Determination of weed frequencies and densities in sunflower (Helianthus annuus L.) fields in Adana province

Öz

Aims: This survey was carried out to determine distribution and density of important weed in sunflower (Helianthus annuus L.) fields in Adana (Yüreğir, Aladağ, Ceyhan, İmamoğlu, Yumurtalık, Karaisalı, Kozan, Sarıçam, Seyhan and Çukurova districts) province.

Methods and Results: As a result of field surveys, weed densities (plant/m2), weed frequencies (%), special coverage (%) and general coverage (%) was determined. Surveys were done in two different developing stages (4-18 leaves and flowering stages) in 2017. The weed frequencies of Convolvulus arvensis, Chenopodium album and Sinapis arvensis were found the highest rates in both surveys. In the first survey period, C. album (6.76 plant/m2) had the highest density followed by Heliotropium europaeum (3.75 plant/m2) and C. arvensis (3.05 plant/m2). At the end of the second survey period, C. album (5.13 plant/m2) was the most dominant species  followed by C. vulvaria (2.42 plant/m2) and Cyperus rotundus (1.98 plant/m2) when  general coverage was considered  C. arvensis (6.89%) and C. album (13.57%) were the most common weed species in sunflower fields in Adana. However, S. arvensis (24.62%) and Cuscuta campestris (56.95%) had the highest special coverage rates in the first and second survey, respectively.

Conclusions: The weed frequencies of Convolvulus arvensis, Chenopodium album and Sinapis arvensis were found the highest rates in both surveys. The intensity of weed species were determined that the highest intensity of weed species in first survey were C. album, Heliotropium europaeum, C. arvensis and C. album, C. vulvaria, Cyperus rotundus species in the second survey, respectively.

Significance and Impact of the Study: As a result of the study, it is thought that it will benefit the sustainability of agriculture by investigating the possibilities to control weed species.

Anahtar Kelimeler

• adana,sunflower,weeds,survey,frequency,density

Adana ili ayçiçeği (Helianthus annuus L.) ekim alanlarında bulunan yabancı otların yaygınlık ve yoğunluklarının belirlenmesi

Öz

Amaç: Bu çalışmada Adana’nın Yüreğir, Aladağ, Ceyhan, İmamoğlu, Yumurtalık, Karaisalı, Kozan, Sarıçam, Seyhan, Çukurova ilçelerindeki ayçiçeği alanlarındaki önemli yabancı ot türlerinin yaygınlık ve yoğunluklarının belirlenmesi araştırılmıştır.

Yöntem ve Bulgular: Ayçiçeği tarlalarındaki yabancı otların yoğunlukları (adet/m²), rastlama sıklıkları (%), özel kaplama alanları (%) ve genel kaplama alanları (%) bulunmuştur. Surveyler 2017 yılında iki farklı ayçiçeği gelişim döneminde (4-8 yaprak ve çiçeklenme dönemi) gerçekleştirilmiştir. Survey çıkışlarının tamamında en yüksek rastlama sıklığına sahip yabancı otlar olarak; Convolvulus arvensis, Chenopodium album ve Sinapis arvensis saptanmıştır. İlk survey döneminde yabancı ot yoğunlukları incelendiğinde C. album (6.76 adet/m²) en önemli tür olup, bunu Heliotropium europaeum (3.75 adet/m²) ve C. arvensis (3.05 adet/m²) takip etmiştir. İkinci survey döneminde ise C. album (5.13 adet/m²), C. vulvaria (2.42 adet/m²) ve Cyperus rotundus (1.98 adet/m²) ilk üç sırada yer almıştır. Genel kaplama alanlarında C. arvensis (% 6.89) ve C. album (% 13.57)’un en yaygın türler olduğu tespit edilmiştir. Özel kaplama alanlarına göre en önemli yabancı ot türleri; ilk surveyde S. arvensis (% 24.62), ikinci surveyde ise Cuscuta campestris (% 56.95) olmuştur.

Genel Yorum: Survey çıkışlarının tamamında en yüksek rastlama sıklığına sahip yabancı otlar olarak; Convolvulus arvensis, Chenopodium album ve Sinapis arvensis saptanmıştır. Yabancı ot yoğunluğu olarak ise, ilk survey döneminde en yüksek yoğunluk değerine sırasıyla C. album, Heliotropium europaeum ve C. arvensis türlerinin sahip olduğu belirlenirken, ikinci survey döneminde sırasıyla C. album, C. vulvaria ve Cyperus rotundus türlerinin sahip olduğu belirlenmiştir.

Çalışmanın Önemi ve Etkisi: Araştırma sonucunda belirlenen yabancı ot türleri ile mücadele imkanlarının araştırılması sağlanarak tarımın sürdürülebilirliğine yarar sağlayacağı düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• adana,ayçiçeği,survey,yaygınlık,yoğunluk

Kaynakça

1. Anonim 2013a. 2012 yılı ayçiçeği raporu, T.C. Gümrük Ve Ticaret Bakanlığı Kooperatifçilik Genel Md., 24 S.
2. Anonim 2013b. Adana ili tarımsal üretim durumu raporu, Adana Vizyon 2023 Çalışma Grubu Tarım Raporu, 14 s.
3. Anonim 2015. 2014 yılı ayçiçeği raporu. T.C. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Kooperatifçilik Genel Md., 31 s.
4. Arıoğlu H, 1999. Yağ bitkileri yetiştirme ve ıslahı, Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Ders Kitabı No: 220, Adana.
5. Arıoğlu H, 2007. Yağ bitkileri yetiştirme ve ıslahı, Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Ders Kitabı No: A-70 Adana, 204 s.
6. Arslan İ, Kara A, 1997. Tekirdağ ili ayçiçeği ekim alanlarında saptanan önemli yabancı ot türleri, rastlanma sıklıkları ve yoğunlukları. Türkiye II. Herboloji Kongresi Bildirileri, İzmir, 3 s.
7. Arslan İ, 1998. Ayçiçeği ekim alanlarında bulunan yabancı ot türlerinin ve yoğunluklarının belirlenmesi üzerine araştırmalar. Yüksek lisans tezi, Trakya Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Edirne, 28 s.
8. Bora T, Karaca İ, 1970. Kültür bitkilerinde hastalığın ve zararın ölçülmesi, Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Yardımcı Ders Kitabı No:167, Bornova.Çoruh İ, Zengin H, 2009. Ayçiçeği (Helianthus annuus L.)’nde yabancı ot kontrolü için kritik periyodun belirlenmesi. Türkiye III. Bitki Koruma Kongresi Bildirileri, Van, 282 s.

9. Davis PH, 1965. Flora of Turkey and the East Aegean islands, Edinburgh University Press, Edinburgh, Great Britain.
10. Dharam S, Dagar JC, Gangwar B, 1993. Infestation by weeds and their management in oilseed crops review. Weed Abstracts, 42 (11): 467-585.
11. Güncan, A., 1980. Anaadolu’nun dogusunda bugday ürününe karısan yabancıot tohumları, bunların yogunlukları ve önemlilerinin olusturdukları bitki toplulukları (assosiation) üzerinde bir arastırma.
12. İyigün Ö, Özer Z, Kutluk ND, 1997a. Kazova’da (Tokat) ayçiçeği ekim alanlarında sorun olan yabancı otlar üzerinde araştırmalar. Türkiye II. Herboloji Kongresi, İzmir, 181 s.
13. İyigün Ö, Özer Z, Kutluk ND, 1997b. Kazova’da (Tokat) yabancı ot rekabetinin ayçiçeği verimine etkileri üzerinde araştırmalar. Türkiye II. Herboloji Kongresi, İzmir, 173 s.
14. Karabacak S, Uygur FN, 2017. Çukurova Bölgesi ayçiçeği ekim alanlarında sorun olan yabancı ot türleri ve yoğunlukları. Turkish Journal of Weed Science, 20 (2): 46-54.
15. Odum EP, 1971. Fundamentals of ecology. W.B.Sounders Company, Philadelphia, London, Toronto, 574 p.
16. Tepe I, 2014. Yabancı otlarla mücadele. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi, Sidaş Medya Ltd. Şti.-İzmir, 292 s.
17. Tursun N, Karaat EF, Kutsal KI, Işık R, Arslan S, Tursun AÖ, 2017. Ayçiçeği üretiminde alevleme ve çapalamanın yabancı ot mücadelesinde etkilerinin araştırılması. Turkish Journal of Weed Science, 20 (1): 10-17.
18. Wanjari RH, Yaduraju NT, Ahuja KN, 2000. Critical period of weed competition in spring sunflower (Helianthus annuus L.). Indian Journal of Weed Science, 32 (1/2): 17-20.
19. Yay DÖ, 2015. Edirne ili ayçiçeği ekim alanlarında görülen önemli yabancı ot türleri, yoğunlukları ve rastlama sıklıklarının belirlenmesi. Yüksek lisans tezi, Namık Kemal Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Tekirdağ, 55 s.
20. Yurdagül M, Ersoy Ü, 1997. The fats and oils market in Turkey with special emphasis to its export. AOCS, The World Oil Conference, İstanbul.
21. Zengin H, 1999. Erzurum yöresi ayçiçeği tarlalarında görülen yabancı otlar, yoğunlukları, rastlama sıklıkları ve topluluk oluşturma durumları üzerinde araştırmalar. Turkish Journal of Agriculture and Forestry, 23: 39-44.