-

Öz

The objective of this study is to determine the effect of the transaction between the learning method based on the Multiple Intelligence Theory and motivational styles on students’ attitudes towards their biology course, their academic success their knowledge. In the study, the experimental study design was used and the pretest-protest control group model was used as a quasi-experimental model. The study was conducted with 300 students attending ninth grade in a high school situated in Ağrı during the school year 2010-2011. Classes on the Classification of Living Creatures and Biological Diversity were taught using the learning method based on the Multiple Intelligence Theory in the experimental group and by using the traditional learning method in the control group. The implementation process of the study was realized during a total of 30 course hours in 15 weeks. The personal information questionnaire applied in normalizing, the biology attitude scale, the biology success test and the motivational styles questionnaire were used as data collection tools in this investigation. Data were collected by applying a biology attitude scale and success test at the beginning and end of the investigation. The following results were obtained from this study: The common effect of the method and motivational style implemented on learning is not significant. The common impact of the group and motivational style does not have a significant impact on the attitude score. In all motivational styles, the averages of the success scores of the experimental group are higher than those belonging to the control group. In the experimental group in which the learning method based on the multiple intelligence theory was implemented, the highest average of the success score was in the cooperative motivational style, while the lowest was in the participation motivational style. In the control group in which the traditional learning method was implemented, while the highest success score belonged to the investigation motivational style, the lowest average of the success score was observed in those who had a communication motivational style

Anahtar Kelimeler

• -

ÇOKLU ZEKÂ KURAMINA DAYALI ÖĞRENME YÖNTEMİNİN ÖĞRENCİLERİN TUTUM VE AKADEMİK BAŞARILARINA ETKİSİNİN MOTİVASYON STİLLERİNE GÖRE ANALİZİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, Çoklu Zekâ Kuramına dayalı öğrenme yönteminin öğrencilerin biyoloji dersine karşı tutum ve akademik başarılarına etkisinin motivasyon stillerine göre analizini yapmaktır. Araştırmada yarı- deneysel araştırma deseni ve gerçek deneme modellerinden öntest– sontest kontrol gruplu model kullanılmıştır. Araştırma 2010-2011 eğitim-öğretim yılında Ağrı’da bir lisenin 9.sınıf öğrencilerinden 300 öğrencinin katılımıyla yapılmıştır. Canlıların Sınıflandırılması ve Biyolojik Çeşitlilik ünitesi deney grubunda çoklu zekâ kuramına dayalı öğrenme yöntemi ile, kontrol grubunda ise geleneksel öğretim yöntemi ile işlenmiştir. Araştırmanın uygulama süreci 15 haftalık toplam 30 ders saati süresince gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak; denkleştirmede kullanılan kişisel bilgiler anketi, biyoloji tutum ölçeği, biyoloji başarı testi ve motivasyon stilleri anketi kullanılmıştır. Araştırmada şu sonuçlara ulaşılmıştır: Uygulanan yöntemin ve motivasyon stilinin öğrenme üzerindeki ortak etkisi anlamlı değildir. Grup ve motivasyon stilinin ortak etkisinin tutum puanı üzerinde anlamlı bir etkisi bulunmamaktadır. Bütün motivasyon stillerinde deney grubunun başarı puan ortalamaları kontrol grubundan yüksektir. Çoklu zeka kuramlı öğretim yapılan deney grubunda en yüksek başarı puanı ortalaması iş birlikçi motivasyon stilinde, en düşük başarı puan ortalaması katılım motivasyon stilindedir. Geleneksel öğretim yönteminin uygulandığı kontrol grubunda en yüksek başarı puanı araştırma motivasyon stiline aitken en düşük başarı puanı ortalaması ise iletişim motivasyon stiline sahip olanlarda görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Çoklu zekâ kuramı, Motivasyon stilleri, Tutum

Kaynakça

1. Açıkgöz, K. (2004). Aktif Öğrenme. (2. Baskı). İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.
2. Adar, L. (1969). Theoretical framework for the study of motivation in education. Jerusalem: Hebrew University
3. Akamca, Ö. G. (2003). İlköğretim Beşinci Sınıf Fen Bilgisi Dersi Isı ve Isının Maddedeki Yolculuğu Ünitesinde Çoklu Zeka Kuramı Tabanlı Öğretim Öğrenci Başarısı, Tutumu ve Hatırda Tutma Üzerindeki Etkileri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.
4. Alpar, R. (1998). İstatistik ve Spor Bilimleri. Ankara: Bağırgan Yayınevi.
5. Bahar, M. (2003). ''The Effects of Motivational Style on Group Work and Discussion-based Seminars''. Scandavian Journal of Educational Research, 47(4), 461-473.
6. Balcı, A. (2001). Sosyal Bilimlerde Araştırma, Yöntem, Teknik ve İlkeler. (3. Basım). Ankara: Pegem A yayınevi.
7. Borg, W. R., & Gall, M. D. (1989). Educational Research: An Introduction (Fifth Edition). New York: Longman Inc.
8. Bümen, N. T. (2005). Okulda Çoklu Zeka Kuramı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

9. Büyüköztürk, Ş. (2002). ''Faktör Analizi: Temel Kavramlar ve Ölçek Geliştirmede Kullanımı''. Eğitim Yönetimi Dergisi, 32, 470-483.
10. Büyüköztürk, Ş. (2004). Veri Analizi El Kitabı. (4. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
11. Büyüköztürk, Ş. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. (9. Basım). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
12. Canoğlu, İ. (2004). ''Eğitim Teknolojilerinden Yararlanarak Çoklu Zeka Öğretimde Kullanımı Üzerine Bir Uyguluma''. The Turkish Online Journal of Educational Technology - TOJET, 3(4), 13-24.
13. Dede, Y. (2003). Öğe Gösterim Teorisi ve ARCS Motivasyon Ve Öğe Gösterim Teorisine Dayalı Yaklaşımın Öğrencilerin Değişken Kavramını Öğrenme Düzeylerine ve Motivasyonlarına Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
14. Dede, Y. ve Yaman, S. (2008). ''Fen Öğrenmeye Yönelik Motivasyon Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması''. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi (EFMED), 2 (1), 19-37.
15. Demirel, Ö. (2005). Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
16. Ekici, G. (2003). ''Çoklu Zeka Kuramına Dayalı Biyoloji Öğretiminin Analizi''. Çağdaş Eğitim Dergisi, 300, 27-30.
17. Field, A. (2002). Discovering Statistics Using SPSS. UK-London: Sage Publications Ltd.
18. Gardner, H. (2004). Zihin Çerçeveleri: Çoklu Zeka Kuramı. (Çev. Ebru Kılıç). İstanbul: Alfa Yayıncılık.
19. Goodnough, K. (2001). ''Multiple Intelligences Theory: A Framevvork for Personalizing Science Curricula''. School Science and Mathematics, 2(1), 20-30.
20. Kaptan, F. (1993). Fen Bilgisi Öğretimi. İstanbul: Milli Eğitim Basım Evi.
21. Karasar, N. (1995). Bilimsel Araştırma Yöntemi, Kavramlar, İlkeler, Teknikler. (5. Basım). Ankara: 3A Araştırma Eğitim Danışmanlık.
22. Karasar, N. (1998). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
23. Kayış, A. (2005). Spss Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
24. Kıncal, Y. R. (2010). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Nobel Yayıncılık.
25. Koçakoğlu, M. (2008). Probleme Dayalı Öğrenme ve Motivasyon Stillerinin Öğrencilerin Biyoloji Dersine Karşı Tutum ve Akademik Başarılarına Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
26. Kurtçuoğlu, S. (2007). Lise 11. Sınıf Biyoloji Dersi Sindirim Sistemi Konusunda Uygulanan Çoklu Zeka Kuramının Öğrencilerin Başarılarına Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
27. Marshall, J. & Fitch, T. (2001). ''Multiple Intelligence and Counselor Training''. Critical Thinking Across the Disciplines, 20 (3), 26-32.
28. McMillan, J. H. & Schumacher, S. (2006). Evidence-Based Inquiry. Research in Education. (Sixth Edition), United States of America : Pearson Education.
29. Moran, S., Kornhaber, M. & Gardner, H. (2006). ''Orchestrating Multiple Intelligences''. Educational Leadership, 64 (1), 22-27.
30. Özatlı, N. S. (2006). Öğrencilerin Biyoloji Derslerinde Zor Olarak Algıladıkları Konuların Tespiti ve Boşaltım Sistemi Konusundaki Bilişsel Yapılarının Yeni Teknikler İle Ortaya Konması. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Balıkesir.
31. Özden, Y. (2000). Öğrenme ve Öğretme. Ankara: Pegem Yayıncılık.
32. Ryan, R., & Deci, E. (2000). ''Intrinsic and Extrinsic Motivations: Classic Definitions and New Directions''. Contemporary Educational Psychology, 25, 54-67.
33. Seber, G. (2001). Çoklu Zeka Alanlarında Kendini Değerlendirme Ölçeğinin Geliştirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
34. Stanford, P. (2003). ''Multiple Intelligence for Every Classroom''. Intervention in School and Clinic, 39 (2), 80-85.
35. Tabachnick, B. G. and Fidell, L. S. (1996). Using multivariate statistics, 3rd ed. Harper Collins College Publishers, New York.
36. Tavşancıl, E. (2000). Tutumların Ölçülmesi ve SPSS İle Veri Analizi. Ankara: Nobel Yayınevi.
37. Temur, H. (2004). Çoklu Zeka Kuramı Temel Alan Etkinliklerin Hayat Bilgisi Dersinde Öğrenci Erişisine ve Kalıcılığa Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
38. Tufan, A. (2011). Çoklu Zeka Kuramına Göre Matematik Alanında Hazırlanan Bir Eğitim Yazılımının Öğrencilerin Akademik Başarılarına ve Motivasyonlarına Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
39. Tuğrul, B. ve Duran, E. (2003). ''Her Çocuk Başarılı Olmak İçin Bir Şansa Sahiptir: Zekanın Çok Boyutluluğu Çoklu Zeka Kuramı''. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 224-233.
40. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (6.Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.