EBEVEYN YETKİNLİĞİNİN DEMOGRAFİK DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ
Öz
Bu araştırmanın amacı, ortaokulda çocuğu olan anne babaların ebeveyn yetkinlik inançları ile demografik özellikleri arasındaki ilişkiyi incelemektir.
Bu amaçla Malatya İl Merkezinde ve İl Merkezine bağlı Akçadağ ilçesinde bulunan ortaokul seviyesinde çocuğu olan 430 ebeveynden veri toplanmıştır (263 anne, 167 baba).
Anne babaların ebeveynlerin yetkinlik düzeylerini belirlemek için Caprara, Regilia, Scabini, Barbanelli ve Bandura (2004) tarafından geliştirilen ve Demir (2013) tarafından Türkçeye uyarlanan Algılanan Ebeveyn Yetkinlik Ölçeği-EYÖ (Perceived Parental Self-Efficacy Scale-PPSS) kullanılmıştır. Ayrıca araştırmacı tarafından anne babaların yetkinlik düzeyleri ile yaş, cinsiyet, çocuk sayısı, gelir durumu ve eğitim durumu arasındaki ilişkiyi belirlemek için kişisel bilgi formu düzenlenmiştir.
Verilerin analizinde SPSS 17.0 programı kullanılmıştır. Ebeveynlerin yetkinlik düzeylerinin cinsiyet, yaş, çocuk sayısı, gelir durumu ve eğitim durumu değişkenlerine göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek üzere “t” testi ve “F” testi kullanılmıştır.
Yapılan analizler sonucunda; Demografik veriler ele alındığında ise ebeveyn yetkinliği ile cinsiyet değişkeni arasında babaların lehine bir farklılığın olduğu bulunmuştur. Ebeveyn yetkinliği ile yaş değişkeni arasında anlamlı bir fark bulunmadığı, eğitim düzeyi arttıkça ebeveyn yetkinlik düzeyinin de arttığı, aylık gelir düzeyi 500 – 1000 TL (en düşük aralıkta olanlar) arasında olan anne babaların ebeveyn yetkinlik puanlarının daha düşük olduğu, ebeveynlerin sahip oldukları çocuk sayısının ebeveyn yetkinlik düzeyine anlamlı bir katkısı bulunmadığı sonucu bulunmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Kaynakça
- Ardelt, M. ve Eccles, J.S (2001) “Effects of Mothers’ Parental Self- Efficacy Beliefs and Promotive Parenting Strategies on Inner-City Youth”. Journal of Family Issues, 22, 944-972
- Bandura, A. (2009) Self- Efficacy in Changing Societies, (Fourth Print), New York, Cambridge University Press.
- Bandura, A. (2000). “Exercise Of Human Agency Through Collective Efficacy”. Current Directions in Psychological Science, 9, 75–78.
- Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The Exercise of Control. New York: Freeman.
- Bandura, A.(1993) Perceived self-efficacy in cognitive development and functioning, Educational Psychologist, 28 (2) 117-148
- Bandura, A. (1982). Self-efficacy mechanism in human agency. American Psychologist, 32(2), 122–147.
- Barnard K.E (1994), Parent- child interaction model. In Marriner – Tomey A (Ed.) In Nursing Theorists and Their. (p. 406-422), St. Louis, Mosby.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
-
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
21 Nisan 2015
Gönderilme Tarihi
16 Mart 2015
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2015 Cilt: 12 Sayı: 29