Lise Öğrencilerine Yönelik Yazma Tutum Ölçeği: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması / The Writing Attitude Scale for High School Students: A Study of Validity and Reliability

Öz

Bu çalışmanın amacı lise öğrencilerinin yazma tutumlarını ortaya koymaya yönelik bir ölçek geliştirmektir. Çalışma grubunu Malatya il merkezinde bulunan dört farklı lisenin 9-12. sınıflarında öğrenim gören 400 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Ölçeğin geçerlik çalışmaları kapsamında yapı geçerliği ve madde analizi yapılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda ölçeğin 15 maddeden oluşan iki faktörlü (katkı, tutku) bir yapıya sahip olduğu ve bu iki faktörün, ölçeğe ilişkin toplam varyansın %49.41’ini açıkladığı görülmüştür. Ölçeğin iki faktörlü yapısının uygun olup olmadığı doğrulayıcı faktör analizi ile test edilmiştir. Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda elde edilen uyum iyiliği indeksleri (x²/df=2.53, RMSEA=0.062, SRMR=0.048, NFI=0.96, NNFI=0.97, CFI=0.98, GFI=0.93, AGFI=0.91) ölçeğin yapı geçerliğine sahip olduğunu göstermiştir. Ölçeğinin güvenirlik çalışmaları Cronbach Alfa (α) yöntemi ile Spearman Brown ve Gutmann Split-Half teknikleri kullanılarak yapılmıştır. Ölçeğin Cronbach Alfa iç tutarlılık sayısı 0.88 olarak bulunmuştur. Ölçeğin “katkı” alt faktörüne ait Cronbach Alfa iç tutarlılık sayısı 0.83, “tutku” alt faktörüne ait Cronbach Alfa iç tutarlılık sayısı 0.81 olarak bulunmuştur. Analiz sonuçları ölçeğin eğitim alanında kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir araç olduğunu göstermiştir.

Anahtar Kelimeler: Lise Öğrencileri, Yazma, Tutum, Ölçek, Geçerlik, Güvenirlik.

Anahtar Kelimeler

• Lise Öğrencileri, Yazmaya Yönelik Tutum, Ölçek Geliştirme

Kaynakça

1. Arıcı, A. F. ve Ungan, S. (2012). Yazılı anlatım el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
2. Aşılıoğlu, B. ve Özkan, E. (2013). Ortaokul öğrencilerinin yazma kaygılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi: Diyarbakır örneği. International Journal of Social Science, 6 (6), 83-111.
3. Ayyıldız, H. ve Cengiz, E. (2006). Pazarlama modellerinin testinde kullanılabilecek yapısal eşitlik modeli (yem) üzerine kavramsal bir inceleme. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11 (1), 63-84.
4. Bağcı, H. (2007). Türkçe öğretmeni adaylarının yazılı anlatım derslerine yönelik tutumları ile yazma becerileri üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
5. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
6. Coşkun, E. (2007). Yazma becerisi. (Ed.: A. Kırkkılıç ve H. Akyol). İlköğretimde Türkçe Öğretimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık, s. 49-91.
7. Çeçen, A. R. (2006). Duyguları yönetme becerileri ölçeğinin geliştirilmesi: geçerlik ve güvenirlik çalışmaları. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3 (26), 101-113.
8. Çeçen, M. A. (2011). Yazma eğitimi açısından metin bilgisi. (Ed.: M. Özbay). Yazma Eğitimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık, s. 127-146.

9. Çelik, H. E. ve Yılmaz, V. (2013). Lisrel 9.1 ile yapısal eşitlik modellemesi temel kavramlar - uygulamalar - programlama. Ankara: Anı Yayıncılık.
10. Çokluk, Ö. S., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, S. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: spss ve lisrel uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
11. Göçer, A. (2010). Türkçe öğretiminde yazma eğitimi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3 (12), 178-195.
12. Göçer A. (2014). Yazma tutum ölçeği’nin (ytö) Türkçe’ye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kastamonu Üniversitesi Kastamonu Eğitim Dergisi, 22 (2), 515-524.
13. Güneş, F. (2007). Türkçe öğretimi ve zihinsel yapılandırma. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
14. Karatay, H. (2011). Süreç temelli yazma modelleri: planlı yazma ve değerlendirme. (Ed.: M. Özbay). Yazma Eğitimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık, s. 21-43.
15. Özbay, M. (2006). Türkçe özel öğretim yöntemleri II. Ankara: Öncü Kitap ve Yayıncılık.
16. Özer, N. (2013). Güvenlik kameraları ve okul güvenliği: bir ölçek geliştirme çalışması. Turkish Studies, 8 (3), 437-448.
17. Özgüven, İ. E. (1999). Psikolojik testler. Ankara: PDREM Yayınları.
18. Pallant, J. (2005). Spss survival manual: a step by step guide to data analysis using the spss program. Crows Nest NSW: Allen & Unwin.
19. Schermelleh-Engel, K., Moosbrugger, H., Müller, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: tests of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of Psychological Research-Online, 8 (2), 23-74. http://www.cob.unt.edu/slides/paswan/busi6280/Y-Muller_Erfurt_2003.pdf (Erişim Tarihi: 03.05.2014)
20. Smith, M.B. (1968). Attitude change, in İnternational Encyclopedia Of The Social Sciences, pp.458-467.
21. Seçer, İ. (2013). Spss ve lisrel ile pratik veri analizi: analiz ve raporlaştırma. Ankara: Anı Yayıncılık.
22. Şengül, M. (2013). Ortaokul öğrencilerine yönelik yazma öz yeterlikleri ölçeği geliştirme çalışması. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1, 81-94.
23. Şimşek, Ö. F. (2007). Yapısal eşitlik modellemesine giriş: temel ilkeler ve lisrel uygulamaları. Ankara: Ekinoks Yayıncılık.
24. Tavşancıl, E. (2010). Tutumların ölçülmesi ve spss ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
25. Ülgen, G. (1995). Eğitim psikolojisi. Ankara: Lazer Ofset Matbaa.
26. Yıldız, C., Okur, A., Arı, G. ve Yılmaz, Y. (2006). Yeni öğretim programına göre kuramdan uygulamaya Türkçe öğretimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
27. Zorbaz, K. Z. (2014). Yazma eğitimi. (Ed.: M. Yılmaz). Türkçe Öğretimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık, s. 109-147.