Comparison of 2007 and 2018 Primary School Teacher Education Programs and Recommendations for the New Program

Öz

Nowadays, individuals are expected to have 21st-century skills. Considering the fact that these skills are acquired during primary school years, it is important to update primary school teacher education programs. This study's aim was to compare the 2007 and 2018 programs in detail. The document review method was used in the study, in which the qualitative research method was adopted. The 2007 and 2018 Primary Education Undergraduate Programs published by the CHE constituted the data of the study. As a result of the content analysis of the data obtained, it was determined that the contents of field education and general culture courses, total course hours and numbers of the program, and the numbers of applied courses were reduced in the 2018 program compared to the 2007 program. Moreover, it was observed that the content of the professional knowledge course was increased, courses related to values education were added, and changes were made in the periods during which the courses were present. The results were discussed with a critical approach. We consider that the recommendations put forward in accordance with the results will be a guide to increase the quality of new programs to be established by the faculties of education.

Anahtar Kelimeler

• Primary School Teaching
• Teacher Education Program
• Curriculum

2007 ve 2018 Sınıf Öğretmeni Yetiştirme Programlarının Karşılaştırılması ve Yeni Programa Öneriler

Öz

Günümüzde bireylerin 21. yüzyıl becerilerine sahip olması beklenmektedir. Bu becerilerin ilkokul yıllarında kazandırıldığı düşünülürse sınıf öğretmeni yetiştirme programlarının güncellenmesi önem arz etmektedir. Bu çalışmanın amacı 2007 ve 2018 sınıf öğretmenliği öğretmen yetiştirme programlarının detaylı bir şekilde karşılaştırılması olarak belirlenmiştir. Nitel araştırma yönteminin benimsendiği araştırmada doküman inceleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın verilerini YÖK tarafından yayımlanmış olan 2007 ve 2018 Sınıf Öğretmenliği Lisans Programları oluşturmaktadır. Elde edilen verilerin içerik analizi sonucunda 2007 programına kıyasla 2018 programında alan eğitimi ve genel kültür ders içeriklerinin, programa ilişkin toplam ders saati ve sayılarının ve uygulamalı ders sayılarının azaltıldığı tespit edilmiştir. Bunlara ilaveten meslek bilgisi ders içeriğinin artırıldığı, değerler eğitimine ilişkin derslerin eklendiği ve derslerin bulunduğu dönemlerde değişikliklerin yapıldığı görülmüştür. Elde edilen bulgular eleştirel bir yaklaşımla tartışılmıştır. Sonuçlar doğrultusunda ileri sürülen önerilerin, eğitim fakülteleri tarafından oluşturulacak olan yeni sınıf öğretmeni yetiştirme programlarının niteliğini arttırmak adına rehber olacağı kanaatindeyiz.

Anahtar Kelimeler

• sınıf öğretmenliği
• öğretmen yetiştirme programı
• öğretim programı
• lisans programı

Kaynakça

1. Abazaoğlu, İ. (2014). Dünyada öğretmen yetiştirme programları ve öğretmenlere yönelik mesleki gelişim uygulamaları. Electronic Turkish Studies, 9(5), 1-46.
2. Aras, S., ve Sözen, S. (2012). Türkiye, Finlandiya ve Güney Kore’de öğretmen yetiştirme programlarının incelenmesi. X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, Niğde. Bal, M. (2018). Türkçe dersinin 21. yüzyıl becerileri açısından incelenmesi. Turkish Studies, 13(4), 49-64.
3. Bozkur, B., Kıran, B., ve Alıcı, D. (2020). Öğretmen adaylarının çokkültürlü eğitime yönelik tutumlarının yordayıcıları olarak Suriyelilere yönelik toplumsal uzaklık ve bilişsel esneklik. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(2), 382-393.
4. Bozkuş, K., ve Karacabey, M. F. (2019). FATİH projesi ile eğitimde bilişim teknolojilerinin kullanımı: Ne kadar yol alındı? Journal of Education for Life, 33(1), 17-32.
5. Çalışıcı, B. (2019). 2006-2018 yılları arasında Türkiye’de öğretmen yetiştirme politikalarına ilişkin bir değerlendirme (Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
6. Ergun, M., ve Ersoy, Ö. (2014). Hollanda, Romanya ve Türkiye'deki sınıf öğretmeni yetiştirme sistemlerinin karşılaştırılması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 22(2), 673-700.
7. Eryılmaz, S. ve Uluyol, Ç. (2015). 21. yüzyıl becerileri ışığında FATİH projesi değerlendirmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(2), 209-229.
8. Grant, M. J., ve Booth, A. (2009). A typology of reviews: An analysis of 14 review types and associated methodologies. Health Information & Libraries Journal, 26(2), 91-108.

9. Hollman, A. K., Hollman, T. J., Shimerdla, F., Bice, M. R., ve Adkins, M. (2019). Information technology pathways in education: Interventions with middle school students. Computers & Education, 135, 49-60.
10. Karasar, N. (2016). Bilimsel araştırma yöntemi, (31. Baskı), Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
11. Kıncal, R. Y. (Ed.). (2010). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
12. MEB, (2005). Öğretim programları. Ankara: Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı.
13. MEB, (2006). Öğretmen yeterlikleri. Ankara: Devlet Kitaplar Müdürlüğü.
14. MEB, (2013). Öğretim programları. Ankara: Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı.
15. MEB, (2016). STEM eğitimi raporu. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı.
16. MEB, (2017). Öğretmenlik mesleği genel yeterlikleri. Ankara: Öğretmen Yetiştirme ve Geliştirme Genel Müdürlüğü.
17. MEB, (2018). Öğretim programları. Ankara: Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı.
18. Miles, M. B., ve Huberman, A. M. (1994). An expanded sourcebook: Qualitative data analysis. Thousand Oaks London: Sage.
19. Sağdıç, M. (2018). Türkiye’de 2018 yılında uygulamaya konulan sosyal bilgiler lisans programının 2006 lisans programı ile karşılaştırılması. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi (IJOSES), 5(10), 308-321.
20. Susar-Kırmızı, F. (2014). 4. sınıf Türkçe ders kitabı metinlerinde yer alan değerler. Değerler Eğitimi Dergisi, 12(27), 217-259.
21. Tosuntaş, Ş. B. (2020). Öğretmenlik mesleği genel yeterliklerinin incelenmesi. Academy Journal of Educational Sciences, 4(1), 53-61.
22. Ünlü, İ., ve Örten, H. (2013). Öğretmen adaylarının çokkültürlülük ve çokkültürlü eğitime yönelik algılarının incelenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(2013), 287-302.
23. Vlachou, A., Stavroussi, P., ve Didaskalou, E. (2016). Special teachers’ educational responses in supporting students with special educational needs (SEN) in the domain of social skills development. International Journal of Disability, Development and Education, 63(1), 79-97.
24. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. (8. Baskı). Ankara: Seçkin Yayınları.
25. Yıldız, N. G. (2017). Öğretmenlerin sosyal beceri öğretimine yönelik bilgi düzeyleri ile öğrencilerin sosyal becerileri arasındaki ilişki. Elementary Education Online, 16(3), 1275-1286.
26. YÖK, (2007). Eğitim fakültesi öğretmen yetiştirme lisans programları, Ankara: Yükseköğretim Kurulu.
27. YÖK, (2018). Öğretmen yetiştirme lisans programları, Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi Müdürlüğü.
28. YÖK, (2020). Eğitim fakültelerinin müfredatlarına yönelik karar. Erişim adresi: https://www.yok.gov.tr/Sayfalar/Haberler/2020/egitim-fak%C3%BCltelerine-yetki-devri.aspx