Bilgisayar Oyun Bağımlılığının Ailedeki Koruyucu Etkenler ve Kişisel Özellikler Açısından İncelenmesi
Öz
Bu araştırmanın amacı; ortaokul öğrencilerinin bilgisayar oyun bağımlılığı düzeylerini ailedeki koruyucu etkenler ve kişisel özellikler açısından incelemektir. Çalışmada betimsel araştırma modellerinden genel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma evrenini Bursa il merkezinde yer alan resmi ortaokullarda öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklem grubunu ise belirtilen evren içerisinden seçilen 945 öğrenci oluşturmuştur. Veri toplama araçları olarak “Çocuklar İçin Bilgisayar Oyun Bağımlılığı Ölçeği” (Horzum,2008) ve ‘‘Ailedeki Koruyucu Etkenler Ölçeği’’(Danışman ve Köksal, 2011) kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde betimsel istatistikler (frekans, yüzde, ortalama), Kruskal Wallis H- Testi, Mann Whitney U-Testi, Kolmogorov- Smirnov Testi ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, öğrencilerin bilgisayar oyun bağımlılığı düzeylerinin düşük seviyede olduğu görülmüştür. Ayrıca öğrencilerin bilgisayar oyun bağımlılığı düzeylerinde, anne-baba durumlarına (birlikte-ayrı-üvey) göre anlamlı farklılıklar bulunmazken; günlük bilgisayar kullanım süresi, bilgisayar kullanımlarının ebeveynleri tarafından kontrol edilip edilmemesi ve oyun oynama aracı değişkenlerine göre anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Öğrencilerin bilgisayar oyun bağımlılığı düzeyi ile ailedeki koruyucu etkenler ölçeği toplam puanı arasında [r=-.12**] negatif yönde anlamlı ilişkiler saptanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Bailey, K. D. (1982). Methods of social research. (2. Baskı). New York: The Free Press.Cesarone, B. (1998). Video games: Research, ratings, recommendations. (ERIC Digest No. EDOPS-98-11). (ERIC Document Reproduction Service No. ED424038).Doğusoy, B. ve İnal, Y. (2006). Çok Kullanıcılı Bilgisayar Oyunları İle Öğrenme. VII. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, Ankara.Gehlbach, L.,A.,N. (1991). The relation between emotional state, social cognition, and aggression in boys. Unpublished Doctoral Dissertation. Southern Illinois University.Griffiths, M. D. and Hunt, N. (1998). Computer Game Playing İn Adolescence: Prevalence And Demographic İndicators. Journal of Community & Applied Social Psychology, 5(3), 189-193.Horzum, M.B., Ayas, T. ve Balta, Ö.Ç. (2008). Çocuklar İçin Bilgisayar Oyun Bağımlılığı Ölçeği. Türk PDR (Psikolojik Danışma ve Rehberlik) Dergisi, III(30), 76-88.Horzum, M.B., Ayas, T. Ve Çakır, Ö. (2011). Üniversite Öğrencilerinin İnternet Ve Oyun Bağımlılıklarının Çeşitli Değişkenlere Göre İncelenmesi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 44(2), 95-117.Kıran Ö.(2013). Ortaöğretim Öğrencilerinin Şiddet İçeren Bilgisayar Oyunlarına İlgileri Üzerine Bir Araştırma Uluslararası Katılımlı VII. Ulusal Sosyoloji Kongresi, Bildiri Kitabı I Krathwohl, D. R. (1993). Methods of educational and social science research: An intagrated approach. New York: St. Matrin’s Press.Matthews, D. W. (2000). Family resiliency. North Carolina Cooperative Extension Service. http://www.ces.ncsu.edu/ depts/fcs/pdfs/fcs-508.pdf adresinden indirilmiştir.(Sönmez, V. ve Alacapınar, F. G. (2011). Örneklendirilmiş Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: ANI Yayıncılık.Tisseron, S. (2009) Jeux video: entre nouvelle culture et séductions de la dyade numérique. Psychotropes, 15(1), 21-40.Ünsal, H. (2011). Öğrenme Öğretme Kuram Ve Yaklaşımları. Sevil Büyükalan Filiz (Ed.), Beyin temelli öğrenme. Ankara: Pegem Akademi.Wang, C. W., Chan, C. L., Mak, K. K., Ho, S. Y., Wong, P. W. and Ho, R. T. (2014). Prevalence and correlates of video and internet gaming addiction among Hong Kong adolescents: a pilot study. The Scientific World Journal,2014.Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2004). Spss Uygulamalı Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Detay Yayıncılık.Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2005). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Seval Aras
*
0000-0001-9250-5142
Türkiye
Mücahit Gültekin
Bu kişi benim
0000-0003-2697-0956
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
21 Temmuz 2020
Gönderilme Tarihi
16 Temmuz 2019
Kabul Tarihi
4 Aralık 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 9 Sayı: 3
Cited By
Ortaokul Öğrencilerinde Bilgisayar Oyun Bağımlılığının Ebeveyn Davranışları Açısından İncelenmesi
İZÜ Eğitim Dergisi
https://doi.org/10.46423/izujed.749654Examination of game addiction studies conducted in Turkey: A systematic review study
Frontiers in Psychiatry
https://doi.org/10.3389/fpsyt.2023.1014621Spor Yapan ve Yapmayan Lise Öğrencilerinin Sosyal Medya Bağımlılık Düzeylerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi (Karma Model Araştırması)
Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi
https://doi.org/10.31680/gaunjss.801906Dijital Oyun Bağımlılığı ve Okul Bağlılığı Arasındaki İlişki
İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Dergisi
https://doi.org/10.29129/inujgse.1294209