Investigation Clinical and Sociodemographic Characteristics with Treatment Approaches of Patients Followed in a Community Mental Health Center

Öz

Objective: The aim of this study to investigate the clinical and sociodemographic characteristics with treatment approaches of patients who receive service from a Community Mental Health Center.

Method: A total of 203 patients who were registered in the community mental health center and who agreed to participate in the study were diagnosed with DSM- IV diagnostic criteria according to the diagnostic criteria. In the cross-sectional study, applied was for all patients, the sociodemographic data form, the bipolar affective disorder patients group applied to Hamilton Depression Rating Scale (HDRS) and Young Mania Rating Scale (YMRS), Positive and Negative Syndrome Scale (PANSS) was applied to with psychotic disorder patients group.

Results: In our study, 52 (25.6%) patients were diagnosed with bipolar affective disorder and 151 (74.4%) psychotic disorder. The average scale scores of the patients was HDRS 3.40 ± 1.62, YMRS total was 2.38 ± 0.97 and PANSS was 58.94 ± 12.16. The majority of the patients were male and determined that the first and second children in the household a higher rate of mental illness.78 (38.4%) patients had psychiatric illnesses in their relatives, 24 (11.8%) had a history of forensic problems and 4 (2%) had a history of substance abuse. When the treatment was evaluated 29 (14.3%) patients had long-acting injection form risperidone, 6 (3%) paliperidone palmitate long-acting injection form and 9 (4.4%) long-acting injectable aripiprazole.

Conclusion: To our knowledge, study examined the clinical and treatment characteristics of patients receiving services from the Community Mental Health Center is one of the few studies in Turkey. Therefore, our study is considered to important for literature.

Anahtar Kelimeler

• Bipolar affective disorder,Psychotic disorder,Community Mental Health Services

Bir Toplum Ruh Sağılığı Merkezinde İzlenen Hastaların Klinik ve Sosyodemografik Özellikleri ile Tedavi yaklaşımlarının incelenmesi

Öz

Amaç: Bu çalışmada amaç bir Toplum Ruh Sağlığı Merkezi’nden hizmet alan hastaların klinik ve sosyodemografik özellikleri ile tedavi yaklaşımlarının incelenmesidir.

Metod: Toplum ruh sağlığı merkezinde kayıtlı ve çalışmaya katılmayı kabul eden toplam 203 hastayla klinisyen yüz yüze görüşme yaparak DSM-IV tanı kriterlerine göre hastalara tanı konuldu. Kesitsel tipte olan çalışmada tüm hastalara sosyodemografik veri formu, bipolar bozukluk grubu hastalarına ise Hamilton Depresyon Derecelendirme Ölçeği (HDDÖ) ve Young Mani Derecelendirme Ölçeği (YMDÖ), psikotik bozukluk grubu hastalarına ise Pozitif ve Negatif Sendrom Ölçeği (PANSS) uygulandı.

Bulgular: Çalışmamızda 52(%25,6) hastada bipolar bozukluk tanısı, 151 (%74,4) hastada psikotik bozukluk tanısı vardı. Hastaların ölçek puan ortalamaları HDDÖ 3,40±1,62, YMDÖ 2,38±0,97 ve PANSS Toplam 58,94±12,16 idi. Hastaların çoğunluğu erkek olup hanedeki ilk ve ikinci çocuklarda ruhsal hastalığın daha fazla oranda görüldüğü belirlenmiştir. 78 (%38,4) hastanın birinci derecede yakınlarında psikiyatrik hastalığın olduğu, bunun yanında 24 (%11,8) hastada adli sorun öyküsünün ve 4 (%2) hastada madde kötüye kullanımı öyküsünün olduğu görülmüştür. Tedaviye bakıldığında hastaların 29 (%14,3) kişisi risperidon uzun etkili enjeksiyon formu, 6 (%3) kişisi paliperidon palmitat uzun etkili enjeksiyon formu ve 9 (%4,4) kişisi aripiprazol uzun etkili enjeksiyon formu kullanmaktaydı.

Sonuç: Bildiğimiz kadarıyla çalışmamız Türkiye’de Toplum Ruh Sağlığı Merkezi’nden hizmet alan hastaların klinik ve tedavi özelliklerini inceleyen nadir çalışmalardan biridir. Bu nedenle çalışmamızın literatür açısından önemli olduğu düşünmekteyiz.

Anahtar Kelimeler

• Bipolar bozukluk,Psikotik bozukluk,Toplum Ruh Sağlığı Hizmetleri

Kaynakça

1. Avrupa için Ruh Sağlığı Eylem Planı ve Deklerasyonu. Dünya Sağlık Örgütü. Helsinki; 2005.
2. Alataş G, Karaoğan A, Arslan M, Yanık M. Toplum Temelli Ruh Sağlığı Modeli ve Türkiye’de Toplum Ruh Sağlığı Merkezleri Projesi. Noropsikiatri Arşivi 2009;46:25-9.
3. Yıldız M. Psikiyatrik rehabilitasyon yönelimli gündüz hastanesi uygulaması: Kocaeli Üniversitesi deneyimi. Anadolu Psikiyatri Derg 2008;9(Ek sayı.1):9-13.
4. Doğan O. Şizofreni hastalarının evde bakımı. Anadolu Psikiyatri Derg 2001;2(1):41- 46.
5. Ensari H, Gültekin BK, Karaman D, ve ark. Bolu Toplum Ruh Sağlığı Merkezi hizmetlerinin şizofreni hastalarındaki yaşam kalitesi, yeti yitimi, genel ve sosyal işlevsellik üzerine etkisi: Bir yıllık izleme sonuçları. Anadolu Psikiyatri Derg 2013;14(2):108-114.
6. Doğan O. Psikiyatrik epidemiyoloji ve önemi. O Doğan (Ed.), Psikiyatrik Epidemiyoloji, İzmir: Ege Psikiyatri Yayınları, 2002, s.7-14.
7. Rouget B, Aubry J. Efficacy of psychoeducational approaches on bipolar disorders: a review of the literature. J Affect Disord 2007;98(1-2):11-27.
8. Otto M, Reilly-Harrington N, Sachs G. Psychoeducational and cognitivebehavioral strategies in the management of bipolar disorder. Journal of Affective Disorders 2003;73(1-2):171-81

9. Tohen M, Walternaux CM, Tsuang MT. Outcome in mania: a 4 year prospective follow-up of 75 patients utilizing survival analysis. Arch Gen Psychiatry 1990;47:1106-1111.
10. Gitlin MJ, Swendsen J, Heller TL ve ark. Relapse and impairment in bipolar disorder. Am J Psychiatry 1995;152:1635-1640.
11. Kora K, Saylan M, Akkaya C, ve ark. Predictive factors for time to remission and recurrence in patients treated for acute mania: Health outcomes of manic episodes (HOME) study. Prim Care Companion J Clin Psychiatry 2008;10(2):114-9.
12. Özerdem A, Tunca Z, Kaya N. The relatively good prognosis of bipolar disorders in a Turkish bipolar clinic. J Affect Disord 2001;64(1):27-34.
13. Keck PE Jr, Mc Elroy SL, Strakowski SM ve ark. 12- month outcome of patients with bipolar disorder following hospitalization for a manic or mixed episode. Am J Psychiatry 1998;155:645-652.
14. Ünal A, Kuloğlu M, Atmaca M, Geçici Ö, Tezcan E. Bipolar bozukluğa eşlik eden eksen I ve eksen II tanıları. Türkiye›de Psikiyatri 2007;9:18-25.
15. Rössler W, Salize HJ, van Os J ve ark. Size of burden of schizophrenia and psychotic disorders. European Neuropsyhopharmacology 2005;15(4):399-409.
16. Wallace C, Mullen PE, Burgess P ve ark. Criminal Offending in Schizophrenia Over a 25-Year Period Marked by Deinstitutionalization and Increasing Prevalence of Comorbid Substance Use Disorders. Am J Psychiatry 2004;161:716-27.
17. Swanson JW, Swartz MS, Van Dorn RA ve ark. A national study of violent behavior in persons with schizophrenia. Arch Gen Psychiatry 2006;63(5):490-9.
18. Swartz MS, Swanson JW, Hiday VA ve ark. Taking the wrong drugs: the role of substance abuse and medication noncompliance in violence among severely mentally ill individuals. Soc Psychiatry Psychiatr Epidemiol 1998;33(Suppl 1):75-80.
19. Bobes J, Fillat O, Arango C ve ark. Violence among schizophrenia out-patients compliant with medication: prevalence and associated factors. Acta Psychiatr Scand 2009;119(3):218-25.
20. Osher Y, Cloninger CR, Belmaker RH. TPQ in euthymic manic depressive patients. J Psychiatr Res 1996;30:353-7.
21. Karadağ F, Oral T, Aran Yalçın F, Erten E. Young Mani Derecelendirme Ölçeğinin Türkiye’de geçerlik ve güvenilirliği. Türk Psikiyatri Dergisi 2001;13(2):107-14.
22. Keller MB. Prevalence and impact of comorbid anxiety and bipolar disorder. J Clin Psychiatry 2006;1:5-7.
23. Kay SR, Flszbein A, Opfer LA. The positive and negative syndrome scale (PANSS) for schizophrenia. Schizophrenia bulletin 1987;13(2):261.
24. Kostakoğlu AE, Batur S, Tiryaki A, Goğus A. Pozitif ve negatif sendrom ölçeğinin (PANSS) Türkçe uyarlamasının geçerlilik ve güvenilirliği. Turk Psikoloji Dergisi 1999;14(44):23-32.
25. Binbay T, Ulas H, Elbi H ve ark. Türkiye’de Psikoz Epidemiyolojisi: Yaygınlık Tahminleri ve Başvuru Oranları Üzerine Sistematik Bir Gözden Geçirme. Turk Psikiyatri Derg 2011;22:40-52.
26. Binbay T, Alptekin K, Elbi H ve ark. İzmir Kent Merkezinde Şizofreni ve Psikotik Belirtili Bozuklukların Yaşamboyu Yaygınlığı ve İlişkili Oldukları Sosyodemografik Özellikler. Turk Psikiyatri Derg 2012;23:149-160.
27. Özdemir Ö, Doğan O. Sivas il merkezinde iki uçlu duygudurum bozukluğunun yaygınlığı, psikiyatrik eş tanıları ve hastaların yaşam kalitesi. Anadolu Psikiyatri Derg 2015;16:85-94.
28. Merikangas KR, Jin R, He JP, ve ark. Prevalence and correlates of bipolar spectrum disorder in the world mental health survey initiative. Arch Gen Psychiatry 2011;68:241-251.
29. Karamustafalıoğlu N, Alpay N, Tomruk B. İki uçlu mizaç bozukluğunda cinsiyet farklılıkları ve tedaviye yansımaları. Anadolu Psikiyatri Derg 2004;5(1):28-36.
30. Bellantuono C, Barraco A, Rossi A, Goetz I. The management of bipolar mania: a national survey of baseline data from the EMBLEM study in Italy. BMC Psychiatry 2007;7:33.
31. Köroğlu E, Güleç C (Ed.). Psikiyatri Temel Kitabı. 2.Baskı. Ankara: HYB Basım Yayın, 2007:273.
32. Akarsu S, Erdem M, Bolu A, Günay H, Garip B, Ak M et al. Bipolar bozuklukta cinsiyete göre klinik ve sosyodemografik özelliklerin karşılaştırılması. Gülhane Tıp Dergisi 2012;54:279-283.
33. Belli H, Özçetin A, Ertem Ü, ve ark. Şizofreni hastalarında bazı sosyodemografik özellikler ve tedavi ile ilişkili etkenler. Anadolu Psikiyatri Dergisi 2007;8(2):102-112.
34. Tang Y, Gillespie CF, Epstein MP ve ark. Gender differences in 542 Chinese inpatients with schizophrenia. Schizophr Res 2007;97(1-3):88-96.
35. Yıldız M, Yazıcı A, Böke Ö. Şizofrenide Nüfus ve Klinik Özellikler: Çok Merkezli Kesitsel Bir Olgu Kayıt Çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi 2010;21(3):213-224.
36. Karşıdağ Ç, Alpay N, Kocabıyık A ve ark. Şizofreni ve sigara bağımlılığı. Düşünen Adam: Psikiyatri ve Nörolojik Bilimler Dergisi 2005;18(1):13-20.
37. Brady KT, Lydiard RB. Bipolar affective disorder and substance abuse. J Clin Psychopharmacol 1992;12(Suppl. 1):S17-S22.
38. Regier DA, Farmer ME, Rae DS, et al. Comorbidity of mental disorders with alcohol and other drug abuse. Results from the Epidemiologic Catchment Area (ECA) Study. JAMA 1990;264(19):2511-8.
39. Özyıldırım İ, Yargıç İ, Berkol T. Bir duygudurum bozuklukları biriminde izlenen bipolar bozukluğu olan hastalarda alkol kullanım bozukluğunun sıklığı. Nöropsikiyatri Arşivi 2009;46:140-142.
40. Chengappa NKR, Levine J, Gershon S, Kupfer DJ. Lifetime prevalence of substance or alcohol abuse and dependence among subjects with bipolar I and II disorders in a voluntary registry. Bipolar Disord 2000;2:191-195.
41. Kroon JS, Wohlfarth TD, Dieleman J, Sutterland AL, Storosum JG, Denys D, et al. Incidence rates and risk factors of bipolar disorder in the general population: a population-based cohort study. Bipolar Disord 2013;15:306-313.
42. Karakuş G, Evlice YE, Tamam L. Psikiyatri kliniğinde yatan hastalarda alkol ve madde kullanım bozukluğu sıklığı. Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 2012;37:37-48.
43. Aras Hİ. Şizofrenide alkol madde kullanım bozuklukları eş tanısı. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar Dergisi, 2013;5:260-275.
44. Davis JM, Matalon L, Watanabe MD, Blake L, Matalon L. Depot antipsychotic drugs. Place in therapy. Drugs 1994;47:741-773.
45. Tuglu C. Antipsikotiklerin Bipolar Bozuklukta Kullanımı. Klinik Psikofarmakoloji Bulteni-Bulletin of Clinical Psychopharmacology 2008;18(Suppl.2):S50-S56.
46. Çetin M, Turgay A. Modern Psikofarmakolojinin ellinci yılında klorpromazinden günümüze antipsikotik tedavinin dünü bugünü. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni; 2002;12:211-226.
47. Leucht S, Barnes TR, Kissling W, Engel RR, Correll C, Kane JM. Relapse prevention in schizophrenia with new generation antipsychotics. A systematic review and explorative metaanalysis of randomized controlled trials. Am J Psychiatry 2003;160:1209-1222.
48. Uzun O, Doruk A. Bipolar bozuklukta duygudurum duzenleyiciler ve atipik antipsikotikler. Turkiye Klinikleri Dahili Tıp Bilimleri Dergisi Psikiyatri 2006;2:37-45.
49. Akkaya C, Altın M, Kora K ve ark. Türkiye’de Bipolar I Bozukluğu Hastalarının, Sosyodemografik ve Klinik özellikleri-HOME Çalışması. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni 2012;22:31-42.
50. Rothbard AB, Kuno E, Roley K. Trends in the rate and type of antipsychotic medications prescribe to persons with schizophrenia. Schizophrenia Bull 2003;29:531-540.