DANIŞTAY KARARLARI IŞIĞINDA ÜSTÜN KAMU YARARI

Öz

Mevzuatımızda ve yargı kararların yer alan kamu yararı kavramının tanımına ve içeriğine ilişkin tam bir görüş birliği bulunmamaktadır. Kavramın belirsizliği ve değişkenliği nedeniyle, amaca göre farklı kullanımı ve değişik anlamları ile karşılaşılmasının yanı sıra, “üstün kamu yararı” olarak yeni bir kavramın ortaya çıkışına da tanık olmaktayız. Henüz tam bir içeriğe ve açıklamaya kavuşmamış olsa da Danıştay, üstün kamu yararı kavramına, planlamaya ilişkin ve özellikle sağlık ve enerji sektöründeki büyük yatırım projelerinin hukuka uy- gunluğu tartışılırken değinmektedir. Bu sebeple çalışmamız kapsamında, hukukumuzda kamu yararı kavramının nasıl nitelendirildiğine kısaca değinildikten sonra Türk ve Fransız idare hukuku kapsamında üstün kamu yararı konseptinin doğuşu, üstün kamu yararına değinilen çeşitli Danıştay kararları ve üstün kamu yararının mevzuatımızdaki yeri incelenecektir. Bunun yanı sıra, Türk hukukunda üstün kamu yararı kavramının Danıştay içtihatlarında ele alınış biçimleri değerlendirilmeye çalışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Kamu yararı
• üstün kamu yararı
• idare hukuku
• çevre hukuku

Kaynakça

1. Aksoylu Özge, “Çevrenin Korunması ve Kamu Yararları Çatışması - Danıştay ve Conseil d’Etat İçtihatlarına Karşılaştırmalı Bir Bakış”, Galatasaray Üniversitesi Dergisi, 2011, Sayı :2
2. Akyılmaz Bahtiyar/ Sezginer Murat/ Kaya Cemil, Türk İdare Hukuku, Seçkin, Ankara, 2014
3. Ayaydın Cem, “İdari Yargı'nın Sahip Olduğu İşlevler ve Tabi Olduğu Sınırlamalar Hakkında Bazı Tespitler ve Değerlendirmeler”, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: LXIX, Sayı: l-2
4. Çakmak Münci, İdare Hukukunda Kuramsal Olarak Kamu Yararı, Seçkin, Ankara, 2013
5. Dossier thematique de l’environnement publiée par Conseil d’Etat au 01.07.2015
6. Gencay Gökçe, “Ormancılıkta Kamu Yararı ”, İstanbul University Journal of Faculty of Forestry, 2010/60
7. Geray Uçkun, “Belek’te Golf Alanları ve Turizm Tesisleri İçin Tahsis Edilen Alanlar Konusunda Bir Değerlendirme ve Üstün Kamu Yararı”, 2008, http://www.foresteconomics.org/belekgeray. pdf
8. Gökalp Alıca Süheyla, “Tabiatı ve Biyolojik Çeşitliliği Koruma Kanunu Tasarısı’nın Doğa Koruma Mevzuatı Çerçevesinde Değerlendirilmesi”, Ankara

9. Barosu Dergisi, Sayı:3, 2012
10. Güneş Ahmet M., Çevre Hukukunda İhtiyat İlkesi, Bilge, Ankara, Nisan, 2012
11. Özay İl Han, “Anayasa : Özgürlükler ve İdari Kolluk Etkinlikler”, Anayasa Yargısı Dergisi, Sayı: 19,2002
12. Özay İl Han, Günışığında Yönetim, Filiz, İstanbul, 2004
13. Özcan Sezer, “Kamu Hizmetlerinde Müşteri(Vatandaş) Odaklılık : Türkiye Kamu Hizmeti Anlayışı Açısından Bir Değerlendirme”, ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt:4, Sayı:8, 2008
14. Réflexions sur l’Intérêt Générale, Rapport Public 1999, Publié par Conseil d’Etat au 30.11.1998
15. Stussi Marcel, Models of Religious Freedom: Switzerland, the United States, and Syria by Analytical, Methodological, and Eclectic Representation, LIT Verlag Münster, Zürih, 2012
16. Tan Turgut, İdare Hukuku, Turhan, Ankara, 2011
17. Tiffine Pierre, “Droit Administratif Français – Deuxième Partie – Chapitre 2, Chapitre 2 : Sanction du principe de légalité”, Revue générale du droit on line, 2013, numéro 4342