INVESTIGATOIN OF MARRIED INDIVIDUALS’ APPROACHES USED IN PROBLEM SOLUTIONS AND THEIR RELATIONS BETWEEN MARRIAGE ADJUSTMENT

Öz

The main purpose of the research is to investigate the relations between problem solving skills and marrige adjustment. With this aim, 261 subjects consisting of 133 men and 128 women have participated into the study. As a ortalamas of collecting data, “Personal Information Form”, “Inventory of Problem Solving (IPS)”, and “Couple Adjustment Scale (CAS)” have been used by the rescearcher. According to the findings, when the coefficient of the Pearson Moments correlation was appreciated, ortalamaingful relatinos between hasty, anxious, refraining, slef confident and planned approach sub-dimensions of problem solving and marriage adjustment was determined. After the analyses, no relation between age and meeting period and problem solving skills was found. While there are ortalamaingful relations between the marriage period and refraining and planned approach dimensions of problem solving , no relation between marriage adjustment and refraining and planned approach dimensions of problem solving was foud. Findings seem to be supporting that marriage adjustment of the man is higher than that of the women. Ortalamingful relations among income level, variations of education status and some sub-dimensions of problem solving were also determined. The results have been discussed being compared with the research findings and there have been proposed concrete suggestions

Anahtar Kelimeler

• Marriage adjustment, marriage satisfaction, problem solving

EVLİ BİREYLERİN PROBLEM ÇÖZMEDE KULLANDIKLARI YAKLAŞIMLAR VE EVLİLİK UYUMLARI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Öz

Araştırmanın temel amacı, evli bireylerin problem çözme becerileri ve evlilik uyumları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu amaçla çalışmaya 133 erkek 128 kadın olmak üzere toplam 261 denek katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan ‘kişisel bilgi formunun yanında; “Problem Çözme Envanteri” (PÇE) ve “Çiftler Uyum Ölçeği” (ÇUÖ) kullanılmıştır. Bulgulara göre, problem çözmenin aceleci, düşünen, kaçıngan, kendine güvenli ve planlı yaklaşım alt boyutlarıyla evlilik uyumu arasında anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Yapılan analizlerde yaş ve tanışma süresi ile problem çözme becerileri arasında herhangi bir ilişki bulunmamıştır. Evlilik süresi ile problem çözme yaklaşımlarının kaçıngan ve planlı yaklaşım boyutları arasında anlamlı ilişki olmakla birlikte evlilik uyumu ile arasında herhangi bir ilişki bulunmamıştır. Bulgular, erkeklerin evlilik uyumlarının, kadınlardan daha yüksek olduğunu destekler niteliktedir. Gelir seviyesi ve öğrenim durumu değişkenleri ile problem çözmenin bazı alt boyutlarıyla arasında da anlamlı ilişkiler saptanmıştır. Sonuçlar diğer araştırmalarda elde edilen bulgularla karşılaştırılarak tartışılmış ve önerilerde bulunulmuştur

Anahtar Kelimeler

• Evlilik, Evlilik Uyumu, Evlilik Doyumu, Problem Çözme