Social Work Program as an Active Employment Policy: An Application on University Students

Öz

Lack of employment opportunities for university graduates aiming at maximising human capital by channelling their labour into higher education makes young unemployment one of the critical problem areas of today's labour markets. The main reasons for this problem are the lack of working life practices and the lack of qualifications demanded by the market. Reducing unemployment and facilitating the transition of young people to the labour market after graduation is one of the main objectives of active employment policies (AEP). The AEP includes an application called the Community Benefits Program that covers paid work for the benefit of the public. University students have been added to this application called Social Work Program (SWP) and paid, and insured working opportunity has been provided during the holiday periods as of 2019. This study aims to evaluate the potential of the application to be transformed into post-graduate employment based on the opinions and preferences of undergraduate and associate students towards the SWP. In the research, evaluations based on the demographic characteristics of the students were made. For this purpose, 20 questions electronic questionnaire was applied to the students. The research is cross-sectional and quantitative. According to the research findings, 84,3% of the students are considering using SWP. While the interest of 2nd-grade students, women, scholarship students, and students in a business relationship are higher. Preferences based on demographic characteristics such as income status of families, previous internship practices, age, type of school do not differ. 94, 9% of the students think that the SWP will help them to find employment after graduation, while 96, 2% of them think that it will contribute to the recognition of working life. According to these findings, the SWP is considered to have the potential to facilitate the transition of university students to the labour market, both by providing them with the habit of working and wage at minimum wage level. However, students prefer to benefit from the SWP to a large extent, and the low quota of the practice raises doubts about the difficulty of meeting such a significant demand.

Anahtar Kelimeler

• Community Benefit Program,Social Work Program,University Student,Labor Market

Bir Aktif İstihdam Politikası Olarak Sosyal Çalışma Programı: Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir Uygulama

Öz

Emeğini ve gelirini yükseköğretime kanalize ederek beşerî sermaye maksimizasyonunu hedefleyen üniversite mezunlarının istihdam olanağı bulamaması, genç işsizliğini günümüz işgücü piyasalarının önemli sorun alanlarından biri haline getirmektedir. Mezunların çalışma hayatı pratiklerinden yoksun olmaları ve piyasa tarafından talep edilen niteliklerden uzak olmaları, bu sorunun başlıca nedenleri olarak kabul görmektedir. İşsizliğin azaltılması ve gençlerin mezuniyetleri sonrası işgücü piyasasına geçişlerinin kolaylaştırılması, aktif istihdam politikalarının (AİP) temel amaçlarından biridir. AİP içerisinde “Toplum Yararına Program-TYP” adı verilen ve kamu yararına ücretli çalışmayı kapsayan bir uygulama icra edilmektedir. Bu uygulamaya üniversite öğrencileri de eklenmiş ve tatil dönemlerinde ücretli ve sigortalı çalışma olanağı sağlanmıştır. Bu araştırmanın amacı, lisans ve ön lisans öğrencilerin TYP’ye yönelik görüşleri ve tercihleri ekseninde uygulamanın mezuniyet sonrası istihdama dönüşme potansiyelini değerlendirmektir. Araştırmada öğrencilerin demografik özelliklerine göre değerlendirmeler yapılmıştır. Bu amaçla öğrencilere 20 soruluk elektronik anket uygulanmıştır. Araştırma, kesitsel yapıda ve nicel desendedir. Araştırma bulgularına göre öğrencilerin %84,3’ü TYP’den faydalanmayı düşünmektedir. 2. sınıf öğrencilerin, kadınların, burslu öğrencilerin, öğrenci iken bir iş ilişkisi içinde olanların ilgisi daha yüksek düzeyde iken; ailelerin gelir durumu, daha önce staj vb. uygulama yapma, yaş, okul türü gibi demografik özelliklere göre tercihler farklılaşmamaktadır. Öğrencilerin %94,9’u, TYP’nin mezuniyet sonrası iş bulmalarına katkı sağlayacağını ve 96,2’si çalışma hayatını tanımaya katkı sağlayacağını düşünmektedir. Bu bulgulara göre TYP, hem çalışma alışkanlığı kazandırma hem de asgari ücret düzeyinde ücretlendirme özelliğiyle, üniversite öğrencilerinin işgücü piyasasına geçişini kolaylaştıracak bir potansiyele sahip olarak değerlendirilmektedir. Ancak öğrencilerin büyük ölçüde TYP’den yararlanmayı tercih etmesi ve uygulamanın düşük kontenjanı, bu derece büyük bir talebin karşılanmasının güçlüğüne ilişkin tereddütler ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Toplum Yararına Program,Üniversite Öğrencisi,İşgücü Piyasası

Kaynakça

1. Aktif İşgücü Hizmetleri Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik (2018). http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/ 2018/11/20181116-2.htm (02.01.2019).
2. Arpat, B. & Namal, M.K. (2019). On-The-Job Training Policy in Turkish Vocational Schools: A Case Study For the Evaluation of Honaz Vocational School, Book Chapter, Peter Lang Publisher, (Public Policy Analysis in Turkey: Past, Present and Future, Eds: Kulaç, O., Akman, E. & Babaoğlu, B).
3. Arpat, B. (2018), “Türkiye’de Genç İşsizlikle Mücadelede Meslek Yüksekokullarında Uygulanan İşbaşı Eğitimlerinin Rolü ve Önemi: Honaz MYO Örneği”, Çalışma ve Toplum, 2018/4, 2193-2229.
4. Aşkın, A. & Aşkın, Ö., A. (2017). “Aktif İstihdam Politikası Olarak Toplum Yararına Programlar: Tokat İli Araştırması”, Gazi İktisat ve İşletme Dergisi, 3(3):1-16.
5. Ay, S. (2012). “Türkiye’de İşsizliğin Nedenleri: İstihdam Politikaları Üzerine Bir Değerlendirme”, Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 19(2):321-341.
6. Bozdağlıoğlu, E.Y.U. (2008). “Türkiye’de İşsizliğin Özellikleri ve İşsizlikle Mücadele Politikaları”, Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı.20, 45-65.
7. Brown, A. & Koetti, J. (2015). “Active Labor Market Programs – Employment Gain or Fiscal Drain?”, Springer, IZA Journal of Labor Policy, 5:1, 1-30.
8. Caliendo, M. & Schmidl, R. (2016). “Youth Unemployment and Active Labor Market Policies in Europe”, Springer, IZA Journal of Labor Policy, 4:12, 1-36.

9. Çetinkaya, E. (2010). “Genç İşsizliğin Teorik Açıklamaları”, Sosyal Siyeset Konferansları Dergisi, 58:45-57.
10. Dar, A. & Tzannatos, Z. (1999). Active Labor Market Programmes, A Strategy for Poverty Alleviation: The Gender Dimension, Development and Technical Cooperation Department, Issues in Development Discussion Paper, No.10, Geneva:ILO.
11. Dayıoğlu, M. & Ercan, H. (2010). Developing More Effective Labor Market Policies and Institutions in Emerging Economies: Turkey, ILO Project, Employment Analysis and Research Unit, Geneva.
12. Erdayı, U. (2009). “Dünyada Genç İşsizliği Sorununun Çözümüne Yönelik Ulusal Politikalar ve Türkiye”, Çalışma ve Toplum, 3:133-162.
13. Erhel, C., Gautie, J., Gazier, B. & Morel, S. (1996). Job Opportunities fort he Hard-to-place, (In Book) International Handbook of Labour Market Policy and Evaluation, Eds. Schmid, G., O’Reilly, J. & Schömann, K., Cambridge, 277-308.
14. Evans-Klock, C., Kelly, P., Richards, P. & Vargha, C. (1998). Worker Displacement: Public Policy and Labor Management Initiatives in Selected OECD Countries, Employment and Training Papers, No.24, ILO:Geneva.
15. Gün, S. (2013). “Toplum Yararına Çalışma Programı: İşsizlikle Mücadelede Yeni Bir Yöntem mi?”, Sosyal Güvenlik Dergisi, 3(2), 76-95.
16. Gürsel, S. & Ulusoy, V. (1999), Türkiye’de İşsizlik ve İstihdam, Yapı ve Kredi Yayınları, Dogito/Ekonomi-87, 1. Baskı, İstanbul.
17. https://www.ibm.com/support/knowledgecenter/tr/SSEP7J_10.1.1/com.ibm.swg.ba.cognos.ug_cr_rptstd.10.1.1.doc/c_id_obj_anova.html (05.06.2019).
18. ILO (2015). “Gençlerde Küresel İstihdam Eğilimleri 2017”, http://www.ilo.org/ankara/news/WCMS_600486/lang--tr/index.htm (05.05.2019).
19. İŞKUR (2019a). Haziran Ayı Bülten Tablosu, https://www.iskur.gov.tr/kurumsal-bilgi/istatistikler/ “Tablo 3” (11.07.2019).
20. İŞKUR (2019b). Haziran Ayı Bülten Tablosu, https://www.iskur.gov.tr/kurumsal-bilgi/istatistikler/ “Tablo 18” (11.07.2019).
21. İŞKUR (2019c). 30 Soruda Sosyal Çalışma Programı, https://www.iskur.gov.tr/is-arayan/kurs-ve-programlar/sosyal-calisma-programi/ (19.06.2019).
22. İzgi, B.B. (2012). “Genç İşsizliği ve Eğitim ile Olan İlişkisi”, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(41):295-310.
23. Kaboub, F. (2007), Employment Guarantee Programs: A Survey of Theories and Policy Experiences, The Levy Economics Institute of Bard College, Working Paper no: 498:1-23.
24. Kapar, R. (2005). “Aktif İşgücü Piyasası Politikaları”, İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Mecmuası, 55(1):341-371.
25. Kayri, M. (2009). “Araştırmalarda Gruplar Arası Farkın Belirlenmesine Yönelik Çoklu Karşılaştırma (Post Hoc) Teknikleri”, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, V.19, I.1, pp.51-64.
26. Kelleci, S.Ü. & Türk, Z. (2016). “Genç İşsizliğin İncelenmesi: OECD Ülkeleri ve Türkiye Karşılaştırması”, Emek ve Toplum, 5(13):10-25.
27. Lerman, Robert, I. (2013). Are Employability Skills Learned in U.S. Youth Education and Training Programs?, Springer, IZA Journal of Labor Policy, 2:6, 1-20.
28. Lordoğlu, K. (2013). Ücret Farklılıkları. İçinde Çalışma Ekonomisi–1 (ss. 102-122). Anadolu Üniversitesi AÖF Yayınları. Eskişehir.
29. Lu, Z. L. & Yuan, K. (2010). Welch’s t Test, In book: Encyclopedia of Research Design, Publisher: Thousand Oaks, CA: Sage – Editors: N.J. Salkind.
30. Marques, P. & Hörisch, F. (2019). Understanding Massive Youth Unemployment During the EU Sovereign Debt Crisis: A Configrational Study, Springer Nature Limited, Comparative European Politics, 1-23.
31. Nortstokke, D.W. & Zumbo, B.D. (2010). “A New Nonparametric Levene Test for Equal Variances”, Psicologica, V.31, I.2, pp.401-430.
32. Özdemir, D. (2019). “İşsizliğin Azaltılmasında Kamusal Bir İstihdam Modeli Olarak Nihai İşveren Programı”, Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(3):2539-2558.
33. Parlaktuna, L. (2010). “Türkiye’de Cinsiyete Dayalı Merkezi Ayrımcılığın Analizi”, Ege Akademik Bakış, 10(4):1217-1230.
34. Seçer, B. (2006). “Genç İşsizliği: Eğitim ve İstihdamda Sorunlar, Çözüm Arayışları”, Tisk Akademi, Özel Sayı-1, Genç İşsizliği Sempozyumu, 271-305.
35. Taşer, H., Tokbaş, M. & Arpat, B. (2015). MYO Mezunlarında İşgücüne Katılım ve İstihdam Araştırması: Honaz MYO Örneği, Honaz Sempozyumu, 26-27.11.2015, Denizli.
36. TÜİK (2019). İstihdam, İşsizlik, Ücret, http://www.tuik.gov.tr/UstMenu.do?metod=temelist (08.06.2019).
37. TÜİK (2018). Kadınların İşgücüne Katılım Oranları, https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=72&locale=tr, (17.04.2019).
38. Uşen, Ş. (2007). “Avrupa Birliği Ülkeleri ve Türkiye’de Aktif Emek Piyasası Politikaları”, Çalışma ve Toplum, 2(13):65-95.
39. Vazquez-Alvarez, R. (2004). The Economics of Active Labor Market Policies, https://www.researchgate.net/publication/237366388_The_Economics_of_Active_Labor_Market_Policies (04.06.2019).