Antalya ilinde keçi ırklarının mekânsal analizi
Öz
Amaç: Hayvansal genetik kaynakların korunması gerekmektedir. Bu nedenle politikalar geliştirilebilmesi için kırsal alanda keçi ırkları ve melezlerinin mekânsal dağılımı ve kümelenmesinin ortaya konulması amaçlanmıştır.
Yöntem ve Bulgular: Araştırmada ikincil veriler Türkiye İstatistik Kurumu ve Antalya Damızlık Koyun Keçi Yetiştiricileri Birliği kayıtlarından elde edilmiştir. Bölgede keçi ırkı dağılımının mekânsal analizi yapılmış olup ırkların yoğunlaşması (kümelenmesi) mekânsal endeks, kutu diyagramı ve haritalama tekniği ile belirlenmiştir. Antalya ilinde ilçeler bazında incelendiğinde; Manavgat ilçesi %19,12’lik oran ile keçi dağılımında en yüksek keçi varlığına sahiptir. Bunu Elmalı (%14,54), Korkuteli (%14,26), Kaş (%7,74) ve Gazipaşa (%5,28) ilçeleri izlemektedir. İldeki keçi işletmeleri yoğunluğu bakımından Manavgat (%19,78), Korkuteli (%15,77), Elmalı (%12,14) ve Kaş (%7,13) ilçelerinin ön planda olduğu görülmektedir.
Genel Yorum: Bölgede en fazla Kıl keçisi ve Kıl keçisi melezi yetiştiriciliğinin hâkim olduğu bunu Honamlı keçisi yetiştiriciliğinin takip ettiği görülmektedir. Çalışma kapsamında otlak alanlarının ve keçiler için en büyük beslenme alanları olan ormanlık alanlarının mevcut durumu yöredeki keçi işletmelerini etkilemekte olup Antalya Bölgesindeki ormanlık alanların ve keçi işletmelerinin mekânsal dağılımı da araştırmada ele alınmıştır.
Çalışmanın Önemi ve Etkisi: Keçi yetiştiriciliği hem
insanların kırmızı et ihtiyacının karşılanması hem de kırsal kesimdeki küçük
aile işletmelerine istihdam sağlanması açısından oldukça önemlidir. Antalya ili
sahip olduğu çayır-meralar, yaygın maki alanları ve ormanlık alanları ile
özellikle keçi yetiştiriciliğine uygun ortam sağlamaktadır. Dolayısı ile ildeki
keçi ırklarının korunması, geliştirilmesi ve yöreye özgü daha verimli ve
kaliteli ırkların tespit edilip yetiştiriciliğinin yaygınlaşmasının sağlanması
bölgedeki sektörün durumunun iyileştirilmesi açısından gereklidir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Alızadehasl M (2011) Kilis, Norduz ve Honamlı keçilerinde bazı morfolojik özellikler. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Sağlık Bil. Ens., Zootekni ABD, 61 s.
- Anonim (2015a) Gıda Tarım Ve Hayvancılık Bakanlığı Tarımsal Araştırmalar ve Politikalar Genel Müdürlüğü Tarımsal Araştırma Master Planı,(2011- 2015).
- Anonim (2015b) Koyun ve Keçi Irklarımız Tanıtım Klavuzu. Türkiye Damızlık Koyun ve Keçi Yetiştiriciliği Merkez Birliği. Yayın No:5, Ankara, 84s.
- Anonim (2015c) Hayvan Genetik Kaynakları Ulusal Strateji ve Eylem Planı (2015-2020), Ankara.
- Anonim (2015d) Damızlık Koyun Keçi Yetiştiricileri Birliği veri tabanı.
- Anonim (2018) Yerli keçi ırkları. https://www.tarim.gov.tr/HAYGEM/Belgeler/Hayvancılık/ (Erişim Tarihi: 12.02.2018)
- Assan N (2014) Goat production as a mitigation strategy to climate change vulnerability in semiarid tropics. Scientific Journal of Animal Science. 3(11): 258-267.
- Bhattacharya AN (1980) Research on goat nutrition and managment in mediterranean middle east and adjacent arab countries. J. Dairy Sci., 63: 1681-1700.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Ziraat Mühendisliği
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
18 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
1 Mart 2019
Kabul Tarihi
2 Eylül 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 24 Sayı: 3