Determination of Risk Factors for Hearing Loss in Babies Admitted to Hearing Screening Unit and Investigating the Impact of These Risk Factors on Screening Test Results

Öz

Background: Hearing loss is the most common congenital defect worldwide and seen in every 1-3 of 1000 live births. In this study, we aimed to determine risk factors for hearing loss in babies admitted to Hearing Screening Unit and to investigate the impact of these risk factors on the screening test results.

Material and Method: This cross-sectional study was conducted with 253 babies who underwent hearing screening test at Adana Numune Research and Training Hospital between 1 March 2014 and 30 April 2014. A structured questionnaire form was prepared and applied to the mothers’ of these babies with face-to-face interviews and the results of the Transient Evoked Oto-acoustic Emissions (TEOAE) and the Auditory Brainstem Response (ABR) tests were recorded. Chi-square, Mann-Whitney U test and LRA were used for data analysis.

Results: Mean age of 253 babies was 29.1±45.3 days. Analyses revealed that ratio of failure from the test increased as age of the baby increased (Z= –4.503, p=0.000). Likelihood of failing from hearing test increased as ratio of vaccination against influenza during pregnancy (OR= 4.380, p=0.036), ratio of experiencing a systemic disease during pregnancy (OR= 6.942, p=0.008) and ratio of baby's staying icteric for a long time (OR= 4.198, p=0.040) increased as the result of analysis of some variables which influence failing from the test using LRA.

Conclusion: The babies who carry risk factors should be determined beside the necessity of undergoing hearing screening test for every newborn. Hearing loss should be detected in the early period, because these children may achieve speech, cognitive, social and emotional development close to their peers through providing an early and proper hearing device and commencing regular hearing rehabilitation programs.

Anahtar Kelimeler

• Neonatal screening,hearing loss,risk factors

İŞİTME TARAMA ÜNİTESİNE BAŞVURAN BEBEKLERDE İŞİTME KAYBI İÇİN RİSK FAKTÖRLERİNİN BELİRLENMESİ VE İŞİTME TARAMA TESTLERİ SONUÇLARINA ETKİSİNİN ARAŞTIRILMASI

Öz

Amaç: İşitme kaybı, 1000 canlı doğumda 1-3 insidansla en yaygın görülen doğumsal defekttir. Bu çalışmada işitme tarama testi yapılan bebeklerde işitme kaybına yol açan risk faktörlerini sorgulayarak bunların işitme tarama testi sonuçlarına etkisini değerlendirmeyi amaçladık.

Gereç ve Yöntem: Bu kesitsel araştırma; 1 Mart 2014 ile 30 Nisan 2014 tarihleri arasında Adana Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi İşitme Tarama Ünitesi’nde işitme tarama testi yapılan toplam 253 bebek üzerinde yapıldı. Yapılandırılmış bir anket formu hazırlanılarak bu bebeklerin anneleri ile yüz yüze görüşüldü ve Geçici Uyarılmış Oto-akustik Emisyon (TEOAE) ve İşitsel Beyin Sapı Cevabı (ABR) işitme tarama testi sonuçları kaydedildi. Verilerin analizinde Ki-Kare, Mann-Whitney U testi ve LRA kullanılmıştır.

Bulgular: Araştırmaya alınan 253 bebeğin yaş ortalaması 29.1±45.3 gündü. Analizlere göre; bebeğin yaşı arttıkça işitme tarama testlerinden kalma oranı artmaktadır (Z=        –4.503, p=0.000). İşitme tarama testinden kalma durumunu etkileyen bazı değişkenlerin LRA ile incelenmesi sonucunda annenin gebelikte grip aşısı yaptırma oranı (OR= 4.380, p=0.036), annenin gebelik sırasında sistemik hastalığı geçirme oranı (OR= 6.942, p=0.008) ve bebeğin uzun süreli sarılık durumu yaşama oranı (OR= 4.198, p=0.040) arttıkça işitme testinden kalma ihtimalinin arttığı bulundu.

Sonuç: Yeni doğan her bebekte işitme taraması yapılması gerekliliğinin yanı sıra risk faktörü taşıyan bebekler belirlenmelidir. İşitme kaybı erken dönemde saptanmalıdır çünkü erken dönemde tanı konarak uygun işitme cihazı sağlanması ve erken dönemde düzenli işitsel rehabilitasyon programlarına başlanmasıyla bu çocuklar normal işiten akranlarına yakın düzeyde konuşma-dil gelişimi, bilişsel, sosyal ve duygusal gelişim gösterebilirler. 

Anahtar Kelimeler

• Yenidoğan taraması,işitme kaybı,risk faktörleri

Kaynakça

1. Kırman A, Yıldırım Sarı H. İşitme Engelli Çocuk ve Adölesanların Sağlık Durumları. Güncel Pediatri 2011; 9: 85-92.
2. Joint Committee on Infant Hearing. Year 2007 Position statement: principles and guidelines for early hearing detection and intervention programs. Pediatrics 2007; 120(4): 898-921.
3. Chu K, ElimianA, Barbera J, Ogburn P et al. Antecedents of newborn hearing loss. Obstet Gynecol 2003; 101: 584-588.
4. T.C. Başbakanlık Özürlüler İdaresi-Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığı. Ulusal Yenidoğan İşitme Projesi; 2005. Erişim:http://www.anaakustik.com/odyoloji/forum/printer_friendly_posts.asp?TID=212, Erişim tarihi: 07.03.2014.
5. Markides A. Age at fitting of hearing aids and speech intelligibility. Br J Audiol 1986; 20: 165-167.
6. Paludetti G, Ottaviani F, Fetoni AR, Zuppa AA, Tortorolo G. Transient evoked otoacoustic emissions in newborns: normative data. Int J Pediatr Otorhinolaryngol 1999; 47: 235-241.
7. Lin HC, Shu MT, Chang KC, Bruna SM. A universal newborn hearing screening program in Taiwan. Int J PedOtorhinolaryngolo 2002; 63: 209-218.
8. Dikici MF, Şahin MK. Periyodik Sağlık Muayenesinde Risk Değerlendirmesi. Türkiye Klinikleri J FamMed-Special Topics 2013;4(5):30-31.

9. National Institutes of Health. Early identification of hearing impairment in infants and young children. Bethesda, Maryland: NIH Consensus Statement, 1993:11:1-24.
10. Joint Committee on Infant Hearing. 1994 Position Statement. Otolaryngol. Head Neck Surg. 1995; 113:191-196.
11. Elssmann SF, Matkin ND, Sabo MD. Early identification of congenital sensorineural hearing impairment. Hear J 1987; 40:13-17.
12. WHO Maternal Mortality. Fact sheet No 348, November 2010 Erişim yeri: http://www.who.int/ mediacentre/factsheets/fs348/en/, Erişim tarihi: 07/03/2014.
13. Akdaş F, Belgin E, Çiprut A ve ark. Yenidoğan İşitme Taraması Eğitim Kitabı. T.C Sağlık Bakanlığı, Ana Çocuk Sağlığı ve Aile Planlaması Basımevi, Ankara, 2008. Erişim: http://sbu.saglik.gov.tr/Ekutuphane/ Yayin/297 Erişim Tarihi: 05.04.2014
14. Parlakay AÖ, Ceyhan M. Pandemik İnfluenza Aşısı. Hacettepe Tıp Dergisi 2010; 41:58-61.
15. Köşüş N, Köşüş A, Simavlı SA ve ark. H1N1 İnfluenza: Gebelik ve Laktasyon. Türkiye Klinikleri J Gynecol Obst 2009; 19(6): 354-60.