THINKING OF SECURITY AS AN INSTRUMENT: AN ANALYSIS OF “DOMINATION” THROUGH BOURDIEU AND FOUCAULT HYPOTHESIS

Öz

Modern state provides public security not just by security forces based on law but by norms and normalizing people. Nowadays, security policies have begun to occupy political agendas of states. Therefore, security and freedom balance are problematized by states again. In this research the concepts of Michel Foucault, who is a major philosopher to analyses power relations, as modern power and disciplinary control is going to be discussed with Pierre Bourdieu, who conceptualize symbolic violence, in the context of providing rationality and legitimacy to power. According to these two theorists who maintain the phenomenon of security in a different manner, the difference between the modern period and the previous period is; states instead of holding a monopoly of physical violence, such as police and soldiers; design reasonable, normal and disciplined citizens in accordance with established rules and standards. Therefore, the main purpose of this study is to discuss the relations of domination, which are hidden under the name of secure community, by Foucault and Bourdieu theses. In this context, a reading of domination by two theorists is carried out by highlighting the common and separate points, which they bring new extensions to the phenomenon of supervision and monitoring. In this sense; in the first instance, Foucault's concepts of bio-power and disciplinary power are used. Subsequently, Bourdieu's theoretical framework such as “symbolic power and symbolic violence”, habitus, field, capital, doxa, symbolic order, is treated to make new conclusions about security.

Anahtar Kelimeler

• Foucault
• Bourdieu
• Secured Person
• Domination

BİR ARAÇ OLARAK GÜVENLİK: BOURDIEU VE FOUCAULT OKUMALARIYLA “TAHAKKÜM” ÜZERİNE BİR ÇÖZÜMLEME

Öz

Modern devlet kamusal güvenliği yasalara dayanan kolluk kuvvetlerinden çok normlar ve normalleştirme ile sağlamaktadır. Günümüzde güvenlik politikalarının gündeme gelmesiyle güvenlik ve özgürlük dengesi yeniden sorunsallaştırılmıştır. Bu çalışmada iktidar ilişkilerinin analizinde önemli bir yere sahip olan Michel Foucault’nun disipline edici iktidar modellemesiyle, Pierre Bourdieu’nün kavramsallaştırdığı “simgesel şiddet”, iktidar rasyonalitesinin ve meşruiyetinin sağlanması bağlamında tartışılmaktadır. Güvenlik olgusunu farklı okuyan bu iki teorisyene göre modern dönemin önceki dönemlere göre farkı devletlerin güvenlik için polis ve asker gibi fiziksel şiddet tekelini ellerinde bulundurmak yerine bireyleri, belirlenen kurallara ve normlara göre dizayn etmeleri; makul, normal ve disipline edilmiş vatandaş yetiştirerek güvenlik sağlamalarıdır. Dolayısıyla bu çalışmanın ana amacı Foucault ve Bourdieu üstünden “güvenlikli toplum” adı altında ortaya çıkan tahakküm ilişkilerini tartışmaktır. Bu çerçevede Bourdieu ve Foucault’nun ortaklaştıkları ve farklılaştıkları yönler ön plana çıkarılarak denetim ve gözetim olgusuna yeni açılımlar getiren bu iki teorisyen üzerinden bir tahakküm okuması yapılmaktadır. Bu anlamda çalışmada öncelikle Foucault’nun bio-iktidar ve disipliner iktidar kavramlarından yararlanılıp, sonraki bölümde ise simgesel iktidar ve simgesel şiddet başta olmak üzere “habitus, alan, sermaye, doxa, sembolik düzen” gibi Bourdieu kuramsal çerçevesi aracılığıyla güvenlik üzerine yeni çıkarımlarda bulunulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Foucault
• Bourdieu
• Güvenlikli Birey
• Tahakküm

Kaynakça

1. Akdağ, G. (2015). “Gözetim Toplumu” Teorilerinin Tarihsel ve Teorik Bir İncelemesi”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyoloji Anabilim Dalı, Adana.
2. Althusser, L. (2003). İdeoloji ve Devletin İdeolojik Aygıtları, (çev: Alp Tümertekin), İstanbul: İthaki Yayınları.
3. Apple, M. (2006). Eğitim ve İktidar, (çev. Ergin Bulut), İstanbul: Kalked Yayınları.
4. Best, S. ve Kellner, D. (2016), Post Modern Teori: Eleştirel Soruşturmalar, (çev: Mehmet Küçük). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
5. Beyazıt, E. (2020), “Çoklu Kriz Ortamında Salgın ve Kentler”, (Ed. Kürşat Karışmaz), Covid-19 Sürecinin Ekonomik ve Sektörel Etkileri, Ankara: İKSAD Yayınevi, s. 301-326.
6. Biricik, A. (2008). “Çürük Raporu ve Türkiye’de Hegemonik Erkekliğin Yeniden İnşası”, (Ed. Özgür Heval Çınar ve Coşkun Üsterci), Çarklardaki Kum: Vicdani Red, İstanbul: İletişim Yayınları, s. 143-152.
7. Bilgiç, E. Ç., Kavas Bilgiç, A. ve Peker, Y. (2020), “Salgın Hastalıklarla Mücadelede Yeni Bir Dönem Mi Başlıyor? ‘Akıllı Kentler’ Bu Sürecin Neresinde Konumlanıyor?”, Türkiye Ekonomi Politikaları Vakfı Araştırma Yayınları, s.1-25.
8. Bourdieu, P. (1971), “Genese et structure du champ religieux”, Revue française de sociologie, 12(3), s.295-334.

9. Bourdieu, P. (1980). Le Sens Pratique. Paris: Edition de Minuit.
10. Bourdieu, P. (1984). Dinstinction: Social Critique of the Judgement of the Taste, (Fransızcadan İngilizceye çeviren: Richard Nice), Cambridge: Harvard University Press.
11. Bourdieu, P. (1986), “Habitus, Code et Codification”, Actes De la Recherce en Sciences Sociales, 64, s.40-44.
12. Bourdieu, P. (1989), “Social Space and Symbolic Power”, Sociological Theory, 7(1), s.14-25.
13. Bourdieu, P. (1990). In Other Words: Essays Toward a Reflexive Sociology, Stanford: Stanford University Press.
14. Bourdieu, P. (2002). Question de Sociologie, Paris: Les Editions de Minuit.
15. Bourdieu, P. (2006). Pratik Nedenler. (çev: Hülya Uğur Tanrıöver), İstanbul: Hil Yayınları.
16. Bourdieu, P. (2012). Sur l’Etat: Cours Au Collège de France (1989-1992). Paris: Edition Seuil.
17. Bourdieu, P. (2014). Seçilmiş Metinler. (çev: Levent Ünsaldı), Ankara: Heretik Yayınları.
18. Bourdieu, P. (2015). Karşı Ateşler, Neo-liberal İstilaya Hizmet Edecek Sözler, (çev: Sertaç Canbolat), İstanbul: Sel Yayıncılık.
19. Bourdieu, P. (2016). Devlet Üzerine: College de France Dersleri (1989-1992). (Çev. Aslı Sümer). İstanbul: İltişim Yayınları.
20. Bourdieu, P. ve Passeron, J.C (1970), La Reproduction: Elements pour une théorie du système d’enseignement, Paris: Edition de Minuit.
21. Bourdieu, P., Christin, O. ve Will P. (2000). “Sur la science de l’Etat”, Actes de la recherche en sciences sociales, 133, s.3-11.
22. Bourdieu, P. ve Wacquant, L. (2014). Düşünümsel Bir Antropoloji için Cevaplar, (çev: Nazlı Ökten), İstanbul: İletişim Yayınları.
23. Copet-Rougier, E. (1989). “Başsız Bir Toplumda Görünen ve Görünmeyen şiddet: Kamerun’daki Mkakolar, Antropolojik Açıdan Şiddet”, (Ed: David Riches), Antropolojik Açıdan Şiddet, (çev: Dilek Hattatoğlu), Ayrıntı Yayınevi: İstanbul, ss. 69-92.
24. Curtis, A.(2002). The Century of the Self (Sinema Filmi) https://www.youtube.com/watch?v=4PyN-_tzFl8, (Erişim Tarihi: 18.03.2019).
25. Çelebi, V. (2013). “Michel Foucault’da Bilgi, İktidar ve Özne İlişkisi”, Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 5(1), s.512-523.
26. Dictionnaire de Littré (2021). Sujet Définition Dans Le Dictionnaire Littré. http://littre.reverso.net/dictionnaire-francais/definition/sujet_[2]/71060 (Erişim Tarihi: 17.02.2021)
27. Dursun, O (2018), “Toplumu Pierre Bourdieu ile Düşünmek”, Global Media Journal TR Edition, 8(16), s.63-123.
28. Elias, N. (2013). Uygarlık Süreci Cilt 2. (çev: Erol Özbek), İstanbul: İletişim Yayınları.
29. Foucault, M. (2003). İktidarın Gözü, (çev: Işık Ergüden), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
30. Foucault, M. (2004). Toplumu Savunmak Gerekir, (çev: Ş. Aktaş), İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
31. Foucault, M. (2005). Özne ve İktidar. (çev: Osman Akınhay ve Işık Ergüden), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
32. Giddens, A. (2008). Siyaset, Sosyoloji ve Toplumsal Teori. (çev: Tuncay Birkan). İstanbul: Metis Yayınları.
33. Foucault, M. (2018). Cinselliğin Tarihi. (çev: Hülya Uğur Tanrıöver), 9.Bölüm, Cilt:1, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
34. Giddens, A. (2020). Modernliğin Sonuçları. (çev: Ersin Kuşdil), İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
35. Hobbes, T. (1993). Leviathan. (çev: Semih Lim), İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
36. Jourdain, A. ve Naulin, S. (2016). Pierre Bourdieu’nün Kuramı ve Sosyolojik Kullanımı, (çev: Öykü Elitez), İstanbul: İletişim Yayınları.
37. Koytak, E (2012), “Tahakküme Hükmetmek: Bourdieu Sosyolojisinde Toplum ve Bilim İlişkisi”, Sosyoloji Dergisi, 3 (25), s.85-101.
38. Micaud, Yves (1991), Şiddet, (çev: Cem Muhtaroğlu), İstanbul: İletişim Yayınları.
39. Ökten, N. (2014), “Devlet Üzerine Son Bir Hesaplaşma”, Cogito Dergisi Yapı Kredi Yayınları, 76, s.79-88.
40. Özsöz, C. (2014) “Pierre Bourdieu Sosyolojisi ve Simgesel Şiddet”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
41. Sapiro, G. (2015), “Habitus: History of a Concept”, (Ed: James D. Wright), International Encyclopedia of the Social ve Behavioral Sciences, 10, Oxford, s. 484-489.
42. Say, Ö (2015). “İktidar İlişkilerine İndirgenmiş Babalık İmajı ve Postyapısalcı Otorite Analizinin Çelişkileri”, Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), s.139-151.
43. Swartz, D (2002), “The Sociology of Habit: The Perspective of Pierre Bourdieu”, Vol: 22, s.61-69.
44. Swartz, D. (2011). Kültür ve İktidar: Pierre Bourdieu’nün Sosyolojisi. (çev: Elçin Gen), İstanbul: İletişim Yayınları.
45. Şişman, N. (2006). Emanetten Mülke: Kadın, Beden, Siyaset. İstanbul: İz Yayıncılık.
46. Thompson, J. (2008). Medya ve Modernite, (çev: Serdar Öztürk), İstanbul: Kırmızı Yayınevi.
47. Weber, M (1996). Sociologie des Religions. (Fransızcaya çev: Jean Pierre Grossein), Paris: Gallimard.
48. Weber, M (2012), Ekonomi ve Toplum I.Cilt. (çev: Latif Boyacı), İstanbul: Yarın Yayınları.
49. Yarım, U. S. (2019), “Güç İlişkilerine ve Tahakküm Alanlarına Farklı Bir Bakış Açısı Pierre Bourdieu Düşünümselliği”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Hatay.