TURİZM POTANSİYELİ BAKIMINDAN NEBİLER(AŞIKLAR) ŞELALESİ VE ÇEVRESİ

Öz

VYeryüzü şekilleri itibarıyla ülkemiz şelale ve çağlayanların oluşumu açısından önemli bir potansiyele sahiptir. Bu potansiyelin araştırılması bilimsel, estetik ve  rekreaktif amaçlarla kullanımının sağlanması açısından önem arz etmektedir. Buradan hareketle bu çalışmada Nebiler Şelalesi ve çevresinin doğal ortam özellikleri ortaya konmaya çalışılmıştır. Yapılan literatür taramasında Nebiler şelalesi ile ilgili yayına rastlanmamış olması nedeniyle çalışma ayrıca önem kazanmaktadır. Arazi çalışması 2016-2017 yılı yaz dönemlerinde gerçekleştirilmiştir. Sahada  yapılan gözlemler sırasında bitki örnekleri de toplamıştır. Sahanın iklim özelliklerinin ortaya konmasında İzmir meteoroloji istasyonunun verileri, jeolojik özelliklerinin ortaya konmasında MTA’nın jeoloji haritaları kullanılmıştır. Nebiler Şelalesi İzmir ili Dikili ilçesi sınırlarında Nebiler köyü kuzeybatısında 39° 16' kuzey ve 26° 89' doğu boylamında yer alır. Şelaleyi oluşturan Nebiler suyu (Müsellimdere) eğim kırığında kısmen suları dağılsa da ana kütle dar bir oluktan aşağıya doğru düşmekte ve giderek genişleyerek yelpaze görünümünü almaktadır. WWD (The World Waterfall Database)veri tabanında  fan  olarak tanımlanan şelale tipiyle uyumlu görünmektedir. Ana şelaleden başka sahada yüksekliği daha az olan şelaleler ve suyun düşme hızına bağlı olarak oluşturdukları dev kazanları ve mağara oluşumları da gözlenmiştir. Şelaleye ulaşım, henüz yolun tamamının asfalt olmaması ve oldukça dar olması nedeniyle sıkıntılıdır. 

Anahtar Kelimeler

• Turizm,Dikili,Nebiler Şelalesi

Kaynakça

1. Anonim (1974) Ortalama ve Ekstrem Kıymetler Meteoroloji Bülteni, T.C. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Devlet Meteoroloji İşleri Genel müdürlüğü, Başbakanlık Basımevi, Ankara.
2. Anonim (1984) Ortalama, Ekstrem Sıcaklık ve Yağış Değerleri Bülteni, T.C. Başbakanlık Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü, Ankara.
3. Doğanay, H. (1994) “Tortum Çağlayanı ve Turistik Potansiyeli”, Türkiye Kalkınma Bankası Turizm Yıllığı 1994, Ankara, 76-92.
4. Bulut, İ. (2010) Aybastı (Ordu) Şelale ve Çağlayanları. İ.Ü. Edebiyat Fak. Coğ. Bölümü CoğrafyaDergisi Sayı: 20 S:1-14 İstanbul
5. Doğaner, S. (2001) Türkiye Turizm Coğrafyası. Çantay Kitabevi İstanbul.
6. İZBIRAK, R., 1992, Coğrafya Terimleri Sözlüğü, Öğretmen Kitapları Dizisi, M.E.B. Yay.No.157, İstanbul, s.63, 68, 295.
7. Kaya, B. Şimşek, M. Ve Akış, A. (2015) Altınbeşik Mağarası Milli Parkının (İbradı-Antalya) Fiziki Coğrafya Özellikleri ve Ekoturizm Potansiyeli. Turkish Studies Volum: 10 Issue: 2 Ankara. Ketin, İ. (1962) 1/500.000 Ölçekli Türkiye Jeoloji Haritası Sinop Paftası. MTA Yayınları Ankara.
8. Koday, Z. Demir, M. (2011) Keklik Şelalesi (Sarıkamış/Kars) Doğal Çevre Özellikleri ve BeşeriEkonomik Özellikleri. Ata. Ün. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Cilt: 2 Sayı: 15 Erzurum.

9. Bulut, İ., Zor, M., Özdemir, F. (2011). Ilısu Şelalesi. s.: 108-119, İstanbul: Uluslararası Katılımlı Coğrafya Kongresi 2011 Bildiriler Kitabı.
10. Ceylan,M. A.(2000). Güney Çağlayanı’nın Rekreasyonel Önemi. Doğu Coğrafya Dergisi, 2, 61-76.
11. Ceylan, M. A. (2006). Sakızcılar Şelalesi (Denizli). s.: 636-644, Uluslararası Denizli ve Çevresi Tarih ve Kültür Sempozyumu 6-8 Eylül 2006, Isparta: Fakülte Kitabevi.
12. Doğanay, H. (1990). Turistik Potansiyeli Yönünden Gürlevik Çağlayanı. Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Araştırma Dergisi, 8, 147-161.
13. Doğanay, H. (1994). Tortum (Uzundere) Çağlayanı ve Turistik Potansiyeli. s.: 76-92, Ankara: Türkiye Kalkınma Bankası Turizm Yıllığı.
14. Doğanay, H. (2000). Türkiye’de Az Tanınan Üç Doğa Harikası: Tomara-Sırakayalar ve Muradiye Çağlayanları. Doğu Coğrafya Dergisi, 3, 1-25.
15. Doğanay, H., Zaman, S. (2001). Kurşunlu ve Düden Çağlayanları: Coğrafi Bir Tanıtım. Doğu Coğrafya Dergisi, 7 (5), 1-35.
16. http://www.world-waterfalls.com, Son Erişim Tarihi: 25.10.2017.
17. Hudson, B. J. (2000). The Experience of Waterfalls. Australian Geographical Studies, 38 (1), 71–84.
18. İlhan (Lahn), E. (1944). Tortum Gölü ve Tortum Şelalesi. Türk Coğrafya Dergisi, 5-6, 137-142.
19. Karadeniz, V. (2013). Sürdürülebilirlik kapsamında Sızır Şelalesi ve çevresinin rekreasyonel potansiyeli. International Journal of Human Sciences, 10 (1), 1098- 1115.
20. Koday, S., Çelikoğlu, Ş. (2009). Ekoturizm Açısından Bir İnceleme: Aksu Çayı Şelaleleri (Bartın). Sosyal Bilimler Dergisi, 43, 131-146.