Impact Of Social Security Expenditures On Income Distribution: Case Of Turkey

Öz

Income inequality is a significant hindrance to the growth and expansion of social welfare. Modern societies use many tools to overcome this hindrance. Social security system is one of the most known tools. The fact that social security spending improves the income distribution differently in each country, originating from the diversity of social security methods. In this study, the influence of social security expenditure on income distribution in Turkey is examined by Johansen and Juselius (JJ) Cointegration test for the period 1975-2010. The findings of the unit root tests show that all the variables are stationary at first difference and the findings of the cointegration test display that variables have a long run relationship. In addition, it is found that social security expenditure has a negative effect on income distribution in Turkey in the studied period, while economic growth has a positive effect on it.

Anahtar Kelimeler

• Social Security Models,Social Security Expenditure,Income Distribution,Turkey

Sosyal Güvenlik Harcamalarının Gelir Dağılımı Üzerine Etkisi: Türkiye Örneği

Öz

Gelir dağılımı bozukluğu, toplumsal refahın artması ve yayılmasının önünde önemli bir engeldir. Modern toplumlar bu engeli aşmak için birçok araç kullanmaktadırlar. Bu araçların başında da sosyal güvenlik sistemleri gelmektedir. Sosyal güvenlik harcamalarının her ülkede gelir dağılımını farklı derecede iyileştirmesi sosyal güvenlik yöntemlerinin farklılığından kaynaklanmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye’de sosyal güvenlik harcamalarının gelir dağılımı üzerine etkisi Johansen ve Juselius (JJ) Eşbütünleşme testi ile analiz edilmiştir. Birim kök testleri sonucuna göre değişkenler birinci farkta durağanlar ve koentegrasyon testi sonucuna göre değişkenler arasında uzun dönem ilişki mevcuttur. Ayrıca, Türkiye’de sosyal güvenlik harcamalarının gelir dağılımını olumsuz, büyümenin ise olumlu etkilediği tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sosyal Güvenlik Modelleri,Sosyal Güvenlik Harcamaları,Gelir Dağılımı,Türkiye

Kaynakça

1. ARABACI, R.Y., 2007. “Gelirin Yeniden Dağılımında Bir Araç Olarak Sosyal Güvenlik”, Doktora Tezi, Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri Anabilim Dalı, Bursa.
2. AVRAM, S. 2009.“The impact of social assistance schemes in Europe A cross-national analysis in 26 countries”, http://www.eui.eu/Personal/Researchers/Avram/Index_files/Silvia%20AvramEU-SILC%20user%20conf%20paper.pdf (29.09.2013)
3. BARGAIN, O., IMMVERVOLL, H., PEICHL, A. ve SIEGLOCH, S., 2010. “Who are the losers of the labour-market downturn? A scenario analysis for Germany”, Paper presented at IZA / OECD Workshop, ss. 1-42.
4. BARRIENTOS, A. ve DEJONG, J., 2006. “ Reducing Child Poverty with Cash Transfers: A Sure Thing?”, Development Policy Review, 24 (5), ss. 537-552.
5. BROWN, J.R., CORONADO, J.L. ve FULLERTON D. 2009. “Is Social Security Part of the Social Safety Net?”, NBER Working Paper No. 15070, ss. 139.
6. CALLAN, T., NOLAN, B. ve WALSH, J., 2010. “The Economic Crisis, Public Sector Pay, and the Income Distribution”, Paper presented at IZA / OECD Workshop, ss. 1-38.
7. ELVEREN A.Y. ve GALBRAITH,J.K., 2009. “Pay Inequality in Turkey in the Neo-Liberal Era, 1980-2001”, European Journal of Comparative Economics. 6(2), ss. 177-206.
8. GALBRAITH, J. K. 2009. “Inequality, Unemployment and Growth: New Measures for Old Controversies”, Journal of Economic Inequality, 7(2), ss. 189-206.

9. GOKHALE, J., KOTLIKOFF, L.J. SEFTONC,J. ve WEALE, M., 2001.“Simulating The Transmission of Wealth Inequality via Bequests”, Journal of Public Economics, 79(1),ss. 93-128.
10. GOKHALE, J. ve L. J. KOTLIKOFF, 2002. “The Impact of Social Security and Other Factors on the Distribution of Wealth”, The Distributional Aspects of Social Security and Social Security Reform, Ed.: Feldstein, M. ve J. B. Liebman, Chicago:University of Chicago Press, ss. 85-114.
11. HAZMAN, G.G., 2011. “Türkiye’de Gelir Dağılımında Adalet ve Sosyal Güvenlik Harcamaları Arasındaki Nedensellik İlişkisi”, Süleyman Demirel Üniversitesi İİBF Dergisi, 16(1), ss. 205-216.
12. HEATHCOTE, J., PERRI, F. ve VIOLANTE, G., 2009. “Unequal We Stand: An Empirical Analysis of Economic Inequality in the US, 1967-2006”, Review of Economic Dynamics , ss.1-62.
13. ILO, (International Labor Organization), 2010. Extending Social Security To All: A Guide Through Challenges and Options, Social Security Department. Geneva, 141s.
14. IMMERVOLL, H. ve RICHARDSON, L., 2011. “Redistribution Policy and Inequality Reduction in OECD Countries: What Has Changed in Two Decades?”, OECD Social, Employment and Migration Working Papers, No. 122,
15. ISSA, (International Social Security Association, 2012. Social Security Programs Throughout the World: Europe, 2012, SSA Publication No. 13-11801, http://www.socialsecurity.gov/policy (12.03.2013).
16. KALKINMA BAKANLIĞI, 2013. Onuncu Kalkınma Planı (2014-2018), Ankara, 222s. http://www.kalkinma.gov.tr/Pages/KalkinmaPlanlari.aspx (20.08.2013).
17. KANBUR, R., 2010. “Conceptualising Social Security and Income Redistribution”, http://www.kanbur.dyson.cornell.edu/papers/ConceptualisingSocialSecurityAndIncomeRedistribution.pdf (12.03.2013).
18. KORPI, W. ve PALME, J. 1998. “The Paradox of Redistribution and Strategies of Equality:Welfare State Institutions, an Poverty in the Western Countries”, American Sociological Review, 63(5), s. 661-687.
19. KURTİPEK, R., 2011. “Türkiye İçin Gelir Grupları Arası Gelir Oluşumu İlişkisinin Miyazawa Yöntemiyle İncelenmesi”; Uzmanlık Tezi, TC Kalkınma Bakanlığı, Ankara.
20. LINDERT, L., 2002. Survey of Social Assistance in OECD Countries http://info.worldbank.org (12.04.2013).
21. MOURA R.L., FILHO J.J., TAFNER P.S.B. ve OURIVES, C., 2013. “Social Security Effects On Income Distribution: A Counterfactual Analysis for Brazil”, Applied Economics Letters, 20 (7), ss. 631-637.
22. NEUBOURG C., CASTONGUAY, J. ve ROELEN, K., 2007. “Social Safety Nets and Targeted Social Assistance: Lessons from the European Experience”, Sp Discussion Paper No.0718, Worldbank, ss. 1-39.
23. OECD (Organisation for Economic Co-operation and Development) , 2012. “Social Spending After the Crisis Social expenditure (SOCX) Data Update 2012”.
24. OSHIO, T., 2002. “Intra-age, Inter-age and Lifetime Income Redistribution”, www.ipss.go.jp/webjad/WebJournal.files/SocialSecurity/2002/02AUG/oshio.pdf (17.6.2013).
25. PEHLİVAN, M.S., 2009. “Gelir Dağılımı Eşitsizliğine Devletin Müdahale Araçları: Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonu Örneği”, Sosyal Yardım Uzmanlık Tezi, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü, Ankara.
26. SARISOY, İ. ve KOÇ, S., 2010. “Türkiye’de Kamu Sosyal Transfer Harcamalarının Yoksulluğu Azaltmadaki Etkilerinin Ekonometrik Analizi”, Maliye Dergisi, 1(158), ss. 326-348.
27. SGK (Sosyal Güvenlik Kurum), İstatistik Yıllığı 2017, Ankara, 190s. . http://www.sgk.gov.tr/ (28.06.2018).
28. SMEEDING, T., 2004. “Public Policy and Economic Inequality: The United States in Comparative Perspective”, Luxembourg Income Study Working Paper Series, Luxembourg Income Study (LIS), Working Paper No. 367, ss. 1-44.
29. ŞAHİN, M., ve ÖZENÇ, Ç., 2007. “Kamu Harcamaları ile Makro Ekonomik Değişkenler Arasındaki Nedensellik İlişkileri”, Çanakkale Ondokuz Mart Üniversitesi Yönetim Bilimleri Dergisi, 5(1), ss.199-225.
30. TAFNER, P. (2007). “Security in Brazil: Debates, Dilemmas and Choices”, IPEA, Cap.1., ss. 29-63.
31. TARI, R., 2010. Ekonometri, Geleneksel Yöntemler, Zaman Serisi Analizi, Panel Veri Analizleri, Umuttepe Yayınları, Genişletilmiş 6. Baskı, Kocaeli, 518s.
32. TÜİK (Türkiye İstatistik Kurumu), 2018. Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması Bölgesel Sonuçları, 2016, Sayı: 24579
33. YAZGAN, T., 2011. İktisatçılar İçin Sosyal Güvenlik, Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı, İstanbul, s.502.