THE INTRODUCTION OF INTANGIBLE CULTURAL HERITAGE OF TURKEY ON THE WEBSITES OF PROVINCIAL DIRECTORES OF CULTURE AND TOURISM

Öz

The internet has become one of the most important sources of information about intangible products, especially like tourism. Businesses and countries who want to get a big share in the tourism sector has also created; templates in various websites specifying the characteristics of the region and the activities which need to be done; as well as performing various marketing activities. Within these templates, such elements as UNESCO World Cultural Heritage and Intangible Cultural Heritage have a vital important place in terms of creating an important attraction. Provincial Directorates of Culture and Tourism in Turkey have official websites from which tourists who will visit the region can access to reliable information. In this respect, the Provincial Directorates of Culture and Tourism have the functions of positively influencing the destination selection of the tourists who will participate in the tourism activity, making the best possible presentation of the country, and introducing historical and touristic values. In addition to this, the Provincial Directorate of Culture and Tourism undertakes important tasks in order to promote the inventory of Intangible Cultural Heritage. However, it has been observed that information about the elements of Intangible Cultural Heritage is very limited, and not evaluated sufficiently in advertising and marketing. In this regard, the aim of this study is to determine whether the 14 existing Intangible Cultural Heritage in Turkey are included in the website of the Provincial Directorates of Culture and Tourism, and the level of information provided. In the scope of this research among qualitative research methods the content analysis method was preferred in order to obtain detailed information. As a result of this research, it was determined that 33 (46,6%) of 77 Provincial Culture and Tourism Directorate’s internet site present information about Intangible Cultural Heritage in Turkey and 44 (53,3 %) of 77 Provincial Culture and Tourism Directorate didn’t present any information at their internet sites. In addition, it was determined that only Antalya of 77 Provincial Culture and Tourism Directorate present information about all of Intangible Cultural Heritage in Turkey

Anahtar Kelimeler

• Culture, Intangible Cultural Heritage, Tourism, Provincial Culture and Tourism Directorates

İl Kültür ve Turizm Müdürlükleri İnternet Sitelerinde Türkiye’nin Somut Olmayan Kültürel Miras Ürünlerinin Tanıtılması

Öz

İnternet özellikle turizm gibi soyut ürünler ile ilgili bilgi almada başvurulan en önemli kaynaklardan biri haline gelmiştir. Turizm sektöründen büyük pay almak isteyen işletmeler ve ülkeler çeşitli pazarlama faaliyetleri yapmanın yanı sıra çeşitli internet sitelerinde bölgenin özelliklerini ve yapılması gereken faaliyetleri belirten şablonlar oluşturmaktadır. Bu şablonlar içerisinde Unesco Dünya Kültürel Mirası ve Somut Olmayan Kültürel Miras (SOKÜM) gibi unsurlar önemli bir çekicilik oluşturması açısından son derece önemli bir yere sahiptir. Türkiye’de İl Kültür ve Turizm Müdürlükleri yöreyi ziyaret edecek olan turistlerin güvenilir bilgi alabilecekleri resmi internet siteleridir. Bu bakımdan turizm faaliyetine katılacak olan turistlerin güzergâh seçimlerini olumlu düzeyde etkilemek, ülkenin tanıtımını en iyi şekilde yapmak, tarihi ve turistik değerlerin tanıtılmasını sağlamak gibi işlevleri bulunmaktadır. Bununla birlikte SOKÜM unsurlarına ilişkin bilgilerin oldukça sınırlı olduğu, tanıtım ve pazarlamada bu unsurların yeteri kadar değerlendirilemediği gözlenmiştir. Bu noktadan hareketle çalışmanın amacı, Türkiye’nin SOKÜM unsurunu inceleyerek bu konuda bir farkındalık oluşturmak ve bu unsurların İl Kültür ve Turizm Müdürlükleri internet sitelerinde ne ölçüde yer aldığını belirlemektir.Araştırma kapsamında detaylı bilgi elde etmek amacıyla nitel araştırma yöntemlerinden içerik analizi tercih edilmiştir. Araştırma sonucunda incelenen 77 İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü internet sitesinden 33’ünde (%46,7) SOKÜM unsurlarına ilişkin bilgi olduğu, 44’ünde (%53,3) herhangi bir bilgi bulunmadığı ortaya çıkmıştır. Araştırmada ayrıca 77 İl Kültür ve Turizm Müdürlüklerinden sadece Antalya’nın SÖKÜM unsurlarının tamamına yer verdiği belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• : Kültür, Somut Olmayan Kültürel Miras, Turizm, İl Kültür ve Turizm Müdürlükleri.

Kaynakça

1. Aça, Mehmet, Aça, Mustafa. (2009). “Hacivat ile Karagöz’ü Belli Bir Döneme Tarihsel Kişilikler Olarak Konumlandırma Çabalarına Sinemadan Bir Örnek: “Hacivat Karagöz Neden Öldürüldü? Filmi”, Türklük Bilimi Araştırmaları Dergisi, 26, 9-20.
2. Akkoç, Yunus. (2007). Avrupa Birliği Sürecinde Türkiye’de Alevilik, Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Sakarya.
3. Akkurt, Mehmet. (2008). Kahramanmaraş’ta Yapılan Geleneksel Güreşlerin Tarihsel Gelişimi ve Toplum Tarafından Algılanış Biçimleri, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Kahramanmaraş.
4. Aksungur, Umut. (2010). “Kent Kültürünün Oluşmasında ve Canlandırılmasında Somut Olmayan Kültürel Miras Unsurları: Edirne Örneği”, Kültür ve Turizm Bakanlığı Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğü, Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi, Ankara.
5. Altınölçek, Semih. (2010). Güreş Karşılaşmalarında Müziğin Yeri ve Önemi. Çevrimiçi Tematik Türkoloji Dergisi, 1, 321-328.
6. Anmaç, Gülçin. (2013). “Somut Olmayan Kültürel Miras Kapsamında Kuyumculuğun İstanbul Örneğinde İncelenmesi”, Kadir Has Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
7. Ar, Hilmi ve Uğuz, Sabriye. (2015). “Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunmasında Turist Rehberlerinin Rollerine Yönelik Turistlerin Algıları Üzerine Bir Araştırma”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8 (41), 1406-1418.
8. Ar, Hilmi. (2015). “Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunmasında Turist rehberlerinin Rolü”, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir.

9. Arıkan, Metin. (2006). “Küreselleşme ve Milli Kimlik Açısından Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması”, 7. Milletlerarası Türk Halk Kültürü Kongresi, 07 Haziran-01 Temmuz 2006, Gaziantep.
10. Artun, Erman. (1999). Türk Halk Kültüründe Nevruz, Uluslararası Nevruz Sempozyumu, Karaganda, Kazakistan.
11. Artun, Erman. (2016). Türk Dünyası Aşıklık Geleneğinin Geleceğe Taşınması, Türkoloji Dergisi, 1-13.
12. Atlı, Sagıp. (2015). Somut Olmayan Kültürel Mirasa Bir Örnek: Balıkesir Pamukçu Erfene Sohbet Toplantıları, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8 (40), 7-25.
13. Ayalp, Nur. (2008). “Geleneksel Türk Kahvesi İç Mekanlarının Çağdaş Yorumu”, Sanatta Yeterlik Tezi, Hacettepe Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
14. Bakar, Aisyah Abu, Osman, Mariana Mohamed, Bachok, Syariah. (2011). “Intangible Cultural Heritage: Understanding and Manifestation”, International Conference on Universal Design in Built Environment, 22-23 Kasım 2011, Kuala Lumpur, Malezya.
15. Basat, Ezgi Metin. (2013). “Somut ve Somut Olmayan Kültürel Mirası Birlikte koruyabilmek”, Milli Folklor, 25 (100), 61-71.
16. Başarır, Selen. (2005). “A Comparative Study on Design of Turkish Coffee Brewing Machines For Self-Service: ‘Telve’, ‘Kahwe’ and ‘Gondol’”, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İzmir Teknoloji Enstitüsü, İzmir.
17. Bayazit, Murat ve Işık, İskender. (2012). Geçmişten Günümüze Çini Sanatı ve Kütahya Çiniciliği, Journal of Life Sciences, 1 (1), 891-898.
18. Birben, A. (2011). Çin Porselen Sanatı, “Toprağın Ateşle Dansı”, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sinoloji Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
19. Blake, Jane. (2001). “Introductiob to the Draft Preliminary Study on the Advisability of Developing a Standart- setting Insturment for the Protection of Intangible Cultural Heritage”, International Round Table “Intangible Cultural Heritage”-Working Definitions, İtaly.
20. Bouchenaki, Mounir. (2003). “The Interdependency of the Tangible and Intangible Cultural Heritage”, ICOMOS 14th General Assembly and Scientific Syposium, 27-31 Ekim 2003, Zimbabwe.
21. Çankaya, Esra. (2006). Somut Olmayan Kültürel Mirasın Müzecilik Bağlamında Korunması, Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
22. Çelepi, Mehmet Surur. (2016). “Somut Olmayan Kültürel Miras ve Üniversite Gençliği”, Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3 (3), 15-35.
23. Çevik, Samet ve Saçılık, Melahat Yıldırım. (2016). “Somut Olmayan Kültürel Miras Unsurlarının Yenilikçi Turizm Ürünlerine Dönüştürülmesi: Bir Örnek Olay İncelemesi”, International Journal of Social Science, 47 (Summer 1), 331-341.
24. Çiçekoğlu, Nihan. (2014). “Somut Olmayan Kültürel Miras Taşıyıcıları: Rize El Sanatı Ustaları Üzerine Bir İnceleme”, Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
25. Davulcu, Mahmut. (2015). Ahlat Yöresi Taş Ustalığı Geleneğinin Somut Olmayan Kültürel Miras Açısından Önemi ve Yapı Ustası Tahsin Kalender, Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 4 (7), 48-80.
26. Doğan, Özlem. (1992). Kültür Efsanesi, Kültür Tartışmaları 12. Kitap, Kent Basımevi, İstanbul.
27. Durmaz, Uğur. (2017). “Dünden Bugüne Meddahlık ve Modern Bir Meddah Örneği ‘Heredot Cevdet’”, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir.
28. Keskin, Esra. (2007). “Ebru Sanatının İnsan Sağlığındaki Yeri ve Önemi”, Çorum Kültür Sanat, Bilim, Kültür, Sanat, Tarih ve Turizm Dergisi, İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Yayını, 8, 12-13.
29. Kim, Yong-Goo. (2008). Kore Cumhuriyeti ve Japonya’nın Somut Olmayan Kültürel Hazine Politikası, Milli Folklor Dergisi, 78, 12-21.
30. Kolaç, Emine. (2009). “Küreselleşme Sürecinde Somut Olmayan Kültürel Mirasımıza, Dilimize Sahip Çıkma Sorumluluğu”, Eğitişim Dergisi, 24 (2009), 1-5.
31. Kolaç, Emine. (2009). Küreselleşme Sürecinde Somut Olmayan Kültürel Mirasımıza, Dilimize Sahip Çıkma Sorumluluğu, Eğitişim Dergisi, 24, 1-5.
32. Köşklük Kaya, Nezihat. (2013). “Mimarlık Disiplininin Halk Mimarisi ve Somut Olmayan Kültürel Miras Bağlamında Halkbilimi Disiplini ile İlişkisi”, Bilim ve Kültür Uluslararası Kültür Araştırmaları, 1, 126- 140.
33. Kurtar, Ceyda ve Somuncu, Mehmet. (2013). “Kentsel Kültürel Mirasın Korunması ve Sürdürülebilirliği: Ankara Hamamönü”, Ankara Araştırmaları Dergisi, 1 (2), 35-47.
34. Lenzerini, Federico. (2011). “Intangible Cultural Heritage: The Living Culture of Peoples”, The European Journal of International Law, 22 (1), 101-120.
35. Naguib, Saphinaz-Amal. (2013). “Museums, Diasporas and the Sustainability of Intangible Cultural Heritage”, Sustainability. 5 (2013), 2178-2190.
36. Oğuz, Öcal. (2003). Somut Olmayan Kültürel Miras (SOKÜM) İhtisas Komitesi, UNESCO Türkiye Milli Komisyonu.
37. Oğuz, Öcal. (2009). “Somut Olmayan Kültürel Miras ve Kültürel İfade Çeşitliliği”, Milli Folklor, 21 (82), 6-12.
38. Oğuz, Öcal. (2013). “Terim Olarak Somut Olmayan Kültürel Miras”, Milli Folklor, 25 (100), 5-13.
39. Öğüt, Emine. (2010). “Somut Olmayan Kültürel Mirasın Aktarımına Bir Bakış: Geleneksel Çocuk Oyunlarının Yaşatılması İçin Öneriler”, Kültür ve Turizm Bakanlığı Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğü, Yayınlanmamış Uzmanlık Tezi, Ankara.
40. Özdemir, Cafer. (2011). Aşıkların Dilinden Aşıklık Geleneği, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 4(4), 130-146.
41. Pehlivan, Ayşegül. (2015). “Açık ve Örgün Eğitim Sosyal Bilgiler Ders Kitapları ve Öğretim Programlarında Somut Olmayan Kültürel Miras Ögelerini İncelenmesi”, Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir.
42. Pehlivan, Hakan. (2014). “Suyun Sanata Etkisi”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 13 (50), 294-301.
43. Sakin, Neval Karakuş. (2012). “Kumlu Hatib Ebru Örnekleri”, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 32 (1), 213-235.
44. Sekmen, Mustafa. (2010). Oyuncu Meddah ya da “Kendi ve Diğerleri” Mekanizması, Anadolu Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Sahne Sanatları Bölümü, Tiyatro Araştırmaları Dergisi, 30 (2), 27-45.
45. Smeets, Rieks ve Deacon, Harriet. (2016). “The Examination of Nomination Files Under the UNESCO Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage”, The Routledge Companion to Intangible Cultural Heritage Routledge (ed. Michelle L. Stefano ve Peter Davis). İngiltere: Routledge.
46. Şad, Berna ve Şahin, Seda. (2016). “Mevlana ve Turizmdeki Önemi”, 15. Geleneksel Turizm Sempozyumu, 22 Nisan, Balıkesir Üniversitesi, Balıkesir, ss.243-251.
47. Şengül, Ahmet. (2008). Türk Kültüründe Nevruz ve Anadolu’da Nevruz Kutlamaları, Türk Dünyası Dil ve Edebiyat Dergisi, 26, 61-73.
48. Şimşek, Gökçe. (2013). “Somut Olmayan Kültürel Mirası (SOKÜM) ve Kadın”, Mediterranean Journal of Humanities, 3 (1), 225-236.
49. Tuğcu, Hüseyin. (2003). Avrupa’da Alevi Dini Projesine Sosyolojik Bakış, Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne Girişinin Din Boyutu, Ankara.
50. Türker, Ali ve Çelik, İsa. (2012). “Somut Olmayan Kültürel Miras Unsurlarının Turistik Ürün Olarak Geliştirilmesine Yönelik Alternatif Öneriler”, Yenifikir, 9 (Temmuz-Aralık), 86-98.
51. Ulusoy, Kadir. (2011). “Türk Toplum Hayatında Yaşatılan Kahve ve Kahvehane Kültürü”, Milli Folklor, 89, 159-169.
52. Uzun, Mutlu, Hazar, Muhsin, Döşyılmaz, Enver ve Kaplan, Metin. (2004). Kahramanmaraş İlinde Yapılan Folklorik Güreşler ve Sosyal Hayata Etkileri, I. Kahramanmaraş Sempozyumu, 6-8 Mayıs, 1053-1063.
53. Yavuz, M. Hakan. (1998). Anadolu Tasavvufunun Yetimleri: Aleviler, Köprü Dergisi, 62.
54. Yeşilkaya, Liyaddin, Yavuz Çelik, Mustafa, Ersoy, Metin ve Şen, Adnan. (2010). “Ebru Sanatının Mermer Yüzeyine Uygulanabilirliğinin İncelenmesi”, Afyon Kocatepe Üniversitesi, Yapı Teknolojileri Elektronik Dergisi, 6 (2), 82-90.
55. http://www.kirsehirkulturturizm.gov.tr/, Erişim Tarihi: 18.05.2017.
56. http://www.kocaelikulturturizm.gov.tr/, Erişim Tarihi: 18.05.2017.
57. http://www.konyakultur.gov.tr/, Erişim Tarihi: 18.05.2017.