Öğretmen Adaylarının Öğrenme Stillerinin Kimya Dersine Yönelik Tutum ve Başarılarına Etkisi/Effect of the Pre-Service Teachers' Learning Styles on Chemistry Achievement and Attitudes

Öz

Bu araştırmada öğretmen adaylarının öğrenme stilleri belirlenerek, öğrenme stillinin öğretmen adaylarının kimya dersindeki başarılarına ve derse yönelik tutumlarına etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışma 2007–2008 öğretim yılı bahar döneminde Mustafa Kemal Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Sınıf Öğretmenliği Bölümü 1. sınıfta okuyan 186 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Çalışmada Grasha ve Riechmann (1982) tarafından geliştirilen ve Türkçeye uyarlanması Uzuntiryaki, Bilgin ve Geban (2003) tarafından yapılan Öğrenme Stilleri Ölçeği ve araştırmacılar tarafından geliştirilen Kimya Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Öğrencilerin kimya dersindeki başarıları için ise yılsonu kimya notları kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda öğrenme stillerinin öğretmen adaylarının kimya dersindeki başarılarına ve derse yönelik tutumlarına etkisinin olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Sözcükler: Öğrenme stili, kimya, tutum, başarı

Abstract

In this study it is aimed to carry out pre-service teachers' learning style and examine the effect of the learning style on pre-service teachers' chemistry success and pre-service teachers' attitudes toward chemistry. Study was applied to 186 first year primary teacher department student at Mustafa Kemal University, education faculty. In the study Learning Style which was developed by Grasha and Riechmann (1982) and adopted in Turkish by Uzuntiryaki, Bilgin ve Geban (2003) and Chemistry attitude scale which was developed by researchers was used. For students' chemistry success, their point of the end of the term was used. Research results show that learning style has an effect of pre-service teachers' chemistry success and attitudes toward chemistry.

Key Words: Learning Style, Chemistry, Attitude, Success

Anahtar Kelimeler

• Öğrenme stili, kimya, tutum, başarı

Kaynakça

1. Bilgin, İ., ve Bahar, M. (2002). Öğretmen Adaylarının Öğrenme Stilleri ve Fen Bilgisi Dersine Karşı Tutumları Arasındaki İlişki. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(4), 53-67
2. Bilgin, İ. ve Durmuş, S. (2003). Öğrenme stilleri ile öğrenci başarısı arasındaki ilişki üzerine karşılaştırmalı bir araştırma. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 3(2), 381–400.
3. Boydak, A. (2001). Öğrenme Stilleri. İstanbul: Beyaz Yayınları.
4. Butler, K.A. (1987). Learning and Teaching Style. In Theory and Practice. Connecticut: The Learner's Dimension, Colombia.
5. Claxton, CS., and P.H. Murrell. 1987. Learning styles: Implications for Improving Educational Practice. ASHE-ERIC Higher Education Report No. 4, Washington, DC:George Washington University.
6. Collison, C. (1999): Connecting the new organisation. How BP Amoco encourages post-merger collaboration. Knowledge Management Review 7.
7. Dunn, R. and Dunn, K. (1993). Teaching Secondary Students Through Their Individual Learning Styles Practical Approaches for Grades 7-12. Massachusetts: Allyn and Bacon.
8. Ekici, G. (2003). Öğrenme Stiline Dayalı Öğretim ve Biyoloji Dersi Öğretimine Yönelik Ders Planı Örnekleri. (1. Baskı) Ankara: Gazi Kitabevi.

9. Erden, M. (2006). Öğrenme Stilleri, İstanbul: Morpa Yayıncılık.
10. Felder, R.M. and Silverman, L.K., 1988. Learning and Teaching Styles in Engineering Education. Engineering Education, Vol. 78, No. 7, pp. 674–681.
11. Felder, R.M. & Soloman, B. A. (2003). Index of learning styles questionnaire. İndirilme Tarihi:18 Kasım 2007 WWW :Web: http://www.engr.ncsu.edu /learningstyles/ilsweb.html
12. Grasha, A. F. (1996). Teaching with Style: A Practical Guide to Enhancing Learning by Understanding Teaching and Learning. Pittsburgh, PA: Alliance.
13. Grasha, A.F and Riechmann, S. (1982). The Grasha-Riechmann Student Learning Style Scales: Research Findings and Applications. In: Keefe, J. (ed.), Student Learning Styles and Brain Behavior, Reston, VA: NASSP.
14. Kabadayı, A. (2004). İlköğretim Öğrencilerinin Bilişsel Öğrenme Stilleri ve Cinsiyetlerine Göre Karşılaştırılması: Konya İli Örneği. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 1-16
15. Kerlinger F. N.(1973). Foundation of Behavioral Research (Second edition). New York: Holt, Rinehart and Winston
16. Kolb, D. A. (1984). Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development. New Jersey: Prentice Hall, Inc., Engle wood Cliffs.
17. Myers-Briggs, I. (1980). Gifts Differing. Palo Alto, California: Consulting Psychologists Press.
18. Shaw, B. ve Taylor, J., C. (1984). Instructional Design: Distance Education and Academic Tradition. Distance Education, 5(2), 277-85.
19. Tabachnick, B. G., and Fidell, L. S. (1989). Using Multivariate Statistics, New York: Harper Collins Publischers
20. Truluck, J. E. and Countenay, B. C. (1999). “Learning Style Prefences Among Older Adults”. The University of Georgia: Educational Gerontology.
21. Uzuntiryaki, E., Bilgin, İ. ve Geban, Ö. (2003). The Effect of Learning Styles on High School Students' Achievement and Attitudes in Chemistry. Paper presented at the Annual Meeting of the National Association for Research in Science Teaching, Philadelphia, PA, (ERIC Document Reproduction Service No. ED 475 483).
22. Ülgen, G. (1997). Eğitim Psikolojisi. Ankara: Alkım Yayınevi.
23. Yıldırım, N. ve Aslan, B. (2008). İlköğretim Okulu Müdürlerinin Yeterlilikleri ile Öğrenme Stillerine ilişkin Bir Araştırma (Tokat İli Örneği), Elektronik sosyal Bilimler Dergisi, 7(24), 238-255