Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNDE AKADEMİK GÜDÜLENMENİN YORDANMASINDA AKADEMİK YETKİNLİK İNANCI VE AKADEMİK SORUMLULUK

Yıl 2022, Cilt: 6 Sayı: 9, 67 - 78, 30.06.2022

Öz

Bu çalışmanın temel amacı üniversite öğrencilerinin akademik motivasyon ile akademik yetkinlik ve akademik sorumluluk düzeyleri arasındaki ilişkiyi korelasyonel ve regresyon analizi yoluyla belirlemektir. Diğer amacı üniversite öğrencilerinin cinsiyetlerine göre akademik motivasyon, akademik yetkinlik ve akademik sorumluluklarının farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemektir. Bu amaçla Muğla il sınırlarında 196’sı kadın, 174’ü erkek toplam 370 üniversite öğrencisinden veriler yüz yüze toplanmıştır. Bu öğrencilerin yaşlarının ortalaması 21.09 (ss= 2.19), yaş aralığı 17 ile 31 arasındadır. Veri toplama aracı olarak ise Akademik Güdülenme Ölçeği, Akademik Sorumluluk Ölçeği ve Akademik Öz-Yeterlik Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre akademik motivasyon ile akademik yetkinlik ve akademik sorumluluk arasında pozitif yönde anlamlı ilişkiler elde edilmiştir. Benzer bir biçimde, akademik yetkinlik ile akademik sorumluluk arasında da pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Akademik yetkinlik düzeyinin akademik motivasyonu yordadığı, diğer taraftan üniversite öğrencilerinde akademik sorumlulukların akademik motivasyonu yordadığı görülmüştür. Bu iki değişken birlikte akademik motivasyona ilişkin varyansın %48’ini yordamaktadır. Diğer bir bulguya göre ise akademik yetkinlik ve akademik motivasyon düzeyleri ile cinsiyet arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Fakat akademik sorumluluk düzeyine göre kadın öğrencilerin lehine anlamlı düzeyde farklı bulunmuştur. Elde edilen bulgular tartışılıp yorumlanmıştır

Kaynakça

  • Akbay, S. E., Capri, B., ve Gunduz, B. (2013). Development of the Academic Responsibility Scale (ARS): A validity and reliability study. International Journal of Academic Research, 5(4), 451-457.
  • Akbay, S., ve Gizir, C. (2010). Cinsiyete göre üniversite öğrencilerinde akademik erteleme davranışı: akademik güdülenme, akademik özyeterlik ve akademik yükleme stillerinin rolü. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 60-78.
  • Akomolafe, M. J., Ogunmakin, A. O., & Fasooto, G. M. (2013). The role of academic self-efficacy, academic motivation and academic self-concept in predicting secondary school students’ academic performance. Journal of Educational and Social Research, 3(2), 335.
  • Alemdağ, C., Erman, Ö., ve YILMAZ, A. K. (2014). Beden eğitimi öğretmeni adaylarının akademik motivasyon ve akademik öz-yeterlikleri. Spor Bilimleri Dergisi, 25(1), 23-35.
  • Arnold, J., Silvester, J., Patterson, F., Robertson, I., Cooper, C. ve Butnes, B. (2005). The Work Psychology. Fourth edition. London: Pearson Education Limited.
  • Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. New York: W. H. Freeman and Company.
  • Bandura, A. (2012). Social cognitive theory. In P. M. Van Lange, A. W. Kruglanski, & E. Higgins (Eds.), Handbook of theories of social psychology (Vol 1, pp. 349e373). Thousand Oaks, CA: Sage Publications Ltd.
  • Blašková, M. (2014). Influencing academic motivation, responsibility and creativity. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 159, 415-425.
  • Bozanoğlu, İ. (2004). Akademik Güdülenme Ölçeği: Geliştirmesi, geçerliği, güvenirliği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37 (2), 83-98. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2017). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Pegem Yayıncılık.
  • Cerino, E. S. (2014). Relationships between academic motivation, self-efficacy, and academic procrastination. Psi Chi Journal of Psychological Research, 19(4). 156-163
  • Clark, R. ve Andrews, J. (2010). Promoting Scholarship – The Way Forward: Learning & Teaching Research in a Complex Environment – ATypology. Learning & Teaching Research Team, CLIPP, Aston University.
  • Çelikkaleli, Ö., ve Akbay, S. E. (2013). Üniversite öğrencilerinin akademik erteleme davranişi, genel yetkinlik inanci ve sorumluluklarinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 237-254.
  • Dickinson, D. (2002). A bargaining experiment to motivate discussion in fairness. Journal of Economic Education, 33(2), 136–154.
  • Gömleksiz, M. N., ve Serhatlıoğlu, B. (2014). Öğretmen adaylarının akademik motivasyon düzeylerine ilişkin görüşleri. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 173(173), 99-128.
  • Hoidn, S. ve Kärkkäinen, K. (2014). Promoting Skills for Innovation in Higher Education: A Literature Review on the Effectiveness of Problem-based Learning and of Teaching Behaviours. OECD Education Working Papers, No. 100. OECD Publishing. (online) [cit. 2014-01-31].
  • Honicke, T., ve Broadbent, J. (2016). The influence of academic self-efficacy on academic performance: A systematic review. Educational Research Review, 17, 63-84.
  • Kandemir, M. (2014). The predictors of academic procrastination: responsibility, attributional styles regarding success/failure, and beliefs in academic self-efficacy. Education and Science/Egitim ve Bilim, 39(171).
  • Koca, F., ve Dadandı, İ. (2019). Akademik Öz-Yeterlik ile Akademik Başarı Arasındaki İlişkide Sınav Kaygısı ve Akademik Motivasyonun Aracı Rolü. Ilkogretim Online, 18(1).
  • Martin, B. ve Healy, J. (2008). Changing Work Organisation and Skill Requirements. Adelaide: National Centre for Vocational Education Research.
  • Schunk, D. H. (1991). Self-efficacy and academic motivation. Educational Psychologist, 26(3-4), 207-231.
  • Schunk, D. H., Meece, J. R., & Pintrich, P. R. (2014). Motivation In Education: Theory, Research, And Applications. (Fourth Edition). Pearson Higher Ed.
  • Spilková, V. (2011). Development of student teachers’ professional ıdentity through constructivist approaches and self-reflective techniques. Orbis Scholae 5(2), 117–138. Terlemez, B., Şahin, D., ve Dilek, F. (2015). Namık kemal üniversitesi sağlık hizmetleri meslek yüksekokulu öğrencilerinin akademik motivasyon düzeyleri. Pamukkale Journal of Eurasian Socioeconomic Studies, 2(2), 67-78.
  • Titrek, O., Çetin, C., Kaymak, E., ve Kasikçi, M. M. (2018). academic motivation and academic self-efficacy of prospective teachers. Journal of Education and Training Studies, 6(n11a), 77-87.
  • Toner, P. (2011). Workforce Skills and Innovation: An Overview of Major Themes in the Literature. OECD Education Working Papers, No. 55. OECD Publishing. (online) [cit. 2014-01-30]. Available at: doi.org.10.1787/5kgk6hpnhxzq-en.
  • Ünal, M. (2013). Lise öğrencilerinin akademik güdülenme düzeylerinin bazı değişkenler açısından yordanması (Yayımlanmamış yüksel lisans tezi), DEÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İzmir.
  • Yılmaz, M., Gürçay, D. ve Ekici, G. (2007). Akademik Öz-yeterlik Ölçeği: Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (H. U. Journal of Education), 33, 253-259.
  • Zimmerman, B. J. (1999). Self-efficacy And Educational Development. Self-efficacy In Changing Societies (Edt. Bandura, A). (Third edition). s, 1(1), 202-231.
Toplam 27 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Eğitim Üzerine Çalışmalar
Bölüm Makaleler
Yazarlar

Sezai Demir 0000-0002-7767-4105

Öner Çelikkaleli 0000-0003-0210-3647

Yayımlanma Tarihi 30 Haziran 2022
Yayımlandığı Sayı Yıl 2022 Cilt: 6 Sayı: 9

Kaynak Göster

APA Demir, S., & Çelikkaleli, Ö. (2022). ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNDE AKADEMİK GÜDÜLENMENİN YORDANMASINDA AKADEMİK YETKİNLİK İNANCI VE AKADEMİK SORUMLULUK. Mustafa Kemal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(9), 67-78.

14951                     19255                   21232                    19256                     20381                       20535   

   21505                           22473                        22506                        22655           22742                              22870