YÖNETİŞİM, DEMOKRASİ VE YEREL SEÇİMLER

Öz

Bu yazı, yerel yönetimlerin hukuksal, toplumsal ve siyasal dayanaklarını dikkate alarak, yerel seçimlerde kimlerin seçilmiş konumuna gelebileceğini, özellikle bunun demokrasi açısından anlamını tartışmaktadır. Yalnızca kamusal hizmet sağlayan birimler olarak görülemeyecek olan, arazi ve altyapı olanakları sağlayarak, küresel sermayenin yer tutma sürecinde inisiyatif alacak biçimde roller oynayabilen yerel yönetimlerdeki seçimler, yerel ölçekle ve hukuki yapıyla sınırlı olarak tartışılamayacak bir konudur. Yerel seçimlere; seçilebilme kısıtı, seçilmişlerin özlük hakları ve seçim sistemi açısından baktığımızda, düzenleyici kurullar, bölge kalkınma ajansları düzeyindeki karar alma süreçlerinde hakim olan sermaye sahiplerinin temsilinin desteklendiği, diğer kesimlerin temsilinin sınırlandığı söylenebilir. Toplumsal mücadelelerle kurulan kapitalizm-demokrasi birlikteliği, temsil sisteminde somutlaşan pek çok sorun içerir. Ancak yerel seçimlere ilişkin analizin gösterdiği gibi, bugün bu sorgulamaya açık temsil sistemi de yönetişim düşüncesine uygun olarak bozulmaya uğramaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Yerel yönetimler
• yerel seçimler
• yönetişim
• demokrasi.

Kaynakça

1. Adalet ve Kalkınma Partisi, http://www.akparti.org.tr/secimisleri/belge.asp, 05.01.2009.
2. Akbulut, Ö. Örsan, “Belediye Yönetimi: Belediye Meclisi, Belediye Encümeni ve Belediye Başkanı”, Belediye Yönetimi (Ed. Ayşegül Sabuktay), TODAİE Yayınları, Ankara, 2007, s.89- 124.
3. Akbulut, Ö. Örsan, “Türkiye’de Uygulanan Seçim Sistemlerinin Evrimi”, Yerel Yönetimler Sempozyumu Bildirileri, (Ed. Birgül Ayman Güler ve Ayşegül Sabuktay), TODAİE Yayınları, Ankara, 2002, s. 47-65.
4. Cirik, Elçin, “Dev Projeler Daha Fazla Kazandırıyor”, Capital, http://www.capital.com.tr/haber. aspx?HBR_KOD=4727&KTG_KOD=29; 12.01.2009.
5. Cockburn, Cynthia, The Local State: Management of Cities and People, Pluto Press, London, 1980.
6. Çitci, Oya, Yerel Yönetimlerde Temsil: Belediye Örneği, TODAİE Yayınları, Ankara, 1989.
7. Çitci, Oya, “Temsil, Katılma ve Yerel Demokrasi”, Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt 5, Sayı 6, Kasım 1996, s. 5-14.
8. Çitci, Oya ve diğerleri, Yerel Seçimler Panoraması 1963-1999 (Ed. Oya Çitci), TODAİE Yayın- ları, Ankara, 2001.

9. Duncan, Simon ve Goodwin, Mark, The Local State and Uneven Development: Behind the Local Government Crisis, Polity Press, 1988.
10. Güler, Birgül Ayman, Yerel Yönetimler: Liberal Açıklamalara Eleştirel Yaklaşım, 2. baskı, TODAİE Yayınları, Ankara. 1998.
11. Habermas, Jurgen, Between Facts and Norms: Contributions to a Discourse Theory of Law and Morality, Çev. William Rehg, Oxford: Polity Press, 1996.
12. Haila, Anne, “Real Estate in Global Cities: Singapore and Hong Kong as Property States”, Urban Studies, Nov. 2000, Vol. 37 Issue 12, 2241-2256.
13. Harvey, David, “‘Yeni’ Emperyalizm: Mülksüzleşme Yoluyla Birikim”, Praksis, s. 11, Yaz (23-48) 2004.
14. Köker, Levent, “Liberal Demokrasi ve Eleştirileri”, Onbirinci Tez 6, 1987, 67-88.
15. Net Haber, http://www.nethaber.com/Politika/84588/CHPDE-ADAY-ADAYLIGI- BASVURULARI-BASLADI-Aday-adayi, 05.01.2009.
16. Sabuncu, Yavuz, “Seçim Barajları ve Siyasal Sonuçları”, Anayasa Yargısı 23, 2006, 191-197.
17. Savran, Gülnur, “Marx’ın Düşüncesinde Demokrasi: Siyasetin Eleştirisi”, Onbirinci Tez 6, 1987, 52-66.
18. Schmitt, C, The Crisis of Parliamentary Democracy, Çev. Ellen Kennedy, MIT Press, Cambridge, 1992.
19. Turner, Bryan S., “Contemporary Theories in the Theory of Citizenship”, Citizenship and Social Theory (Ed. Bryan S. Turner), London, Sage Publications, London, Thousands Oaks, New Delhi, 1993.
20. Twine, Fred, Citizenship and Social Rights: The Interdependence of Self and Society, Sage, London, Newbury Park, New Delhi, 1994.
21. Wood, Ellen Meikins, Kapitalizm Demokrasiye Karşı: Tarihsel Maddeciliğin Yeniden Yorumlanması, İletişim, 2003.