Tıpta Uzmanlık Öğrencisi Hekimlerde Depresyon Sıklığı ve Etkileyen Faktörlerin Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Bu çalışmada tıpta uzmanlık öğrencisi hekimlerin depresyon durumunu ve bunu etkileyen faktörleri değerlendirmeyi amaçladık.

Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipte gözlemsel bir araştırma olarak planlanan bu çalışmanın evreni 165 Tıpta Uzmanlık Öğrencisi hekimden oluşmuştur. Depresyon durumu Birinci Basamak Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ-BB) ile değerlendirildi.

Bulgular: Çalışmaya katılanların  %39.4’ü  (n=65) kadın, %60.6’sı (n=100)  erkek, %57.0’ı (n=94) evli idi. Yaş ortalaması 28.69 ±3.13 idi. Çalışmaya katılanların BDÖ-BB puan ortalaması 3.75±2.81 idi. Meslek seçimini %70.9 sıklıkta (n=117)  isteyerek yapmışlardı, %80.0’i (n=132) branşından memnun idi, %50.9’u (n=84) yıllık izinlerini istedikleri zaman kullanabiliyordu, %49.1’i (n=81) hasta ve yakınları tarafından şiddete maruz kalmışlardı. Katılımcıların %94.5’inin (n=156) gelecekle ilgili mesleksel kaygıları vardı. Cinsiyet, medeni durum, çocuk sahibi olma, meslek seçimi, çalıştığı bölüm, VKİ ve birlikte yaşadığı kişi depresyon durumunu etkilemez iken (p>0.05), isteyerek çalıştığı branşı seçenlerde depresyon daha az (%37.4), rastgele branş seçimi yapanlarda daha fazla (%64.0) tespit edildi (p=0.004).

Sonuç: Branş seçimini isteyerek yapanlarda depresyon sıklığı daha az tespit edilmişti. Katılımcıların çoğunun gelecekle ilgili mesleksel kaygıları vardı ve katılımcıların yarısına yakın bir kısmı hasta ve yakınları tarafından her hangi bir dönemde şiddete maruz kalmışlardı. Hekimlere psikolojik destek verilmesi ve sıkıntıları ile baş etme önlemlerinin alınması gerekmektedir.

Anahtar kelimeler: Tıpta uzmanlık öğrencisi, hekim, depresyon.

Anahtar Kelimeler

• Tıpta uzmanlık öğrencisi, hekim, depresyon

Kaynakça

1. Buğdaycı R, Kurt AÖ, Şaşmaz T, Öner S. Mersin ilinde pratisyen ve uzman hekimlerde depresyon sıklığı ve etkileyen faktörler. Toplum Hekimliği Bülteni 2007;26(1):32-36.
2. Kutlu R, Civi S, Karaoglu O. The Assessment of Quality of Life and Depression Among Police Officers.Turkiye Klinikleri J Med Sci 2009;29(1):8-15.
3. Aktürk Z, Dağdeviren N, Türe M, Tuğlu C. Birinci Basamak İçin Beck Depresyon Tarama Ölçeği’nin Türkçe çeviriminin geçerlik ve güvenilirliği. Türk Aile Hek Derg. 2005; 9(3): 117-22.
4. Akyüz İ. Hemşirelerin Tükenmişlik ve Depresyon Düzeylerinin Çalışma Koşulları ve
5. Demografik Özellikler Açısından İncelenmesi. İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi 2015;3(1):21-34.
6. Gül ŞK, Gül HL, Oruç AF, Gedik D, Mayadağlı A, Aksu A, et al. Radyasyon onkolojisi kliniği çalışanlarında depresyon ve tükenmişlik düzeylerinin sosyodemografik özelliklerle ilişkisinin değerlendirilmesi. J Kartal TR. 2012; 23(1): 11–17
7. Ergin C. Doktor ve hemşirelerde tükenmişlik ve Maslach Tükenmişlik Ölçeğinin uyarlanması. VII. Ulusal Psikoloji Kongresi ve Türk Psikologlar Derneği Yayını. 1992;1:143–154.
8. Aslan H, Gürkan SB, Alparslan ZN, Ünal M. Tıpta uzmanlık öğrencisi hekimlerde tükenme düzeyleri. Türk Psikiyatri Derg. 1996;7(1):39-45.

9. Dolunay AB. Keçiören İlçesi “Genel Liseler Ve Teknik-Ticaret-Meslek Liselerinde Görevli Öğretmenlerde Tükenmişlik Durumu” Araştırması. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası 2002;55(1): 51–62.
10. Demiral Y, Akvardar Y, Ergör A. Üniversite hastanesinde çalışan hekimlerde iş doyumunun anksiyete ve depresyon düzeylerine etkisi. DEÜ Tıp Fakültesi Dergisi 2006;20:157-64
11. Özgür G, Yıldırım S, Aktaş N, Bir Üniversite Hastanesinin Ameliyathane ve Yoğun Bakım Hemşirelerinde Ruhsal Durum Değerlendirmesi. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Derg. 2008;12(2):21-30.
12. Taycan O, Kutlu L, Çimen S, Aydın N. Bir üniversite hastanesinde çalışan hemşirelerde depresyon ve tükenmişlik düzeyinin sosyodemografik özelliklerle ilişkisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi 2006;7(2):100-8.
13. Özkan C. Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde Araştırma Görevlisi Olarak Çalışan Doktorlarda Tükenmişlik Sendromunu Etkileyen Faktörler. Psikiyatri Anabilim Dalı Uzmanlık Tezi, Mersin. 2012
14. Hersbach P. Stress in the hospital--stresses on nurses and physicians. Psychother Psychosom Med Psychol. 1991;41(5):176-186.
15. Heim E. Stressors in health occupations. Do females have a greater health risk? Z Psychosom Med Psychoanal. 1992;38(3):207-226.
16. Özçınar M. Asistan Doktorlarda Burnout Sendromu. Aile Hekimliği Uzmanlık Tezi, İstanbul. 2005.
17. Akca N, Yılmaz A, Işık O. Sağlık Çalışanlarına Uygulanan Şiddet: Özel Bir Tıp Merkezi Örneği. Ankara Sağlık Hizmetleri Dergisi 2014;13(1):1-11.
18. Winstanley S, Whittington R. Anxiety, burnout and coping styles in general hospital staff exposed to workplace aggression: a cyclical model of burnout and vulnerability to aggression. Work & Stress. 2002; 16 (4): 302-315.
19. Erol A, Sarıçiçek A, Gülseren Ş. Asistan hekimlerde tükenmişlik: İş doyumu ve depresyonla ilişkisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi 2007;8(4):241-247.
20. Demir F, Ay P, Erbaş M, Özdil M, Yaşar E. İstanbul’da bir eğitim hastanesinde çalışan uzmanlık öğrencilerinde depresyon yaygınlığı ve ilişkili etmenler. Türk Psikiyatri Derg. 2007; 18(1):31–7.