-

Abstract

The aim of this study was to determine the technical structure and labour and machine power used for carrot growers and changes in carrot production in Konya province. In addition, use of inputs and judgments and attitudes on various topics were investigated. In this context, the data were collected from 73 carrot growers who determined by stratified sampling method in the Meram and Çumra district of Konya province where intensive carrot farming exists. Questionnaire was prepared including questions related to the aims of study and data were taken by survey methods. The data are obtained during 2011 production season. Farms groups’ widthvariable input use, attitudes and judgments were interpreted using cross tables. Interviewed farmers used hybrid seed varieties and pneumatic drill for cultivation process in carrot production in the region is mainly in April. Fertilizer application was performed by two ways as soil and foliar. In the carrot production, the number of irrigation was 20.95 times on the farms averagely. In carrots growing, the labour use was 84.99 h/da, machine power was 0.94 h/da. The use of machinery in carrot production in the region has increased. According to the study findings, application of nitrogen and phosphorus were found to be significantly higher than the recommended dosage, however, potassium application was found to be lower than the recommended dosage. In conclusion, it is important to point out that farmers should be informed on carrot production techniques

Keywords

• Carrot, technical structure, labour use, Konya

Havuç Yetiştiriciliğinin Teknik Yapısı ve Değişimi: Konya İli Örneği

Öz

Bu çalışmada, Konya ilinde havuç üretimi yapan işletmelerin teknik yetiştiricilik yapısı ile değişiminin ortaya koyulması amaçlanmıştır. Ayrıca girdi kullanımı ve çeşitli konularda yargı ve tutumları araştırılmıştır. Bu çerçevede Konya ilinde havuç yetiştiriciliğinin yoğun olarak yapıldığı Merkez ilçede Tabakalı Örnekleme Neyman yöntemi uygulanarak, 73 adet havuç üretici işletmesinden anket yöntemi ile konu ile ilgili hazırlanan formlar uygulanarak veriler temin edilmiştir. Havuç yetiştiricisi işletmelerden elde edilen veriler 2011 üretim sezonunu kapsamaktadır. Havuç üretiminde, bölgedeki görüşülen işletmeler hibrit tohum çeşitleri kullanmaktadır. Tohumun ekimi pnomatik mibzerle ağırlıklı olarak Nisan ayında yapılmaktadır. Gübre uygulamaları topraktan ve yapraktan olmak üzere iki şekilde yapılabilmektedir. Havuç yetiştiriciliğinde yapılan sulama sayısı işletmeler ortalamasında 20.95 adettir. Dekar başına havuç üretiminde işgücü kullanımı 84.99 sa, makine gücü kullanımı 0.94 sa olarak tespit edilmiştir. Bölgede havuç yetiştiriciliğinde makine kullanımı artmıştır. Çalışma bulgularına göre, önerilen azot ve fosforun oldukça üzerinde bir uygulamanın olduğu, buna karşın potasyum uygulamasının ise önerilen dozdan düşük kaldığı saptanmıştır. Bu çerçevede havuç yetiştirme teknikleri konusunda üreticilerin bilgilendirilmesi önemli bir noktadır.

Anahtar Kelimeler

• Havuç, teknik yapı, işgücü kullanımı, Konya

Kaynakça

1. Almus S, 1999. Tokat-Zile-Güzelbeyli kasabasında uygulanan arazi toplulaştırmasında benimsemeyi etkileyen faktörlerin ve çiftçi eğilimlerinin belirlenmesi üzerine bir araştırma. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, 137s, Tokat.
2. Aras A, 1988. Tarım muhasebesi. T.C. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No 486, 323s, Bornova, İzmir.
3. Bozoğlu M, Ceyhan V, Cinemre HA, 2001. Tonya ilçesinde süt işletmelerinin ekonomik yapısı ve karşılaştıkları riskler: risk ölçümü ve uygun risk yönetimi stratejileri. Türkiye Ziraat Odaları Birliği, Yayın No:228, 37s, Ankara.
4. Çelik Y, Direk M, 2008. Konya ilinde havuç üretimi yapan tarım işletmelerinin Avrupa Birliği tarımsal muhasebe veri ağı sistemine göre sınıflandırılması ve işletme başarı ölçütlerinin karşılaştırılması. TÜBİTAK TOVAG Proje 107O714, 134s, Konya.
5. Esengün K, Sivaslıgil AC, 1993. Tokat İli Kazova yöresinde başlıca tarımsal ürünlerde, yayım servisi tarafından önerilen tarımsal yeniliklerin benimseyip uygulanmasını etkileyen faktörlerin analizi üzerine bir araştırma. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 10(1): 59-78.
6. Gül M, 1998. Yüreğir ilçesi sulanan alanlarda mısırda üretim maliyetleri ve üretici sorunları. Çukurova Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 105s, Adana.
7. Kıral T, 1987. Ankara İli Çubuk ilçesi tarım işletmelerinde başlıca üretim faaliyetleri için fiziki üretim girdileri kullanım seviyelerinin tespiti üzerine bir araştırma. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, No 1001, Ankara.
8. Köse T, 2008. Meyve ve sebze ortak piyasa düzeni 2007 reformu. (AB Uzmanlık Tezi), T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Koordinasyon Dairesi Başkanlığı, Ankara.

9. MEGEP, 2009. Bahçecilik, havuç yetiştiriciliği. Mesleki Eğitim ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Projesi Yayınları, 35s, Ankara.
10. Mert M, 2007. Pamuk tarımının temelleri. TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası Teknik Yayınları, No 7, Hatay.
11. Sayılı M, Ekinci K, 2012. Samsun İli Bafra ovası arazi toplulaştırması projesinde çiftçi davranışlarının belirlenmesi ve projenin sosyo-ekonomik yararları. TEPGE Yayın No 202 , 86s, Ankara.
12. Tatlıdil FF, 2000. Beypazarı ilçesinde farklı muhafaza yöntemlerinin havuç maliyetine etkisi. Tarım Bilimleri Dergisi, 6 (2), 38-44.
13. Velioğlu H, 1999. Ankara İli Beypazarı ilçesinde havuç üretimi ve pazarlaması. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, 137s, Ankara.
14. Yürekli Yüksel N, Canik F, 2011. Türkiye’de tarım ilaçları kullanımı. TEPGE Bakış Dergisi, Nüsha 3, 4s, Ankara.