20. Yüzyıl Antakyalı Şairlerden Yahya-Zade Âsaf'ın Şiirlerinde Divan Şiiri Geleneği Unsurları/Traditional Features of Divan Poetry in The Poems of the 20th Century Antiochian Poets Yahya-Zade Asaf

Öz

Âsaf, 1880-1971 yılları arasında Antakya'da yaşamıştır. Antakya eski müftülerinden Yahya Efendi'nin oğludur. Babasından ve yaşadığı dönemin tanınmış alimlerinden devrinin ilimlerini tahsil etmiştir. Divan şiiriyle tanışmasında divan şairi olan babası Yahya Efendi'nin büyük tesiri olmuştur. 150 şiiri ve 12 düz yazısının olduğu, şiirlerinin 139'unu aruz vezniyle yazdığı belirlenmiştir. Bu çalışmada, Antakyalı şair Yahya-zade Âsaf'ın, aruzla yazdığı şiirlerinde divan şiiri geleneğine ne kadar bağlı kaldığı tespit edilmeye çalışılacaktır.

Anahtar Kelimeler: Yahya-zade Âsaf, Antakya, Antakyalı şairler, divan şiiri.

Abstract

Âsaf lived in Antioch in the years between 1880 and 1971. He was the son of Yahya Efendi, who was one of the past muftis of Antakya. He learned the sciences and knowledges of his time from his father and the thinkers of the time. His father Yahya Efendi, who was a divan poet himself, had a great effect on his encounter with divan poetry. He is known to have written 150 poems and 12 prose writings and to have written 139 of his poems in prosody meter. This study aims to explore the traditional features of divan poetry in the Antiochian poet Yahya-zade Asaf's poems written in prosody and the extent he is a devoted divan poem.

Keywords: Yahya-zade Asaf, Antioch, Antiochian poets, divan poetry.

Anahtar Kelimeler

• Yahyâ-zâde Âsaf, Antakya, Antakyalı şairler, divan şiiri

Kaynakça

1. Çabuk, V. (1996). Antakyalı Yahya Efendi Divançesi, Antakya: HAFAD Yayınları.
2. Derdiyok, İ.Ç. (2005). Halet Efendi Divançesi, İnceleme-Metin-Tıpkıbasım, Adana: Karahan Kitabevi.
3. Dilçin, C. (1983). Örneklerle Türk Şiir Bilgisi, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
4. Güfta, H. (1997). “Yahyazade Âsaf'ın Şiir ve Yazılarında Hatay”, Güneyde Kültür, 101-102-103, 17-21
5. Güfta, H. (1999). Antakyalı Şair Yahyazade Âsaf, Antakya: M. Tekin Yayınları.
6. İnal, İbnülemin Mahmut Kemal (1930). Son Asır Türk Şairleri, İstanbul: Orhaniye Matbaası.
7. İpekten, H. (1989). Eski Türk Edebiyatı Edebî Bilgiler (Nazım Şekilleri-Aruz Ölçüsü) 2. Kısım Aruz Ölçüsü, Erzurum: Fen-Edebiyat Fakültesi Yayınları.
8. Pala, İ. (2004). Ansiklopedik Divan Şiiri. İstanbul: Kapı Yayınları.

9. Tuman, M. N. (2001). Tuhfe-i Nailî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri, (Haz. Cemal Kurnaz-Mustafa Tatcı), I, Ankara: Bizim Büro Yayınları.
10. Türk Dil Kurumu (1983). Türkçe Sözlük, I, (7. Baskı). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
11. Türkmen, A.F. (1939). Mufassal Hatay Tarihi, Hatay Şairleri, III, Antakya.