Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümü Öğrencilerinin Serbest Zaman Doyum Düzeyi ve Problem Çözme Becerileri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, Bartın ve Kastamonu Üniversitelerinde öğrenim gören Beden Eğitimi Spor ve Öğretmenleri adaylarının serbest zaman faaliyetlerine yönelik doyum düzeyi ile problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmaya Bartın ve Kastamonu Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümünde öğrenim gören 536 (351 erkek ve 185 kadın) gönüllü öğrenci katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu, Beard ve Ragheb (1980) tarafından geliştirilen ve Türkçe uyarlaması Gökçe ve Orhan (2011) tarafından yapılan “Serbest Zaman Doyum Ölçeği (SZDÖ)” ile Heppner ve Petersen (1982) tarafından geliştirilen ve Türkçe uyarlaması Şahin (1997) tarafından yapılan “Problem Çözme Envanteri (PÇE)” kullanılmıştır. Verilerin analizinde frekans, yüzde, t-Testi, ANOVA ve Pearson Korelasyon testleri kullanılarak analiz yapılmıştır. Araştırmanın bulguları incelendiğinde, t-Testi sonuçlarında “cinsiyet” değişkenine göre SZDÖ toplam puan ortalamalarında anlamlı farklılık tespit edilirken (p˂0,05) PÇE toplam puan ortalamalarında anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Diğer taraftan, ANOVA testi sonuçlarında “yaş” ve “sınıf” değişkenine göre SZDÖ ve PÇE toplam puan ortalamalarında anlamlı farklılık tespit edilmemiştir (p>0,05). Benzer şekilde “gelir düzeyi” değişkenine göre ANOVA testi sonuçlarında SZDÖ ve PÇE toplam puanları arasında anlamlı farklılık tespit edilmemiştir (p>0,05). Ayrıca SZDÖ ve PÇE toplam puan ortalamaları arasında anlamlı bir ilişki olmadığı belirlenmiştir (p>0,05). Sonuç olarak, katılımcıların serbest zaman doyum düzeylerinin cinsiyet değişkenine göre farklılık gösterdiği, problem çözme becerilerinde hiçbir değişkende farklılık göstermediği; SZDÖ ve PÇE arasında anlamlı bir ilişki görülmemiştir. Katılımcıların serbest zamanlarını olumlu ve doğru bir şekilde kullanması durumunda karşılaşacağı problemlerle başa çıkabilecekleri ve problem çözmedeki başarı düzeylerinin de olumlu şekilde artacağı söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Serbest Zaman Doyum
• beden eğitimi ve spor
• Problem çözme

EXAMINATION OF THE RELATIONSHIP BETWEEN FREE TIME SATISFACTION LEVEL AND PROBLEM SOLVING SKILLS OF PHYSICAL EDUCATION AND SPORTS TEACHING DEPARTMENT STUDENTS

Öz

Anahtar Kelimeler

• Free Time Satisfaction
• physical education and sports

Kaynakça

1. Agate JR, Zabriskie RB, Agate ST, Poff R. (2009). Family Leisure Satisfaction and Satisfaction with Family Life, Journal of Leisure Research, 2: 205- 223.
2. Ağır M. (2007). Üniversite Öğrencilerinin Bilişsel Çarpıtma Düzeyleri ile Problem Çözme Becerileri ve Umutsuzluk Düzeyleri Arasındaki İlişki. Doktora Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
3. Avşaroğlu S., Deniz M., Kahraman A. (1999). Teknik Öğretmenlerde Yaşam Doyumu İş Doyumu ve Mesleki Tükenmişlik Düzeylerinin İncelenmesi. (Yayınlanmamış doktora tezi). Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Adana.
4. Axelsen, M. (2009). The power of leisure: I was an anorexic; I'm now a healthy triathlete. Leisure Sciences, 31(4), 330-346.
5. Barut Y., Yılmaz M. (2000). Beden Eğitimi ve Spor Bölümüne ve Eğitim Fakültesine Devam Eden Öğrencilerin Problem Çözme Becerilerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Uluslararası 1. Spor Bilimleri Kongresi Bildiriler Kitabı;26-27; Ankara.
6. Baumann S. (1994). Uygulamalı Spor Psikolojisi. Çev: İkizler C. Özcan AÖ. İstanbul. Alfa Basım Yayın Dağıtım.
7. Beard J.G., Ragheb M.G. (1980). Measuring leisure satisfaction. Journal of Leisure Research, 12: 20 33.
8. Bingham A. (1998). Çocuklarda Problem Çözme Yeteneklerinin Geliştirilmesi. Oğuzhan AF (Çev). M.E. Basımevi. İstanbul.

9. Du Cap, M. C. (2002). The Perceived Impact of the Acadia Advantage Program on the Leisure Lifestyle and Leisure Satisfation of the Students at Acadia University. Master Thesis. Acadia University., Ottowa, ss. 139.
10. Gökçe H. (2011). Serbest Zaman Doyum Ölçeğinin Türkçe Geçerlik Güvenirlik Çalışması. Pamukkale Üniversitesi. Denizli.
11. Gökçe H., Orhan K. (2011). Serbest Zaman Doyum Ölçeğinin Türkçe Geçerlilik ve Güvenirlik Çalışması, Hacettepe Spor Bilimleri Dergisi, 22: 139-145.
12. Görücü A. ve Cantav E. (2017). A Comparison Of Students In Physical Education and Sports College and The Students In Other Departments In Terms Of Problem Solving Skills.
13. Gülşen D. (2008). Farklı Lig Düzeyinde Oynayan Futbolcuların Oynadıkları Mevkilere, Öğrenim Durumu ve Spor Yaşlarına Göre Problem Çözme Becerilerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans. Adana: Çukurova Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
14. Heppner, P.P., Hibel J., Neal G.W., Weinstein C.L., Rabinowitz F.E. (1982). Personal Problem-Solving: A Descriptive Study of Individual Differences. Journal of Counseling Psychology;29 (6): 580–590.
15. Heppner, P.P., Peterson C. (1982). The Development and Implication of a Personal Problem- Solving Inventory. Journal of Counseling Psychology; 29(1): 66–75.Iwasaki, Y. (2007). Leisure and quality of life in an international and multicultural context: What are major pathways linking leisure to quality of life. Social Indicators Research,82(2),233-264.
16. Kalfa S. (2017). Spor Bilimleri ve Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Yaşam Doyumu ve Serbest Zaman Doyumunun İncelenmesi (Uşak Üniversitesi Örneği) Yüksek Lisans Tezi, Muğla. Seigenthaler K. (1997). Health benefits of leisure. Reseach Update, Parks and Recreastion, 32(1), 24-31.
17. Karabulut, E. O. (2009). Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği Bölümü Öğrencilerinin Problem Çözme Becerileri ile Kişilik Özelliklerinin Bazı Değişkenler Bakımından Belirlenmesi ve Karşılaştırılması (Ahi Evran Üniversitesi ve Gazi Üniversitesi Örneği), Doktora Tezi, Ankara.
18. Keser, A. (2005). İş Doyumu ve Yaşam Doyumu İlişkisi: Otomotiv Sektöründe Bir Uygulama. Çalışma ve Toplum. 4. 77-96.
19. Köker, S. (1991). Normal ve Sorunlu Ergenlerin Yaşam Doyumu Düzeylerinin Karşılaştırılması, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
20. Neugarten, B.L., Havighurst, R.J. and Tobin, S.S. (1961). The measure-ment of life satisfaction. Journal of Gerontology, 16, 134-143.Özer, M. ve Karabulut, Ö. Ö. (2003). Yaşlılarda Yaşam Doyumu, Geriatri. 6(2), 7274.
21. Pavot,W., Diener, E. (1993). The Affective and Cognitive Context of Self Reported Measures of Subjective Well-Being. Social Indicators Research, 28, 1-20.Pearson QM (2008). Role Overload, Job Satisfaction, Leisure Satisfaction, and Psychological Health Among Employed Women, Journal of Counseling and Development: JCD, 86: 57.
22. Şahin N., Şahin N.H., Heppner P.P. (1993). Psychometric Properties Of The Problem Solving İnventory İn a Group of Turkish University Students. Cognative Therapy and Research.17(4); 379–396.
23. Savaşır, I. ve Şahin. N. H. (1997). Bilişsel- Davranışçı Terapilerde Değerlendirme: Sık Kullanılan Ölçekler. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
24. Seigenthaler K. (1997). Health benefits of leisure. Reseach Update, Parks and Recreastion, 32(1), 24 31.
25. Sivan, A., ve Ruskin, H. (2000). Leisure Education, Community Development and Populations with Special Needs, New York, CABI Publishing, 216s.
26. Sönmezoğlu U., Polat E., Aycan A. (2014). Youth Center Members and According to Some Variables Levels of Leisure Satisfaction. International Journal of Science Culture and Sport.
27. Şener, A., Terzioğlu, R. G., & Karabulut, E. (2007). Life satisfaction and leisure activities during men’s retirement: a Turkish.
28. Taylan S. (1990). Heppner’in Problem Çözme Envanterinin Uygulama, Güvenlik ve Geçerlilik Çalışmaları. Yüksek Lisans. Ankara: Ankara Üniversitesi.
29. Temir, Ö. ve Gürbüz, B. (2012). Rekreasyonel aktivitelere katılımın önündeki engellerin incelenmesi, 1. Rekreasyon Araştırmaları Kongresi, Antalya.
30. Türkçapar Ü. (2009). Beden Eğitimi Spor Yüksek Okulu Öğrencilerinin Farklı Değişkenler Açısından Problem Çözme Becerileri. Ahi Evran Üniversitesi. Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi.
31. Vera M. (1999). Mexican American Children’s Ethnic Identity, Understanding of Ethnic Prejudice, and Parental Ethnic Socialization.
32. Yetim, A. (2005). Sosyoloji ve spor, Yaylacık Matbaası: İstanbul.