GİRİŞİMCİLİK OLGUSUNUN TÜRK ATASÖZLERİNDE İÇERİK ANALİZİ YÖNTEMİYLE İNCELENMESİ

Öz

Girişimci; hayal dünyası ile zekâsını, cesaretini, azmini, kararlılığını ve sabrını birleştirerek karşılaşabileceği riskleri göze alarak, ekonomik fayda elde etmenin yanında ülke ekonomisine katkıda bulunmak için yaratıcılığını ortaya çıkararak bir fikir, bir iş meydana getiren kişidir. Kültür ise; toplumların yaşayış şekli, hayata bakış açısı, birikimleri, gelenek ve görenekleri, kısacası; içinde yaşadığı toplumun özüdür. Atasözleri; tecrübelerin aktarıldığı, kültürün sözlü ürünü olan nasihatler bütünüdür. Bu çalışmada; kültürün girişimcilik olgusuna etkilerini bulmak ve kültürün bir ürünü olan atasözlerinin girişimcilik olgusuna yaklaşımını ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Öncelikle girişimcilik, kültür ve atasözleri konularında literatür çalışması yapılmıştır. Daha sonra nitel araştırma yöntemlerinden içerik analizi tekniği kullanılarak, Türk atasözlerinin girişimcilik olgusuna yaklaşımı saptanmaya çalışılmıştır. Bunun için Türk atasözleri; girişimci olmayı engelleyen sebepler, girişimci olmaya yönelten sebepler ve girişimcide olması gereken özelliklere vurgu yapanlar şeklinde sınıflandırmaya tabi tutulmuştur. Sonuç olarak; Türk atasözlerinde girişimci olmaya yönelten sebeplere ve girişimcide olması gereken özelliklere daha fazla vurgu yapıldığı tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Girişimci,Girişimcilik,Girişimcide Olması Gereken Özellikler,Kültür

Kaynakça

1. Akın, H. (2010). Girişimcilik, İş Kurma ve Yönetim (1. b.). Ankara: Adres Yayınları.
2. Aksoy, Ö. A. (1970). Atasözleri ve Deyimler. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
3. Aksoy, Ö. A. (1988). Atasözleri, Deyimler. Türk Dili Araştırmaları Yıllığı Belleten(217), 131-166.
4. Arslan, M. (2012). İş ve Meslek Ahlakı Dünya ve Türkiye Örnekleri. Ankara: Siyasal Kitapevi.
5. Arslanoğlu, İ. (2000). Kültür ve Medeniyet Kavramları. Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi (15), 243-255.
6. Aytaç, Ö. (2006). Girişimcilik: Sosyo-Kültürel Bir Perspektif. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi(15), 139-160.
7. Aytaç, Ö.ve İlhan, S. (2007). Girişimcilik ve Girişimci Kültür:Sosyolojik Bir Perspektif. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi(18), 101-120.
8. Bozkurt, Ö. Ç. (2011). Dünyada ve Türkiye'de Girişim Eğitimi: Başarılı Girişimciler ve Öğretim Üyelerinden Öneriler. Ankara: Detay Yayıncılık.

9. Cabar, H. (2006). Türkiye'de Girişimcilik Kültürünün Oluşmasında Etkili Faktörler ve Denizli Örneği. Yüksek Lisans Tezi. Kütahya: Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı Yönetim-Organizasyon Bilim Dalı.
10. Çağlar, İ. (2001). Yönetim-Kültür Bağlamında Türk Yönetim Modelinin Saptanmasına Yönelik Kavramsal Bir Çalışma. G.Ü. İ.İ.B.F. Dergisi, 3(3), 125-148.
11. Çobanoğlu, Ö. (2004). Türk Dünyası Ortak Atasözleri Sözlüğü. Ankara: Atatürk Yüksek Kurumu, Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayınları.
12. Demirel, E. T. (2003). Girişimcilik Kültürü. Yüksek Lisans Tezi. Malatya: İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı Yönetim Organizasyon Bilim Dalı.
13. Demirel, E. T. (2013). Yaşam Amaçlarının Girişimcilik Düşüncesini Şekillendirmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(45), 123-143.
14. Doğru, C. (2008). Osmanlı Toplumunda Kapitalist-Girişimci Sınıfın ve İnsan Tipinin Oluşumunu Engelleyen Faktörler. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(1), 75-91.
15. Erdoğan, Z. (2012). Girişimcilik ve Kobiler Kavramlar, Sorular ve Çözüm Önerileri. Bursa: Ekin Yayınevi.
16. Esen, S.ve Yılmaz, E. (2011). Türk Atasözleri ve Deyimlerinde Girişimcilik Olgusu(SOSYO-EKONOMİK AÇIDAN BİR BAKIŞ). Dumlupınar Üniversitesi(30), 249-258.
17. Güneş, S. (2010). Türk Zekâsı ve Girişimcilik. Dünya Türkleri Dergisi, 2(3), 255-277.
18. Güney, S.ve Nurmakhamatuly, A. (2007). Kültürün Girişimciliğe Etkisi: Kazakistan Ve Türkiye Üniversite Öğrencilerinin Girişimcilik Özelliklerinin Belirlenmesine Yönelik Kültürlerarası Araştırma. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(18), 62-86.
19. Güney, S., Yalçın, Ö.ve Çetin, A. (2006). Girişimcilik ve Kültür. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 1(2), 53-77.
20. Kaplan, M. (2015). Kültür ve Dil. İstanbul: Dergah Yayınları.
21. Kavas, Y. (1991). Açıklamalı - Örnekli Deyimler ve Atasözleri Sözlüğü. İstanbul: Ötüken Yayınları.
22. Kaya, A. (2004). Bilişim ve İletişim Işığında Girişimcilik ve Kobi Yönetimi. Konya: Eğitim Kitapevi Yayınları.
23. Kunday, Ö. (2014). Girişimci Olma Nedenleri ile Karşılaşılan Engeller Ürüsındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 9(2), 309-322.
24. Mahmut, K. (1986). Divan-ı Lügat-it Türk. İstanbul: Toker Yayınları. MEB. (1971). Türk Atasözleri ve Deyimleri I-II (Haz: Milli Kütüphane Genel Müdürlüğü). İstanbul: Milli Eğitim Basımevi .
25. Okutan, E.ve Balaban, Ö. (2014). Kültürel Yapının Girişimcilik Eğilimine Etkisi. Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 8-26. Özdemir, A. (2015). Girişimcilik. İstanbul: Gece Kitaplığı.
26. Pala, İ. (2015). Sözün Özünden Dünden Bugüne Atasözleri. İstanbul: Kapı Yayınları.
27. Sezer, C. (2013). Kariyer Olarak Girişimcilik ve Girişimcilik Niyetini Etkileyen Faktörlerin İçerik Analizi İle Belirlenmesi. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(6), 49-60.
28. Shalley, C. E.ve Gilson, L. L. (2004). What leaders need to know: A review of social and contextual factors that can foster or hinder creativity. The Leadership Quarterly 15, 33-53.
29. Sönmez, A.ve Toksoy, A. (2014). Türkiye’de Girişimcilik ve Türk Girişimci Profili Üzerine Bir Analiz. Yönetim ve Ekonomi Dergisi Celal Bayar Üniversitesi İ.İ.B.F, 21(2), 41-58.
30. Su, A. (1988). Atasözleri Sözlüğü. İstanbul: Yeni Dünya Yayınları.
31. Şahin, E. (2009). Kadın Girişimcilik ve Konya İlinde Kadın Girişimcilik Profili Üzerine Bir Uygulama. SÜ İİBF Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi(17), 287-309.
32. TDK. (1932, Temmuz 12). Türk Dil Kurumu. Mart 15, 2016 tarihinde Türk Dil Kurumu Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü: http://tdk.gov.tr/index.php?option=com_atasozleri&view=atasozleri adresinden alındı
33. Tekin, M. (2012). Girişimcilik ve Küçük İşletme Yöneticiliği. Konya: Günay Ofset.
34. Timuroğlu, M. K.ve Çakır, S. (2014). Girişimcilerin Yeni Bir Girişim Yapma Niyetlerinin Risk Alma Eğilimi ile İlişkisi. Afyon Kocatepe Üniversitesi İİBF Dergisi, 16(2), 119-136.
35. Topçu, N. (2011). Yarınki Türkiye. İstanbul: Dergah Yayınları.
36. Tutar, H.ve Altınkaynak, F. (2014). Girişimcilik(Temel Girişimcilik ve İş Kurma Süreci). Ankara: Detay Yayıncılık.
37. Ulucan, S. (2015). Girişimcilik Eğiliminin ve Girişimcilik Eğilimini Etkileyen Faktörlerin Analizi: Ortaöğretimde Lise 3. ve 4. Sınıf Öğrencileri Üzerinde Bir Uygulama. Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı Yönetim Organizasyon Bilim Dalı.
38. Uluköy, M., Demireli, C.ve Kahya, V. (2013). KOSGEB Girişimcilik Eğitimi Kurslarına Katılan Katılımcıların Girişimcilik Profiline Yönelik Bir Alan Araştırması. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 8(2), 79-96.
39. Yaşar, F. Ö. (2007). Bilgi Toplumu Bağlamında Türk Atasözlerinde "Eğitim" ve "Bilgi" Kavramları Üzerine Düşünceler. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6(19), 146-158.
40. Yıldırım, A.ve Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
41. Yılmaz, M. (2000). Türkçe Atasözlerinde Eğitim Anlayışı. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 33(1), 137-145.