The Effect of Perceived Supervisor Humor on Counterproductive Work Behaviors

Öz

 In this research, it is aimed to examine the effect of perceived supervisor humor on counterproductive work behaviors within the scope of the Broaden and Build Theory. In accordance with this purpose, data was obtained by convenience sampling method from 228 employees of three firms operating in the manufacture of wood and of products of wood and cork sector. Research findings show that cynical humor positively affects interpersonal and organizational deviance behaviors. In addition, it was determined that rejectionist humor affects interpersonal deviance behaviors negatively, and producer humor positively affects organizational deviance behaviors. Accordingly, the findings were reviewed inside the framework of Broaden and Build Theory and it was concluded that cultural context had an impact on the results.

Anahtar Kelimeler

• Broaden-and-Build Theory
• Perceived Supervisor Humor
• Counterproductive Work Behaviors

Algılanan Yönetici Mizahının Üretkenlik Karşıtı İş Davranışları Üzerindeki Etkisi

Öz

Bu araştırmada, algılanan yönetici mizahının üretkenlik karşıtı iş davranışları (ÜKİD) üzerindeki etkisinin Genişletme ve İnşa Etme Teorisi (GİET) kapsamında incelenmesi amaçlanmaktadır. Bu amaca uygun olarak ağaç, ağaç ürünleri ve mantar ürünleri imalatı sektöründe faaliyet gösteren üç firmanın 228 çalışanından veriler kolayda örnekleme yöntemiyle elde edilmiştir. Araştırma bulguları alaycı mizahın bireylerarası sapma davranışı ve örgüte yönelik sapma davranışını pozitif yönde etkilediğini göstermektedir. Ayrıca reddedici mizahın bireylerarası sapma davranışını negatif yönde, üretici-sosyal mizahın ise örgüte yönelik sapma davranışını pozitif yönde etkilediği belirlenmiştir. Bu doğrultuda bulgular Genişletme ve İnşa Etme Teorisi çerçevesinde tartışılmış ve kültürel bağlamın sonuçlar üzerinde etkili olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Genişletme ve İnşa Etme Teorisi
• Algılanan Yönetici Mizahı
• Üretkenlik Karşıtı İş Davranışları

Kaynakça

1. Alan, H. ve Tiryaki Şen, H. (2016). Yöneticilerin kördüğümü: Mizah. Psikiyatri Hemşireleri Derneği, 7(3), 152-156.
2. Astedt‐Kurki, P. ve Isola, A. (2001). Humour between nurse and patient, and among staff: analysis of nurses’ diaries. Journal of Advanced Nursing, 35(3), 452-458.
3. Avtgis, T. A. ve Taber, K. R. (2006). I laughed so hard my side hurts, or is that an ulcer? The influence of work humor on job stress, job satisfaction, and burnout among print media employees. Communication Research Reports, 23(1), 13-18.
4. Babad, E. Y. (1974). A multi‐method approach to the assessment of humor: A critical look at humor tests. Journal of Personality, 42(4), 618-631.
5. Barut, Y. ve Onay, M. (2017). Yöneticilerin kullandığı mizah tarzının araştırılması ve mizah kullanımının örgüt üzerindeki negatif ve pozitif etkileri: Türkiye’de örnek bir çalışma. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 416-425.
6. Bennett, R. J. ve Robinson, S. L. (2000). Development of a measure of workplace deviance. Journal of Applied Psychology, 85(3), 349-360.
7. Berry, C. M., Carpenter, N. C. & Barratt, C. L. (2012). Do other-reports of counterproductive work behavior provide an incremental contribution over self-reports? A meta-analytic comparison. Journal of Applied Psychology, 97(3), 613-636.
8. Bilginoğlu, E. ve Yozgat, U. (2018). İşyerinde deneyimlenen eğlencenin pozitif bireysel ve örgütsel çıktılara etkisi. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi, 2(4), 399-413.

9. Bryman, A. ve Cramer, D. (2005). Quantitative data analysis with SPSS 12 and 13, East Sussex: Routledge.
10. Brown, T. A. (2006). Confirmatory factor analysis for applied research. NewYork: Guilford Publications.
11. Büyükyılmaz, O. (2018). Yöneticilerin olumlu ve olumsuz mizah kullanımı ile çalışan tutumları arasındaki ilişki. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 125-150.
12. Campbell, K., Martin, M. M. ve Wanzer, M. B. (2001). Employee perceptions of manager humor orientation, assertiveness, responsiveness, approach/avoidance strategies, and satisfaction. Communication Research Reports, 18(1), 67-74.
13. Cemaloğlu, N., Recepoğlu E., Şahin, F., Daşçı E. ve Köktürk, O. (2012). Mizah davranışları ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(4), 693-716.
14. Churchill, G. ve Peter, P. (1984). Research design effects on the reliability of rating scales: A meta-analysis. Journal of Marketing Research, 21(4), 360-375.
15. Comeau, C. (2016). The direct and moderating role of humour styles at work: Organizational citizenship behaviours, counterproductive workplace behaviours, anxiety and depression as organizational outcomes (Yüksek Lisans Tezi). University of Calgary, Kanada.
16. Cooper, C. D. (2005). Just joking around? Employee humor expression as an ingratiatory behavior. Academy of Management Review, 30(4), 765-776.
17. Cooper, C. D., Kong, D. T. ve Crossley, C. D. (2018). Leader humor as an interpersonal resource: Integrating three theoretical perspectives. Academy of Management Journal, 61(2), 769-796.
18. Çakmak, V. ve Baş, Ü. (2016). Mizah tarzları ve problem çözme becerileri: Aksaray büro çalışanları üzerine bir uygulama. Erciyes İletişim Dergisi, 4(4), 115-134.
19. Çetin, L. ve Altun, S. A. (2018). Okul yönetiminde mizah kullanımına ilişkin yönetici görüşleri. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, 1(2), 85-97.
20. Decker, W. H. (1987). Managerial humor and subordinate satisfaction. Social Behavior and Personality: an International Journal, 15(2), 225-232.
21. Decker, W. H. ve Rotondo, D. M. (1999). Use of humor at work: Predictors and implications. Psychological Reports, 84(3), 961-968.
22. Diener, E., Thapa, S. ve Tay, L. (2020). Positive emotions at work. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 7, 451-477.
23. Dinç, Ü. G. ve Cemaloğlu N. (2018). İlkokul yöneticilerinin mizah kullanma tarzları ile öğretmenlerin stres yaşama düzeyleri arasındaki ilişkinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Turkish Journal of Educational Studies, 5(2), 1-37.
24. Evans, T. R. ve Steptoe-Warren G. (2018). Humor style clusters: Exploring managerial humor. International Journal of Business Communication, 55(4), 443-454.
25. Field, A. (2009). Discovering statistics using spss: introducing statistical method. CA: Sage Publications.
26. Fredrickson, B. L. (1998). What good are positive emotions? Review of General Psychology, 2(3), 300-319.
27. Fredrickson, B. L. (2000). Cultivating positive emotions to optimize health and well-being. Prevention & Treatment, 3, 1-25.
28. Fredrickson, B. L. (2004). The broaden-and–build theory of positive emotions. Philosophical Transactions of the Royal Society of London. Series B: Biological Sciences, 359(1449), 1367-1377.
29. Fredrickson, B. L. (2013). Positive emotions broaden and build. Advances in Experimental Social Psychology, 47, 1-53.
30. Fredrickson, B. L., Tugade, M. M., Waugh, C. E. ve Larkin, G. R. (2003). What good are positive emotions in crisis? A prospective study of resilience and emotions following the terrorist attacks on the United States on September 11th, 2001. Journal of Personality and Social Psychology, 84(2), 365-376.
31. Gruys, M. L. ve Sackett, P. R. (2003). Investigating the dimensionality of counterproductive work behavior. International Journal of Selection and Assessment, 11(1), 30-42.
32. Hair, J., Hult, T., Ringle, C. ve Sarstedt, M. (2017). A primer on partial least squares structural equation modeling (PLS-SEM). CA: Sage Publications.
33. He, J. ve Li, D. (2019). What the leader said made me lose control: Leaders' aggressive humor and employees' workplace deviance behaviors. İçinde S. Jang ve Z. Zhu (Edt.), Advances in Social Science, Education and Humanities Research (ss. 249-255). Çin: Atlantis Press.
34. In’nami, Y. ve Koizumi, R. (2013) Structural equation modeling in educational research: A primer, İçinde M. S. Khine, (Edt.), Applications of structural equation modeling in educational research and practice, Rotterdam: Sense Publishers.
35. İyigün, N. Ö. ve Çetin, C. (2012). Psikolojik kontratın örgütsel sapma üzerindeki etkisi ve ilaç sektöründe bir araştırma. Öneri Dergisi, 10(37), 15-29.
36. Kemikkıran, N. (2015). Güç mesafesi yüksekse eşitsizlik mi istenir? Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 70(2), 317-344.
37. Kiffin-Petersen, S. (2015). Self-Referential emotion regulatory model of work design. İçinde C. E. J. Hartel, W. J. Zerbe vr N. M. Ashkanasy (Edt.), New ways of studying emotions in organizations (ss. 241- 269). Bingley: Emerald Publishing Limited.
38. Lau, V. C., Au, W. T. ve Ho, J. M. (2003). A qualitative and quantitative review of antecedents of counterproductive behavior in organizations. Journal of Business and Psychology, 18(1), 73-99.
39. Liu, K. W. Y. (2012). Humor styles, self-esteem and subjective happiness. 1: 21-41.
40. Marcus, B. ve Schuler, H. (2004). Antecedents of counterproductive behavior at work: A general perspective. Journal of Applied Psychology, 89(4), 647-660.
41. Martin, R. A., Puhlik-Doris, P., Larsen, G., Gray, J. ve Weir, K. (2003). Individual differences in uses of humor and their relation to psychological well-being: Development of the humor styles questionnaire. Journal of Research in Personality, 37(1), 48-75.
42. Maskey, R., Fei, J. vr Nguyen, H. O. (2018). Use of exploratory factor analysis in maritime research. The Asian Journal of Shipping and Logistics, 34(2), 91-111.
43. Nayir, K. F. (2016). Developing organizational revenge scale and examining teachers' opinions about organizational revenge. International Online Journal of Educational Sciences, 8(3), 1-15.
44. Penney, L. M. ve P. E. Spector (2005). "Job stress, incivility, and counterproductive work behavior (CWB): The moderating role of negative affectivity." Journal of Organizational Behavior: The International Journal of Industrial, Occupational and Organizational Psychology and Behavior, 26(7), 777-796.
45. Robinson, S. L. ve Bennett, R. J. (1995). A typology of deviant workplace behaviors: A multidimensional scaling study. Academy of Management Journal, 38(2), 555-572.
46. Romero, E. J. ve Cruthirds, K. W. (2006). The use of humor in the workplace. Academy of Management Perspectives, 20(2), 58-69.
47. Sackett, P. R. (2002). The structure of counterproductive work behaviors: Dimensionality and relationships with facets of job performance. International Journal of Selection And Assessment, 10(1‐2), 5- 11.
48. Spanouli, A. ve Hofmans, J. (2020). A resource‐based perspective on organizational citizenship and counterproductive work behavior: The role of vitality and core self‐evaluations. Applied Psychology: An Internatıonal Review, 1-28.
49. Şahin, A. (2016). İlköğretim kurumu yöneticilerinin yönetsel ilişkilerinde kullandıkları mizaha ilişkin görüşler ile mizah iklimi, yöneticilerin mizah tarzları ve çatışma yönetimi stratejileri arasındaki ilişki (Doktora Tezi). Akdeniz Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
50. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. New Jersey: Pearson.
51. Wijewardena, N., Hartel, C. E. ve Samaratunge, R. (2017). Using humor and boosting emotions: An affect-based study of managerial humor, employees’ emotions and psychological capital. Human Relations, 70(11), 1316-1341.
52. Yam, K. C., Christian, M. S., Wei, W., Liao, Z. ve Nai, J. (2018). The mixed blessing of leader sense of humor: Examining costs and benefits. Academy of Management Journal, 61(1), 348-369.