabiyet Boyutları Açısından Bir Değerlendirme. Sakarya İktisat Dergisi, 2, 85-110.
10. Doğan, T. & Tel, F. D. (2011). Duwas İşkoliklik Ölçeği Türkçe Formunun (Duwastr) Geçerlik Ve Güvenirliğinin İncelenmesi. AİBÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 61-69
11. Douglas, E. V. & Morris R. J. (2006). Workaholic, or Just Hard Worker?. Career Development Internationa, 11(5), 394-417.
12. Goldberg, L. R. (1993). The Structure of Phenottypic Personality Traits American Psychologist, 48.
13. Gorgievski, M. J. Bakker A. B. & Schaufeli W. B. (2010). Work Engagement And Workaholism: Comparing The Self-Employed And Salaried Employees. The Journal of Positive Psychology, 5(1), 83–96.
14. Güncel Türkçe Sözlük, http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&view=gts (Erişim Tarihi: 15.12.2015)
15. Gürsoy, D., Maier, T.A. ve Chi, C.G. (2008). Generational Differences: An Examination of Work Values and Generational Gaps in The Hospitality Workforce. International Journal of Hospitality Management, 27, 448-458.
16. Hameed, F., Amjad, S. & Hameed, A. (2013). The Relationship Between Workaholism and Personality. Middle- East Journal of Scientific Research, 17(7), 898-907.
17. Harpaz, I. & Snir, R. (2003). Workaholism: Its Definition and Nature. Human Relations, 56(3), 291-319.
18. Kalaycı, Ş. (2014). Spss Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
19. Kanbur, A. & Salihoğlu, G.H. (2014). Çalışanların Sınırsız Ve Değişken Kariyer Yolculuğunda İşkolikliğin Rolü Üzerine Bir Araştırma. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(2), 27-58.
20. Luthans, F. (1995). Organizational Behavior. Boston: Mc Graw-Hill International Editions MA.
21. Mirza, C. S. (2012). Posıtıve And Negatıve Workaholısm, A Thesis Presented to The Faculty of the Department of Psychology University of Houston.
22. Mudrack, P.E. & T.J. Naughton, T.J. (2001). The Assessment of Workaholism as Behavioral Tendencies: Scale Development and Preliminary Empirical Testing. International Journal of Stress Management, 8, 93-111.
23. Naktiyok, A. & Karabey C. N. (2005). İşkoliklik ve Tükenmişlik Sendromu. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 19(2), 179-198.
24. Oates, W. (1971). Confessions of a Workaholic: The Facts About Work Addiction. New York: World.
25. Ölçer, Ferit. (2005). İşkoliklik Üzerine Bir Araştırma. Selçuk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 9, 123-144
26. Özer, P.S., Eriş, E. D. & Özmen, Ö. N. T. (2013). Kuşakların Farklılaşan İş Değerlerine İlişkin Emik Bir Araştırma. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 38, 123-142.
27. Pekdemir, I. & Koçoğlu, M. (2014). İşkoliklik İle İş Yaşam Dengesi Arasındaki İlişkide Kişilik Özelliklerinin Aracılık Rolü Üzerine Bir Araştırma. AİBÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 14(1), 309-337.
28. Robbins, S. P. & Judge, T. A. (2012). Organizational Behavior (Örgütsel Davranış), (Erdem, İ. Çev.), Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
29. Robinson, B. E. (1999). The Work Addiction Risk Test: Development Of A Tentative Measure Of Workaholism. Perceptual And Motor Skills, 88, 199-210.
30. Robinson, B. E. (2000). Work Addiction (Ben İşkolik Değilim; Bence Öylesin ), (Yanık, B., Çev.), İstanbul: Kuraldışı Yayıncılık.
31. Salihoğlu, G. H. (2014). Çalışanların Kariyer Yolculuğunda İşkolikliğin Rolü Üzerine Bankacılık Sektöründe Bir Araştırma. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çorum: Hitit Üniversitesi.
32. Schaufeli, W. B., Bakker, A.B., Heijden, F.M.M.A. & Prins, J.T. (2009). Workaholism, Burnout And Well- Being Among Junior Doctors: The Mediating Role Of Role Conflict. Work & Stress, 23(2), 155-172.
33. Schaufeli, W.B., Taris, T.W. & Bakker, A. (2006). Dr. Jekyll and Mr. Hide: On the differences between work engagement and workaholism. In R. Burke (Ed.): Research companion to working time and work addiction (pp. 193-217). Edward Elgar: Northampton
34. Scott, K.S., Moore, K.S. & Miceli, M.P. (1997). An Exploration Of The Meaning And Consequences Of Workaholism. Human Relations, 50(3), 287-314.
35. Součková, M., Vaculík, M. & Procházka, J. (2014). Personality Traits and Workaholism International Journal of Humanities and Social Science, 4(14), 70-79.
36. Sönmez, S. (2014). Çalışan Bireylerin Işkolık Olma Durumu Ve Sağlıkla İlgili Yaşam Biçimi Davranışlarının Değerlendirilmesi: Kars İli Uygulaması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Türk Hava Kurumu Üniversitesi.
37. Spence, J. T. & Robbins, A. S. (1992). Workaholism: Definition, Measurement and Preliminary Results. Journal of Personality Assessment, 58(1): 160-178.
38. Stout, D. (2003). Five Factor Constellations and Popular Personality Types. Leland R. Beaumont Psychology, 106.
39. Stout, D. (2003). Five Factor Constellations and Popular Personality Types. Leland R. Beaumont Psychology, 106.
40. Temel, A. (2006). Organizasyonlarda İşkolizm Ve İşkolik Çalışanlar. İş, Güç Endüstri İlişkileri Ve İnsan Kaynakları Dergisi, 8(2), 104-127.
41. Tosi, H. L. & Mero, N. P. (2003). The Fundamentals of Organizational Behavior: What Managers Need to Know, Oxford: Blacwell Publishing
42. Yüksekbilgili, Z. & Akduman, G. (2015). Kuşaklara Göre İşkoliklik. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(19), 415-440.
43. Zel, U. (2001). Kişilik ve Liderlik: Evrensel Boyutlarıyla Yönetsel Açıdan Araştırmalar, Teoriler ve Yorumlar, Ankara: Seçkin Yayıncılık.