An Investigation on Human Resource Planning as A Human Resource Management Function and Its’ Problems in Tourism Business

Öz

Today, tourism enterprises constitute the most important place in the services sector, which is one of the leading sectors of employment creation. The mechanization and digitization in the world has led to a quantitative decrease in every field of labor factor in production. Although tourism enterprises are affected by this automation at a certain level, still the most important factor in production is human factor. Human resource planning in tourism establishments, where customer satisfaction and loyalty are directly related to employee performance, is vital for the efficiency of these enterprises. Human resources planning, which forms the basis of human resources management, constitutes the beginning of an entire human resources management process. Therefore, the planning of the whole process will ensure a healthy process. This study was carried out for the purpose of human resources planning in tourism enterprises, the role of human resources units and issues in planning and solutions to these issues. In the study, the sources were investigated by document analysis method. In addition, the results obtained from the individual experience and observations of the researchers in the sector are combined with the data obtained from the literature and the problems arising in the human resources planning in tourism enterprises have been tried to be determined and some solutions to these problems have been offered.

Anahtar Kelimeler

• Human Resource Planning,Tourism Enterprises,Human Resource Planning Issues

Turizm İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimi İşlevi Olarak İnsan Kaynakları Planlaması ve Sorunlar Üzerine Bir Değerlendirme

Öz

Günümüzde istihdam yaratıcı sektörlerin başında gelen hizmetler sektörü içinde turizm işletmeleri en önemli yeri oluşturmaktadır. Dünyanın her alanda yaşadığı makineleşme ve dijitalleşme üretimde emek faktörünün nicel olarak azalmasına sebep olmuştur. Ancak turizm işletmeleri belirli ölçüde bu otomasyondan etkilenmiş olsada, hala insan faktörünün hizmet üretiminde en önemli unsur olduğu işletmelerdir. Müşteri memnuniyeti ve sadakatinin çalışan performansıyla doğrudan ilişki içinde olduğu turizm işletmelerinde insan kaynağı planlaması bu işletmelerin verimliliği için hayati önem taşımaktadır. İnsan kaynakları yönetiminin temelini oluşturan insan kaynakları planlaması, bütün bir insan kaynakları yönetim sürecinin başlangıcını da oluşturmaktadır. Bu yüzden planlamanın hatasız yapılması bütün bir sürecin sağlıklı işlemesini de sağlayacaktır. Bu çalışma turizm işletmelerinde insan kaynakları planlaması, insan kaynakları birimlerinin rolü ve planlamada ortaya çıkan hatalar ve bu hatalara çözüm önerileri getrimek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, ulaşılan kaynaklar doküman incelemesi yöntemiyle taranmıştır. Ayrıca araştırmacıların sektördeki bireysel deneyim ve gözlemleri sonucu elde ettikleri sonuçlar literatürden elde edilen veriler ile birleştirilerek turizm işletmelerinde insan kaynakları planlaması ile ilgili ortaya çıkan sorunlar belirlenmeye çalışılmış ve bu sorunlara bazı çözüm önerileri getirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• İnsan Kaynakları Planlaması,Turizm İşletmeleri,İnsan Kaynakları Planlama Sorunları

Kaynakça

1. Ağaoğlu, O. K. (1992). İşgücünün verimli Kullanma Tekniklerinin Turizm Sektörüne Uygulanması. Ankara: MPM Yayınları.
2. Anca-Ioana, M. (2013). New Approaches Of The Concepts Of Human Resources, Human Resource Management And Strategic Human Resource Management. Annals of Faculty of Economics, University of Oradea, Faculty of Economics, 1(1), 1520-1525.
3. Angelo M. R., & Vladimir N. A. (1998). An Introduction to Hospitality Today. Orlando: Educational Institue American Hotel & Motel Assocation.
4. Anthony, W.P.; Perrewe, P.L. & Kacmar, K.M. (1996). Strategic Human Resource Management, New York: Dryden Press.
5. Arslan, M. L. (2012). İnsan Kaynakları Gereksinime Süreç Yaklaşımı: Stratejik İnsan Kaynakları Planlaması. Öneri Dergisi, 10(37), 89-101.
6. Aydın, Ş. (2005). Konaklama İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimi: İlkeler ve Uygulamalar, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
7. Barney, J. & Wright, P. (1998) On Becoming a Strategic Partner: The Role of Human Resources in Gaining Competitive Advantage, Human Resource Management, 37(1), 31–46.
8. Barutçugil, İ. (2004). Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul: Kariyer Yayınları.

9. Becker, B. & Huselid, M. (1998). High Performance Work Systems and Firm Performance: A Synthesis of Research and Managerial Implications. (Ed.) Ferris, G. R. Research in Personnel and Human Resource Management, Greenwich,: JAI Press, pp.53–101.
10. Bianca, A. (2017). Problems & Issues of Human Resource Planning. Bizfluent. Retrieved from https://bizfluent.com/info-7752522-problems-issues-human-resource-planning.html Erişim Tarihi: 09.11.2018.
11. Bingöl, D. (2016). İnsan Kaynakları Yönetimi. (10. Baskı), İstanbul: Beta Basım Yayım.
12. Björkman, I. & Xiucheng, F. (2002). Human Resource Management and The Performance Of Western Firms in China. The International Journal of Human Resource Management, 13(6), 853-864.
13. Boella, M. J & Gos-Turner, S. (2013). Human Resource Management in The Hospitality Industry. (Ninth Ed.), Oxon: Routledge.
14. Briggs, S. & Keogh, W. (1999). Integrating Human Resource Strategy and Strategic Planning to Achieve Business Excellence. Total Quality Mangement, 10 (4/5), 447-453.
15. Calp, M. H. (2016). İşletmelerde Uygulanan İnsan Kaynakları Yönetiminde Veri Tabanı Kullanımının Önemi. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari bilimler Fakültesi Dergisi, 18 (2), 539-557.
16. Cania, L. (2014). The Impact of Strategic Human Resource Management on Organizational Performance. Economia Seria Management, 17 (2), 373-383.
17. Cascio, W. F. & Aguinis, H. (2014). Applied Pschology in Human Resource Management. Essex: Pearson.
18. Chand, S. (2015). Problems Faced in Human Resource Planning. http://www.yourarticlelibrary.com/human-resources/problems-faced-in-human-resource-planning/35239 Erişim Tarihi: 16.11.2018.
19. Çalışkan, E. N. (2010). The Impact of Strategic Human Resource Management on Organizational Performance. Journal of Naval Science and Engineering, 6(2), 100-116.Dallı, Ö. (1998). Turizmde İnsan Kaynakları Planlama ve Geliştirilmesi. 1. Turizm Şurası 20-22 Ekim, Ankara.
20. DeCenzo, D.A. & Robbins, S.P. (2010). Human Resource Management. (10th Ed.), Asia Print, New Jersey: John Wiley & Sons.
21. Delery, J. E. & Doty, D. H. (1996) Modes of Theorizing in Strategic Human Resource Management: Tests of Universalistic, Contingency, and Configurational Performance Predictions, Academy of Management Journal, 39(4), 802–835..Della Corte, V., Sciarelli, M., Cascella, C. & Del Gaudio, C. (2015). Customer Satisfaction in Tourist Destination: The Case of Tourism Offer in the City of Naples.
22. Journal of Investment and Management. Special Issue: Attractiveness and Governance of Tourist Destinations. 4(1-1), 39-50.
23. Demir, C. ve Güzel, B. (2005). Planlama. Turizm İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimi: İlkeler ve Uygulamalar, (Ed.) Demir, C., Ankara: Nobel Yayın, ss. 53-80.
24. Demir, Y. ve Çavuş, M. F. (2010). İnsan Kaynakları Planlamasının Etkinliğinde İnsan Kaynakları Bilgi Sistemleri. Akademik Bakış Dergisi, (20), 1-17.
25. Deniz, M. ve Ünal, A. (2007). İnsan Kaynakları Fonksiyonu Olarak Örgütsel Kariyer Yönetimi ve Bir Uygulama. e-Journal of New World Sciences Academy, 2 (2), 101-119.
26. Dillon, S. (n.d.). Factors Affecting Human Resource Plans. Small Business - Chron.com. Retrieved from http://smallbusiness.chron.com/factors-affecting-human-resource-plans-61165.html.
27. Dolgun, U. (2007). İnsan Kaynakları Yönetimi, Bursa: Ekin Kitabevi.
28. Erdem, B. (2004). Otel İşletmelerinde İnsan Kaynakları Planlamasının Yeri ve Önemi. İş Güç İnsan Kaynakları ve Endüstri İlişkileri Dergisi, (6) 1, 35-54.
29. Erdem, B. ve Tokmak, C. (2015). Turizm İşletmelerinde İnsan Kaynakları Planlaması. Turizm İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimi, (Ed.) Pelit, E., Ankara: Grafiker Yayınları, ss. 131-198.
30. Geylan, R. (1996). Personel Yönetimi. Eskişehir: Birlik Ofset.
31. Gomez-Meija, L. R., Balkin, D. B. & Cardy, L. R. (2012). Managing Human Resources. New Jersey: Pearson.
32. Gunarathne, U. (2014). Relationship between Service Quality and Customer Satisfaction in Sri Lankan Hotel Industry. International Journal of Scientific and Research Publications, 4(11), 1-8.
33. Güler, U. (2017). İnsan Kaynakları Yönetimi. https://umutguler.wordpress.com/insan-kaynaklari-yonetimi/ Erişim Tarihi: 12.11.2018.
34. Günel, Ö. D. (2009). Turizm Sektöründe Mevsimsellik Sorunu ve Mevsimlik İstihdamın Sektör Çalışanlarının Örgütsel Baglılıklarına Etkisi: Konaklama İşletmeleri Çalışanlarına Yönelık Bir Araştırma. Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
35. İbicioğlu, H. (2006). İnsan Kaynakları Yönetimi: Kobiler Üzerine Bir Araştırma. Isparta: Fakülte Kitabevi Yayınları.
36. Jackson, S.E. & Schuler, R. S. (1990). Human Resource Planning Challenges for Industrial/Organizational Psychologists. American Psychologist, 45(2), 223-239.
37. Kayınova, Z. (2014). Konaklama İşletmelerinde Verimlilik. Turizm Gazetesi, http://www.turizmgazetesi.com/Article.aspx?Id=73539, Erişim Tarihi: 23.09.2018.
38. Kaynak, T. (1990). Personel Planlaması. İstanbul: İ.Ü.İ.İ.E. Yayını.
39. Keklik, B. (2007). İnsan Kaynakları Temininde kullanılan Tekniklerin Etkinliklerine İlişkin Kobilerde bir araştırma ve Model Önerisi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı, Isparta.
40. Kozak, M.A. (2012). Otel İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimi ve Örnek Olaylar. Ankara: Detay Yayınevi.
41. Kumar, R., (2011). Human Resource Management Strategic Analysis Text and Cases. New Delhi: I K International Publishing House.
42. Lew, A. & McKercher, B. (2006). Modeling Tourist Movements A Local Destination Analysis. Annals of Tourism Research, 33 (2), 403-423.
43. Majumder, S. (2014). Importance of Human Resource Planning in Organizational Success. http://hrcsuite.com/human-resource-planning/ Erişim Tarihi: 30.11.2018.
44. Martin, G., Farndale, E., Paauwe, J. & Stiles, P.G. (2016). Corporate Governance and Strategic Human Resource Management: Four Archetypes and Proposals for a new Aproach to Corporate Sustainability. Europan Management Journal, (34), 22-35.
45. Mathis, R. L. & Jackson, J. H. (2008). Human Resource Management. (12th Edt.), Mason: Thomson.
46. Muoki, T. K. (2011). Challenges Of Human Resource Planning At The Ministry Of Public Health And Sanitation. A Management Research Project Submitted In Partial Fulfillment Of The Requirements For The Award Of Degree Of Masters Of Business Administration, University Of Nairobi.
47. Örücü, E. (2002). Turizm İşletmelerinde Orta Ve Üst Kademe Yöneticilerin İşgören Seçme Ve Değerlendirme Sürecindeki Eğilimleri (Marmaris Ve Çevresindeki Üç Yıldızlı İşletmeler Örneği). Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(2), 119-132.
48. Özer, M. A. (2015). İşletmelerde Stratejinin Önemi Üzerine Değerlendirmeler. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, (14), 69-84.
49. Pelit, E. ve Güçer, E. (2006). Turizm Alanında Öğretmenlik Eğitimi Alan Öğrencilerin Turizm İşletmelerinde Yaptıkları Stajları Değerlendirmeleri Üzerine Bir Araştırma. Ticaret ve Turizm Dergisi, (1), 139-164.
50. Pelit, E. ve Türkmen, F. (2007). Turizm İşletmelerinin Hizmet İçi Eğitimlerine Yönelik Bir Araştırma (Otel İşletmeleri ve Seyahat Acenteleri karşılaştırması). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(14), 202-226.
51. Pelit, E. (2015). Turizm İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetiminin Önemi. Turizm İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimi, (Ed.) Pelit, E., Ankara: Grafiker Yayınları, ss.61-127.
52. Pelit, E. ve Çetin, A. (2019). Turizm İşletmelerinde İnsan Kaynakları Yönetimi İşlevi Olarak Performans Değerlendirme ve Sorunlar: Kavramsal Bir Değerlendirme. İstanbul Aydın Üniversitesi Dergisi, 11 (2), 165-203.
53. Pilbeam, S. & Corbridge, M. (2010). People Resourcing and Talent Planning in HRM. (4th Edition), New Jersey: Pearson.
54. Rajshekar, V. (2017) 8 Main Problems Involved In The Process Of Human Resource Planning In HRM. http://www.shareyouressays.com/knowledge/8-main-problems-involved-in-the-process-of-human-resource-planning-in-hrm/94411. Erişim Tarihi: 04.11.2018.
55. Reilly, P. (1996). Human Resource Planning An Introduction. IES Report 312. Brighton: The Institute for Employment Studies.
56. Sabuncuoğlu, Z. (2000). İnsan Kaynakları Yönetimi. Bursa: Ezgi Kitabevi.
57. Saruhan, Ş. C. ve Yıldız, M. L. (2012). İnsan Kaynakları Yönetimi Teori ve Uygulama. İstanbul: Beta Basım Yayım.
58. Sonne, A.M. (1999). Determinants Of Customer Satisfaction With Professional Services– A Study Of Consultant Services. Okonomisk Fiskeriforksning, 9 (2), 97-107.Temizkan, R. (2016). İnsan Kaynakları Planlaması. (Ed.) Tuna M., İnsan Kaynakları Yönetimi, Ankara: Detay Yayıncılık.
59. Tonus, H. Z. (2013). İnsan Kaynakları Planlaması ve İş Analizi. İnsan Kaynakları Yönetimi, (Ed.) Geylan, R. ve Tonus, H. Z. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları, ss.34-59.
60. Torrington, D., Hall, L. Taylor, S. & Atkinson, C. (2017). Human Resource Mnagement. 10Th Edition, Harlow: Pearson.
61. Tortop, N., Aykaç, B. Yayman, H. ve Özer, M. A. (2010). İnsan Kaynakları Yönetimi. Ankara: Nobel Yayın.
62. Tuna, M. (2007). Personel Devir Oranı Analizi: Ankarada Yer Alan Yıldızlı Otel İşletmelerinde Bir Uygulama. 4Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 18(1), 45-52.
63. Tuncer, M. (2014). Otel Çalışanlarının İşten Ayrılma Eğilimi: Sayfiye ve Şehir Otellerinde Bir Uygulama. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(3), 419-430.
64. UNWTO (2018). Employment and Decent Work in Tourism ILO-UNWTO Joint Project. http://statistics.unwto.org/en/project/employment-and-decent-work-tourism-ilo-unwto-joint-project (Erişim Tarihi: 24.03.2018).
65. Ünlüönen, K. ve Şahin, S.Z. (2011). Turizmde İstihdam. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 10 (37), 1-25.
66. Ünsalan, E. ve Şimşeker, B. (2011). İşletme Yönetimi I-II. Ankara: Detay Yayıncılık.
67. Yılmaz, S. (2008). İnsan Kaynakları Yönetimi. İstanbul: Lisans Yayıncılık.
68. Yüksel, Ö. (2000). İnsan Kaynakları Yönetimi. Ankara: Gazi Kitabevi.