Almanca Derslerinde Tekrarlı Okumanın Okuduğunu Anlamaya Etkisi/The Effect Of Repeated Readıng Comprehensıon In German Lessons

Öz

Özet

Bu çalışmada Lise 11. sınıf öğrencilerinin Almanca derslerinde okuduğunu anlama becerilerinin geliştirilmesinde tekrarlı okuma yönteminin etkisi araştırılmıştır. Çalışma, Adana'da Adana Seyhan Anadolu Lisesi ve Piri Reis Anadolu Lisesinden seçilen 6 öğrenciyle yürütülmüştür. Seçilen öğrencilerin Almanca yabancı dil becerileri yaklaşık aynıdır. Öğrencilerin seçilmesinde Anadolu Liselerine giriş puanları esas alınmıştır ve 6 öğrencinin liselere giriş puanları aynıdır. Öğrenciler 10. sınıfta Almanca görmelerine rağmen Almanca metinleri okumakta güçlük çekmektedirler. Yöntem uygulanmadan önce öğrencilerin okuduğunu anlama seviyeleri tespit edilmiştir. Yöntem her bir öğrenciye haftada 4 saat uygulanarak, toplamda 48 saat tekrarlı okuma yöntemi ile öğretim verilmiştir. Öğretim haftada 2 kez olmak üzere 3 ay boyunca devam etmiştir. Bu durumda her öğrenciyle 24 defa çalışma yapılmıştır. Öğretim, 10 ve 11. sınıflarda okutulan farklı ders kitaplarından seçilen 24 okuma parçası ile yapılmıştır. Öğretim gürültüsüz bir ortamda bireysel olarak gerçekleştirilmiştir. Tekrarlı okuma yöntemi ile yapılan 3 aylık bir öğretimin sonunda öğrencilerin okuduğunu anlama becerilerinde önemli derecede bir artış olduğu saptanmıştır.

Anahtar Sözcükler: Tekrarlı okuma yöntemi, Almanca okuma

Abstract

In this study, the Effect of repeated reading method on growing reading comprehension abilities in eleventh class students' German Lessons has been searched. This study has been done with 6 students choosen from Seyhan and Piri Reis Anatolian High Schools in Adana. In choosing these students, their Anatolian High School entrance points have been cared and these 6 students have same entrance points. It is established that the students have difficulty in reading German texts. The method has been applied 4 hours in a week for each student. Teaching has been done with totally 48 hours repeated reading method. Teaching has been continued twice in a week during 3 months. Teaching has been done with 24 reading texts choosen from different course books which have been used in tenth and eleventh classes. Teaching has been done individually in a silent medium. It is found out a remarkable improvement in students' reading comprehension abilities at the end of 3 months education which has been done by using repeated reading method.

Key Words: Repeated reading method, German reading.

Anahtar Kelimeler

• Tekrarlı okuma yöntemi, Almanca okuma

Kaynakça

1. Kaynakça
2. Akça G. (2002). Hikaye Haritası Yönteminin İlköğretim 4. Sınıf Öğrencilerinin Okuduğunu Anlama Beceri Düzeylerine Etkisi. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
3. Akyol, H. (2003). Türkçe İlkokuma Yazma Öğretimi. Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.
4. Akyol, H. (2006b). Yeni Programa Uygun Türkçe Öğretim Yöntemleri. Ankara: Kök Yayıncılık.
5. Alpay, M. (1991). Kütüphane: Dünü Yarına Bağlayan Köprü. İstanbul: Türk Kütüphaneciler Derneği İstanbul Şubesi.
6. Aytaş, G. (2003). Okuma Gelişiminde Çocuk Edebiyatının Rolü. Türklük Bilimi Araştırmaları. Türkçenin Öğretimi Özel Sayısı, 13, s. 155, Niğde.
7. Bamberger, R. (1990). Okuma Alışkanlığını Geliştirme. (Çev: Bengü Çapar), Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
8. Baksan, Ö. (1969). Yabancı Dil Öğretimi: İlkeler ve Çözümler. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Basımevi.

9. Blaha, B. ve Benett, M. (1993). Yeni Okuma Teknikleri. (Çev: Doğan Şahiner), İstanbul: Kişisel Gelişim ve Yönetim Dizisi 8
10. Bloom, B. S. (1979). İnsan Nitelikleri ve Okulda Öğrenme. (Çeviren: Durmuş Ali Özçelik), Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yayını.
11. Blum, I. H. Ve Koskinen, P. S. (1991). Repeated reading: A strategy for enhancing fluency and fostering expertise. Theory Into Practice, (3), 195-200.
12. Cameron, L. (2005). Teaching languages to young learners. UK: Cambridge University Press.
13. Çaycı, B. ve Demir, M.K. (2006). Okuma ve Anlama Sorunu Olan Öğrenciler Üzerine Karşılaştırmalı Bir Çalışma. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. 4(4). 437-456.
14. Çelenk, S. (2003). İlk Okuma – Yazma Programı ve Öğretimi. Ankara: Anı Yayıncılık.
15. Demirel, Ö. (2003). Yabancı Dil Öğretimi. Ankara: Pegem Yayıncılık.
16. Ekwall, E., ve Shanker, J. L. (1988). Diagnosis and remediation of the disabled reader. 3rd edition. Boston: Allen and Bacon.
17. Epçaçan, C. (2009). Okuduğunu Anlama Stratejilerine Genel Bir Bakış. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. 2 (6), 207-223.
18. Göçer, A. (2000). İlköğretim Öğretmeni Adaylarına İlk Okuma Yazma Çalışmaları İle İlgili Pratik Öneriler, Millî Eğitim Dergisi. S.148.
19. Greenall, S. ve Swan, M. (1986). Effective reading. London: Cambridge University Press.
20. Güneş, F. (2000). Okuma Yazma Öğretimi ve Beyin Teknolojisi. Ankara: Ocak Yayınları.
21. Kantemir, E. (1995). Yazılı ve Sözlü Anlatım. Engin Yayınevi, Ankara.
22. Kent, A.M. (2002). An evalution of the reading comprehension strategies module of the Alabama reading initiative with five elementary schools in Southwest Alabama. Unpublished Doctoral Dissertation, The University Of Alabama, http//www.proquestcompany.com (Erişim Tarihi: 17.09.2008)
23. Kondu, C. (2008). Süper Hızlı Okuma Teknikleri. İstanbul: Ares Kitap.
24. Köksal, K. (2001). Okuma Yazmanın Öğretimi. Ankara: Pegema Yayıncılık.
25. Kuhn, M., R. Ve Stahl, S., A. (2000). Fluency: A Review Of Developmental And Remedial Practies. (ERIC Document Reproductive Service No. ED 438530).
26. Küzeci, D. (2007). Yabancı dil öğretiminde genel becerilerin kazandırılması. Selçuk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Edebiyat Dergisi. 18. 13-27. Konya.
27. Lucas, M. A. (1990). Four important factors in reading. English Teaching Forum, s.26-30.
28. Odabaş, H., Odabaş, Z. Y. ve Polat, C. (2008). Üniversite Öğrencilerinin Okuma Alışkanlığı: Ankara Üniversitesi Örneği. Bilgi Dünyası. 9 (2), 431-465.
29. Özdemir, E. (1983). Okuma Sanatı, Nasıl Okumalı, Neler Okumalı. İstanbul: İnkılap Kitabevi.
30. Sever, S. (2000). Türkçe Öğretimi ve Tam Öğrenme. Ankara: Anı Yayıncılık.
31. Şenel, H.G. (2004). Öğretmenlerin İlkokuma-Yazma Öğretiminde Tercih Ettikleri Yöntemler. İlköğretim Online 3 (2), 48-53, [Online]: http://ilkogretim-online.org.tr.
32. Tekin, H. (1980). Okullarımızdaki Okuduğunu Anlama Gücü ile Yazılı Anlatım Becerisini Geliştirme Yönünden Türkçe Öğretimi. Ankara: Mars Matbaası.
33. Tseng, Y. H.(2002). A lesson in culture. ELT Journal volume 56/1, January. Oxford University Press. http://eltj.oxfordjournals.org/cgi/reprint/56/1/11.pdf (Erişim Tarihi: 06.09.2005)
34. Vural, B. (2004). Eğitim-Öğretimde Teknoloji ve Materyal Kullanımı. İstanbul: Hayat Yayıncılık.
35. Yangın, S. ve Sidekli, S. (2006). Okuma Güçlüğü Yaşayan Öğrencilerin Kelime Tanıma Becerilerinin Geliştirilmesine Yönelik Bir Uygulama. Muğla Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (İlke). Bahar, 16, Muğla.
36. Yılmaz, M. (2006). İlköğretim 3. Sınıf Öğrencilerinin Sesli Okuma Hatalarını Düzeltmede ve Okuduğunu Anlama Becerilerini Geliştirmede Tekrarlı Okuma Yönteminin Etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
37. Yılmaz, M. (2008). Kelime Tekrar Tekniğinin Akıcı Okuma Becerilerini Geliştirmeye Etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi. Bahar, 6 (2). 323-350.
38. Yılmaz, M. ve Köksal, K. (2008). Tekrarlı Okuma Yönteminin Okuduğunu Anlamaya Etkisi. Milli Eğitim Dergisi, 179, 51-65.
39. Yüksel, A. (2010). Okuma Güçlüğü Çeken Bir Öğrencinin Okuma Becerisinin Geliştirilmesine Yönelik Bir Çalışma. Kuramsal Eğitimbilim. 3 (1), 124-134, Afyon.